Mijn ziekte heet Schizofrenie. Geen mooi woord en geen mooie ziekte. Het is de resttoestand van de hersenen na een psychose die je leven lang voortduurt. Ik heb echter altijd geloofd dat het wel weer goed zou komen en dat ik nog ver zou komen. Nu is het tien jaren later en ik ben weer op een redelijk niveau. Vroeger was ik ook al beperkt al ben…

Dit gaat de perfecte dag worden, ik voel het. Er is geen pijn en niets in mij weet zich zulk moment nog te herinneren. Meestal zorgt de hevigheid ervan dat ik in een roes rondwaar. Dat de omgeving aan mij verloren gaat en ik enkel overleef. Mijn toekomst is teniet gedaan, op de dag dat ik het woord ‘terminaal’ op mijn visitekaartje kon bijschrijven…

Al 5 dagen ben ik ziek. Niet zomaar, maar heel vervelend, tenminste dat vind ik. Nog nooit ben ik me er van bewust geweest wat het verschil is tussen een goede verkoudheid en een griep. Natuurlijk noemde ik, ook als ik verkouden was, mijn ziekteverschijnselen een griepje. Nu weet ik inmiddels beter. Mensenkinderen wat kan een mens zich beroerd…

‘Het is kanker. In zeer agressieve vorm. Met een beetje meeval kan hij dit nog een jaar overleven. Genezing is uitgesloten, daar ben ik zeker van! Enkel de pijn kunnen we bestrijden om zijn resterende maanden draaglijk te maken. Ook bestraling van de al aanwezige tumor kan nog wat uitstel brengen, maar is lang niet zeker.’ Deze woorden waren niets…

Dit was het eerste contact sinds zijn binnenkomst in het gezondheidscentrum met een verzorgende en hij veegde snel zijn tranen weg en glimlachte geforceerd. Hij knikte de robot vriendelijk toe: “ik denk….”, verder kwam hij niet. De robot keek nog eens. Zijn blikken stem ratelde zijn bevinding naar de computer. Hij denkt, geen reden tot ongerustheid.…

Wat mij hevig verontrust is het feit dat onze maatschappij langzaamaan steeds onpersoonlijker en grimmiger wordt. De naoorlogse generatie is groot en er zullen niet genoeg mensen in de gezondheidssector werkzaam zijn. Wanneer deze enorme groep over een jaar of dertig aanspraak zal maken op deze gezondheidszorg zal er niet voldoende verplegend personeel…

Aan de buitenkant is niet te zien hoe een mens zich innerlijk voelt. Een op het eerste oog vrolijk, opgewekt en energiek persoon kan van binnen kapot, opgebrand, zwaarmoedig en ten einde raad zijn. Op een gegeven moment kost het te veel inspanning om de schijn op te blijven houden en valt de persoon in een acute depressie, waarbij er niets anders overblijft…

Nederland is mijn land, hier daal ik het liefste neer. Meestal zo rond de wateren van de Wadden. Toch moet ik er in de winter even tussenuit, anders vriezen mijn vleugels vast. Dit jaar was ik van plan naar Turkije te vliegen om te overwinteren. Nu hoorde ik echter in de wandelgangen van het water dat dit geen verstandig idee is. De vogelgriep schijnt…

Vijf jaar geleden onderging ik mijn laatste marteling bij een tandarts. Er moesten twee kiezen uit. Ze braken af, zodat er een kaakchirurg aan te pas moest komen om een en ander te corrigeren. Dat leverde mij een kaakontwrichting op waaraan ik nog wel eens moet denken als ik zwaar getafeld heb. Dus besloot ik nooit meer naar een tandarts te gaan, behalve…

The most wonderful time of the year! Niet precies als je het mij vraagt hoor. Qua gezelligheid misschien, maar de gezondheid laat deze maand te wensen over. Hoesten en proesten voert de boventoon bij ons thuis. Als ik zelf niet geveld ben door een griepje, is het mijn man wel. Als wij er weer bovenop zijn, is het bij de kinderen weer snotneuzenfestival…

Anton verdween in de binaire storm die woedde op mijn met xp ingerichte systeem. Na jaren van blauwe schermen, maar altijd weer terug, bleek xp zonder blauw alles in de war te gooien. Bill, je wordt bedankt! Niet alleen mijn levenswerk, maar ook dat van vele generaties voor mij, verdwenen naar het walhalla van de bits. Wat mij op dat moment het meest…

Een doktersbezoek was er voor nodig om het me te doen beseffen. Alhoewel mijn lichaam het al een paar weken aangaf, mijn hoofd wilde er nog niet aan. Eigenlijk had ik het aan moeten zien komen. Het is niet de eerste keer dat het me overkomt en ik had me vorige keer nog zo voorgenomen, dat me dat nooit meer zou gebeuren. Dat ik de volgende keer op tijd…

Wel eens bij een uroloog geweest voor een nieronderzoek? De dag voor het onderzoek word ik geacht een flesje met een vaag drankje dat naar motorolie smaakt te consumeren. Om mijn darmen volledig te ledigen. Nooit eerder meegemaakt. Totaal geen ervaring in die dingen. Voor alle zekerheid een flesje bier erachteraan. Voor de smaak en om het doorspoelen…

De landmuis was jong en vastberaden. In het Noorden op het Platteland was geen toekomst. Er waren geen leuke vrouwtjes en er was geen werk. Hoewel hij erg van de natuur hield en er volop Kaas aanwezig was op de boerderij en hij er goede vrienden had ging hij op een dag naar het Zuiden, naar de grote Stad. Bij aankomst belande hij in het café de Filistijnen…

Stiekem heb ik wel eens gedacht: had ik maar een gebroken been. Want dat is zichtbaar en dan hoef je niet zoveel uit te leggen. En dan krijg je waarschijnlijk ook wat meer hulp. Welnu: ik ben van een ladder gevallen en goed ook. Met als resultaat een gebroken enkel, gebroken knie en een gebroken rib, plus een aantal indrukwekkende bloeduitstortingen…

Op de uitgestrekte savanne van wild Afrika leeft Thomas de Zebra. Hij is nog jong en wil graag een vrouwtje veroveren. Hij gaat een beetje buiten de kudde lopen en eet op een dag teveel van de jeneverbessenstruik. Hij wordt er helemaal wild van in de kop en rent aan een stuk door. Hij probeert wat te eten maar dat is een brandnetel. Nu heeft hij ook…

Mijn leven is niet alleen maar kommer en kwel. Dankzij mijn zelftraining met het dichten in het tegengaan van breedspraak en het meer controleren van emotionele verstoringen. Ik ben namelijk N.A.H.-gehandicapt. 'Belemmerd' moet ik zeggen sinds mijn in 1998 gevolgde neuro-therapie. N.A.H.: Niet Aageboren Hersenletsel. Hersenletsel opgelopen na geboorte…

Aan de overkant Omringd door zijn wakende familie, lag de man al enkele dagen stil en vredig te slapen. Als je zijn hand vasthield, zijn gezicht zachtjes aanraakte of iets tegen hem zei, verscheen er soms een flauwe glimlach op zijn broze, bleke gezicht. Toch hing er in zijn kamer geen al te droevige en bedrukte sfeer. De man had immers een hoge…

Vervlogen dagen De dagen, maanden en jaren gingen geruisloos aan hem voorbij. Zijn stille aanwezigheid was gaandeweg vanzelfsprekend geworden. Nieuwe bewoners kwamen en gingen, maar de man leefde rustig verder, schijnbaar ontsnapt aan de tijd. Wel was hij wat meer in zichzelf gekeerd, alsof hij ongemerkt aan zijn terugreis begonnen was. Een bewogen…

Het is eigenlijk iets waarover gewoonlijk niet gesproken wordt, omdat men er zich voor schaamt en het is dan ook niet zonder schroom en aarzeling dat ik dit stukje ga schrijven. Meer dan drie jaar geleden begon ik last te krijgen van een enorme winderigheid. Vooral ’s nachts was het erg. Ik woon in een nogal gehorig huis en ik ben werkelijk wel eens…