Verhalen over overig

Dichtbij het dorpje lag een groot bos, waarin een oud kasteel stond. Er woonde niemand in dat sombere, vervallen gebouw. Wat zag dat er naargeestig uit! De muren waren grauw, overal beschimmeld. En op sommige plaatsen gebarsten. Een van de vier torens was helemaal in elkaar gezakt. Je kon dat kasteel allesbehalve mooi noemen. De mensen van het dorpje…

Gisteren liep ik de plaatselijke apotheek binnen om enkele medicijnen te bestellen. Ik vroeg voor de zekerheid of dat mogelijk was. Ze bekeek m’n medisch dossier en zei: ‘Dat kan, maar van dat ene middel weet ik het niet zeker. Ik zal het nakijken. Zo niet dan bel ik u.’ Het was een middel dat ik blijkbaar voor het eerst bij hun bijbestelde. Meestal…

Het coronavirus is nog niet verslagen of er duikt al weer een nieuw op. De digitalisering is hier samen met het coronavirus debet aan. Sommige ouderen kunnen het niet meer volgen wat je allemaal online kunt bestellen en/of aan gekkigheid uitvreten. Ze wagen zich er niet meer aan. Net zoals sommige schrijvers die alles nog met pen opschrijven en het…

In de stad Groningen is een kolossaal gebouw gecreëerd wat o.a. dienst doet als cultureel centrum. Sommigen vinden het een pracht idee en een machtig gebouw. Anderen vinden het een gedrocht en totale geldverspilling. Zelf vind ik het in de huidige tijd ook iets minder noodzakelijk. Volgens mij is het juist veel beter bepaalde zaken over de stad te…

‘Opa,’ vraagt Bennie, ‘jij weet zo veel. Jij kunt mij best wel uitleggen wie of wat God is.’ ‘Hoe kom je daar zo opeens bij jongen?’ ‘Nou, ik heb je laatst verteld over Fonske Smeets, je weet wel dat katholieke jongetje dat bij ons op school is gekomen. Hij vertelt me soms over God en hij bidt voor het eten. Ik was benieuwd, wat jij mij er over…

(26-01-2021) Gisteravond was het even de moeite waard om de avondklok te negeren, want het was een prachtige frisse heldere avond. Even genieten van de sterrenhemel. Het was ver na negen uur, mijn honden waren ook buiten, het excuus. En trouwens een stuk van de weg af wonend en op eigen erf, dus niet op straat, kan niemand me iets maken, en niemand…

Mijn vrouw haalt soms rare fratsen uit met elektrische apparaten – niet echt gevaarlijk maar soms niet goed overdacht of niet goed opgelet. Ja ja, en jij zelf doet nooit iets verkeerd zeker. Nou niet echt veel, maar vandaag was het goed raak. Vorige week was ik hier in het dorp in het winkeltje van een mevrouw wezen kijken, die daar tweedehands spulletjes…

Wij bestellen regelmatig iets via internet, gewoon omdat het goedkoper is en het tot dusverre goed is afgeleverd en geplaatst en om eerlijk te wezen het wordt vaak ook nog snel bezorgd. En in sommige gevallen hoef je er zelf ook niet mee te slepen – geen aanhangwagen huren of wat dan ook. Het is nu eenmaal het marktmechanisme, dat in dit soort gevallen…

In mijn verhaaltje ‘Nooit te Oud’ , vertelde ik zo tussen neus en lippen door dat je soms al snel voelt of iets klopt of niet. Mijn neef wist al vroeg dat hij dominee zou worden en ik, ik wist dat – ook al zou ik het willen – het me nooit zou lukken. De roeping vloog mij gelukkig voorbij. Een roeping weet wie hij aan moet klampen. Maar toch, laat…

Vrouwen hebben over het algemeen geen gevoel voor humor, zegt men. Onzin natuurlijk. Volgens mij hebben ze gewoon soms een iets ander gevoel voor humor dan wij mannen. Soms zie je ze bij elkaar op een terras zitten en de dikste lol hebben. Dan komt er bij mij een soort van nieuwsgierigheid naar boven borrelen naar waarover ze nou zo’n lol hebben,…

Mijn vrouw en ik zijn zo’n stel dat de taken in en buitenshuis naar behoeven verdelen. Zij is over het algemeen de tuinvrouw – voor zover dat nog wil. Op dat gebied verzorg ik slechts het grovere werk – hekken maken, afrasteringen aanleggen, maaien enz. De was is haar afdeling, ik ben zogenaamd kleurenblind en na een keer niet bij elkaar passende kleding…

Wybe z’n gehoor is niet zo best meer. Hij heeft jaren in een lawaaiige omgeving gewerkt en dat wreekt zich op den duur en levert de gekste miscommunicatie op. Vandaag scharrelt hij van z’n zo’n 200 meter van de weg af staande woning, naar de brievenbus die aan de openbare weg staat. Het was een lekkere zomerdag. Buurman Sjeng die aan de weg links…

‘Hoi Sjors, jij hier? Ik heb je hier nog nooit getroffen in het Blauwe Bos – hoe kan dat?’ ‘Ach, ik denk laat me er ook weer eens gaan kijken. Ik las jouw enthousiaste verhalen over dit bos, dus dacht ik, ik wil het zelf weleens weer zien. De laatste keer is een hele poos geleden. Zo zie je maar je brengt echt wel iets te weeg. Jij kent dit bos door…

Wie kun je nog vertrouwen tegenwoordig zei mijn buurman gisteren tegen mij. Inderdaad dacht ik wie en wat kun je nog vertrouwen. De politiek niet meer, de media lang niet altijd, de sociale media helemaal niet meer. Het bedrijfsleven buit ieder zwak punt uit van de mens om geld aan te verdienen en ja, laten we eerlijk zijn de mensheid is zo gemakkelijk…

Idioot lange titel, ik weet het maar toch moet het maar, want het is wat het is. Om de kwaliteit van mijn verhalen op te schroeven, heb ik mij tot een echte verhalenverteller gewend, ook ter verdere ontwikkeling van een eigen stijl. Na het welkomstritueel – een kop thee en een inleidend babbeltje - en na hem van de nodige veren te hebben voorzien…

De titel van een Gronings liedje van de daar geleefd hebbende en daar wereldberoemde troubadour Ede Staal, hij verwoordt daarin het tuinieren zoals dat door menige liefhebber op het platteland wordt beoefend. Het verbouwen van diverse gewassen en de probleempjes daarbij. Maar het is voor menigeen een streven; eten uit eigen tuin. Het heeft volgens…

Van de week kreeg ik bericht dat ik op de lijst ben geplaatst om binnenkort een nieuwe ICD geïmplanteerd(al weer m'n derde) te krijgen. Bij mij wordt hij onder de borstspier geplaatst, omdat mijn huid te dun was/is. De eerste keer gebeurde het onder plaatselijke verdoving. Helaas de spier zelf kan niet verdoofd worden – dus kort gezegd dat deed echt…

Ik heb getwijfeld welke titel ik aan dit verhaaltje zou moeten geven: ‘Speelplaats’, ‘Camouflagebroek, of ‘Ouders van Nu’ of ‘Hedendaags tafereeltje’. Ik ben er nog steeds niet uit, maar kies voorlopig voor de titel die er nu boven staat. Het zit namelijk zo, ik liep in het Blauwe Bos bij ons in de buurt met mijn twee honden en zag het hierna volgende…

Typisch zo’n titel wat bij een of ander sprookje past. U heeft gelijk, dit verhaal valt misschien wel in de categorie sprookje. Een sprookje is een beetje een fantasieverhaal, wat vaak wel goed eindigt en het speelt zich af in een onbepaalde tijd, land, en wanneer het zich afspeelt is ook onduidelijk. Er zit een soort van boodschap in verpakt en wordt…

‘Zeg C., weet je ik maak me weleens een beetje zorgen over jullie’. 'Over ons, mijn vrouw en mij bedoel je?’ ‘Inderdaad, jullie beiden. Jullie zitten daar maar zo’n beetje afgelegen – weinig aanloop en zo. Vereenzamen jullie niet een beetje?’ ‘Ach kerel, dat valt best wel mee. Aanloop genoeg door de hondenoppas. Zo af en toe even een gezellig praatje…

Mijn katholieke dochter belde afgelopen weekend en vertelde dat de scholen nog steeds dicht bleven. ‘Ja lieverd, dat nieuws is zelfs hier in de binnenlanden van het barre noorden doorgedrongen,’ was mijn enigszins flauwe antwoord. Natuurlijk voelde ik wat er ging komen. ‘Nou Pa, wat ik jullie wilde vragen is of het mogelijk is of Barry nog een of…

Of kleinzoon Barry een weekje langs kan komen. De vraag werd gesteld door mijn jongste dochter. Een leuke meid, maar zwaar katholiek (heeft ze niet van mij hè – niet mijn schuld) en dus een heel koppel kinderen daar in hun afgrijselijke betonstad. In deze tijd komen de muren en ook de kinderen op haar en op elkaar af. Prima, stuur hem maar langs.…

Het telekinetische ruimtevaartuig, met ongeveer soortgelijke vermenselijkte robots met verregaande telepathische krachten, landde op de planeet aarde, en na hun eerste bevindingen zond de bemanning de resultaten van hun onderzoek razendsnel weer terug naar Mars. Na een crash destijds, in de informatievoorziening en archieven op Mars, was er een groot…

Laatst een oud vriend opgezocht in Zwolle. Even een beetje bijpraten en zo. Als je wat verder uit elkaar woont, dan verwateren contacten enigszins en ja dan is het goed om zo af en toe een bezoekje af te leggen. ‘Hoe lang woon hier je nu ook al weer.’ ‘Zo’n vijftien jaar, ja de tijd gaat snel jongen.’ Sjors was nu vijfenzestig en ging met vervroegd…

Vandaag moet ik voor controle naar het UMCG. Dan zet ik de auto neer op een P+R plek in Haren, en stap op de bus, de meest snelle en verstandige manier om er te komen, zonder in de stadsjungle verstrikt te raken. De buschauffeuse vraagt waar ik heen moet. ‘Deze bus gaat toch naar het UMCG? Ik dacht dat het een vast tarief was.’ Nee dus. ‘Meneer, waar…

Wat een klein boomertje al niet te weeg kan brengen; je houdt het niet voor mogelijk. Even was ik de Poiesz te H. ingeschoten. Nee, nee, even voor de duidelijkheid niet met kwade bedoelingen. H. valt dan wel onder het ‘wâldpyken’ gebied, maar het is hier echt behoorlijk vredelievend en men wil dat ook zo houden. Verdorie H. is Drachten niet. Nee,…

Zij, enigst dochter van een in hoog aanzien staande notabele van het dorp en voormalige gemeente Haren was verzot op trainen in de sportzaal. Ze had daar ook haar vriendje ontmoet; een beer van een kerel met de nodige bling bling en tatoeages. Ja, daar hield ze van – een kerel met ballen, vooralsnog de spierballen dat wel. Het milieu waar ze tot dusverre…

De schrijver van korte verhalen reed in z’n rolstoel door het winkelcentrum en kwam daar een hem onbekende tegen, die hem wel 'kende'. ‘Goedendag, u bent toch die schrijver van korte verhalen? Ja, ja, zeker weten, ik herken u van internet. Uw laatste verhaal was weer fraai.’ ‘Dank u wel meneer, erg aardig van u.’ ‘Waar haalt u het iedere keer weer…

hij pakt me, draait me rond neemt me uiteindelijk in de mond. Ik wacht tot hij heeft bedacht wat hij met me gaat doen. Het zal u niet verbazen dat ik vele woorden heb aangedragen om zijn gevoelens te verbeelden. Wat ik al wel niet aan levenslust en verdriet en zakelijke beslommeringen door me heen heb voelen stromen. Zijn onvervulde dromen, z’n bekommeringen…

Nadat ik de container weer bij de weg in de bergruimte had gezet, zag ik ze liggen. Verdorie muizen, ja hoor ik had er op het nieuws al iets over gehoord, door de zachte winters, vermenigvuldigen die deugnietjes zich razendsnel. Maar albinomuizen had ik nog nooit gezien. Goed tamme witte muizen natuurlijk wel, Maar wilde witte muizen nog nooit. Gelukkig…