Alle inzendingen over Trieste ziel

In 'Dode Zielen', naar de roman van Gogol, speelde je naast Tamara Nosova, getrouwd met de sprookjesschrijver Vitali Gubarev, beroemd door zijn roman 'Koninkrijk van Gebogen Spiegels'. In 1987 speelde je in je laatste film 'De Kreutzer Sonate', naar de novelle van Tolstoy.…

Morgen is er weer een trieste dag, ik weet dat zeker, ik heb daar een oog voor.…

Genderneutraal stompt af, wat er nog gezegd mag worden is te triest voor woorden. Opzitten, pootjes geven en bek houden.…

depressiviteit is usurperend voor je het weet is het gemoed triest gestemd tranen dringen leed in de botten het hart doet gestoord de maag draait zich om ziet de darmen wanstaltig bewegen vreemde geluiden produceren ogen verwijden starend schouders hangen armen in rouwstand knieën knikken bevestigend de keel dikt buikpijn completeert…

Je beïnvloedde de latere surrealisten met je onvoltooide roman over een simpele ziel, die tot grote, poëtische hoogten komt, een superbe reactie op de erudiete visie van Goethe. Poëzie is godengenade. Jij ook.…

Hij kwam en nam haar liefde Tot hij stilletjes weer verdween Zijn zalige geur was vervlogen Een donkere schaduw verscheen Zij wist dat hij eens zou gaan Een dikke traan over haar wang Ze kuste hem triest vaarwel Haar warme hart vreselijk bang Een gebroken ziel vol scheuren Haar gevoelens ambivalent…..…

Mater Dolorosa werpt een trieste blik vanaf haar hoge plek aan de muur over zielen die niets zien dan elkaar flanerend door Tossa Zwarte Madonna discreet wachtend op vrouwen die kussen de voeten van 't Kind Ontvangenis hopend in Sant Vincenc, mirakels in Tossa Maria, Maria moeders der smarten ook Magdalena's vurige voeten…

Een echte clown is meestal een wat trieste man Die in de droefheid van zijn geest De mensen beelden tonen kan Die leedvermaak opwekken bij het publiek En dingen oplicht uit het ongerijmde Ze lachen dan Een clown is niet zo’n lachebek Hij is een serieuze ziel Die uit zijn innerlijk de draak steekt Met zichzelf en met het leven Die voelt…

De pijn in mijn ziel verhindert dat. Waarom moest het zo zijn? Waarom al die pijn? Maar ik weet dat als het ooit mijn tijd is dat jij me zult komen halen. Dan zweven we samen naar de hemel. Jij weet de weg immers al. Net zoals jij tijdens je leven ons beider pad uitstippelde. Klink ik triest? Ja, ik klink triest omdat ik dat ben.…

Ze kijkt me aan met haar reebruin intens, verloren, angstig, triest geeft me `t gevoel te willen sterven Ik hoef je niet te laten gaan maar je kunt vliegen dus ik leg je neer; vrij de vleugels te zwerven even niet begrijpend, d`r kopje schuin tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest vlak voor ze `t gras laat werv`len door zacht haar…

denkt te vinden maar die nooit de ware is Ik zit vol wrok keer op keer mijn wonden te tellen Ze schoon te likken maar het vuil van jaren en jaren komt eruit Kijk naar wat we geworden zijn Ik in één klap volwassen jij geen raad wetende met je vrijheid Wij waren eens verbonden nu door onze vrijheid diep geschonden Is het niet triest…

Kou bevangt mijn dwarse ziel een togende pijn. Zij zag me, kwam tot mij en overwon. Ik droom niet meer de slaap krimpt mijn zelfbesef. Wat ik heb verwacht heeft me niet gered maar onthutst verlaten. Op de verre kust van stil verlangen strandt mijn waan.…

Zo triest! Doodgevroren en nog niet eens zo ver van hier. Hoe kan het bestaan dat mensen zo onverschillig zijn of zijn geworden? Niet voor niets drinkt een mens, of zie ik dat verkeerd? Vannacht al 14 mensen in Polen doorgevroren. Ik kan huilen om dit soort berichten. Ik vergeet mijn eigen sores en bedenk me dat we het goed hebben.…

Het is vreselijk triest dat deze mensen er niet meer zijn. Omdat een aantal medemensen geen respect hebben voor andere medemensen. Separatisten, Nationalisten, Communisten, medemensen. Er is onrecht aangedaan, aan mensen zoals u en ik, echtgenoten, kinderen, families, kleinkinderen en vrienden van hen. Het is zondagochtend.…

niet meer hemelse deurwaarders staan voor de poort de ritssluiting knapt we weten het wel maar we zijn liever pijnbomen triest diepe ellende vindt U het nog prettig op reis ik geef het goud aan de goden een harde hitte voel ik in deze wereld vol gemissen…

erbij 't Is koud in huis, nu zonder jou Zeg uit pure armoe Al mijn planten goeiemorgen Omdat de stilte bij het opstaan Zo eind'loos triest de kamer in valt Hoeveel ik ervoor over heb Om je haren nog één keer Te zien krullen in de winter…

Ik heb het nageplozen, als je werkelijk goed bent in first persons shooters, dan blijkt dat Tristan een erbarmelijke schutter was, slechs 14 procent was echt raak.…

De zachte traan op je wang zo teer en zuiver van aard Ik kus haar weg en sla mijn armen om je heen Je lijf begint te schokken de maat van een triest refrein Een sein van tranen doorweekt mijn rode trui Mijn lijf begint te trillen het epicentrum blijkt mijn hart De scheuren in mijn ziel vergroten hun terrein Jouw nagels prikken in mijn…

Dat schaadt hun duistere, armlastige, trieste zielen vooral. Denk nog even aan abt Christian.…

De ijle, kwetsbare, hoge stemmen stijgen ten hemel, zijn hoorbaar in de gehele zaal en zij treffen hart en ziel van de argeloze toehoorder. Zo is de ouderdom bij Woonzorgcentrum "Joannes Zwijsen".…

Ik leefde ook liever monogaam, Maar ben veroordeeld als nomade, Tot geen gestage echt bekwaam, Steeds af te wijken van de paden Door elk van wieg tot graf bewandeld, Strak afgewend van 't boos instinct: Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld, Hun drift verdrongen en verminkt.…

Voor geld verkoopt dus ook een schitterende comédienne haar ziel. Of heb ik sowieso al een hekel aan die Bijenkorf.…

Wie daarentegen zijn ziel onbesmet wil houden, wordt gedoemd tot levenslange strijd.…

Sterfelijke ziel de vierde dimensie is een kwestie van tijd ik heb je ontmoet in de derde dimensie gevormd als een beeld de tijd vervlakte het en plaatste het op één lijn met de projectie ik zie nu je beeld dat vergeeld wordt gespiegeld als een herinnering terug in gedachten sta jij plotseling voor mij als derde dimensie mooier…

Op heroïsche klanken fijn besnaard danste de dichtkunst met gezwinde vaart over het verzengende schuim de hunkerende zee eeuwig bezongen alle reizen mee tot in het hart van ’t gedroomde oord waar haar ziel nog altijd wordt gehoord…

Hij kan niet meer janken of kermen kreeg voor altijd eelt op zijn ziel dat was om zichzelf te beschermen z'n jeugdjaren waren niet al te stabiel. Nu hij op middelbare leeftijd zit lijkt hij gevoelloos, star en stug beziet het leven tè zwart-wit ik vraag beleefd, geef zijn ziel terug.…

Geraakte ziel diep van binnen scherpe pijn immens verdriet Beschadigde ziel kapot gerukt een gat geslagen onherstelbaar? Groeiende ziel ruimte vullen met 'zijn' hier en daar Ziel ik ben liefde... ...al dat is…

Letters op papier zijn soms pijlen naar het hart die de ziel raken.…

Haar ziel zweeft rond, ons groetend Wist ik het maar ... Zes uur, de telefoon Oma is vervlogen Ik kan het niet geloven Dit is toch niet waar? Net was ik nog bij haar ...…

ik jouw gedachten en gevoel Je bent breekbaar en krachtig Beschadigd en prachtig Ik lees verder Aandachtig Het voelt als gluren naar je ziel…