1600 resultaten.
Eindigheid
beschouwing
4.6 met 8 stemmen
1.229 Waar de uiteinden van een lijn elkaar ooit ontmoeten Is er geen eindigheid noch een begin.
Eindigen geen verhalen. Eindigt elk begin.
Is de eindigheid een zichtbaar gedeelte In de tijd, ogenschijnlijk misdeeld,
Waar het leven eindigt, weerzinwekkend eindigt ,Is de lijn onderbroken.
Begint een tijd te lopen. Begin en einde ,In afloop van een geboorte…
Aan mijn onbereikbare Geliefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
647 In alle seizoenen ben ik naar je toegegaan. Als vogels hun nesten bouwden in de hoge bomen bij je huis en hun kleintjes voorzagen van het voer, als de rode rozen van de zomer je tuintje verfraaiden, als het groen van de bomen reeds verlevendigd werd door enkele gele bladeren.
En je zat vóór me; je mooie, bijna symmetrische, klassieke gezicht werd…
Uitzwaaien
dagcolumn
3.3 met 3 stemmen
1.066 Ik zwaaide ze uit terwijl ze de wijk uit reden. Aangezien het zeven graden vroor, had ik eerst de ruiten van de Golf schoongekrabd. Ik had de motor ook al een tijdje laten draaien en de verwarming op standje hoog gezet. Vervolgens had ik mijn moeder bij de arm genomen en haar naar het rechterportier geleid. Zoals gewoonlijk was de auto nogal schoksgewijs…
Een engeltje geboren
verhaal
3.9 met 9 stemmen
708 Lang geleden werd er op deze aarde een engeltje geboren. Een engeltje met mooie blauwe oogjes, rode volle lipjes en hele mooie blonde haartjes.
Zo mooi dat iedereen die naar haar keek er stil van werd en men durfde niet meer hardop te spreken, bang dat ze wakker zou worden.
Het engeltje kwam in een gezin om een bepaalde reden, de moeder was heel erg…
Voor mijn laatste moeder......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
498 In het dorp waar mijn eenennegentigjarige tante haar ongetwijfeld laatste levensdagen nog altijd rekt en voortzet, kennen de ouderen elkaar en zij begroeten elkaar hartelijk. Vandaag was ik welkom in het kleine huisje waar de piano nog stond, waar de oude, pontificale staande klok uit 1910 de uren nog wegslaat, waar nietige, kwetsbare vogeltjes aan…
"Vriendschap is een droom"
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
442 Ik kwam haar tegen vlak bij het oude kerkhof, zwaar vergrijsd en voortstrompelend achter een rollator en ik herkende onmiddellijk in haar de "vriendin" van tweeëntwintig lange jaren, met wie ik in vroeger tijden de zwemafspraken had gehad; de "vriendin" die welkom was geweest in mijn ouderlijk huis; met wie ik aan het sterfbed van onze betreurde…
Het was slechts een MBO-opleiding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
441 Van een vriend die het gebracht heeft tot Inspecteur van de Belastingdienst hoorde ik dat slechts een MBO-opleiding nodig is geweest voor jouw werkzaamheden in je armzalige baantje van belastingambtenaar, mijn liefste, arme vader.
Op die foto (die ik nog altijd bewaar) zie ik je op die kale kamer, in het gezelschap van je collega's, achter je metalen…
Herinnering aan mijn jeugdvriendin Lucia en aan een Midge-pop
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
548 Met mijn jeugdvriendin Lucia fietste ik vaak door de grauwe straten van onze provinciestad en we kaatsten met de kleurige ballen tegen de bakstenen muren van de arbeidershuizen. Lucia's moeder zat hele dagen achter de naaimachine om een hippe garderobe voor haar dochter te vervaardigen en ze luisterde zeer graag naar het Duet uit "De Parelvissers…
Plotseling zag ik een schim
verhaal
4.0 met 2 stemmen
719 Daar was ik vorige week nog geweest om afscheid te nemen van een vriend. Het was nu echt donker geworden, maar tussen de snel voorbij drijvende wolken kwam de volle maan tevoorschijn. Een zee van licht zag ik af en toe over de begraafplaats. Bang was ik niet.…
Geen mens weet- hoe lang ie heeft
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Ze is net op tijd om te zien hoe moeder de laatste adem uit blaast, zit perplex aan het bed, een klamme hand in de hare, een paar uur geleden was ze nog bij haar, een paar uur geleden belde ze om welterusten te zeggen en nu moet ze voorgoed afscheid nemen! Vaarwel moeder!
Je ging veel te vroeg, te snel en te abrupt.
Maar geen mens weet de tijd…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)Tenslotte slechts een doosje bonbons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
670 teleurstelling en doofde de prachtige illusie waarin plotseling geen geloof meer kon bestaan uit als was deze geheel verpletterd en tot een nulpunt teruggebracht en de voorheen zozeer meelevende en mededogende hoofdredacteur trok iedere investering, vertrouwen en geloof in de voordien zozeer bejubelde verdiensten van mijn persoon terug en droeg mij op mijn afscheid…
Graag gedaan
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.465 Dank u wel zei ik bij het afscheid aan de deur.
“Graag gedaan”, zei de man.…
Ode aan de ambulance medewerkers
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
461 Wanneer jullie met de man aankomen, die na weken zijn vrouw weer ziet, op een brancard, ze beiden door het personeel in een kamertje gereden worden, ze daar beiden tien kostbare minuten hebben gestaan, na weken van contactverbod, het echtpaar voor de laatste keer elkaar ziet, twee handen omhoog, een laatste afscheid, want inderdaad hebben ze elkaar…
verzwegen bloed
verhaal
3.0 met 5 stemmen
1.527 Alsof ik nog een reutel kon vangen, een flard van hun afscheid zou herkennen. Alsof in de schamele schrei van de weduwe een geheim school, bewaakt, verdedigd door haar zwaaiende armen, waarmee ze naar de herfstlucht sloeg. De laatste letter was in hun keel gestokt, in gegorgel van bloedbellen.…
Kleine vlinder
verhaal
2.2 met 24 stemmen
4.197 In het fragment neemt de schrijfster van de brief afscheid van het verongelukte vriendinnetje.
,,Daaar lig je," dacht ik.
Zo had ik je dus gekend, met dat gezicht en met die handen.
Ik had geluisterd naar je verhalen en gekke woorden en opmerkingen. Ik had ruzie met je gemaakt en samen hadden we het gauw weer goed gemaakt.
Je was het,Els.…
Het is niet goed eenzaam te zijn
verhaal
5.0 met 1 stemmen
615 Het afscheid viel mij zwaar. Ik wenste haar veel geluk met Greet. Ze beloofde mij, toen ze al in de auto zat, dat ze spoedig met Greet een dag komt en dat ze bami gaat maken. Ze reed langzaam weg en zwaaide met haar linkerarm naar mij. Ik bleef net zo lang kijken totdat ik de auto niet meer zag.…
Twee foto's bij Jorge Semprún
dagcolumn
2.9 met 12 stemmen
836 Hij verloor zijn geloof fietsend in de Scheveningse bosjes, kijkend van onze duinen over de blauwe zee. ‘Losgelaten door God’, Dejado de la mano de Dios. Belangstelling verloren, niks dramatisch. Zijn wieg stond in Madrid – 1923. Op zijn 13e verhuisde hij naar Den Haag. Ontdekte Baudelaire daar. Vond en kocht Les Fleurs du Mal bij Martinus Nijhoff op…
Eenzaamheid
verhaal
3.0 met 1 stemmen
737 Met zijn laatste krachten is hij nog naar mij toe gekropen om afscheid van mij te nemen, ik mis mijn trouwe kameraad vreselijk.''
''Dat is erg naar voor je Gerard, maar ik heb een voorstel. Je weet, dat ik ook alleen ben. Heb je zin een weekend naar mij toe te komen.…
EEN SCHONE SLAAPSTER
column
3.5 met 4 stemmen
635 Mensen die elkaar jaren niet hadden gezien praatten bij en moesten op een gegeven moment worden gesommeerd afscheid van elkaar te nemen. ‘Nou, tot op de volgende begrafenis, jongens,’ hoorde je hier en daar.…
Mazzel
verhaal
3.7 met 3 stemmen
917 Florian neemt afscheid van de roofdieren, gaat met zijn bakfiets weer naar huis, en schrijft daar een gedicht voor de leeuwen.…
Een mooie tocht op de wateren van de Biesbosch?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Van de sneeuwresten zullen we nu spoedig wel weer afscheid moeten nemen. Een meneer in marinierskledij, heel toepasselijk, zorgt voor de koffie.…
GRATIS
verhaal
4.0 met 3 stemmen
688 We groetten elkaar ten afscheid met een vette glimlach.…
Vreemde vogels in een telefooncel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 “Je moet ook afscheid durven nemen, van alles wat overbodig is. Kleine onbenulligheden, prullaria, goedkoop gelul en tenslotte mensen. Het leven is niet oneindig.”
Je weet het allemaal zo goed te vertellen. We schuilen voor de regen in een telefooncel.
We zijn vreemde vogels in een telefooncel.…
Met de trein 4
column
4.7 met 3 stemmen
240 De vrouwen staan op en nemen afscheid op de nonchalante manier van mensen die weten dat ze elkaar binnenkort weer tegen zullen komen.
Hij blijft zitten, tot station Utrecht.
En morgen, ‘another day at the office.’…
Mijn prinses
dagcolumn
4.9 met 22 stemmen
846 Ze had zelfs geen afscheid genomen, zo onverwacht kwam het.
Mijn prinses kon spelletjes spelen van om het langst naar elkaar kijken, en zij won altijd, met haar indringende blik, met haar ogen die mijn hart in mijn keel deden kloppen. Ik heb me toen ze nog leefde vaak afgevraagd hoe ze er zou uit zien op haar vijftigste.…
Zoon van een machinebankwerker
dagcolumn
4.0 met 2 stemmen
831 Partijgenoten hadden Frank zijn zetel afgenomen, maar zowel op de ledenvergadering als op zijn afscheid stond hij daar niet als zure, beschadigde, gekneusde man. Ogenschijnlijk, ik kan niet in zijn gevoelens kijken, stond daar weer een man die haarfijn onderscheid wist te maken tussen hemzelf en zijn rol als wethouder.…
autobiografie
4.0 met 3 stemmen
1.454 Geen woorden van afscheid, slechts verwarde herinneringen aan een verwarde moeder.…
Herinnering aan de zomer van 2013/August come lately - my dream come true?
verhaal
4.7 met 3 stemmen
1.660 Later, bij het afscheid van mijn collega-journalist, legde ik bedeesd een hand op zijn schouder.
De brede straat die naar de bushalte leidt, lag voor me als was het een Avenue of een Boulevard...…
Mijn taalkundig verleden
verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
738 Juffrouw S. uit Breda was best tevreden over mij maar pas veel later zou ik woordeloos communiceren met meneer F. via mijn opstellen waarin ik hem mijn ziel toevertrouwde; een merkwaardige, onuitgesproken uitwisseling die nooit een persoonlijke uitbreiding vond tot het brute, onbegrijpelijke, plotselinge afscheid na het eindexamen.…
Een tribuut aan de "Lentemaan" boven Moerenburg
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
606 Na mijn handdruk en mijn afscheid zouden de anderen nog tot in de late uurtjes gezellig samenzijn en uitgebreid borrelen.....…