Een ouder echtpaar hoorden op de radio een dokter zeggen, dat roken en weinig bewegen, de oorzaak is van vroeg dood gaan. ''Man, snap jij dat nou, jij bent al tachtig en je zit de hele dag op je kont en je bent zo gezond als een vis.'' ''Je zegt het al, ik eet vaak vis. We gaan twee keer per week naar de markt en ik neem bij ome Jan, de haringboer…

Dat schrapen van de keel was ook een belangrijk ingrediënt van een grap die hij eens vertelde. Het ging over een weddenschap tussen drie mannen waarbij degene zou winnen die de grootste fluim, dat woord bezigde hij, kon produceren. De eerste, een stevige gezette man, schraapte zijn keel en spoog een fluim op de kastwand voor hem. Niet onaardig maar…

Tijdens mijn ronde door de plaatselijke supermarkt, trof ik onderweg in een van de gangen een oudere vrouw, die ik voor de schappen met het zoete beleg zag staan. Ik zag haar niet tot een keuze komen - ze leek te twijfelen, niet te weten wat te kiezen. Het maakte dat een keuze er niet van kwam. Daar ik gezien mijn route het in de bedoeling had haar…

Mijn hobby om naar de wolken te kijken ging vandaag, de tweede Pinksterdag, volledig de nattigheid in, de hele dag gestadige regen. Ik ben de deur niet uit geweest, maar ik zag wel een duif vlak voor mijn raam in de dakgoot neerdalen en toen ik naar het raam toeliep bleef de duif mij gewoon aankijken. Ik dacht meteen aan de geest van God om mij te overtuigen…

Het toeval wilde die dag dat ik op de zitplaats die ik altijd bezette als ik terugkwam van mijn vriend, een ring aantrof; deze lag daar min of meer onopvallend, maar zijn aanwezigheid kon me toch niet ontgaan. Hij bleek bezet te zijn met een guirlande van kleine, schitterende, lichtpaarse steentjes. Door wie was hij daar neergelegd; door een andere…

Het was een prachtige zomeravond en nog zwoel. Wouter had zin nog een ommetje te maken in het park. Mien: ''Het al tien uur man en het wordt al donker.'' ''Nou en, dat is juist romantisch, darling.'' Ze liepen richting park aan het einde van hun straat. ''Kijk uit Mien, niet langs het huis van die rooie lopen. Die staat natuurlijk weer…

''Lekker weer schat, zullen we langs de weilanden gaan?'' ''Weet je dan wel de weg terug, vorige keer kwamen we in het bos terecht, weet je nog?'' ''Maak je maar niet bezorgd, ik weet nu de weg. Ik heb je nog vergeten te zeggen, dat ik vanochtend een telefoontje kreeg van de kabelmaatschappij. Ze komen vanmiddag tegen twee uur digitale…

Na het ontbijt van twee bruine boterhammen met kaas, vertrok Piet zittend op de bok van zijn paard en wagen om boodschappen naar zijn klanten te brengen. In zijn beige kruideniersjas is hij een bekende verschijning met zijn lange donkere baard en snor. Hij heeft plezier in zijn werk. Niet achter de toonbank in de winkel het volk bedienen, maar onderweg…

September is zoals ik me september graag voorstel en zoals september moet zijn; met mild, gesluierd, gedempt licht en een atmosfeer waarin dromen tastbaar kunnen worden en tot leven kunnen komen. De Kampina is met gras overwoekerd, waar eens heide was, is nu gras alom. We bereiken de Beerze, de lieflijke Beerze, die langs haar gehele loop geflankeerd…

Vreselijk zat was ik het nog bij mijn ouders te wonen in die van hout opgetrokken boerderij met slechts één vertrek, waarin soms ook nog de kippen en een varken binnen kwamen lopen. Mijn ouders sliepen op stro in een met doeken afgesloten ruimte en mijn elf broertjes en zusjes lagen kriskras ergens op de grond. Ik was de oudste en kon er niet meer…

Ik had de onhebbelijke gewoonte om geen huiswerk te maken. Ik had wel wat beters te doen in m’n vrije tijd. Dat was niet volgens de spelregels van de school en al helemaal niet volgens de regels van het Hoofd der School en dat is mij op zekere dag op een niet mis te verstane wijze duidelijk gemaakt. Meester H. kwam op een morgen, om een niet nader…

Op een dag heb ik in gedachten de trein genomen naar Den Haag, haar vroegere woonplaats, die zij eens liefkozend "stad aan de zee" noemde (zij vertelde mij bij die gelegenheid hoe zij hield van de speelse en elegante buitelingen van meeuwen tegen de achtergrond van de avondhemel). De Nederlandse Spoorwegen zouden tijdens mijn denkbeeldige reis niet…

Ze had geen familie meer Mien: ''Je was net de deur uit toen de telefoon ging, het was Alie en ze vroeg of jij zin had met Wim mee te gaan naar het ziekenhuis.'' Wouter( haar man): ''Is er wat gebeurd dan?'' ''Neen, het zit zo, Wim had wel eens tegen de hoofdzuster gezegd, dat hij met een patiënt even wilt praten, iemand die nooit…

Tegen de felle, vinnige kou waarop de maanden december en januari ons dit jaar vergastten, had ik een rode wollen muts gekocht met bonte, ingeweven motieven en met aan weerszijden een lint om vast te strikken onder de kin en een parmantige pompoen die mijn kruin moest gaan sieren. Ik vreesde dat mijn hoofd, gehuld in de nieuwe muts, al te veel gelijkenis…

Mijn dochter woont op een boerderij in Friesland. We zaten aan de koffie toen mijn kleindochter Celina zei: ''Opa, ga je mee wandelen, dat vind ik zo leuk.'' ''Ik ga met je mee, maar wil eerst mijn koffie opdrinken, lieverd.'' Ze is pas zes jaar en begon al aan mijn arm te trekken, dat ik mee moest. Dus wat doe je dan, je staat op van…

Vroeger was ik als vrijgezel bevriend met de burgemeester van het dorp. Hij noemde mij gewoon Kees en ik hem bij zijn voornaam Krikke. Bij nieuwe maan kregen de kinderen limonade en de volwassenen mochten kiezen uit alcoholische dranken. De secretaresse van Krikke was daar mee belast. Ze heette Chantal en was twintig jaar en zag er volslank uit met…

Meester H. was het hoofd van de Christelijke LO en ULO in het schilderachtige esdorp Zuidlaren gelegen op de Hondsrug in de kop van Drenthe. Hij kwam tot ons neergedaald uit het kleine Groningse dorp Loppersum als de verpersoonlijking van Onze Lieve Heer. Streng en rechtvaardig maar soms ook onbarmhartig in het bestieren van zijn koninkrijkje. Al…

Het kleine manneke hield veel van zijn opa. Hij zat al in de eerste klas van de christelijke lage school en vond de verhalen die opa uit de bijbel voorlas heel mooi. Zelf kon Keesje ook al een paar woordjes lezen. Bijna elke dag ging hij na schooltijd naar opa, die aan de overkant van de straat op één hoog woonde. Oma was er niet meer en daar had hij…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appèl voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

We zitten nog steeds in de ellende van de hongerwinter, de Russen naderen Berlijn en de Geallieerden naderen ook, maar West Nederland is nog bezet. In de natuur is het nieuwe leven in februari en maart 1945 al zichtbaar, het voorjaar nadert, een vogel zingt zijn lied. Ons land is leeg geplunderd, kinderen zijn erg mager en dragen versleten kleding en…