Reactie op de mededeling dat ik de gelukkige winnaar ben geworden in het prijzenfestijn van Readers Digest. T.a.v. Susan de Groot, Manager Prijzenfestijnen Hallo Susan, Gisteren de grote gele enveloppe mogen ontvangen waarop met hoofdletters stond vermeld dat ik de gelukkige prijswinnaar was in jullie prijzenfestijn. Ik was zo nerveus bij het…

Mijn naam is Serpent (1) Ik weet wat tolerantie is. Ik heb geleefd onder ondraaglijke omstandigheden. Onder het juk van dictators. In de tijgerkooien van Vietnam. Diep in de gewelven van de Aarde waar geen licht doordringt, waar de lucht bedorven is, waar de ratten 's nachts over mijn gezicht liepen op zoek naar etensresten of lichaamsvocht. Ook…

Het schip legde ergens aan de Westkust van Zuid-Amerika aan. "Breng jij maar eens alle zakken vol cement naar buiten en het dek op," bromde de bootsman tegen Reinier. "Dit schip wil ik nooit meer zien!" raasde Reinier, die liever weer zwerver wilde zijn. Bliksemsnel rende hij de loopplank af, weg van de haven. In wilde draf ging het door vele…

Reinier de landloper stapte moeizaam voort door de sneeuwstorm. Vliegende vlokken plaagden zijn hals en gezicht. Zelfs in dit wijde veld kon je maar een klein eindje voor je uit zien. Hier en daar was nog een schimmige vorm zichtbaar. Een eenzaam huis of een boom? Tenslotte zakte Reinier zuchtend in elkaar, helemaal uitgeput. "O wee, hier zal ik…

Ze kwam de winkel binnen en zag de jas hangen, een jas die ze móest passen, zo'n gewatteerde tot op de kuit, zalig warm natuurlijk en deed intussen haar jas uit, hing die over het rek waar al die prachtige jassen hingen, maar slechts eentje met een mooie turquoise afwerking. Wat een pracht jas, ze haalde hem van het knaapje, hing ook dat terug en…

Iedereen kent ze wel, de straatverkopers die in elke stad de meest strategische plekken weten te vinden, waar ze naar hartenlust op het winkelend publiek kunnen jagen. Van abonnementen op kranten, tv-gidsen, energieleveranciers en telefoonproviders tot donateurschap voor goede doelen, het aanbod is zeer uiteenlopend. Met plaatsvervangende schaamte…

Rekenen, zoals vroeger wordt allang geen rekenles meer genoemd en valt daardoor niet meer automatisch onder de noemer: we hebben rekenles, want nú wordt er gerekend met een machine, ofwel een calculator. Makkelijk? Natuurlijk wel, maar ik hoor in gedachten nog het opdreunen van de tafels. Rekenen is blijkbaar geen vanzelfsprekendheid meer, met moeite…

In de tram onderweg naar huis, zie ik een ouder echtpaar verschrikt opkijken wanneer een jongen helemaal gekleed in het zwart met bijpassend geverfde haren en make-up tegenover hun plaatsneemt. De hondenlijn, waar hun al net zo grijzende hondje aan vastzit, wordt snel met een korte ruk aangehaald om plaats te maken voor dit indrukwekkende gevaarte.…

Onderweg in de tram naar een zakelijke afspraak hoor ik ineens een stem uit het verleden. Ik weet de vriendelijke stem, die mij met een licht buitenlands accent vraagt hoe het gaat, niet gelijk te plaatsen. Iedereen die ik in deze stad tegen zou kunnen komen, zit op een tijdstip en dag als deze ergens op kantoor. Terwijl ik opkijk van het papierwerk…

Levendig herinner ik mij die dag. Bij ons in de straat was bijna iedereen op straat om de bevrijding te vieren. Na vijf jaar bezetting door de Duitsers was feest vieren echt nodig. Zo aardig waren de nazi's niet. Vooral in de winter van 1944 liet de bezetter geen voedsel meer toe in het westen van Nederland. De boeren op het platteland konden nog zelf…

Het is stralend weer in Geleen en Erik opent zijn snackbar 'Lusthof', terwijl hij kriebelt aan zijn jeukende kuiten. Bij heet weer hebben de mensen vaak geen trek in vette snacks, maar hij houdt de moed erin, ondanks een dreigend faillissement. Hij weet er alles van en het baart hem grote kopzorgen. Zijn vrouw Maaike snauwt hem af en zit hem achter…

Met onrustgevoelens zat ik veertien dagen geleden tegenover mijn huisarts. De dokter onderzocht me en zei: ''Het is je eigen schuld, Niesse. Hoeveel borrels drink je?'' ''Voor het warm eten krijg ik van kenau Alie één borrel en na het journaal nog een kopje thee en om tien uur naar boven. Eerst geef ze mij nog een lepel levertraan en dan onder…

Ik ken mannen die met hun eigen handen een mini stoomlocomotief bouwen en tussendoor ook nog eens de verbouwing van een pittoreske ruïne succesvol afronden. Die voor geen enkele electriekklus terugschrikken, door het hele huis draden trekken en al koffieleutend polen ontbloten zonder de stroom eraf te halen. Mannen die routineus loodrechte touwtjes…

In 1974 werd een hoge ambtenaar naar Centraal Afrika gestuurd om een rapport op te maken over de gezondheidssituatie en rechteloosheid van de Pygmeeën. Deze ambtenaar was pas met zijn Indonesische vrouw teruggekeerd naar Holland. Omdat zijn vrouw onbekend was in Nederland verzocht hij mij haar te begeleiden gedurende de tijd dat hij weg was. Hij vertrouwde…

Wat voel ik mij toch eenzaam in mijn huisje dichtbij de hei. De hele dag geen mens gezien. Gelukkig heb ik nog mijn trouwe vriend Bonky, mijn lieve hond. Om de haverklap werd het donker en met een storm wind hagelde het. De hei achter mij werd spierwit en dat in april en koud dat het was, nog geen tien graden. Toen het opeens stormde was ik bang dat…

Vanmorgen vroeg werd ik wakker van getik tegen het raam. Misschien felle regen of een hagelbui, dacht ik. Ik moet het weten en met de snelheid van een slak kwam ik mijn bed uit en slofte naar het raam, schoof het gordijn opzij en keek naar buiten. Een golf van blijdschap ging door mij heen, want het hagelde, geen grote stenen, maar een flinke hagelbui…

Genoten heb ik als kind op de Oranjefeesten van een nabijgelegen dorp waar mijn oma woonde. Nog steeds mis ik die feesten, misschien omdat ik ouder ben? Maar ook graag terug denk aan dat enorme enthousiaste gevoel van toen? Mijn broer en ik waren verkleed als “medisch” personeel met een brancard tussen ons in waarop mijn jongere zusje lag als “gewonde…

Al een poosje op zoek zijnde naar een z.g.luie stoel, zo eentje waarbij het been- gedeelte van omhoog kan, in diverse winkels ze er de hoofdprijs voor vragen zegt manlief, bij het lezen van de krant: kijk nou eens. Staat me daar een reclame met heel veel artikelen EN een luie stoel, ehhh tenminste dat ZAG ik, of dat WOU ik zien. Zooo, da's een mooie…

Vlak na de oorlog was ik vijftien en heb ik iets verschrikkelijks horen vertellen. Mijn ouders woonden in Drenthe in een eengezinshuis en verderop was een boerderij van boer Krelis, die soms langs kwam om een praatje te maken. Ons moeder schonk dan een lekker bakkie koffie met een zelf door haar gebakken koek erbij. Dat vond hij heerlijk. Ik zat…

Toen ik een jaar of acht was woonde oma dichtbij ons. Opa was al overleden en dat vond ik heel erg, want hij was heel aardig en las vaak verhalen voor. Hij liep altijd met een wandelstok en droeg een mooi pak met hoed, die hij even met zijn rechterhand oplichtte als hij een bekende tegenkwam. Mijn moeder stuurde mij elke woensdagmiddag naar oma om te…