Verhalen over werk

In mijn nog "werkzame" periode kwam het natuurlijk voor dat mensen met vakantie gingen, dat gold niet alleen voor de mensen van de bank, maar natuurlijk ook voor het "sop"-personeel, oftewel de interieurverzorgsters of domweg de schoonmaaksters, want tja dat er schoongemaakt moest worden, waren we voor aangenomen natuurlijk. En zo kreeg je,…

Leuke titel wel, zeker als men bedenkt dat het totaal niets met geloof of kerk te maken heeft, helemaal niet, maar ik wil toch mijn gemoed een beetje luchten. Niet dat het nou zo zwaarwegend is, maar er zijn toch acties ondernomen naar aanleiding van mijn uitspattingen. Ik beken! Heel wat jaren geleden werkte ik samen met een aantal andere collega…

Toegegeven; het zou misschien niet onaangenaam geweest zijn om in het grote, labyrintisch geconstrueerde gebouw, in een kamer op éénhoog, die je met een witgelakte, steile trap kon bereiken, samen met meerdere dames de in de Kringloopwinkel binnengebrachte kleding te inspecteren en te sorteren.... Misschien zou ik van harte zijn opgenomen in de groep…

Welke onzinnige intuïtie me ertoe aanzette koers te zetten naar Oisterwijk om daar onduidelijke werkzaamheden bij wijze van vrijwilligerswerk te gaan uitvoeren, zal ik nooit weten, maar het heeft kennelijk zo moeten zijn..... Van de "Blokhut" die in het telefoongesprek genoemd was, had ik me een andere voorstelling gemaakt; ik had gerekend op een…

De boze boerenzoon de boerenzoon werd geboren maar zijn vader de boerenknecht ging dood en pake werd boer af. Samen reden zij op de trekker en waren ongelukkig. Een boer zonder boerderij en een zoontje zonder vader en toekomst. Op zijn achttiende vertrok hij uit het boerendorp waar het het leven toch echt eenvoudig was en simpel en trok naar de…

Je laat de zachte, kwetsbare katoenpluizen door je handen glijden en op de achtergrond hoor je het zware, dreunende geluid van een stoommachine en van de nijvere brei- en weefmachines die zonder ophouden de inslag door de schering jagen.... Het is de erfenis van je geboortestad die hier in ere en in leven gehouden wordt; je bent in het Nederlands Textielmuseum…

Hekjes bestaan er in allerlei soorten, maten, kleuren en materiaal. Hierover uit te weiden is geenszins van waarde, daar allerminst duidelijk is of dit alles relevant is voor mijn verhaal. Importantie lijkt irreëel, maar het tegendeel bleek recent waar. Alles dat niet belangrijk lijkt, zal ik vooralsnog negeren, want het draait om de kern en de hoofdzaak…

Het kleine meisje Elvira liep aan vaders hand langs allemaal mooie bloemen. De gelukkige man was kort geleden een kwekerij begonnen, waar hij heel blij mee was. Vader en dochter wandelden in de avondkoelte voorbij bonte rozen, zonnebloemen en nog veel meer mooie bloei. Af en toe keek Elvira naar het bos, dat naast de kwekerij lag. Dan liet ze haar…

Toen ik nog jong was werkte ik als scheepskok op een viskotter. De boot was zestien meter lang en had een groot zeiloppervlak. Volgens mij was het bouwjaar van de kotter 1917. De keuken was nog niet van alle gemakken voorzien, zoals tegenwoordig het geval is, dus geen magnetron en een afwasmachine. Ik was verantwoordelijk voor de innerlijke mens aan…

In een voorjaar, dat ongetwijfeld door velen bejubeld, maar door mij verafschuwd wordt om moeilijk nader te definiëren redenen zoals hoogst onaangename sferen en stemmingen (zoals eenieder weet houden de vertwijfeling, de eenzaamheid en de wanhoop geen halt voor uitbottend groen en kwetterende vogeltjes) ben ik opnieuw aangetreden om deel te nemen aan…

De sikkel danste door de straten van het stadje. Dat moest hij wel, want de boer achtervolgde hem nog steeds. De mensen die buiten liepen, schrokken erg van dat gevaarlijke ding. De meesten vluchtten gauw hun huizen in. De betoverde sikkel zou hen nog kunnen verwonden! Sommige jongens probeerden de sikkel te grijpen. Al gauw kregen ze schrammen en…

Ergens in het bos woonde een tovenaar, die veel kruiden en bloemen maaide. Ja, hij had bloemen en kruiden nodig om te kunnen toveren. Hoe hij toverde, weten we niet. Maar je moet eens horen wat voor sikkel hij had. Als die tovenaar ging maaien, gooide hij zijn sikkel tussen de planten neer. Dan begon de sikkel vanzelf te werken! Al dansend ging hij…

Toen Henk en Ingrid al ruim zes maanden getrouwd waren had hij het mooi voor elkaar: zij werken en hij lekker thuis zitten. Zijn baas had hem voor straf naar huis gestuurd. Na een opdracht van zijn chef bleef hij uren weg. Iedere keer had hij een smoes. De chef vertrouwde het niet en is hem gaan volgen. Henk had binnen een uur weer klaar kunnen zijn…

Toen ik nog jong was wilde ik graag een baan hebben als matroos op de grote vaart, maar mijn ouders gaven daar geen toestemming voor, maar ik bleef zeuren en mocht toen mee als scheepsjongen op een kotter. Wat was ik blij, lekker werken op een schip. De dag was aangebroken, dat ik aan boord kwam. De volgende dag zouden nog vier mannen aan boord komen…

Voor algemene hygiene wordt de nederlandse familie geacht met de fiets te fietsen gedurende de spaarzame zomervakantiedagen. De nederlandse driekleur rood en wit en blauw mag dan wapperen om deze sportieve families van gezonde bloede in straffe wind haar plichten proberend te betrachten voor lands algemeen nut. Langs watertoren en wegwerkzaamheden…

Al had de mandenvlechter nog zo'n pijn in zijn rug en nek, hij bleef geregeld even staan om met zijn stok in de grond te wroeten. Dan bukte hij zich ook om tussen de kluitjes te voelen. Een heleboel glimwormen kropen heen en weer voor de voeten van de mandenvlechter. Bij het schijnsel van hun lichtjes zag hij hoe een paar aardmannetjes uit de grond…

Met grote toewijding deed de oude mandenvlechter nog steeds zijn werk. Hele dagen zat hij gebukt, mand tussen de knieën, bundels riet naast zich. Maar de laatste tijd deden zijn rug en nek vaak zeer. Het langdurig gebogen zitten werd allicht te moeilijk voor die oude spieren. Dikwijls masseerde zijn vrouw die zere plekken, terwijl hij druk aan het…

Jeroen was een ijverige stratenmaker. Zijn handen bedekten veel zandwegen met bakstenen of kasseien. Gebarsten of verbrokkelde straatstenen haalde hij weg. Jeroens hamer zette snel weer nieuwe stenen op hun plaats. De stratenmaker woonde in een klein huis, aan de rand van het dorp. Hierin had hij het echt naar zijn zin. Eens, het was de lichte schemer…

Vanmorgen vroeg was ik in de koffiekamer bezig, een aantal documenten te kopiëren. Bij ons, op de derde verdieping van het B-complex is het zo, dat de kopieermachine in de koffiekamer staat. Zo kan een ieder die er toegang tot heeft, en het wil, er gebruik van maken. Het was er inmiddels al een stuk drukker geworden. Een collega of zes waren de…

Dag Hans, je weet aan mij alles te vertellen over de wonderlijke geheimen van de digitale wereld. Hans wist hoe een computer werkte. Dat was ook wel aan hem te zien want zijn neus leek op een digitale camera. Hans toonde mij nu de uitgang van de usb waar vervolgens een dikke spin uitkroop. Ik wist niet dat er in elke computer een spin zit zei ik…

Het is november 1856. Kras, een jongeman van 22 stapte zijn bed uit. Hij keek naar buiten, het was grijs en koud en het sneeuwde. De winter was al vroeg begonnen in Polen. Hij was een gediplomeerde kleermaker, maar in de arme buurt waar hij woonde was weinig werk voor hem. Soms kreeg hij opdrachten van families uit de hoge stand. Het huis waar hij woonde…

Henk van der Hoeff Installatietechniek. Met piepende remmen stopt het blauwe busje voor onze zomerresidentie. De ketel hapert. Tenminste bij het douchen. Elke keer als ik de laatste dagen onder de massagestralen stap en mezelf, een verantwoord deuntje neuriënd, van top tot teen heb ingezeept slaat hij toe , ‘our CV from hell’, en geeft het…

Hoe zwaar is een stoeptegel? Ik weet dat hij 30x30cm meet. Ik weet ook dat een tegel goed te tillen is, maar hoe lang kan iemand een tegel ononderbroken dragen voordat men uitgeput raakt? Een tijdje geleden was ik met grote grindtegels in de weer in mijn voortuintje. (Deze zijn nog heel wat zwaarder dan de gewone stoeptegel.) Toen het begon te schemeren…

Dag lieve vrienden! Er zijn zo van die jaren in een mensenleven dat het lijkt alsof alles tegelijk op je levenspad komt, 2011 is voor mij zo ‘n jaar! Toen de lente net begonnen was kwamen de opzichters van de Woningbouwvereniging kijken wat er gerenoveerd of anderzijds opgeknapt moest worden. Een maand later kwamen de klusjesmannen van alles repareren…

De caissière vraagt of ik het blokje met ‘deze kassa gaat sluiten’ achter mijn boodschappen wil leggen. Ze wrijft vermoeid in haar ogen. 'Pauze?' , vraag ik. 'Lekker even', verzucht ze. 'En een peukje zeker', zeg ik opgewekt. Ik zie het personeel van deze winkel op mooie dagen wel vaker bij de magazijningang achter de winkel staan roken. Meestal…

Op 23 januari 2014 wordt om 6.00 uur 's ochtends met het project begonnen. Door het storten van ruim 742.000.000.000 kubieke ton zand, genoeg om 3.471.125.971.385.238 bloembakken van gemiddelde grootte te vullen, worden twee tijdelijke dammen aangelegd, waarna 11.134.183.482 megaliter water, voldoende om 8.347.902.996 toiletten door te spoelen, wordt…

Middenin de nacht strompelde een stokoude heks langs de rand van het bos. Vermoeid steunde ze op haar knoestige wandelstok. Ja, zelfs voor een heks was ze al te oud om nog met een bezem te zweven! In gedachten liep ze het aardappelveld van een boer in. "Het einde van mijn bestaan in deze wereld," mompelde ze wijs en vol berusting. Ze hield op als…

Wie kent nog de Antwerpse stadskrant? DE NEUS. Ik heb er nog voor gewerkt. Rond die tijd moest ik mijn paske vernieuwen. Wie kent nog de dienst bevolking in de lange nieuwstraat, de rij loketten, achter ieder loket een prompte dame. Voor vooroorlogse typemachines. "En wat doet u nu voor werk?" vroeg die Dame. Even uit mijn lood geslagen…

Uit elk van de zes huiskamers komt je wel een of ander kerstliedje tegemoet, overal ruik je de gestoofde peertjeslucht. Prachtig versierde kerstbomen, zelfgemaakte stukjes her en der met niet van echt te onderscheiden ‘brandende’ waxinelichtjes. Voor degene die nog niet in de stemming was, zit er binnen vijf minuten tot beide oren in. Althans, dit schijnt…

Het is om te stikken in de kamer, en niet alleen van de warmte. Er hangt een geladen sfeer die onmiddellijk bezit van mij neemt als ik binnen kom. Ik voel het onbehaaglijk prikken in mijn nek. Dit is niet van mij, herhaal ik steeds weer, als een mantra. Ik weet hoe belangrijk het is om bij mezelf te blijven, niet mee te gaan in spanningen van de anderen…