Wankelend op mijn benen / een speldenprik op een zonnige dag

Wankelend op mijn benen, maar steunend op de solide wandelstok stond ik te wachten op mijn taxi voor de terugweg aan de Spoorlaan. Op de heenweg was ik ons fraaie stationsgebouw voorzien van het befaamde kroepoekdak gepasseerd waaronder de kapitale witte letters die de naam vermelden van mijn armzalige maar zozeer geliefde geboortestad Tilburg!
En een klein, sentimenteel traantje van ontroering was gevloeid.

En eveneens op de Spoorlaan betekenden de fabuleuze erkers van de nabijgelegen vermoedelijk negentiende-eeuwse panden, nooit eerder aanschouwd, een geringe troost.

De temperatuur was op deze lentedag aangenaam en een licht briesje streelde mijn zintuigen.

Breed glimlachend met de kaarsrechte tanden van haar filmsterrengebit, had een jongedame, de assistente van de arts, mij verwelkomd. De injectie was nauwelijks meer dan een pijnloze speldenprik geweest.

tilburg kroepoekdak injectie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 3 stemmen 168