Alle inzendingen over Havermout

Terwijl de zoete geur van het badzout mijn gedachten verder bedwelmde, verzon ik een heteroniem: Hector Havermout. Hector Havermout omdat ik vroeger altijd havermout moest eten voordat ik in de vroege uren op de fiets naar school ging.…

Het zou de voormalig directeur van het Amsterdamse Stedelijk museum sieren als ze na de onthullingen die er over haar zijn gedaan af zou zien van de drie maanden salaris die ze na haar ontslag nog zal ontvangen.…

“In de wandelgangen gaat alles wandelend zijn gangetje”, sprak professor Havermout tegen de door de slecht genoten nachtrust trillende Bjarne die verlegen achter zijn brilletje naar de geleerde professor keek.…

Op een dag, het begon al te schemeren, kwam ik er toe om haar een zelfgeschreven Hector Havermout gedicht te laten lezen. Ze was onverbiddelijk, ze liet me weten dat ik tot het lagere volk behoorde en mijn aandacht op mijn schoolboeken moest vestigen. Hoe ik het in mijn hoofd haalde dat ik ook maar kon tippen aan dat wat zij literatuur noemde.…

En steeds vereerde ik Hem, die zich ontvouwt Tot feeërie van wereld, kunst en weten: Als zij me geeft mijn bordje havermout, En 'k zie, haar vingertoppen zijn gespleten, Dan voel ik éénzelfde adoratie branden Voor Zon, Bach, Kant, en haar vereelte handen.…

Terwijl de zoete geur van het badzout mijn gedachten verder bedwelmde, verzon ik een heteroniem: Hector Havermout, omdat ik vroeger altijd havermout moest eten.…

je hebt van die warme omahanden peulvrucht lichtjes in je kooltjes er stuift overal mosterdmeel natuurlijk in water opgelost blank van pit in spijzen vol plezier zo zet jij steeds ogen op steeltjes manen en manden vol seizoenen buiten schildert ongedwongen wangen vol havermout een kinderstoel zelfs het hout schuddebuikt van geluk…

Hector Havermout groetjes en tot een volgend schrijven, Bjarne Gosse De volgende ochtend zat de jeugdige Bjarne met Emma te ontbijten. Ze was onrustig. Emma vertelde Bjarne opgewonden dat zij een belangrijke brief uit Amerika had gekregen. Ze ratelde opgewonden en nam haastig afscheid.…

Later wanneer Bjarne weer terug in Amsterdam was, zou hij een nieuw Havermout schrift kopen en er al zijn avonturen in opschrijven.…

Hector Havermout Het was allemaal te persoonlijk voor het internet. In het Hector Havermout schrift was het verhaal van Bjarne veilig. Voor niemand toegankelijk, alleen voor de ogen van Bjarne om te lezen.…

Ik wil geen vieze havermout, ik wil geen tandjes poetsen! Ik wil lekker knoeien met het zout, ik wil niet aardig zijn, maar stout en van de leuning roetsen en schipbreuk spelen in de teil en ik wil spugen op het zeil!…

Later wanneer Bjarne weer terug in Amsterdam was, zou hij een nieuw Havermout-schrift kopen en er al zijn avonturen in opschrijven.…

Voor mijn eigen gedichten had ik een schrijversnaam verzonnen, die naam is Hector Havermout. Ik zal je een van zijn gedichten toe sturen.…

Nieuwe verhalen voor zijn Hector Havermout schrift. De ruzies van zijn ouders kwamen in vlagen voorbij en soms ook hele specifieke herinneringen zoals die over een autoritje. Hij begon weer te schrijven in zijn Hector Havermout schrift. Frits lag te slapen op de stoel naast het bed. Bjarne legde het schrift weer terug in de lade.…

Bjarne, je vertelde ons dat je een prostituee in vertrouwen had genomen vanwege het geringe succes van jouw Havermout gedichten.” “Hector Havermout gedichten”, onderbrak Bjarne met een zwalkende stem. Er klonk geroezemoes in de zaal. “ Hector Havermout gedichten: kun je ons iets vertellen over waarom je deze gedichten schrijft?”…

present teer en zacht bijna zelfs voor nop zorgzaam en attent bij hun getob Mie's tante lag lijdend te bed haar vertrek leek aan te staan ja zie daar kwam de Goeie Mie met stillend operment al aan gaf het fluks aan de patiënt die nam ijlings het medicijn fluisterde fijn dat je er bent haar man zei weet je wat ik doe het bij de havermout…

Hij haalde zijn Hector Havermout karakter weer tevoorschijn en schreef met tranen in zijn ogen een gedicht in zijn nieuw aangeschafte Hector Havermout schrift: Vernevelden Letters dwalen over wolkenvelden waar mijn gemis als liefde is haar afwezigheid als de zee omdat het waaien soms oneindig lijkt geschiedenissen zich blijken te herhalen…

Ik haalde mijn Hector Havermout karakter weer tevoorschijn en schreef met slechts twee tranen in mijn ogen een gedicht in mijn Hector Havermout schrift: Lettervelden Letters dwalen over lakenvelden waar mijn gemis als liefde is in de geest van de vrije ziel die deftig danst met mijn geweten en haar afwezigheid als de zee omdat het waaien…

Ik had mijn Hector Havermout schrift vernietigd. Die bitch van een hospita had gedaan alsof het kitsch was, hetgeen ik had geschreven. Peter begon te lachen, ik begreep niet waarom. “Ze is altijd jaloers op het talent van een ander.” Hij begon een lange anekdote over het verleden van mijn hospita.…

Later die avond, toen Bjarne al op bed lag schreef hij in het Havermout schrift een tweede tekst over de ruzie met Emma. Ze moesten samen de taal van de zomer leren spreken, dat schreef hij in het schrift. Elkaar in de ogen durven kijken.…

Hector Havermout…

Er waren wel contacten geweest, maar die waren dermate oppervlakkig dat het niet nodig was om ze te vermelden in zijn herziene dagboek, het Hector Havermout schrift. De sociaal verpleegkundige van de geestelijke gezondheidszorg vroeg zich af of Bjarne zin had om te gaan hardlopen, met een groepje lotgenoten in het Vondelpark.…

Ooit zou zijn Havermout schrift vol komen te staan met gedichten en verhalen. Misschien zouden verhalen over de verzamelwoede van Emma daarin niet misstaan. Minimaliseren zou voor haar onbegonnen werk zijn. Ze was veel te veel gehecht aan haar persoonlijke prullaria en haar verzamelingen om er afstand van te doen.…

Zeggen we niet dingen als: Ik had havermout bij het ontbijt; Ik zat in een volle bus; Ik vond die voordracht interessant; Ik sta achter de principes van de rechtstaat, enz., enz. En wie is dan die ik?…

Er was altijd wel iets aan het weer wat ik wilde beschrijven, en over hoe ik nadacht over de liefde, maar het vond geen bodem in mijn Hector Havermout schrift. Terwijl Emma Petronella in de Italiaanse stad Rome naar een geschikt hotel zocht om er te overnachten, brak er een storm uit boven ons bewolkte Nederland.…

Ik eet kilo’s havermout om havermoutspaarpunten in mijn havermoutspaarpuntenpotje te kunnen doen. Ik ben lid van een heuse schoenenwinkelclub, waar ik de duurste schoenen koop om toch mijn stempelkaart vol te krijgen. Een half uurtje op Marktplaats rondneuzen en ik ben vijftien vingerpoppetjes (slechts 100 Douwe Egbertspunten!)…

Ik had een nieuw Hector Havermout schrift het daglicht laten zien en er een eerste gedicht in geschreven over mijn gevoelens voor de zwarte kater die mij zo dikwijls gezelschap had gehouden in tijden van eenzaamheid voor de gezelligheid.…

Het oude Hector Havermout schrift lag gehavend in de slaapkamer. Halve zinnen in ondubbelzinnige bewoordingen, waarschuwingen aan zichzelf, kleine opmerkingen over het heengaan van de tijd en de periode van het samenwonen met Astrid. Bjarne schreef er af en toe wat nieuws in, zodat hij later iets had om over terug te denken.…

Hector Havermout Het feit dat Emma Petronella ook zelf had model gestaan voor een kunstschilder maakte het voor mij extra geheimzinnig en bijzonder.…

De onstuimige passie waarmee de rijpe hospita Emma en de jeugdige Bjarne in de spaarzame vrije tijd die ze hadden, de liefde bedreven leverde een serie van negenennegentig door Hector Havermout geschreven haiku’s op. Korte schetsen over de meest natuurlijke liefdes poses, aangevuld met aantekeningen over zijn intieme gevoelsleven.…