Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

HEKEL EN DE AANGESCHOTEN MOOIE VROUW

‘He, hoe kan dat nou?' , mompelt Hekel.
‘Mooie Vrouw is al aangeschoten voor ze de kroeg in waggelt.'
Met zijn neusje staat hij tegen het raam aangedrukt.

In de verte ziet hij haar aankomen.

Telkens moet Mooie Vrouw haar pas corrigeren.

Soms blijft ze staan, kijkt verwilderd om zich heen, graait dan plots in haar tas en wappert ineens met een witte zakdoek richting het grote raam van de kroeg.
Hekel zwaait terug, springt van de vensterbank en rent de kroeg uit richting Mooie Vrouw.

Haar dikke rode bos haar wordt door de wind opgetild en wijst even naar alle kanten.
‘He , lieve Hekel!!!' ,brult Mooie Vrouw blij.
Ze spreidt haar armen wijd.

Even later klautert het wezentje vliegensvlug omhoog en nestelt zich comfortabel op haar schouder, geeft dan een paar dikke hoorbare klapzoenen weg en vraagt:
‘Waarom ben je nu al aangeschoten, mijn lief?'
‘Ach, hou op!' , sist Mooie Vrouw.
‘Dat wil je niet weten!'
‘ Nou zeg! Dat wil ik wel weten!' , vervolgt Hekel verbouwereerd.
‘Ik wil alles van je weten Mooie Vrouw! '

'Alles!'
Mooie Vrouw staat stil, pakt het wezentje voorzichtig op, kust zijn voorhoofdje en drukt Hekel tegen zich aan.
‘Mmmmmm, wat ben je lief', fluistert ze.

Er springt vocht in haar ogen.

Nog voor het zware kroeg gordijn achter hen is gevallen krijst Hekel richting bar:
‘Koffie voor Mooie Vrouw!'
De rondborstige barvrouw knipoogt, schudt haar hoofd en komt even later met een groot glas dampende koffie en een dot slagroom bij het tafeltje waar Mooie Vrouw en Hekel zich inmiddels hebben neer geplant.
‘Van het huis' , bromt rondborstige barvrouw warm en zeilt weer met haar krakende rok richting bar.
Als Mooie Vrouw een hoorbare slok heeft genomen vraagt Hekel nieuwsgierig:
‘En, waarom ben je nu al aangeschoten?'
Mooie Vrouw kijkt het wezentje even met een verdrietige blik aan, zuigt diep aan haar net opgestoken sigaret en zucht:
‘Mijn hart kreunt te veel'
‘Ze kreunt en wacht.'
‘Áha' , rapt Hekel.
‘Door een kreunend wachtend hart, ga jij drinken?'
Mooie Vrouw tuurt zonder poging tot antwoorden mistig door het raam naar de wakkere stad.

Het wezentje gaat anders zitten, kijkt eens goed naar Mooie Vrouw en duwt, met een frons boven zijn oogjes, verder aan het gesprek:
‘Waar wacht je dan op?'
‘Goeie vraag', blinkt Mooie Vrouw.

Ze slikt en vervolgt:
‘Ik wacht op verkassing.'
‘Verkassing van hier naar daar.'
‘Nou zeg!' , sputtert Hekel. ‘Kan het nog duidelijker?'
Hij springt op, dribbelt naar haar hand die op tafel ligt, klopt er zachtjes op en vervolgt met enig ongeduld in zijn stem:
‘Wat is hier?'
Mooie Vrouw trekt haar strakke zwarte rok meer naar haar knokige ronde knieën en antwoord:
‘Hier is mijn leven. En daar is een ander leven. Daar wacht ik met verlangen op.'
‘Aha', prevelt Hekel , ‘Dus je leven hier bevindt zich in een wachtende wat verlangende houding?'
‘Zoiets.'
Ze tuurt in haar glas en schept de laatste room krassend van de bodem.
‘Is daar niks aan te versnellen?', vervolgt Hekel kriegelig.
‘Nee, helemaal niks....Ik kan niks versnellen...alleen wat voor ordenen.'
‘Ach, dus je bent de verkassing al wat aan het voorordenen met een soms kreunend hart?' Concretiseert het wezentje met een wijze ondertoon in zijn stem.
‘Jip,' stoot Mooie Vrouw er wat spottend uit.

Ze tilt haar glas omhoog en maakt een proostend gebaar.
Een paar mannen aan de punt van de bar worden wakker en heffen ook het glas.

Mooie Vrouw kijkt niet op of om en mompelt nog net hoorbaar:
‘Van dat soort situaties raak ik soms aangeschoten...aangeschoten wild was ik al.'
‘Vind je dat vreemd Hekel?'
‘Ach, nee, vreemd niet' , schalt het wezentje.
Hij neemt een aanloop en springt behendig op haar schoot, drukt zich tegen haar warme buik en kirt:
‘Of je nu aangeschoten wild was of aangeschoten bent! Ik zal altijd van je blijven houden!'
Mooie Vrouw geeft blozend hoorbare luchtkussens weg en blaast warme honing adem naar het wezentje dat weldra in een krul kreunend zijn slaap begroet.
‘En jou neem ik natuurlijk mee!' , mompelt ze onverstaanbaar.
Maar dat wist Hekel al.

Schrijver: Isis Nedloni, 18 dec. 2007


Geplaatst in de categorie: overig

2,0 met 2 stemmen 172



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)