Sinds de dag waarop mijn familieleden mij hier brachten en mijn moeder huilend afscheid van mij nam aan de poort, zijn er vijf maanden verstreken. Vijf maanden - en volgens mijn psychiater moet de eigenlijke behandeling nog beginnen. Voorlopig vindt hij me nog te verward en ontoegankelijk om nu al te starten met psychotherapie. Daarom moet ik eerst…

Een en al schranderheid en goede looks, schreed Erik de Boer de winkel binnen. Buiten, op straat, onder schaduwwerpende billboards, waar neonborden als sirenen van de moderne tijd het geld uit de grijpgrage handen van de mensen lokten, regende het zo onbarmhartig dat een vrouw met klein kind, háár portemonnee was net gerold, maar dát wist ze nog niet…

Avond. Zacht valt het doek over de dag. Uit het westen bedekt een voile van wolkenveren de zachtblauwe avondhemel. Venus schittert al. Als een robijn fonkelt ze in het zuiden. Kinderstemmen klinken verderop de heuvel. Nog even spelen voor het donker is. In de moestuin gloeit het bol-lampje naast de tuinkabouter: rood, groen, blauw. Alles went…

Wat schrok ik toen ze me die zondagmiddag belde. Ze klonk zo anders dan anders. Was er iets met de kinderen? Of met Bas? Nee, daar was alles goed mee, zei ze, maar ze moest me nodig spreken. En toen ze binnenkwam wist ik het. Onzeker en verward heeft ze mij van ons verteld. Sprakeloos heb ik naar haar geluisterd, haar vastgehouden en getroost. Afwezig…

'Ik weet dat niets mij toebehoort, dan de gedachte' Die kille voorjaarsmiddag van 1827 haastte Charlotte zich opnieuw naar haar zieke vriend. Het viel haar op dat zijn donkere ogen diep verzonken waren, of de 78-jarige oneindig moe was van het leven. Maar dat kon niet waar zijn: de bejaarde dichter was opnieuw…

Wat is de wereld toch klein. Kom ik mijn achterbuurvrouw Carmen tegen met een rookworst in haar hand. Wij staan in de HEMA waar ik van de bedrijfslijder een vergulde rookworst in ontvangst mocht nemen vanwege verregaande promotie van het bedrijf mijnerzijds (zo stond het in de bijbehorende oorkonde). Carmen feliciteert me met mijn prijs terwijl ze…

Het was een invaller die avond en hij hield echt niet meer op. De dienst was ’s avonds om zeven uur begonnen en normaal gesproken kon men dan altijd zo tegen kwart over acht wel weer buiten staan. Zo niet vanavond. Rond negen uur begonnen er gemeenteleden ongemakkelijk te schuifelen. Om en nabij half tien waagde de eerste het om op te staan en zachtjes…

Hersenen zijn eigenlijk een soort harde schijf die gevoed wordt met informatie door zintuigen die geen van alle perfect zijn. Hoeveel meer dan de halve waarheid kunnen wij dus weten? Nekelman glimlachte om zijn eigen gedachten, sneed zijn vader verder in plakjes, spoelde de restanten door het doucheputje en waste zijn handen met de blauwe zeep aan…

’s Middags met de auto naar Calais en de volgende ochtend met de boot naar Dover. Even wennen aan het rijden aan de linker kant van de weg. ‘s Middags rond vijf uur aangekomen in “The White Horse Inn” te Compton Bassett, Wiltshire. Het graancirkelmekka van de wereld. Onze kamer was wat drassig omdat de dag tevoren een andere Nederlander het bad…

Het was op een vrieskoude vrijdagmiddag in februari. De verwarming brandde en de thee was gezet. Een schraal voorjaarszonnetje kwam met mijn kind de kamer binnen. En toen ik aan tafel ging zitten kroop ze stilletjes op mijn schoot. 'Als je een klein beetje met me meebuigt,' zei ik, 'dan kan ik net bij de theepot.' En terwijl ik de thee inschonk…

De discussie was of vrouwen evenveel mogelijkheden hadden om de verlichting te bereiken als mannen. De discussie werd gesmoord gevoerd, want er was een nieuwe leerling aangenomen door de meester, en de zeven doorwinterde – mannelijke – volgelingen hadden zo hun bedenkingen. De nieuwe adept had een leuk snoetje en jolige borstjes. Het feit dat ze een…

Het zelfhelend vermogen van een lichaam is uniek. Verreweg de meeste virussen en bacteriën hebben geen schijn van kans en wondjes zijn binnen een paar dagen verdwenen. Hiervoor hebben we een arsenaal aan verschillende aanvals- en verdedigingstechnieken tot onze beschikking die we bovendien niet eens actief hoeven te managen. Alles gaat vanzelf. Alhoewel…

Heel vroeg rinkelde die zaterdagmorgen de telefoon in het huis van mijn zusje. Slaperig nam ze op. 'Mag ik Jan Zijlstra van u?' had een mannenstem gevraagd. 'Het is midden in de nacht,' zei ze geprikkeld, en kapte het gesprek af met de woorden dat er bij haar geen Zijlstra woonde. 'U hebt een verkeerd nummer gedraaid,' zei ze kortaf en legde de…

Bij mij slaat vermoeidheid vreemd genoeg speciaal toe als ik selectief lees. Eigenlijk dus niet lees maar tekstwouden op woorden navlooi. Op wat erin verborgen zit. Wat mij persoonlijk aangaat is meestal de maatstaf. Meer een soort visuele controle maar dan positief. Niet dat die teksten niet waardevol zouden zijn, oh nee wie ben ik. Maar het zijn de…

Het was de eerste keer op het voetbalveld dit seizoen al direct duidelijk. Het wordt een lange winter dit jaar. Niet voor de spelers hoor. Of nou ja, misschien ook wel. Dat staat of valt waarschijnlijk met winst of verlies. En ik heb geen idee hoe ze ervoor staan. Wel weet ik, dat ik gedwongen word veel tijd buiten door te brengen en dus flink in de…

Iedere keer weer is het een wonder als de printer begint met baren. Persweeën die niet tegen te houden zijn, hoe die ook kreunt en puft. Wat zou er deze keer ter wereld komen? Het is zo anders dan wanneer je de woorden op het scherm voorbij ziet gaan. Want zodra ik van papier begin te lezen zie ik met mijn geestesoog opeens het woord waar ik al zo lang…

“Brrr, wat een rotweer. Daar had ik niet op gerekend.” De dame haastte zich in de beschutting van het bushokje, trok haar hond bij zich en keek naar de man naast haar. “Ik dacht dat het droog zou blijven,” mopperde ze en sloeg de regendruppels van haar dunne shirt. “De mens neemt alles zo vanzelfsprekend,” antwoordde de man en boog zijn hoofd nadenkend…

'Niet piekeren' zegt het meisje tegen me. Meestal is er niks aan de hand. Ik heb gewoon een chagrijnig smoel van mezelf, zeker als ik alleen ben. En op de foto, dan is het het ergst. Ik heb er wel een beetje m'n handelsmerk van gemaakt, en die zeldzame foto waar ik lachend opsta verdwijnt al snel in het meest onbereikbare webalbum. Meestal, zeker…

"Wie verre reizen doet kan veel verhalen" luidt een gezegde. Wie, net als mijn echtgenote en ik, korte reizen maakt, doet eigenlijk niet zoveel spectaculaire indrukken op, die voor derden boeiend of interessant zouden kunnen zijn. Wél kan men een belevenis hebben, naar aanleiding waarvan men toch de behoefte heeft om dit met derden te willen delen…

Ik voelde zijn pols, maar ik kon geen hartslag meer ontdekken. Alleen in mijn eigen vingertoppen voelde ik het zachtjes kloppen. 'Bel de huisarts maar,' fluisterde ik. Zenuwachtig probeerde ze aansluiting te krijgen. Ik nam de hoorn van haar over en zei: 'Ik doe het wel, blijf maar bij hem.' Het was tien uur in de avond toen de telefoon ging…