Alle inzendingen over spuug

Ik spuug hem woede in 't gelaat Hij zegt Wat ben je mooi zo kwaad en wist mij uit…

Mijn mond open van verbazing, Het bloed komt tussen mijn lippen, Ik spuug, ik spuug, ik spuug, Mijn ogen zijn aan het snikken. Het huis erachter was al rood Maar begint nu ook te vervormen, Blauwe ramen breken klein, Het lijkt hier te gaan stormen.…

Spuug zat nattevingerwerk…

Het zal niet lang duren of de Telegraaf en de columnisten in de Telegraaf zullen hun gal gaan spugen op de links-liberale mevrouw Kaag. Femke krijgt er een concurrente bij!…

Ga mens, vooruit, de oorlog duurt maar kort, benut je kans, schiet vijanden aan gort Snuif kruitdamp op, verduister regenbogen en spuug omhoog tot in je eigen ogen.…

Gezocht: Medewerkers die in de nanotechnologie bedreven zijn om snel gelddrukmachines te ontwikkelen die het geld dat er niet is, maar dat wel beloofd is aan die Europese-landen die blut zijn, snel en kunstmatig op te hoesten en de miljarden snel uit te spugen...…

Ik geloof niet dat ze zomaar om zich heen spugen, maar dat het komt door een bittere smaak. Blijkbaar is spugen op de grond afdoende als een speler nog geen voet tegen zijn scheen gekregen heeft of zich de betere kan wanen dan zijn tegenspeler.…

Men had daar met een man en vrouw of zes een wedstrijd gehouden "wie het verste pitten kon spugen" en waren, toen de wedstrijd afgelopen was, naar de gang gelopen om hun jas aan te trekken en naar huis te gaan!…

dans op zonnestralen spuug de middag uit ga wat schaduw halen gooi die maar languit beleg de avond zwart alleen vuur zal licht ontketenen je boeien afdoen in een opening naar mij zal ik nu of nooit de nacht doorhalen en jou erbij?…

Spuug je gal in mijn gezicht. Je raakt mij niet, noch mijn lichaam. Ik doe gewoon mijn ogen dicht. Ook mijn oren willen niet horen wat je op je lever hebt. Ik voel alleen nog diep van binnen; mijn hart dat bonst met groot geweld.…

Een manueel therapeut 'Oet 't Grunnegerland' spuugde voor hij ging masseren flink in elke hand. Hij zei: "Olie is duur; mijn fluim is puur natuur! Daarbij geef je iets van jezelf aan iedere klant!"…

In de ochtenden als ik wakker wordt rochel ik zit het vast op mijn borst spuug ik op de grond En gedurende de dag voel ik het trekken aan mijn stembanden Hoor ik mezelf raspen als ik praat Soms denk ik dat als ik tegen het licht sta de donkere plekken in mijn lichaam zichtbaar zijn Maar het is mijn eigen schuld Kankerverwekkende…

Om dat weer te gebruiken om gal te spugen.…

Mijn huid drinkt niet langer meer het spugen van jouw mond. Het aanraken van jouw handen heeft mijn wangen alleen maar verwond. Mijn lippen drogen uit door jouw afwezige woorden. Jouw remmende oppervlakkigheid heeft mijn ogen in de verte gebroken. Blank zijn mijn tranen in jouw hardvochtige gebaren.…

Langzaam drijft het kwaad naar boven Als de geest naar de bodem zakt Ik loop met mijn hoofd gebogen Door kwaadheid gepakt Het drukt tegen mijn schedel Het loopt tegen de schedelmuur Het kwaad is soms de hemel Slechts bitterheid smaakt zuur Ik spuug wilde frustratie Schiet de pijlen van mijn boog Kwaad verdwijnt in concentratie…

sla de kluit met een zweep als het nodig is en lik zijn wonden, spuug slijm op de striemen in zijn huid sprenkel zout water neem weg de diepe pijn met vriendelijke woorden die vertellen waarom en vul de leegte met zachte handen en loop veel op eigen benen van teugels bevrijd huiver, wees bang en laat het beest gillend in u los…

straks als ik dood ben, zult u me horen een zachte plop in uw linkeroor en ik ga nooit meer weg u bent mijn vampierskus, mijn stof, mijn spuug en ik ga weg zodra u zegt vort, vieze papegaai de schilfers, de kale plekken worden me teveel uw stank is niet meer te harden en praten doet u ook al niet meer, u heeft alles al gezegd…

En daar zingen ze weer terug vanuit alle hoeken van de kamer vantussen de verschoonde lakens ze kruipen over de tafel en ze spugen in het bord waaruit je eet. Ze doen dat vooral graag op je lievelingsmuziek op je lievelingsdans in je lievelingseten…

Ze schelden en vechten, ze spugen en slaan maar als je ze waarschuwt Heb jíj t gedaan Ze spelen en dansen, ze zingen een lied maar als je eens meezingt is 't 'mama doe niet' Ze slapen en dromen, zijn ook wel eens bang maar als je wilt troosten duurde het wachten wel heel erg lang Het zijn net échte mensen die kinderen van mij met…

weerlicht schreeuwt gezichten flikkert schaduw en ontbloot een kille angst duister rolt zwartdonker tegen muren echo's kraken schurend door de nacht schimmen schichten uit de wereld van de geest geluiden klinken harder terug van weggeweest maken barsten in gedachten ideeën exploderen rond chaos staat te wachten woorden spugen…

En dan nog al dat wriemelend gespuis dat zich stort op mijn zwetende huid, mijn uitwerpselen van spuug, slijm en stront en halfverteerde etensresten Ben dan zo druk bezig met het vege lijf, dat ik iedereen vergeet, maar u Weet niet goed wat of ik met u aan moet raak verslaafd aan u Doe dat pijn, neen heel zacht…

Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd Een koolwitje droogt haar vleugels Zachte adem trekt rimpels op het water Het geurt naar zuiverheid De hemel giet zonnestralen Dwars door het wolken rijk Ik snuif de glimlach van een paard Het krassen van een kraai Blinkerd het malse gras Verscheidenheid aan kleuren Fietsend langs de Roer Spuug…

je wilde lief nog liever zijn geur en kleur verdansen in de morgen de nachten bijgelicht door maneschijn ik bijt met rammelende tanden in je gammele teksten spuug gal over verzonnen zin en braak emoties kotsend uit ik hikte van je troep verdomde je clichés te slikken stikken zul je in je eigen drek want wat jij schrijft is gek gelepeld…

Op een of andere manier krijg ik een hekel aan dat getal Vind je het echt zo slecht spuug dan eens een keer je gal Vertel en leg 't uit aan mij want tegenover 'n 4 staat 'n 10 bij mijn rijmelarij Snappen doe ik 't niet waarom geen aanvullend commentaar, weird, dus érg raar Gewoon een vier ...…

Poep luier, Spuug lap, Lekkende fles, Wat een grap. Hard lachen, Rollen van buik naar rug, Met je tenen spelen, Je wordt al vliegensvlug. Een huil, En soms een harde gil, Af en toe diep zuchten, Als je weer niet niet slapen wil.…

mijn naam ligt begraven onder groen en oprecht diep het niet op roep er niet om ik was als een streng van haar diepzwarte vlecht spuug maar uit wat brandt op het netvlies van toen ik diende de koning met bundels bravoure schaakte de schoonste op een veld van katoen voor je mijn jonge geest slijt langs rotsnagels omlaag huid openrijt…

Ik sprak enthousiast over 't Parthenon, Hoe 't op verende berg zweefde, als een blank Snaarinstrument, dat door zijn zuilen, rank, De wereldlucht tot aan de horizon Maakte tot één akkoord van marm'ren klank - Toen plotseling een draaiorgel begon Door de open deuren, dwars over 't balkon, Te spugen zijn kwijldraderig gejank.…

schreeuwen gillen huilen roepen zeuren schelden zeiken poepen rammen sluipen wijzen knallen samen spannen kijven lallen schuimen ruimen klagen coupen draaien dreigen treffen troepen vuilen bekken kwellen gallen tieren mieren plagen slachten schillen schoppen raken schaden ploegen plaggen bluffen blaten kraken breken slopen haten spugen…

niet, overleeft daar in agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet je volgt de stemmen in je geest je hart maakt overuren de wanen zijn nog niet zo erg geweest ik las je in de regels wit de laatste brieven waren zinloos woorden zwartten keer op keer ik zie uit naar je figuur je gezicht is niet getekend alleen je ogen spugen…

Zorgeloos dut ik langzaam in In m'n linkerhand een fles zure wijn Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin M'n walmende adem stinkt naar azijn Met m'n hoofd op een steen Onder een brug aan het Louvre Bloedend het hoofd, opengehaald het been Doch vrolijk klinkt mijn ouvre Het zwerversbestaan zit in m'n bloed Ik zweet m'n vuile…