Alle inzendingen over roes

strompel jij nog lijk de krakeling breek dan maar je benen niet want je pad loopt grillig langs het stenenverdriet je stemming roest in nevels zurig weer waar je stem verroest en 't braken doet zo’n zeer strompel jij maar voort mijn vriend breek dan maar je beenderen niet want jouw pad dat kronkelt langs het dronkemansverdriet jouw…

Ik roes van jou zweef over paden verdwaal in tuin raas in overdaden ik bloos van jou schilder vissen rood water warm paars planten bont en blauw ik kook van jou snij pink in vuur rook brood zwart vergeet etensuur wij zijn glas mijn hobo hart jouw serene snaar kwetsbaar helder…

Ik hef het glas drink op wat was en op wat nooit zal zijn liefde verspeeld liefde verdronken dronken van de liefde geeft de mooiste roes en de grootste kater…

De golfslag achter de ribben Neigt naar een roes De verbeelding was dooreengeschud Toen Venus haar lijf verliet Met dat vlees dat vanzelf sprak In een luchtig vertoon van vezels Stof en gestalte vielen samen In de ronde, reine welving van de heup De korrel van het vel De weke weelde Wenkt mijn tintelende vingertop Mijn blik dolt en…

Maar het went wel als je lijm snuift en de roes zoekt in het glas.…

(De roes als noodzaak; TROUW, vr. 30/04-2021) Hoewel deze, auteur Hafid Bouazza fataal werden, koesterde deze schrijver van onder andere EEN BEER IN BONTJAS en PAR AVION spiritualiën en verdovende middelen. Tegelijkertijd hebben deze, individueel of gezamenlijk, tot zijn dood geleid.…

Als ik de tijd kon terug schoppen naar waar hij hoort, naar de plek van voor haar dood, echt schoppen, echt van, godverdomme fuck off, en mijn verbeelde realiteit was de enige echte realiteit, dan kon ik haar opnieuw vertellen dat de pianist net zo tegen mijn hondje praat.…

De vrouw is onderhevig aan haar inwendige ritmes en is daardoor minder overgeleverd aan de aanpassingsmechanismen. De man daarentegen laat zich besturen door prikkels van buiten en kan daardoor gemakkelijker van buitenaf gedeformeerd worden. Menigeen die zich sterk voordoet, is in werkelijkheid een en al angst. En God zij ons genadig als we vertrouwen…

Te midden van jaarloze flessen tast schrander de gymnasiast naar contact in een muur want aantocht van mensen is denkbaar. Uit rokzak puilt een zinderende schuimkraag. Staat kroegjool op springen, het lekt in zijn aards gewelf - ach daar velt hem vonkende stroom, stuipt zijn hart. In baaierd van zwam zal zijn rotting geknakt, hoge zijden…

taal Flarden van een hoofdstuk Meng ik door het avondmaal De rest is een verzinsel Een samenraapsel dat er uit wil Een spil waarrond ik koortsig draai Driftig wipte ik in het fietszadel De molen naar een hoger toerental drijvend Het kan nooit snel genoeg gaan Een speekselbel aan de bovenlip Thuis Uitgerekt of onderuitgezakt In een roes…

de ziel getergd het hart vol emoties Lichaam verkrampt nauwelijks nog waarneembaar verstijf ik langzaam In een roes van eenzaamheid sluiten de ogen en ver voorbij de horizon Onopgemerkt… Verdrink ik in zee…

In een roes van verleiding Laten we ons wiegen vol genot Tot wij samensmelten in hoogtes Afdalend in grenzeloze oevers van passie...…

Seringen bloeien in de roes door hun geuren is het genieten.…

Hij was doofstom en dronken en had niet in de gaten dat hij, in roes verzonken, met dubbele vinger praatte…

ogen ontluiken uit zoete roes verstoten zoveel licht valt zwaar…

Hij drinkt zich roes op roes - want, alles gaat henen, en er is geen keer! -, houdt rebellische toespraken in de herbergen en laat zich er huldigen als Zoon-des-Hemels. Op een eenzame nachtelijke bootvaart, sterft hij, vol wijns, de verdrinkingsdood. Maar de eeuwen blijven doorzingen van zijn lied.…

Een poes die whisky dronk als water, ging uit met een gesneden kater, maar spijtig sprak zij na haar roes: "Zo'n kater is niet voor de poes."…

Ze begonnen alle drie in een roes te raken, door het verrukkelijke eten en de bedwelmende wijn. Bjarne wist dat hij voorzichtig moest zijn met zware wijn. Victoria Martin leek af en toe wel een doventolk, met allerlei gebaren maakte ze duidelijk dat hij het naar zijn zin moest maken. Of hij een muziekalbum wilde uitzoeken?…

Alles was roes en roes leefde van roes naar roes. Onder de roes lagen de borrelende woorden, die hij nooit uitsprak, de woeste wolven van een wreed voorgeslacht.…

De danser wervelt om zijn as Maar blijft loodrecht Kromt de rug Geen pees scheurt Geen pijnscheut verzuurt de lippen Reikend naar een roes Scherend over parket of tegelvloer Rekt hij het kraakbeen tot moes…

Verhagen wil met heel veel praten Succes van andere ministers, aan J.Peetje laten Steek je licht niet onder de korenmaat De Bijbel wordt weer nagepraat Het C.D.A. krijgt de dip wel, later Want na een roes volgt steeds een kater…

Schakel na schakel zie je een oud glimmend rottingsproces, het voorstadium van roest in de koperglans. Je vraagt je af of je de ketens zal overleven, of ze eerder zullen breken dan jij, en bedenkt dan dat er meer staal is dan jouw ziel behappen kan. De geest der tijd heeft je allang murw geslagen, en de hoop die je putte uit geestelijke dagtochtjes…

De notoire junkie Trystan Roes heeft al drie keer aangebeld, maar de deur van het huis op de Wortegemstraat 6 in Oudenaarde blijft gesloten. Trystan staat te rillen van de kou en hij kijkt wanhopig om zich heen. In de verte ziet hij een lange, magere gestalte met een grote, pluizige capuchon op zijn hoofd naderen. 'Dat moet hem zijn!…

Wat is er mooier dan de medemens voorbij te lopen zonder iemand te herkennen, en in een soort van onbewuste roes te leven? Imbecielen zeggen dat ik mij te gronde richt, maar volgens mij zijn eerder de mensen die zoiets nutteloos en verachtelijks als 'het bestaan' willen rekken, de imbecielen.…

smelt ik in een roes van tederheid Jij hebt mijn pen gebroken en nu zit ik daar zo leeg ... als 't glas voor me…

Als mensen roes snurken zullen engelen ‘s morgens hoofd klokken Lepel overeind in koffie zwart laat ingewanden slopend reinigen Met hoofd slap zwaar misselijk maandagmorgen gevoel te bed…

Hoewel poëten 'm soms stevig raken en inspiratie langskomt in een roes, die later net zo vlug verdwijnt, pardoes, zal drank nimmer een dichter van je maken. De woorden zelf moeten je pijn verlichten, want met een opener kan je niet dichten.…

laat het voorjaar komen met de bloesem alle vogels het gras in flauwe ochtenddauw de witte nevels over velden fietsers fluitend over dijken mens je gaat anders kijken je klamme kater wordt een roes in de Katzenjammer Blues…

Misschien openbaart de levensdrift van de mens als massa zich in gedrag dat even primitief en irrationeel is als de riten van oude mysteriën, woest en raadselachtig, omdat in de roes de mens zich vrijmaakt van alle banden; er is dan een uitstraling merkbaar, hevig als een geur, iets dat tegelijkertijd angstaanjagend en meeslepend is.…

Uw vrienden niet meer uw vrienden uw huis niet thuis U kent de mensen die de roes doorbreken die even doen vergeten uw verlies en dan verdwijnen verdwijnen in het grote gat geslagen door de ouderdom wie helpt u dan iedereen is tegen zelfs de man in de witte jas u bent vooral uzelf vergeten…