Alle inzendingen over humor

“Ik vind je lief.” Meer hoefde ik niet te zeggen. Ik dacht nog, zal ik me voorstellen. Zal ik zeggen: “Hallo, ik ben Heleen van Royen, ga je met me mee?” Maar dat zou er wel weer heel dik bovenop liggen. Nee, ik ben gewoon naast hem op een kruk gaan zitten, heb mezelf een wijntje besteld en een peukje opgestoken. Twee tellen heb ik naar hem gekeken,…

Ik nam de telefoon op. Een charmante jongedame, zo te horen. Of ze mij mocht bijpraten over het dichten van mijn dreigende pensioengat. Ogenblikje, juffrouw, dan kleed ik mij snel even uit. Toen ik kort daarna de hoorn weer ter hand nam, had ze opgehangen. Ik snap er niets van, want in Engeland is dit de nieuwe mode. Naakt bellen. Eén op de drie…

Sommige Friezinnen kunnen buitengewoon lekker zoenen. Dat geldt overigens ook voor bij voorbeeld Brabanders, junioren, senioren, bleekneusjes, Aziaten en negers (m/v). Daarom is er volgens mij niets mis met de naam van een stukje patisserie dat bestaat uit een wafeltje aan de onderzijde, een vulling van schuim, en een omhulsel van chocolade. De negerzoen…

Wat gaan we toch op een rare manier om met leven en dood… We beëindigen het leven van ongeborenen, die zelf hun mening niet kenbaar konden maken. Dat noemen we geen moord, maar abortus. Maar voor het geval dat we zélf het loodje leggen nemen we allerlei maatregelen om te pogen de dood te slim af te zijn. Dat noemen we invriezen. God, Allah en hun…

Vanochtend hoorde ik op het vroege nieuws dat de overheid overweegt om belasting te heffen op koeienscheten....daar zit methaan in en dat is mede verantwoordelijk voor de milieuvervuilende ring van doffe ellende om onze aardbol... De opbrengst zal gaan naar wat men noemt “het milieu”...dat deden de scheten ook al dus dat is niet een echte verandering…

Vanmiddag fietste ik naar de stad om een bestelling op te halen. De winkel waar ik heen moest, bevond zich aan een weg waar allerlei kluswerkzaamheden gebezigd werden. Nu ben ik dat door al mijn rioolkerels hier wel een beetje gewend, dus soepeltjes manoeuvreerde ik mijn fiets tussen linten en paaltjes door en kwam ik bij de winkel. Terwijl ik mijn…

Als papyrusschilder van het plaatselijke parochieblad werd ik wel vaker op feestjes uitgenodigd. Toch was dit er eentje dat mij nog lang zou heugen. Wat moest doorgaan voor een gezellig laatavonddiner onder vrienden, draaide uit op een regelrecht braspartijtje. Ik was daar getuige van. Het was vrij aanzitten aan die ene grote tafel in het midden…

Mismoedig liep Freek in de vroege ochtend richting de bushalte op twee minuten gaans van zijn woning. Hij trok huiverend zijn kraag iets op en omzeilde handig een grote plas regenwater. Er stond een straffe, gure wind uit het oosten. De straat en het voetpad waren bezaaid met een dikke laag van natte, afgewaaide boombladeren en kleine takjes. Af en…

Alle ogen waren op mij gericht. Mijn handen voelden zweterig aan. Een rode blos gleed over mijn gezicht. Oef…wat had ik het warm. Een lange jongen met een grote mond nam het woord. ‘Welkom op onze studentenvereniging! Zoals je al wel gehoord hebt, moet iedereen hier die nieuw is een soort van een opdrachtje uitvoeren’. Het sarcasme in zijn woorden…

De galeriehouder veert op van zijn stoel als het tweetal binnenkomt. Een magere lange man en een opvallende vrouw in bontgekleurde kleding. De tulband op haar hoofd is wat je noemt een blikvanger. Ze knikken beleefd naar Ton de eigenaar van "De vergulde lijst". De vrouw blijft voor een enorm bont beschilderd doek staan en pakt haar leesbril…

Buurvrouw, buurvrouw, wat ben je wit. Volgens mij stroomt er nauwelijks bloed door haar aderen. Ik zou haar willen snijden om het te bewijzen. Ongezond, pigmentloos mens! Volgens mij is ze bang voor de zon. Bang dat mensen gekleurde voorouders vermoeden. Discriminerende aap! Ze zit buiten, in de schaduw van mijn boomkruinen. Het is dat…

Mijn zoontje at laatst een handje vol punaises. Wij hadden, als verantwoordelijke ouders, verteld dat ijzer goed voor hem was. Ben toch geschrokken naar het ziekenhuis gesneld. Daar werd ons verteld, dat dit geen kwaad kon. Het zou zonder schade de natuurlijke weg volgen. En inderdaad, twee dagen later vonden wij ze terug in zijn keutel.…

‘Oma, kom je me van school halen tussen de middag?’ kakelde het stemmetje van Bram door de telefoon. Volgende maand wordt hij vijf jaar en hij vindt het erg leuk om af en toe, wanneer Oma vrij is, tussen de middag een boterhammetje bij haar eten. Dan banjert hij over de dijk door het hoge gras en bekijkt de bloemetjes van Oma’s tuin. Dus de volgende…

Eindelijk, zacht gerinkel, een bons en duidelijke voetstappen. Ik pak mijn honkbalknuppel, slachtmes en loop zachtjes van de trap naar beneden. Twee grote kerels in mijn huis, ons huis, mijn gezin! Rot op! Wat doen die klootzakken hier. Laat ze stelen in de bajes. Dat durven ze niet, de schijtlaarzen! Dan krijgen ze een kogel tussen hun lijpe…

De komst van het bejaardentehuis ‘De Klapperwiek’ geeft een totaal nieuwe dimensie aan onze nieuwbouwwijk. De Klapper grenst aan een grote visvijver, met prachtige hardhouten steiger. Een ieder, maar vooral de bejaarde heren, maken hier dankbaar gebruik van. Snel krijgt het een grote sociale functie. Hangplaats voor de ouder wordende medemens.…

Vandaag heb ik de grote eer een edel mens te ontmoeten. Alhoewel klein van stuk, straalt hij, ja het is een hij, iets uit dat slechts weinig mensen is gegeven nl. wijsheid met de grote W. Na jaren van proberen om een vraaggesprek te hebben met deze persoonlijkheid is het uiteindelijk , door bemiddeling van de majesteit, gelukt hem hier nu te treffen…

Al tien jaar in de w.a.o., wat een ellende. Verveling slaat toe en vervlakking doet zijn intrede. Mijn vrouw en de jongens vinden dat ik wat meer uitdaging nodig heb. Plotseling, een unieke kans om hier iets aan te veranderen! Ik neem plaats in de buurtcommissie. Gewoon lid, niet te moeilijk met geld en zo. De eerste avond stond op de agenda:…

Nu hebben ze me te pakken hoor, de heren van KPN. Iedere week bellen ze me op. De ene keer over mijn vaste telefoonabonnement, de andere keer over mobiel. Iedere keer wijs ik ze weer af, maar nu hebben ze me toch echt bij mijn…eh…nou ja, je weet wel. Ik ben een echt belmens. Voor mijn werk zit ik een hele dag achter de telefoon en als ik thuis…

Om de drie maanden treffen ze elkaar bij kapper René. Niet dat Jan, Pier en Klaas afspreken, maar door de jaren heen is het bijna een ongeschreven wet geworden dat de dunne haardos van de bejaarden op tijd en stond wel een knipbeurt verdient. En zo is het al die tijd gebleven. Telkens worden de “weet-het-je-al-berichten” uitgewisseld sinds hun laatste…

In de Zak van Zuid-Beveland, een gebied ten zuiden van Goes wordt door de stichting "De Kerststal voor alle Gelovigen" op de tweede zondag van januari (de feestdag van Franciscus de Afwezige) iedereen uitgenodigd samen te komen in een prachtige boerenschuur. Het was een komen en gaan van beminde gelovigen. Op afstand konden we al waarnemen dat…

Een doodgewone dag was aangebroken in het Pijpenstelenhof. De dagelijkse zonsverduistering scheen klaterend neer op de -met hangbejaarden- gevulde zandbak, terwijl de bewoonster van nummer 10 haar wasknijpers liet drogen in een natte gootsteen. Om het uur liet ze haar neushoorns uit, die onder luid geblaf een geruisloos gemekker lieten horen. Haar…

Gister geraakte ik met een stel dolle witte wieven in sneeuwgevecht. Twentse Henny, Willy van het Reigersbosch, Lady LuffBluff van Den Haag. Zij bekogelden mij staande in mijn deuropening. Terwijl ik boterzachte sneeuwbedoelingen had. Willy had mij gemaild: ‘Jos kom je buitenspelen’. En zeg daar eens nee tegen. Compleet wit en dan nog verscholen…

In zijn jeugd droomt men over wat men later worden wil. Althans dat wordt beweerd. Ik droomde over andere dingen, over postzegels geloof ik. Ja, dat is wat anders dan brandweerman worden of piloot willen worden. Piloot was wel duidelijk. Ik was geen hoogvlieger op school. Bovendien klein van stuk. Dus aan het bestrijden van hete vuren zou ik zeker…

Mocht er iemand onder u zijn, die de betekenis van dit woord zou willen achterhalen: zij of hij zal er al snel achterkomen dat het domweg niet bestaat. Het woord ''epibreren'' bijvoorbeeld wordt in het Van Dale Groot woordenboek der Nederlandse taal nog omschreven. Het heeft tenminste, mede door Simon Carmiggelt, speelse betekenis gekregen en is…

Als ik met twee van mijn dochters het restaurant inloop, zie ik dat de meeste tafeltjes bezet zijn. Bij het raam is nog een tafeltje vrij. Terwijl wij een kop koffie bestellen, kijk ik naar buiten. Tegenover het restaurant zie ik wat winkels. Geen wereldschokkend nieuws als je bedenkt dat het een winkelstraat is. Een van de winkels is een drogisterij…

Na een zware middag boodschappen doen, zware tassen dragen, het bonnetje van de stomerij kwijtgeraakt te zijn bij het inleveren van de statiegeldbon bij de kassa, had ik ernstig behoefte aan een kopje koffie. Bij het restaurantje in het winkelcentrum zat ik in gedachten verzonken boven een geurende capuccino toen ik opschrok door een stem die zei, …

de zin van het bestaan is het bestaan van de zin als de zin niet bestond was het bestaan zin-loos aangezien velen de zinloosheid als zodanig menen te ervaren heeft zinloosheid dus zin men heeft naar de zin gezocht ook al heeft men dat niet gevonden men heeft er naar gezocht en zoeken naar iets heeft altijd zin immers het voldoet aan een behoefte…

Over wie mijn beste vriend is kan ik, Lydia, kort zijn: dat is de Inspecteur der Directe Belastingen! Steeds als ik uitgeput ben van bijvoorbeeld het schrijven van verhaaltjes voor jullie en een heerlijk rustig weekeinde tegemoet wil gaan, schrijft hij mij een liefdesbrief, gestoken in een paarse envelop. Zodat ik die vooral niet over het hoofd…

Even een bezem kopen. Een gewone straatbezem. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn, dus loop ik een winkel voor huishoudelijke artikelen binnen op zoek naar de afdeling bezems. Ergens in een hoekje, tussen de bloempotten, zie ik een paar bezems staan. Ze zijn zelfs in de reclame: van Euro 3,79 nu voor 3,76. Drie centen goedkoper. Daar kun je mee thuis…

Even een nieuw mobieltje kopen. Een nieuw abonnement. Telfort deze keer. De telefoonverkoopster heet Jantien, zie ik op haar naamkaartje. Ze groet me en vraagt hoe het gaat. ‘Hoe het met me gaat?’, vraag ik. Bedoel je dat hypothecair of relationeel gezien?’ Ze kijkt mij ietwat wazig aan: ‘Eh..nee, ik bedoel het in het algemeen’ ‘Oké’, zucht ik…