Verhalen over dieren

‘Plop.’ Nee, nee ‘Blob.’ meer. Het was nog vroeg. Een uur of zeven. Ik was nog niet helemaal wakker, maar dorstig en hongerig, nou ja, mijn maag rammelde. Thee en een cracker leken me een goed idee. Een zachtgekookt eitje en sinaasappelsap eveneens. Het was vrij donker in de keuken, want de luxaflex was nog dicht. Ik opende het bovenste keukenkastje…

Soms maak je dingen mee, die je beter maar niet kunt vertellen, om niet voor een fantast te worden uitgemaakt. Maar ik doe het toch maar bij dezen – ik moet het gewoon even kwijt. Vandaag, al wandelend met de honden in het naburige Blauwe Bos, gebeurde het volgende: Ik liep over een pad tussen de vrij dikke bomen en merkte dat er op afstand een stelletje…

„Kom maar, kom maar naar beneden”. Als ik naar boven loop, zit er een vreemde poes op de zoldertrap. Man fluistert naar de kleine poes met grijze tijgerprint en witte pootjes. Poes staat als bevroren op de derde tree van de open trap, vastbesloten weg te rennen, terug de zolder op. Onze zolder met spullen, groot en klein, als in een magazijn. Dozen…

De Alpenhelling was behoorlijk steil. Maar ergens zag je toch een wat vlakke wei met allerlei bloemen. Goudsbloemen, krokussen, margrieten en nog veel meer bloemen zonden hun geuren door de adem van de berg. De bijen bezochten al te graag die bonte kleurenmengeling. Hier vonden ze het beste stuifmeel en de lekkerste nectar. Beneden in het dal waren…

Oké, het is niet om te lachen maar ik beken eerlijk dat de tranen over mijn wangen liepen, al is het niet lollig, zeer zeker niet! Want kijk, wanneer het kind door moeder “even naar boven wordt gestuurd om iets te halen“ doet ze dat meteen en dat is natuurlijk sowieso een compliment waard. Dat het kind de schoenen nog aan heeft en de trap opvliegt…

‘Hoi mevrouw mier,’ vroeg de vlieg, ‘hoe staat het er mee?’ ‘O, best wel aardig, maar we hebben het druk hè, er moet nog heel veel gebeuren!’ ‘Ja, ik zie jullie altijd maar flink bezig zijn. Drukke typetjes zijn jullie, ijverig. Mooi om te zien.’ ‘Dank je, fijn dat je dat zo opmerkt.’ ‘Ja, maar ik benijd jullie niet. Verdorie altijd maar bezig…

Er schrijden twee duistere schimmen over het boerenerf van boer Hannes Eilander, het is Hannes zelf met de baas van een kippenopruimingsescader, Geert Gasvitter. Zodra Hannes de reusachtige schuifdeur van de kippenstal openschuift, vallen alle kippen even helemaal stil. 'Het is allemaal zo gepiept!', zegt de kippenruimer, 'ze merken er nauwelijks…

Dat de lieve (oké, soms niet, dat kan ook) beestjes je leven bepalen, dat weten wij maar al te goed! Nadat de eerste twee yorkies waren overleden, hadden we eventjes geen dieren in huis. Dat dit niet lang duurde was duidelijk en zo kwam york nummer drie in huis. Wiskie, niet omdat we de drank - iets anders geschreven - gebruikten maar domweg omdat we…

Harrem bracht me op het lumineuze idee vanwege het verhaal over de hond die de eigen regels hanteerde en weet je, wij hadden ook van die geweldige diertjes, eerst eentje, toen omdat we een tripje maakten om naar de winkels te gaan per fiets, dochter en ik, we halverwege stopten omdat we toch wel veel hondjes hoorden blaffen en nieuwsgierig een erf opliepen…

Er werd een schapenboer gevraagd wat nou het leuke was aan het houden van schapen. ‘Ach man, je snapt het niet, ieder voorjaar al die tientallen lammetjes – zo’n prachtig gezicht.’ ‘ Maar na een paar weken worden ze afgevoerd voor de shoarma en kebab.’ ‘Ja dat klopt, want ik moet ook leven, beste man. That ‘s life.’ De nertsenfokker werd gevraagd…

Mam, wil jij voor de hamsters zorgen als we weg zijn, vraagt de dochter die altijd klaarstaat als we haar nodig hebben...en ik zeg jazeker maar zorg je er wel voor dat ze beneden staan? Feit is namelijk dat de diertjes op de kamers van de kleindochters staan en die trappen zijn niet meer mijn ding weet ze, dus de toezegging is gedaan en de kooien…

Dat we nu met dat fucking virus te maken is niet anders, maar daar waar vroeger toch echt de griep niet overdraagbaar was, is dat met dit gevaarlijke onvoorspelbare monster dus wel het geval. Nu ineens zijn, behalve de kat en de hond, ook de nertsen aan de beurt. Nou heb ik niks met nertsen, althans met hun vacht en ik begrijp dus al helemaal niet…

Gisteren ging bijtijds de telefoon, dat ik om tien uur naar de tandtechniker mocht komen, jazeker wel en dat in deze “blijf maar weg tijd”. Man nam het gesprek aan want ik had mijn handen vol en tja dan is de telefoon toch even een dingetje...ik knikte driftig dat het tijdstip me prima uitkwam en vertrok om even na negen uur, een prima ritje al was…

Hele gesprekken voer ik met onze kanarie die de geweldige naam Swiebertje meekreeg, een naam waar hij dus absoluut niet naar luistert, niks mee heeft en we kunnen hem roepen wat we willen, reageren doet ie pas als bijvoorbeeld de radio loeihard aanstaat, de stofzuiger aanstaat of er andere geluiden zijn oren binnenkomen. Dat dus. Praten met het…

Daar zaten ze dan eindelijk. Heerlijk genieten van hun weekje in een klein pittoresk Frans vissersdorpje. Het was een heerlijke avond. De laatste vissersboten kwamen de haven binnenlopen. Een prachtig gezicht. De netten gehesen en allerlei vogels die rond de boten cirkelden. ‘Mooi, al die vogels toch, hè schat.’ ‘Ja, het is gewoon een feest – meeuwen…

‘Ach meneer, wat een schattig leuk hondje heeft u daar. Waar heeft u die gevonden?’ ‘Gevonden, gevonden? Mevrouw dat hondje is eigenlijk helemaal niet van mij.’ ‘Nou, hij geeft anders wel de indruk echt bij u te horen.’ ‘Beste mevrouw, het is een hondje met een beetje een kattenverstand.’ ‘Een hond met een kattenverstand? Nog nooit van gehoord…

Wat een doodgewone actie had moeten zijn, ontaarde in een waar bloedbad. De nagels van de kanarie waren te lang en eens in de zoveel maanden als ik zie dat ie zit te pikken, niet meer goed op zijn stokjes kan komen, dan wordt ie even onder handen genomen. Op zich stelt het niet veel voor, een fluitje van een cent, maar omdat centen er niet meer zijn…

Hij had haar wel zien lopen, zeg maar rennen, de muis, het muisje maar hij had geen trek in hem of een haar, want wat het was, dat wist nog ie nog niet hij was geen kat, hij was een hond en woonde op de derde verdieping in de Amsterdamse Jordaan, heel hoog met meer dan 50 betontreden of te wel 6 loodzware moeizame trappen hij vroeg zich af hoe…

Ze schaften zich een robotstofzuiger aan, want tja, beiden werkten en dat ding kon geen kwaad toch? Kwestie van aanzetten en gaan werken, dat deed de robot ook als ze weg waren dus thuiskomen in een huis dat dan al gezogen was, daar hadden ze wel oren naar! Zo gezegd, zo gezogen! Op maandagochtend vertrekken hij en zij naar hun werk, de poezen blijven…

Na schooltijd liepen Anje en ik gearmd naar mijn huis om daar te gaan spelen. Toen we door de achterdeur naar binnen stapten, zagen we op de keukenvloer een klein mandje staan. Van wie was dat korfje met pupje dat daarin lag te slapen? ‘Oh, die is vast voor jou,’ riep Anje. ‘Nee,’ antwoordde ik, ‘dat kan niet’, want zoiets kon ik na jaren zonder…

Ja, de armen en benen van Rhena werden druk bezocht door de smulgrage knaagdiertjes. Maar na enkele dagen ging het hun toch tegenstaan. Ze gingen naar buiten om daar smakelijke zaadjes en andere hapjes te zoeken. "Toch blijf ik vuil," dacht Rhena. "Tenslotte zullen ze wel weer terug komen om van mijn vieze huid te smullen." Maar dat gebeurde niet…

De oude juffrouw woonde alleen in een klein huisje, tussen akkers en bos gelegen. Rhena had achter haar woning een lege varkensstal. Maar daar waren allang geen dieren meer in. De deur van die stal bleef altijd dicht, en op slot. Op een mooie voorjaarsavond zat Rhena weer eens in het gezellige boerencafé. En maar babbelen met alle mensen, die druk…

De hond Lucas liep wat heen en weer in de achtertuin. Aandachtig keek hij naar een bij, die van bloem tot bloem vloog. "Gelukkig dat wij allebei dieren zijn met een heel scherpe reuk," bromde Lucas goedmoedig. "Jij weet precies welke bloemen je moet bezoeken. Daarin verschillen we toch. Voor mij is de tuin een warboel van allerlei geuren." "Maar…

Een grappig spelletje met de hond, een beessie wat heel graag achter een balletje aanrent, al helemaal als het een eind weg wordt gegooid! En zo gebeurde, hij zag het ding liggen, had geen zin om te bukken en gaf het ding een trap, boem, wauw....AU!!!! Het balletje lag nog op dezelfde plek, de tafel was wat verschoven, want hij pakte met de trap de…

Volgens mij waren de buitenlandse bezoekers die in de Beekse Bergen gezellig met z’n allen tussen de luipaarden dachten te gaan lopen, aardig de weg kwijt! Net zo als de persoon die vandaag de auto parkeerde, zijn alarmlichten aanzette en vervolgens een winkel inliep, zijn kind achterlatend in de auto! Daar waar menig persoon nu bij het laatste denkt…

Op zekere nacht, toen oma en opa Vissermans bij mijn bazinnetje logeerden, werd ik ineens opgeschrikt door een vreemd geluid: bzz, hijg, bzz-zoem, hijg-hijg!, klonk het steeds harder. Wie denk je dat er op de rand van mijn aquarium was komen neerstrijken? Juist! Mietje Mug, de ondeugendste van alle muggenvrouwtjes. Haar ragfijne vleugeltjes trilden…

Nadat het een paar dagen licht had gevroren, kwamen de ijsmeesters bij elkaar, bestaande uit oudere, Friese weidevogels met peinzende blikken achter hun gratis Specsavers. Onder het genot van warme chocolademelk met slagroom werd er na rijp beraad unaniem besloten, dat er weer een Elfstedentocht zal gaan plaatsvinden. De ijsmeester van Harlingen, een…

Verhaaltje voor het slapen gaan van foppe De vrouwtjesmerel Op een dag kwam vrouwtjesmerel een mannetje tegen en samen kregen ze twee eieren met jonkies die uitkwamen in het zorgvuldig gemaakte nest in de kastanjeboom. dagen achtereen vlogen ze aan met eten. Toen ze bijna groot waren kwam op een dag mannetjesmerel niet terug. vrouwtjesmerel bleef…

De schizomerel zingt, vliegt, slaapt en eet. soms is hij blij, soms alleen thuis in de boom. tweemaal zingt hij zijn twaalf riedeltjes heel zuiver. nu heeft hij een sjaal en een traantje omdat hij zijn moeder mist en net is verhuisd. hij heeft geen vrouwtje omdat hij dat niet aan kan en niemand op hem valt niet omdat hij niet aardig is of niet mooi…

Toen ik vroeg in de ochtend een bord havermoutpap tot mij nam, ging de telefoon. Wie kan dat zijn, zo vroeg, dacht ik. Ik nam de hoorn van het toestel en hoorde een snikkende stem. Het was Greetje, een vroegere vriendin, inmiddels ook al bejaard. Ze wilde met mij trouwen, maar toen ik een keer onverwachts bij haar thuis kwam zat ze op de schoot van…