BRIEF AAN JAN SMIT
Beste Jan Smit,
Vanmorgen las ik het nieuws dat u gaat scheiden. Dat stond daar vrij prominent, tussen berichten over oorlogen, raketten, diplomatieke ruzies en andere zaken die doorgaans als wereldnieuws worden aangemerkt.
Dat is op zich al een prestatie.
Niet dat ik u die scheiding gun , integendeel , maar het is toch knap dat een huwelijk in Volendam zich zo nadrukkelijk tussen het wereldtoneel weet te wurmen. Terwijl er ergens tanks rijden, diplomaten elkaar aankijken alsof ze een bord koude spruitjes krijgen voorgeschoteld en analisten op televisie spreken over geopolitieke escalatie, verschijnt daar ineens de mededeling dat Jan Smit en zijn vrouw uit elkaar gaan.
Heel Nederland weet het.
Sterker nog: Nederland moest het weten.
Er zijn pushmeldingen verstuurd. Websites openden ermee. Alsof ergens op een redactie iemand riep: “Stop de persen! Jan Smit gaat scheiden!” waarna redacteuren hun koffiekopjes neerzetten en begonnen te typen.
U kunt daar natuurlijk niets aan doen. Dat moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen. Ik ga er niet van uit dat u ’s ochtends wakker werd met de gedachte: Laat ik eens even het nieuws domineren terwijl de wereld in brand staat.
Zo werkt het vermoedelijk niet.
Maar het blijft een fascinerend verschijnsel.
Er zijn landen waar mensen zich zorgen maken over raketten, sancties, inflatie en de vraag of er morgen nog elektriciteit uit het stopcontact komt. En hier zitten wij met z’n allen te lezen dat Jan Smit weer vrijgezel wordt.
Het heeft iets ontroerends.
Alsof Nederland collectief even dacht:
Oorlog, crisis, geopolitiek… ja ja… maar hoe zit het eigenlijk met Jan?
En ergens vind ik dat ook wel geruststellend. Want zolang een scheiding in Volendam nog nationaal nieuws kan zijn, betekent dat blijkbaar dat we in Nederland nog tijd hebben om ons met dat soort dingen bezig te houden.
Al vermoed ik dat er ergens op een redactievloer ook een stagiair zit die zachtjes mompelt:
“Misschien is er vandaag ook nog iets anders gebeurd in de wereld.”
Maar goed.
Ik wens u sterkte met alles wat bij een scheiding komt kijken. Dat lijkt me ingewikkeld genoeg, zelfs zonder dat het halve land er pushmeldingen over ontvangt.
En mocht u ooit het gevoel hebben dat het allemaal wat veel aandacht krijgt: troost u met de gedachte dat er morgen waarschijnlijk weer een analist op televisie verschijnt die in het journaal komt uitleggen dat, na de gescheurde achillespees van Gerard Joling, diens real-life soap weer substantiële kijkcijfers scoort.
En dan is iedereen u weer vergeten, moet u maar denken.
Met vriendelijke groet,
Kees
gmail.comGeplaatst in de categorie: actualiteit
jan smit
8
Geef je reactie op deze inzending: