Verhalen

Het gaat goed met Woemi’s kleine neefje. Elf jaar is hij, en nu al heeft hij zijn grote passie gevonden: zingen. En hoe. Ze hebben hem weer gecontracteerd voor tien keer ‘Tarzan’. Eigenlijk is hij een centimeter te groot. Dat ziet geen hond, alleen een kniesoor die daar op let. Het belangrijkste: zijn stem. Zijn kornuiten, ook Tarzankids van het eerste…

Wat ben ik blij, wat ben ik blij. Het jaar is toch nog goed verlopen, al had ik dat in het begin niet verwacht. Lopen dat is het woord waar het om draait, lopen dat is het waar het om gaat. Half 2007 werd lopen een groot probleem, nog maar 51 jaar waar moest dat heen. Van huisdokter naar de specialist die het dan ook weer niet wist. Weet u wat,…

Aan de zonnige kant van de buurtkroeg in het centrum, hebben Hekel en Vrouw zich op een groen aangeslagen afgebladderde bank neer gezet. Op het wankele tafeltje staat een dik -groot -glas - hete- koffie -verkeerd -met -slagroom te stomen. De af en toe doorbrekende zon laat een diep oranje gloed over Vrouw d'r donker rode volle haardos vallen.…

De schemer is aangekomen en neemt zachtjes bezit van de dag. Je voelt de nacht binnen stromen, het donker staat op wacht. Het is de beurt van de nacht: hij heeft daar al de hele dag op gewacht. Het donker, de sterren, de maan: het doet allemaal een beetje griezelig aan. De schemering geeft de bomen armen die afsteken tegen de maan. De weerspiegeling…

Het rondje is weer rond: het einde is weer bij het begin, alles in een spiraal opwaarts of neerwaarts, het maakt niet uit. Het begin zal altijd weer beginnen bij het eind. Vooruit kijkend terug denkend het een wat nog gaat komen maar toch al is geweest. De spiraal zonder begin en zonder eind, de klok de altijd zijn ronde tikt in het groot of in…

Lucas, Hoofdstuk 2 [1] In die dagen vaardigde keizer Augustus een decreet uit dat de hele wereld zich moest laten registreren. [2] Deze eerste registratie vond plaats toen Quirinius gouverneur van Syrië was. [3] Allen gingen op weg om zich te laten inschrijven, ieder in zijn eigen stad. [4] Zo ook Jozef; hij ging van de stad Nazaret in Galilea…

Stefke was gelukkig getrouwd met Ria. Ze woonden in de Belgische grensstreek, die bekend stond om zijn vele en gevaarlijke smokkelroutes. Zo op een dag werd Stefke ontslagen door zijn baas: door de strenge vorst kon er niet meer gewerkt worden. Dat betekende dat Stefke voorlopig ander werk moest zoeken en dat zou niet gemakkelijk gaan, in die tijd…

KERST 2007 KERSTVERHAALTJE De kerstman wordt wakker. Hij had een jaar lang brommerig in een hoekje gezeten in zijn berghut in het uiterste puntje van Canada. Zijn rendieren snoven al omdat zij nu weer door de lucht mochten gaan draven. Alle mensen waren op weg naar huis, door de sneeuw. Iedereen wilde dan nu eindelijk wel eens lekker eten in…

Normaal kijk ik iedere avond rond elf uur even op Nederland I wie de gasten zijn bij 'Pauw & Witteman'. Als ik vermoed dat die gasten wel eens iets interessants te vertellen zouden kunnen hebben blijf ik zitten. Anders ga ik naar bed. Vaak via National Geographic Channel. Want je weet maar nooit! :-) Even geleden, om precies te zijn op donderdag…

Daar woont ik nu, onze Foppe in een begeleide woonvorm van de organisatie Pi-groep in Drachten, in een mooi herenhuis waar hij zelf een kamer heeft. Ik woon met twee andere jongens in het huis en elke dag komen er leuke knappe begeleidsters die de opleiding sociaal pedagosiche hulpverlening, sph of spw, hebben. Zo regelen wij het huishouden en is er…

Nacht. Het regent in de film. Het is veel en lang nacht. Dat betekent dat je de helft van de tijd geen bal kan zien op het kleine schermpje dat ons gegund is. De geesten die zich aankondigen met onheilspellend geluid zijn voor mij niet te horen. Het geluid staat te zacht, in afwachting van de grote veldslag. Anneke leest een blaadje. Ik heb met haar…

‘He, hoe kan dat nou?' , mompelt Hekel. ‘Mooie Vrouw is al aangeschoten voor ze de kroeg in waggelt.' Met zijn neusje staat hij tegen het raam aangedrukt. In de verte ziet hij haar aankomen. Telkens moet Mooie Vrouw haar pas corrigeren. Soms blijft ze staan, kijkt verwilderd om zich heen, graait dan plots in haar tas en wappert ineens…

'De oude man is dood. Afgelopen nacht is hij gestorven en wordt vrijdag gecremeerd'. George had moeite om deze afstandelijke telefoonstem te plaatsen. 'Geen rouwkaarten, geen bloemen, geen rouwplechtigheid en geen toespraken, zoals meneer heeft gewenst. Wilt U uw vader nog zien?',vroeg de privéverpleegkundige, alsof zij haast had haar taak af…

Een psychose is een heftige ervaring van pure achtervolgingswaanzin. Dat je daarna niet goed herstelt is een tweede vervelende bijkomstigheid. Uit ervaring weet ik dat ik nu inmiddels na twaalf jaren het buskruit heb uitgevonden door een combinatie, maar het valt niet te ontkennen, schizofrenie valt niet te genezen maar er valt goed mee te leven.…

Enkele jaren geleden hoorde ik van een oudere collega machinist de volgende anekdote. Hij 'de machinist' moest volgens zijn dienstkaartje een trein rijden van Hengelo naar Zutphen. De baanvaksnelheid was daar destijds nog 100 kilometer per uur. Te Zutphen aangekomen kwam zijn baas met driftige passen op hem af: 'Meester' sprak hij streng tot…

Er was eens een jonge ijsvogel. Hij was prachtig van kleur, oranje met koningsblauwe veertjes waar hij mee pronkte in de zonneschijn. Hij wachtte stil op de tak op zijn visjes boven de helderblauwe beek en schoot als een kleine bliksemschicht in het water om hem boven te halen. Daar had hij al een te pakken, hij manoeuvreerde hem goed in de snavel en…

Als Hekel en ik de verkeerd bezorgde post naar de juiste adressen nabij onze logeerplek hebben rondgebracht, eindigt voor mij de winter en ontstaat de zomer in mijn hart; In de heldere koude namiddag dalen de meeste van mijn familie, bepakt met kisten, tassen eten en drinken, de steile ijzeren trap van het omgebouwde vrachtschip af. Midden in het…

(Hekel is een miniatuur fantasie wezentje die vaak in de kroeg logeert en me helpt als de stress te groot wordt. De vorm is qua oorsprong geinspireerd door de 'Dikke man 'van Ischa Meijer.) "Geef mij er nog maar één!" , pleegt de Wildogende Vrouw door het gekakel en het druk doende geroeze moes van de buurtkroeg in oost heen te schallen.…

Er was eens een jongen uit een klein Fries dorpje die altijd vrolijk was en gulzig. Iedereen hield van hem maar hij bleef maar bang voor de liefde die overal was maar hij was bang dat de liefde hem zou verlaten en dat gebeurde dan ook….. Hij kwam terecht in een duister oord met geestelijke zieken. Maar zelfs daar was liefde, zijn moeder kwam iedere…

Mij is het de eerste keer overkomen dat ik van een goede makker, een vriend, zo intens afscheid heb genomen bij het schrijven van een afscheidsbrief terwijl de plechtigheid (rond de asurn) plaatsvond. Totaal gefocust op het gebeuren zette ik mij aan de schrijftafel en was dan in innige gedachte (bijna in trance) bij hem en zijn familie. Toegegeven,…

Ooit had ik een vader een moeder en een zus, een redelijk doorsnee gezin. Hoe vanzelfsprekend was het dat mijn vader een sterke man was? Hoe vanzelfsprekend was het dat mijn moeder me verzorgde en overstelpte met liefde? Hoe vanzelfsprekend was het dat mijn grote zus alvast een weg voor me baande door het leven? Na "de dag van de diagnose" veranderde…

Woemi is nieuwsgierig. En dus drukt ze haar neus tegen het glas. Ze zijn er niet, en veel valt er voor niet te zien. ‘Wat een kast’ zegt Woemi. Want behalve nieuwsgierig is ze ook jaloers. Nog even en ze begint over ‘in onze tijd’. Ja, toen was het weed, drank, seks en vooral veel omhangen zoals ze het noemt. Op zoek naar de zin van het leven. Op…

Ik zit in een achtbaan en kan er niet uit. Wanneer komt men er achter dat ik helemaal alleen achtergebleven ben in deze (mijn?) nachtmerrie? Zal ik badend in het zweet wakker worden en ontdekken dat er al een waterig zonnetje schijnt omdat een nieuwe dag is aangebroken? Helaas, de rit in deze achtbaan zal ik helemaal alleen af moeten maken. Er onderweg…

'Zonder dwarsliggers rijden er geen treinen' -Wat rijdt de trein rustig. -Ja,dat zijn de betonnen bielsen, ze hebben die houten onlangs allemaal vervangen. -Geen enkele houten biels meer? -Nee, alles weggewerkt in het kader van de vooruitgang. -O,maar het had ook wel wat die houten biels. -Ja maar de betonnen liggen beter zeggen…

Hekel is inmiddels weer een tijdje uit de warmte van een uitgerekte vestzak gekropen en zit in de buurtkroeg in het centrum van grote stad. Hij kijkt wat aangeslagen naar Mooie Vrouw, verzamelt moed en zegt: ‘Wat zie je er verwilderd uit!' Mooie Vrouw kijkt hem met een ietwat opgetrokken wenkbrauw aan. Bekijkt haar lichaam en handen en zwoelt…

'Ik heb het gevraagd, Mam!' 'Wat, líeverd? 'Aan de buurvrouw, of ze die brief ook heeft gekregen van Sinterklaas. Dat die bij ons thuis.' 'En, wat zij ze?' 'Ze moet werken, dan is ze niet thuis'. 'Misschien kan ze een verlanglijstje maken'. 'Dat wil ik ook Mam. Wil je me helpen?' 'Ach, lieve kind, Mamma moet eten maken. Begin maar…

Na het rijkelijk vullen van de maag gaan de kleren aan. Ik sta voor de spiegel, je staat naast me en richt je gezicht in met het een en ander aan make-up. Ietwat dromerige muziek klinkt vanuit de slaapkamer, een beetje passend bij dit moment. De tijdstippen waarop we sliepen en wakker waren hebben een redelijke jet-lag veroorzaakt, en m'n hoofd is…

Amsterdamse Vrouw met Vriendin zitten voor het grote raam in de buurtkroeg. Ze lepelen uit glaasjes advocaat met veel slagroom. Hekel slaapt in één van de zakken van de colbert van Vrouw. ‘Gek word ik van mijn vent!' , zucht Vrouw. ‘Jaar in jaar uit hoor ik dezelfde verhalen!' ‘Tja' , zucht vriendin. ‘Bekend verschijnsel.' Vrouw vervolgt…

4.00: Water!...Ik ben aan het uitdrogen. Ik voel mijn hersenen ineen krimpen, smachtend naar een laatste drupje vocht. Vreemd toch: hoe meer je drinkt (vooral wijn en cocktails dan), hoe meer kans op uitdroging. Misschien moet ik daar maar eens over schrijven. Hopelijk ga ik overmorgen geen uiteenzetting geven aan alle Amerikaanse geïnteresseerden over…

De Gentse Feesten heb ik helaas moeten missen. Ik lag de hele dag ziek in bed, kijkend naar verscheidene belspelletjes op tv. Fascinerend gewoon, hoe iedereen steeds hetzelfde antwoord geeft en het toch steeds fout is(!). Hoe dan ook, ik geef er nooit meer 50 euro aan uit, ik raak toch nooit binnen. De volgende dag was in tegenstelling tot mijn…