Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6713):

OP TIJD

‘Hoi Sjors, jij hier? Ik heb je hier nog nooit getroffen in het Blauwe Bos – hoe kan dat?’
‘Ach, ik denk laat me er ook weer eens gaan kijken. Ik las jouw enthousiaste verhalen over dit bos, dus dacht ik, ik wil het zelf weleens weer zien. De laatste keer is een hele poos geleden. Zo zie je maar je brengt echt wel iets te weeg. Jij kent dit bos door en door natuurlijk, want jij moet hier elke dag met de honden lopen.’
‘Nou, ik moet niks Sjors. Ik ga ook weleens in Bakkeveen achter de slotplaats lopen en in Veenhuizen en in Een. Jongen er is zoveel moois hier in de buurt. Maar hou het voor je hè. Straks hebben we hier allemaal Brabanders en Randstedelingen die hier hun vakantie gaan vieren en die kun je hier beter maar niet hebben; lijkt me in de huidige Corona tijd. Ze nemen van alles mee.’

‘Inderdaad, je hebt gelijk. Ik zal het stil houden.’
‘Maar het is waar ik ben hier tegenwoordig het meest, het is het lekker dichtbij. En de honden worden ouder en hebben genoeg aan een dik half uur lopen en dat meerdere keren per dag. Weet je hier lopen heel veel andere hondjes en geloof me een hond vindt het besnuffelen, het ruiken van sporen van andere hondjes een van de belangrijkste dingen in z’n leven.’
‘Snap ik, maar het kost je wel veel tijd. Ik bedoel gauw zo’n twee uur per dag.’
‘Klopt maar het is ook goed voor mezelf om in beweging te zijn. Zonder hond zou ik hier echt niet zo vaak gaan lopen. Dan ging ik veel minder de deur uit, net als jij.’
‘Nou, het is maar net hoe je het bekijkt. Ik heb de tijd aan mezelf. Jij bent veel meer aan tijd en verplichtingen gebonden – lijkt me vreselijk. Dat altijd maar moeten.’ ‘Het is waar, jij als verstokte vrijgezel bent een vrij man. Jij kunt doen en laten wat je wilt. Het grote voordeel van vrijgezel zijn. Jij hebt het heft in eigen handen’

Zo zitten de heren nog een poosje er niets toe doende, een beetje over koetjes en kalfjes te kletsen.
Na een poosje zegt Sjors: ‘Ik moet je gelijk geven, dit is een prachtig bos – niet te groot, niet te klein en erg gevarieerd. Wel jammer dat er zo rigoureus is gekapt. Verdorie ze hebben flink huis gehouden – veel kale plekken.’ ‘Ja jongen, en dat in deze tijden. Het is een schande dat zoiets nog kan. Maar ja, handel is handel – je ziet dat op allerlei vlakken. In de wereld draait het nog alleen maar om het geld. Het wordt tijd dat de mensheid wakker wordt.’
‘Trouwens, hoe laat is het, ik ben de tijd even vergeten door ons gezellig kletsen.’
‘Nou Sjors toch, daar hoef jij je toch niet druk om te maken?’ ‘Nou, ik sta een beetje op tijd. Mijn moeder vindt het niet leuk als ik te laat voor het warm eten kom. Zit ik weer een halve avond met een sacherijnig mens in de kamer. En trouwens ik moet ook nog naar de vergadering van de buurtvereniging. Ze hebben mij tot voorzitter gebombardeerd. Ik had er alle tijd voor vonden ze. Gisteravond moest ik naar een vergadering van de voetbalclub. Je weet hoe dat gaat. Daarna is het toch even navergaderen met een flinke borrel. Even de meningsverschillen die vaak tijdens een vergadering ontstaan verdunnen. Mijn moeder is er niet echt blij mee, dat ik ‘s avonds laat kom binnen stommelen.’
‘Wees blij man, dat je vrijgezel bent. Je hebt geen verplichtingen. Bent vrij man en hebt de tijd aan je zelf.’
‘Zo is het, maar ik moet nu echt weg.’

Ik kijk hem na, met een vette glimlach. Hij kijkt nog even, niet begrijpend, met een verbaasde blik achterom.

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 2 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: overig

4,0 met 1 stemmen 28



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)