2995 resultaten.
herinnering aan haar lach....
verhaal
3.4 met 9 stemmen
1.757 Het verdriet was er, zoals bij iedereen die net met elkaar gebroken heeft. Maar ze had vrienden rondom haar, om troost te schenken waar nodig, een schouder om uit te huilen, en ook één iemand die echt wel van haar hield, maar die zij gewoon als iemand zag waaraan ze alles kwijt kon. Waar ze lief en leed mee kon delen.…
"Ik heb overal blauwe plekken van jou"
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
742 Eens sloeg de weegschaal van mijn geest door het zware gewicht van mijn verdriet door naar de verkeerde kant.....…
Pesten is doodgewoon - deel 1
beschouwing
3.9 met 17 stemmen
2.072 Misschien een vreemde titel zult u denken, maar pesten kan soms tot de dood leiden. Mensen die jaren lang worden gepest of vernederd plegen in enkele gevallen zelfmoord. Maar ook al loopt het meestal beter af, het beschadigt mensen vaak wel in geestelijke of emotionele zin. Om te laten zien hoe dat gebeurt, zal ik de verschillende vormen en de gevolgen…
OLIFANT EN MUIS 18: praten
verhaal
4.0 met 1 stemmen
858 Wat je ziet is verdriet mijnheer. Als je niet eens ziet dat dit verdriet is, waar hebben we het dan over.’…
Als de wonden in mijn hart/Gesmeed op het aambeeld van het leven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
672 Mijn oude leren bank vertoont scheuren en gaten. De bank vormt een erfstuk uit mijn goede, solide, oude ouderlijke huis. De schade aan mijn bank is als de wonden, geslagen in mijn hart door de talloze kwetsuren uit een lang leven: door armoede, liefdesverdriet, desertie en de harde, wrede woorden van de mensen, in een schijnbaar nooit eindigende sequentie…
Waterloo(p)
hartenkreet
3.0 met 44 stemmen
3.195 Weet u zei ze, er is altijd wel iets dat stoelt op verdriet, dan krijg ik het te kwaad en komen als vanzelf de waterlanders.
Heeft u al eens geprobeerd de zonnige kant van het leven te zien, vroeg ik quasi pedagogisch.…
complicaties
verhaal
2.2 met 4 stemmen
956 Huisarts Van Helden gooit zijn stethoscoop weg alsof het een oude nietszeggende prop met aantekeningen is. De stethoscoop blijft nog even met de membraan aan de rand van zijn prullebak hangen, om daarna te belanden op een hoop van plastic handschoenen en vieze zakdoeken.
Vele patienten heeft hij hier langs zien komen. Van zeurderige snotterbellen tot…
Pijn
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.079 Ben ik dan niets waard? Zouden ze me zo kunnen laten vallen? Meenden ze het? Tranen puilden in mijn ogen, maar vooral voelde ik de haat die door mijn aderen stroomde. Boosheid, vooral tegen mezelf. Maar meer dan dat, agressie. Ja, het was agressie. Ik heb geen bescherming meer nodig. Ik hoef geen armen meer om me heen. Geen hek om mijn huis. Ik wil…
De achtbaan
verhaal
2.7 met 6 stemmen
1.000 Ziekte, verdriet, dit waardevolle leventje is zo kwetsbaar. We denderen in volle vaart door, met af-en-toe als tussenstation onze "uitstapjes" naar het ziekenhuis.
Wanneer word ik wakker en is deze helse rit voorbij?
Ik zit in een achtbaan, en hij vermindert vaart! Zou hij stoppen? Eindelijk tijd om opgelucht adem te halen?…
Vaarwel, mijn waarde vriend...
verhaal
2.1 met 7 stemmen
2.042 Ze luisteren nu innig naar de lieve afscheidswoorden en laten hun tranen de vrije loop, wat ik nu ook laat gebeuren: tranen van verdriet, tranen van machteloosheid, tranen om je verloren vriendschap.
Ik ween Fl... voor jou zoals ik wellicht nog nooit heb gedaan voor een andere vriend.…
Het zwarte schaapje
beschouwing
1.2 met 13 stemmen
2.901 , zei het zwarte lammetje verdrietig. De anderen mogen mij niet. Zij pesten mij altijd omdat ik het enige zwarte lammetje ben in de wei. Ik mag nooit meespelen en ze roepen nare woorden naar mij, zoals “poetslap” en “lelijkerd”!
Het zwarte lammetje weende en zijn zusje moest er ook een beetje van huilen, toen zij dit hoorde.…
Rose
beschouwing
4.0 met 3 stemmen
755 Ierland (de wasserijen..)
Rose…
Op haar zusters bruiloft werd er flink gefeest.
Rose had het erg naar haar zin….ze zag er lief
uit maar niemand overtrof natuurlijk de bruid.
Patrick haar jongere broer liet haar lachen …
Rose…
En daar was ook haar neef. Lang hadden ze elkaar
niet gezien. Tijdens het dansen besloot ze even naar
haar…
Afscheidsfeestje
verhaal
2.5 met 2 stemmen
881 Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…
Ook voor jou, Mirthe! (deel 1)
verhaal
2.7 met 17 stemmen
2.124 We hadden het heel goed thuis. Mijn vader was makelaar. En mijn moeder arts.
Ik was het kind dat van het ene naar het andere familielid werd geslingerd. Ik beschouwde mijn opa en oma meer als een vader en een moeder.
Maar toch genoot ik van de rijkdom die we thuis hadden. Ik was enig kind, mijn ouders wilden er niet meer. Daar hadden ze helemaal…
The making of Liesje
verhaal
3.7 met 3 stemmen
1.929 Onpeilbaar verdriet, wat ze niet kon verwoorden, hoe ik ook vroeg en tastte.
Dan uren lang haar hoofd schudden. Niet eten. Dagen gezocht tot ik op de pannenkoeken kwam. Uren staren naar me.
Leeftijdloos. Uitgeteerd lijfje, geslachtloos.
Ik moest helemaal opnieuw beginnen met haar de basale vaardigheden bij te brengen.…
hoe vind ik steun
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
803 Jong en iedereen geloven. Ja, ik was blij dat ik aandacht kreeg. IK had iets waarom men mij niet zo aantrekkelijk vond.
Dan was het gek als je het wel kreeg. Helaas was dit op een manier die niet goed was. Ik heb daardoor een afkeer van liefde gekregen. Beschouw nu elke aanraking als een soort gevaar. Lieve woorden zijn dan denken aan vroeger. Het…
Dag lief meisje-deel 2
verhaal
4.4 met 14 stemmen
865 Het verdriet dat ze nu voelde, zou ze nooit met een pen kunnen beschrijven.
Lisette, die nog in haar armen lag, drukte ze tegen haar hart. Ze barstte in een hartverscheurend huilen uit. De artsen en zusters die om hen heen stonden hadden moeite om hun tranen niet de vrije loop te laten.…
Dag lief meisje -deel 3
verhaal
3.7 met 35 stemmen
1.309 Ze voelde zich leeg, eenzaam en verdrietig, maar ook teleurgesteld. ‘Zo veel pijn voor niks’, zei ze tegen de zuster die bloed kwam afnemen. De zuster wist duidelijk niet wat ze moest zeggen en voerde haar handeling zwijgend, maar met een alles zeggende blik uit. Een lange zware dag lag voor hen, alles moest nog geregeld worden.…
Spiegelkast
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
693 met uitgevouwen portefeuille, suède dameshandschoenen waarvan er één een vinger miste, de gedichtenbundel van Mobar Vorstkasteel – Wolf in de vijver, kaarten die een schema gaven over de onderdelen van het systeem, een boek met een algemene beschouwing over de maatschappij, en het spiegelbeeld van een man die al lang niet meer ijdel was, maar verdrietig…
bewering
3.5 met 2 stemmen
478 Als ik later groot ben geworden en sterk en jij bent bij me en we zijn samen uit die chaos gekomen, dan zal ik jou vertellen hoe het was om klein te zijn.…
Pijn en Ongeloof
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
701 Wat een gemeen iets is pijn, vooral als er niets meer aan te doen is.
Pijn van de vroege morgen tot in de late avond. Zo bewegelijk als wat, was ik. Nu zijn dat alleen mijn armen nog maar.
Pijn, een hele doos met pillen en nog steeds wint de pijn. Bij artsen kom ik niet meer: "ik kan U niet helpen, mevrouw".
Dat hoor ik keer op keer.
Pijn…
Gevangen in de Liefde?/Prozagedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Lange, lange, al te lange tijd was ik - ik kan niet anders zeggen - vervreemd van de rust, van de rijkdom, van de eenzaamheid van mijn stille woning, van het terracotta van haar muren, van haar grijswitte, rustieke balkon, van het hardhouten bureau dat mij ten dienste stond en van de verrukking van de wijde weidse hemel achter mijn venster. Al die tijd…
autobiografie
4.9 met 8 stemmen
799 Dit doet me goed, de laatste paar keren trof ik haar vooral verdrietig en opstandig. Na het gesprek met een verdrietige moeder, moet ik zelf ook even bijkomen. Het beste wat ik kan doen is naar buiten gaan voor een wandeling, me laten afleiden door bloesembomen, eenden met jongen, boterbloemen in het gras.…
Waar ik eens rondsjouwde met jou.....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Waar ik eens rondsjouwde met jou (vertwijfeld, wanhopig, huilend; je zware lichaam in de rolstoel vóór me) verheffen zich nu nog de marktkramen, met wit zeildoek bedekt en bekleed, waarop de blinkende dode vissen liggen opgestapeld en het glanzende, kleurige fruit.
Opgewekte, vrolijke kooplui prijzen de waren aan. Mijn Tilburg bleef me trouw...…
"Tempus fugit"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 Mijn verdriet verwaaide en vervluchtigde ongemerkt in de lange jaren na moeders dood als de geur van een ijl, ongrijpbaar parfum en ik zag het restaurant weer, nu in andere, gelukkige omstandigheden en het geluk keerde weer, onherroepelijk, onstuitbaar, onvoorstelbaar, terwijl ik het niet meer verwachtte......…
Ontmoetingen in de stad (vervolg)/Troost bij overstelpend leed?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
467 Vaak kwam ik haar tegen tijdens mijn eveneens doelloze, zinloze escapades; ze verwende zich zichzelf vaak met steeds nieuwe cadeautjes, al dan niet aangeschaft in Kringloopwinkels om het overweldigende psychische leed te stelpen.....
Zo liet ze me bij onze laatste ontmoeting een glazen brander zien met twee "compartimenten" waarin waxinelichtjes…
Het noodlottige parcours van een geestesziekte......
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Haar flatje was me niet onbekend gebleven. Ze had er niets van weten te maken. Twee lusteloze, slome vissen zwommen er rond in een kom; een teken van leven. Dat was alles.
Was haar daad te voorzien geweest? Alleen de zeventiende verdieping bood haar nog soelaas toen haar val een feit was.
Haar tranen hadden ons de weg moeten wijzen; haar tranen…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
514 De tranen van ongepast en onterecht zelfmedlijden stroomden als bij toverslag over mijn wangen en ik hoopte maar dat de mevrouw vóór me in de rij niet plotseling zou besluiten mij haar gezicht in plaats van haar rug toe te keren om mij te betrappen op dit volgens de algehele conventie toch wel onbetamelijk publiekelijk vertoon van verdriet.…
Terugkeer van het vriendenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten.
Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar als vanouds…
Een zielig dier aan de kant van de weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.210 Terugkerend van de Rabobank, waar twee elegante, joyeuze jonge jongens met weemoedige bruine, respectievelijk grijze ogen en gekleed in geruit colbert en pantalon, zoals past bij die zaak, me hadden geholpen met mijn bankzaken en voortwandelend in de smorende, de zenuwen verlammende hitte, trof ik aan de kant van de weg, op een vensterbank, een zielige…