Alle inzendingen over dieren

Daar stonden we te kijken. Gisteren, in de keuken. Stil werden we ervan, zo mooi! Aandachtig keek hij naar buiten en staarde net als ik naar de volle stralende maan, net boven de daken. Ik zag hem op mijn schouder, in de reflectie van het raam. Ik dacht eraan dit te beschrijven in een gedicht, zodra de maan nog een stukje hoger zou komen… en zover…

Een vis probeerde in zichzelf te geloven, maar hij wist niet dat hij een vis was. Dus kon hij er ook niet in geloven. En met dit hiaat belandde hij in dit verhaal. Hoe kan ik nou weten wat ik ben? dacht de vis. En hij dacht verder. Ik kan pas weten wat ik ben, als ik weet wat er om mij heen is. Hoe kan ik het nu weten? Door het te ervaren. Hoe…

De Hond had zich bij Jupiter over de mishandelingen van allerlei aard beklaagd, die hij van de mens ondergaan moest. Jupiter verbood, hem anders dan met de stok te slaan. Nu zag de Hond op een tijd dat zijn meester een kwade luim had, en, voor slagen vrezende, ruimde hij alle stokken van de vloer. Doch het hielp hem weinig, want naauwlijks had…

Toen zij zag dat één van de parkietjes door zijn pootjes zakte, niet meer hippen kon, op het zilverzand van de kooi kreupel leek te schaatsen, heeft ze een paar vellen schuurpapier op de kooibodem gelegd. Zo kon, dacht zij, het parkietje zich over het stroevere oppervlak beter bewegen, door zijn pootjes als een stel roeiriemen te gebruiken. Inderdaad…

Bolleke, je hebt een veel tekort leven gehad! Je was zo'n lieve pony, dat is met geen woorden te omschrijven. Je kwam bij mij op je 7 maanden en bent maar 13 jaar mogen worden. Je bent niet plots gestorven. Je hebt geleden en gestreden … en ik samen met jou. Je dood is zo onrechtvaardig, noch jouw noch mijn schuld. De schuld van de mensen die…

Heb je 't gezien? Een enorme ontplofte walvis, midden in het centrum van een Aziatische stad. Duizenden kilo's rottend en stinkend vlees... Daarvoor moet je in een miljoenenstad wonen, om zoiets te aanschouwen. In ons Belgenlandje stromen al duizenden toeristen naar de kust, om één zielig zeehondje te bekijken. ('t Kan ook een klein walvisje zijn…

Zij komt van ‘goede huize’, zo vindt ze zelf. Toen ze klein was heb ik getracht haar bij te brengen dat onze woonst gelijkwaardig is aan het huis van haar moeder. Ze heeft er geen oren naar! Vooral als ze een slechte bui heeft, is er geen houden aan. Dan zeurt ze de hele dag door over haar vermeende koninklijke afkomst. Het baadt niet dat ik erop…

‘Als ik nou een steentje naar hem had gegooid, mam, was hij misschien nog op tijd weggevlogen!?’ Bedremmeld staart hij naar de rode plek op de rails aan de overkant van het perron. Net was dat nog een vogeltje. Even daarvoor zagen we het beestje tegen de glaswand vliegen. Versuft viel het neer. Toch verzamelde het weer moed, fladderde weg en streek…

Onze tuin heeft de eer de woon – slaap en speelkamer te zijn van vier gesteriliseerde poezen, en ook van twee bevriende buurtpoezen. Bij tussenpozen wordt het bezoek zelfs uitgebreid met vijf ongecastreerde katers die er hun oorlog om de vrouwtjes komen uitvechten. Ja, onze tuin en wijzelf hebben de eer… . Ze eigenen zich vele plekjes toe, onze…

Ik loop door de verlaten stad heen, overal versierde kerstbomen en als ik door de ramen van de huizen kijk zie ik allemaal vrolijk etende mensen met huisdieren. Ik bedenk me opeens dat huisdieren eigenlijk ook bij het gezin horen... Iets waar ik eigenlijk nooit over heb nagedacht. Waarom zou ik ook? Ik leef al jaren op straat, zonder dat er ooit iemand…

Acht was zij toen Julius in april 1992 werd geboren. In zijn eerste levensjaar was er niet echt sprake van contact tussen hen. Zijn moeder zorgde er wél voor dat Julius zijn handjes niet te enthousiast rondsloeg als zij in de buurt was, want ze kon behoorlijk uithalen en dat deed pijn. Toen Julius kon lopen liep hij de hele dag achter haar aan. Puck…

Londen is een grote stad met veel dingen te zien en te doen. Maar desondanks heb je deze stad niet gezien zonder dat je naar London Zoo geweest bent. Sommige mensen beginnen in deze dierentuin bij het begin, herkenbaar aan een bordje met ingang er op, en lopen zo snel mogelijk langs alle kooien om vervolgens het park weer te verlaten bij de plek waar…

Ik geeuw en kruip langzaam diep onder de dekens. Als een meesteres in camouflage, pas ik me aan aan de omgeving waarin ik me op dat moment bevind. Zo los ik volledig op in mijn omgeving en word ik helemaal geabsorbeerd. Maar, regelmatig verkleur ik ook om mijn gemoedstoestand te uiten. Daarbij moet ik wel zeggen, dat ik toch vrij gevoelig ben.…