De ouder wordende mens levert met het voortschrijden der jaren gestaag kleine stukjes geheugen in. Dat is, als biologisch proces, een algemeen aanvaard verschijnsel en misschien ook deels genetisch bepaald. Als men dementie of aanverwante aandoeningen niet meetelt, kunnen andere oorzaken, zoals bijvoorbeeld een zware narcose of tijdelijk zuurstofgebrek…

Het lijkt een mooi baantje. Teamleider worden op de acute afdeling. Zes bedjes, of zijn het er acht? , een mannetje of vijftien personeel. Nou ja, vrouwtjes dan. Maakt niet uit, het is een leuke afdeling, niet moeilijk, niet te groot, niet te vaak ziek, sociaal, zonder klitterig en in zichzelf gekeerd te zijn. Het wordt ook tijd voor wat anders.…

Zonnestralen besprenkelden mijn natte gezicht nadat de golven krachtig tegen mijn lichaam beukten. Als standbeeld in de branding bleef ik staan, mijn armen horizontaal gestrekt als een kruis in het water. Mijn aangezicht gericht op de grote verwarmer die onbewolkt zijn kracht toonde. Ik sloot mijn ogen en proefde de tintelende sensatie van het zilte…

(voor Lulu Wang) Ongrijpbaar zwemt zij sierlijk door het blauwe water (blauw van de kleurstoffen), alsof heel China in haar eenzame genen is samengeperst en zij niet van wijken weet. Zij veinst ongenaakbaarheid als een schild tegen haar fragiliteit. Intuïtief kent zij de krachtige werking van positieve energieën vermengd met charmante droommagie…

Een beroemdheid is volgens de Van Dale iemand die zeer bekend is om een gunstige kwaliteit. Het maakt dat ik moeiteloos mijn kanttekeningen bij de definitie zou kunnen zetten, want het woord gunstig is een van de vele relatieve bijvoeglijke naamwoorden die onze taal kent. Ik verwacht dat veel mensen bij de term denken aan sterren als Tom Cruise,…

Meestal leven ze lang en gelukkig in het Sprookjesbos maar op een dag gebeurde er iets wat Klein Duimpje nog lang zal heugen. Hij liep zomaar op een maandagmorgen langs het sprookjeskasteel van de Prinses en die zeide tegen hem “je zult mijn beloning krijgen als je de draak, de wolf en de reus op een ochtend verslaat”. Nou, dat wil en kon Klein…

Het is leuk om mensen van vroeger tegen te komen via www.schoolbank.nl . Dat is een ding dat zeker is. Vooral als je zovaak verhuisd was zoals zij. Waar ze geen rekening mee gehouden had, was dat het contact met het “verleden“ maar al te duidelijk liet zien waarom er zoveel was mis gegaan. In- en intriest was dat. Ze kon er nog om huilen. Echte…

Het is bijna niet voor te stellen, maar rond 1960 was het een realiteit voor mijn moeder, vader en hun veertien kinderen; ze hadden geen koelkast. Hoe moesten de levensmiddelen dan bewaard worden? Ik hoorde als kind wel eens van grote koele kelders in grote huizen van rijke mensen. In mijn kinderlijke fantasie liepen die kelders helemaal door onder…

Het vriest dat het kraakt. Zo was de winter van 1959. Mijn slaapkamerraam is bedekt met prachtig, witgekleurde ijsbloemen. Het is ongelooflijk dat die uitbundige vormen vanzelf ontstaan als je slaapt. Door het raam kijken is onmogelijk, er is geen enkel plekje dat niet is bedekt met ijs. Ik blaas mijn warme adem tegen een klein stukje glas en krab met…

"Als je een uur gelukkig wilt zijn, neem een fles wijn. Als je 20 jaar gelukkig wil zijn, neem een vriendin. En als je een heel leven gelukkig wil zijn, zorg dan dat je een tuin hebt." Deze Chinese wijsheid bracht een vriend van mij ter sprake, toen ik hem over de telefoon vertelde dat ik sinds kort een moestuin heb. Ik vermoedde dat hij net zíjn…

(voor Sylvia Plath) Je was als een wuivende kastanjeboom, je haren als bruine herfstbladeren en je ijspegelscherpe gedichten waren de glanzende kastanjes, die wij als hebberige lezers met de takken van de grond uit de boom wilden gooien, terwijl ze toch op den duur vanzelf wel vielen. De kastanjes vielen op de harde grond en zij spatten uiteen,…

(voor M. Vasalis) Ach ja, lekker badderen onder een uiteenspattende deken van zoet-geurende schuim, niet zoals vroeger, toen ik nog dromend ronddoolde op de middelbare scholen, grauwe, teisterende concentratiekampen, mijzelf domweg vergapend aan de verzuurde, machinaal bestuurde kennis van menige leraar Nederlands, hoorde ik dat de edelachtbare…

Nu moet het toch niet gekker worden! Sinds enige tijd komt op mijn scherm rechtsonder een soort mannetje met bolle ogen. Het heeft de vorm van een grote paperclip. Nou ja, groot. Een centimeter of vier. Ergens drukte ik weer eens op een verkeerde toets (haastige spoed, zelden goed) en daar kwam hij aangefietst! Echt waar. Hij maakte een zacht,…

Onder de toren is het nog lang niet rustig, op het terras is nog een groepje in gesprek, binnen is de muziek allang verstomd. Aan de bar vinden in het staan nog wat gesprekken plaats die om de een of andere reden met grote haast gevoerd moeten worden, alsof er in de morgen geen nieuwe dag meer zal zijn. Buiten wisselen de onderwerpen net zo snel…

Het kon twee kanten op vandaag. Of ik zou de dag van mijn leven hebben of ik zou zwaar depressief op mijn slaapkamer doorbrengen. Het feit dat ik nu zit te typen, is geen goed teken. What was I thinking! Ik was boven wat aan het opruimen en zag mijn trouwjurk hangen. Wat is het toch een prachtige jurk en wat stond ie geweldig goed toen. Zal ik het…

Gek werd hij van al zijn patiënten zo langzamerhand. Zijn bloeiende praktijk in het centrum van de stad had hem geen windeieren gelegd. G.S.M. Zieltjens was psychiater, voornamelijk bekend als behandelaar van psychosomatische aandoeningen, angsten, fobieën, depressies, relatie- en seksuele problemen. Door alle drukte, onrust en verdriet van de laatste…

De laatste tijd ben ik beslist niet erg in m‘n hum; sterker nog: ik ben zelfs bij tijd en wijle een heuse mopperkont en boos op mezelf. Met een gevoel van: “zet de motor uit als je in een file terecht bent gekomen en wacht totdat deze zich heeft opgelost” zit ik als het ware al wekenlang te mokken. Wanneer de persoon aan de kop van die file er ook zo…

(voor Edward Morgan Forster) De hele ochtend schreef je aan een roman, terwijl buiten het echte leven voorbij ging, maar binnen vond je het behaaglijk, waar je moeder even stoorde voor het brengen van een kopje thee, met de twee biscuitjes op het gebloemde Wedgwood-schoteltje. De tergend langzame aai over je piekerende bol zette je aan tot nog meer…

Het was zover op de Staete. De eerste twee bewoners, Elisabeth en Johannes, waren geronseld en nu moest de logistiek worden vastgesteld. Kleine territorium-kwesties tussen Roosje en Melissa staken onverwacht de kopjes op en werden met nauw verholen vrouwelijk venijn uitgevochten over de hoofden van Albertus en Piet heen. Die keken genoeglijk toe,…

Ik ben veertig en gelukkig, zelfs met schizofrenie. Mijn moeder gaat eindelijk op vakantie naar Amerika en ik ben voor het eerst niet bang meer voor de dood hoewel mijn vader stierf toen ik drie was en ik op mijn vijfentwintigste met een psychose in een inrichting belandde overmand door angst. Dat ik met hulp, kracht en de moeder nu eindelijk het…