Al dagenlang worden mevrouw T. en ik uit de slaap gehouden door een knaagorgie die zich boven onze hoofden afspeelt. Het is de vloek van Sylvio, de veldmuis die we vorig jaar in onze voorraadkast verschalkt hebben. Of beter gezegd met een duivelse val de nek hebben gebroken. Het lijkt of tientallen familieleden besloten hebben ons deze winter letterlijk…

Ok, vanavond is het weer zover. Dan herdenken we in de kerk dat Jezus geboren werd. Dan zullen wij met ons koor De Westenwind allerlei ontroerende kerstliedjes zingen en hopen dat er ooit eens vrede op Planeet Aarde komt. Gelooft u er nog in? Ik heb er moeite mee. Ben ik dan zo’n negatieve mens? Nee, alleen realistisch. Elke dag worden wij overspoeld…

Eindelijk ontwaakte de struik weer, en zag allemaal sneeuwklokjes en krokussen om zich heen. Opgewekt keek hij naar de tulpen, die zich na enige tijd ook lieten bewonderen. De rododendronstruik vertoonde tussen zijn bladeren al grote knoppen. Dat beloofde veel voor de volgende maand. De heer van het kasteel genoot van al die lentepracht. Al kuierend…

Middenin het bos, onder een grote eikenboom, stond een jonge struik. Hij was pas volgroeid. Die struik had mooie takken en dichte bladeren, maar geen bloesems of vruchten. Dat speet hem wel een beetje, maar hij troostte zichzelf. Luisteren hoe de eiken en beuken om hem heen ruisten... Dat deed hij graag! Ruisende, vertellende bomen, dat is wel een…

Vandaag is het dus de langverwachte 21e december 2012, de dag dat misschien de wereld zal vergaan. Kan nog, we hebben nog drie uren te gaan eer het begin van de winter een feit is. Tja, wat te doen op een dag dat voorspeld is dat de Apocalyps plaats zal vinden? Bibberend zitten niksen? Helemaal niet! Zo iets past helemaal niet bij mij. In actie schieten…

''Zeg Wouter, moet je horen. Ik sprak vanmorgen Rosie, je weet wel de vrouw van Rob. Ze had gezien, dat wij vorige week op de markt bonje hadden. Jij ging toch te keer, omdat je wilde hebben, dat ik bij de bakker krentenbollen moest kopen, maar ik wilde liever suikerbollen, weet je nog? Omstanders bleven naar ons kijken, belust op een rel. Dat…

Lida zat in de mist en luisterde naar de roep van de nachtzwaluw. Haar kroontje zette ze nog eens goed stevig op haar hoofd. Ja, zij moest en zou de koningin van dit plekje worden. Ook ademde ze diep, heel diep. Ha, straks zou zij wel kunnen blazen op de trompet. Het was helemaal donker. Lida beefde... Een groot, wit spook zweefde langzaam naar haar…

Ik kom hier met enige regelmaat. De plek jaagt me geen angst aan, het is thuis voor oma, opa, andere opa en oma, tante, oom en neef. Hun namen staan gegraveerd in steen, het is de enige tastbare plek waar ik ze nog kan bezoeken. Sinds kort kom ik iets vaker, mijn moeder is een half jaar geleden overleden en ik mis haar nog elke dag. Niet dat ik hier…

Lida was een klein meisje, dat steeds in het bos wilde zijn. Als het zomer was, huppelde ze op blote voetjes door het gras en over het mos. In haar tasje verzamelde ze bloemen en mooie steentjes. De bosbessen liet ze zich smaken. Er was één plek in het bos, waar Lida niet durfde te komen. Dat was een klein veldje en daarboven hing altijd heel dikke…

Den Haag. Weer was een jaar bijna om. Het was Kerstavond. Het sneeuwde zachtjes. Marie moest even een mandje appels uit de schuur halen. Die zogenaamde schuur was echter meer een grote loods, die haar bazen verhuurden als winterstalling voor kampeerwagens en caravan ‘s. Normaal was het er altijd stil in. Nu merkte Marie tot haar verbazing echter dat…

Het was stil in de bus, hoogstens tien passagiers. Buiten was het koud en winderig en de zon verschool zich achter een gesloten wolkendek. Bij een halte stapte een zwaar gebouwde man in, die ik in de zestig schatte. Hij ging naast mij zitten en zei met een vriendelijke stem: ''Goedemorgen mijnheer, troosteloos weer, hé? Al dagen geen zon gezien.…

Triomfantelijk keken Manu en Hori elkaar aan: de zon bestond dus toch! Het heldere, warme licht aan de hemel was méér dan een optische illusie, wat doctor Swabius en zijn wetenschappelijk kliek ook beweerden. Hun apensnuiten glommen van opwinding: eindelijk was bewezen dat de zon een echt hemellichaam was en geen gezichtsbedrog! Maanden lang hadden…

Tegenwoordig is het heel normaal dat je ‘uit de kast komt’. Wat zeg ik ‘normaal’? Nee, het is mode. Zo heb je mannen die uit de kast komen omdat ze homo zijn en vrouwen die op leden van hetzelfde geslacht vallen. Maar er zijn ook mensen die heel anders uit de kast komen. Dat doet mij denken aan een koppel. Hier volgt hun verhaal. Met een grote klap…

Weer was het bijna Kerst. Vlak voor het kantoor voor enkele dagen haar deuren sloot mocht het personeel tijdens een gezellig samenzijn haar Kerstpakket komen halen. Een van de mannelijke bedienden sneerde: “Er zal wel weer minder inzitten dan vorig jaar zeker? Ze bezuinigen tegenwoordig op van alles! Steeds meer zelfs want nu is het ook nog eens…

Wachtend op de trein zit ik op het houten bankje. Voor mij ligt de rails. Het metaal glinstert in de zon. De rails daarnaast niet. Het ziet helemaal bruin van de roest. Vermoedelijk rijden daar al jaren geen treinen meer op. Er groeit namelijk ook al onkruid tussen de dwarsliggers. Het komt al bijna net zo hoog als het perron dat er naast staat. Helaas…

Tijdens mijn heenreis naar het Cenakel, een monumentaal gebouw dat in vroeger tijd tot klooster gediend heeft, aan de zuidkant van de stad, omringd door een keurig aangelegde tuin die een parkachtige indruk maakt, ontmoet ik in de bus een tachtigjarige Molukse mevrouw, wier gezicht nog steeds een afspiegeling draagt van vroegere schoonheid en die zich…

Toen wederom een herfst inzette met een enkel vergeeld blad dat neer dwarrelde vanaf het geboomte aan mijn venster, heb ik in de stad, mijn geboortestad, en op het plein, waar ik als een verdoolde, als een verdoemde, als een uitgestotene heb rondgezworven, toen ik zocht en niet kon vinden wat ik zocht, wanhopig over mijn liefdesverdriet en armoede,…

FOPPE ALS FRIESE ROCKSTER, OPGANG EN NEDERKOMST en comeback GRAAG zou ik een rockster zijn, hoe dat zou gaan weet ik nu al maar ik kan het alleen beschrijven en niet uitvoeren hoe leuk het ook is..... ALS kind werd ik geboren met de platenkast met hippie elpees van mijn ouders. Al snel nam ik op twaalf jarige leeftijd de gitaar in handen en leerde…

Het is december en dus tijd voor Reve, de Avonden om precies te zijn. Ieder jaar pak ik de oude pocket uit de kast en probeer op oudejaar de laatste bladzijde om te slaan. Het is een beduimeld exemplaar uit de reeks 'Literaire Hoogtepunten', die in de bovenbouw van de Havo een verplichte aanschaf was. Niet dan een van mijn zoons er destijds ook…

Dit lekkernij werd uit de kartonnen doos gehaald en midden op de grote tafel gezet. Om de taart stonden mooie drinkglazen in een wijde kring. Daarachter blonk het raam van de huiskamer. Op dat venster parelden traag glijdende druppeltjes. Want nu was de zon aan het doorbreken, nadat het flink geregend had. Die taart had geen slagroom, maar was wel…