Verhalen

Wel eens een mozaïek van bekende omvang, vorm en stukjes tot in details na vele jaren weer eens teruggezien? Zelfs als je weet dat het, na een grondige restauratie, met behoud van vorm en veel oude stukjes een totaal andere uitstraling heeft gekregen, is het weerzien ervan ronduit teleurstellend. Het voelt alsof er een schakel uit een ketting is zoekgeraakt…

Velma, Vladimir en ik,… Wij waren weer met zijn drieën. Als vanouds. De stormen waren geweken. Het zachte lenteweer veegde onze vermoeide harten schoon. En we lachten weer. Voor het eerst na lange tijd. Velma met haar rode haren nog het hardst. Ze danste gracieus op haar tenen, haar gebloemde rok sierde golvend om haar heen. Alles bewoog, rinkelde…

Slapen is er vannacht niet bij, altijd worden de dingen ’s nachts uitvergroot. En als dat nou nog grappig-spannende, misschien lieve of zelfs hilarische dingen waren… maar nee. Onuitsprekelijk ergerlijk, haar hele vrije middag had ze erachter heen gezeten. Achter adressen waar haar vriendin eventueel zou kunnen ontwennen. Van de drank af zou kunnen…

Ik lig hier met een onbestemd verdrietig gevoel en heb net als jij moeten leren glimlachen terwijl mijn hart huilt. Je kunt dit echter niet altijd laten zien want hoe begripsvol onze omgeving ook mag zijn, ze zullen het nooit helemaal kunnen begrijpen omdat ze het zelf niet ervaren. Misschien zullen ook wij hen niet altijd even goed kunnen begrijpen…

Op mijn bureau ligt een interviewverzoek. Ze weten het: ik zeg nooit nee. Jan Marijnissen wel, onlangs zelfs op het laatste nippertje. Foutje, Jan. Je hebt de ideale gelegenheid laten lopen om te laten zien dat je een kerel bent. Zeg nooit een interview op het laatste moment af, maar pák die kans! Website radiofreak.nl meldt dat Jan Marijnissen…

Lang zal ze leven, lang zal ze leven in de gloria, klonk het in koor. Het vrolijke kindergezang galmde door het hele huis. MH was jarig en dat moest gevierd worden. We zaten aan de grote tafel in de kelder, die voor de gelegenheid mooi versierd was. Aan haar stoel hingen gekleurde ballonnen en van muur tot muur had ik de vorige avond slingers opgehangen…

Wist ik het maar. Wie ben ik, dat ik denk dat ik weet. Wie ben ik, dat ik mij verbeeld dat ik kennis heb. Wie ben ik, dat ik vermoed dat ik kennis heb. Wie ben ik, dat ik verwacht dat ik ooit eens de ultieme kennis zal verwerven. Wat weet ik dan? Er zal altijd iets zijn dat verder gaat dan wat ik al weet. Hoever gaat de menselijke geest, lieve…

De laatste jaren geen spectaculaire dingen meegemaakt, stel ik een beetje verontrust vast. Ik vraag het me af terwijl ik besluit toch maar een begin te maken. Maar waaraan? Er moet toch iets zijn dat me bezighoudt en dat ik wil beschrijven? Een onderwerp dat me doet overlopen van enthousiasme? Gretigheid die zich dan vanzelf vertaatd in mooie volzinnen…

"Wat lijkt het allemaal toch nutteloos als je erover nadenkt". Boe-geroep en applaus klonken door elkaar heen, in een overvolle zaal, helemaal gevuld met studenten die dachten een college privaatrecht te krijgen maar in plaats daarvan - tot hun teleurstelling - de voorman van een politieke partij voor zich kregen. "We leven in een tijd waarin…

Lydia zuchtte. Geen gemakkelijk thema voor volgende week, van haar AA-groep: het zich bewust maken en formuleren van persoonlijke valkuilen – van alle situaties in het leven die iemand naar dat eerste glas zou doen grijpen, onherroepelijk gevolgd door het tweede. En zo de neerwaartse spiraal voor de rest van de dag zou bepalen; de litanie van de verslaving…

Vandaag vier ik mijn feestje. Ze wordt niet thuisgebracht, mijn (on)genode gast; een kind dat ik ga verwennen totdat ze erin stikt. Niemand kan dichtbij komen op het feest van eenzaamheid. Het feest is grimmig vrolijk; de gast is bang en zwak. Ik voer haar dronken in haar angst met alles wat ik vind. Ze lust geen taart dus krijgt ze taart; ontbijtkoek…

Ze hebben haar beroofd. Wanneer is niet bekend. Wie het was evenmin, of waar hij heenging met de buit. Niemand die wist wat het was, het geroofde, dus opsporen was onbegonnen werk. Hij had een stukje genomen en kwam later terug. Voor nog een stukje, een heel kleintje maar. En zij voelde zich een beetje vreemd. Maar wat het was, dat gevoel, dat wist…

Mag ik u een kijkje geven in het treurige bestaan van ambtenaar Wal, werkzaam bij de Sociale Dienst van de gemeente Ridderkerk? Ieder jaar wordt een prijs toegekend aan “De Jonge Ambtenaar van het jaar”. De heer Wal nomineer ik graag voor de titel “Klootzak van de eeuw”. Hij heeft een bijstandmoeder een door haar gewonnen prijs van 50 euro afgepakt.…

Een grote donkere man gekleed in een helder wit hemd met daaronder een katoenen blauwe broek staat met zijn neus tegen het raampje van de balie aangedrukt. Zijn bruine ogen staan diep in hun kassen. Met zijn 1.95 meter en een gewicht van over de honderd kilo steekt hij schril af tegen de enorme ontvangstruimte van de immigratie- en naturalisatiedienst…

We worden belazerd waar we bij staan. Het is een relatief kleine groep mensen die dat doet, en ze dekken elkaar elke keer weer, dezelfde namen duiken daardoor steeds op. Ik heb het over religieuze leiders, politici, entertainers, zakenlieden en blauw bloed. Ergens aan het begin van de middeleeuwen is dit alles begonnen, mensen gingen zich specialiseren…

De Karwei hangt er werkelijk vol mee. Een heel rek met alleen maar artikelen om je huis ‘kindveilig’ te maken. Deurvertragers, traphekjes, kinderslotjes, hoekbeschermers en noem het maar op. Je kunt het natuurlijk ook overdrijven om je huis te versieren met al dat plastic, alleen maar om je kind te behoeden voor ongelukjes. Volgens mij is het gewoon…

Naar aanleiding van een fictief krantenbericht over de opening van de ‘Week van het Fruit’, schreef ik onderstaand verhaal. ‘Dames en heren, mag ik een hartelijk applaus voor Mirna Goossens!’ Applaus ‘Goedemiddag allemaal. Fijn dat jullie in grote getalen gekomen zijn naar de feestelijke opening van de ‘Week van het Fruit’ hier op de markt…

Kennen jullie de heer Bartels nog? De rijke, lelijke zakenman die alles heeft, behalve de mooi gestructureerde, tenger gebouwde vrouw, meegaand, alles doend wat hij haar zou bevelen? En altijd, altijd maar weer pech hebbend? Nee? Eens kijken of hij het er deze keer beter vanaf brengt? Lees dan mee! Voor de zoveelste keer duwde de heer Bartels…

In het café dat nogal nadrukkelijk een soort vergane glorie uitstraalde, hing bij het biljart een bordje. “Piqueren verboden”, stond er in vergeelde letters. Jammer, ik moet dus op mijn woorden letten, want nogal wat personen aan wie ik regelmatig een paar woorden vuil maak voelen zich inmiddels ernstig gepikeerd. Maar weet u, wat ik in de krant las…

Peter vertelde haar trots dat hij als rechercheur bij de politie werkte. Even knipperde ze met haar ogen om daarna weer zo neutraal mogelijk te kijken. ‘Hij zou het toch niet weten?’, dacht ze even. Maar ze troostte zich met de gedachte dat alleen zij het geheim dat ze met zich meedroeg kende. De politie had haar dossier gesloten en dat stelde haar…

Hij hield van haar, al had hij haar nog nooit in levende lijve ontmoet, dat wil zeggen als je een toevallige ontmoeting bij de slager of groenteboer niet meerekent. Toch maakte ze zonder het zelf te weten een groot deel van zijn leven uit. Hij ging met haar in gedachten elke avond slapen en wenste haar goedemorgen zodra hij zijn ogen weer open deed.…

Marja: ‘Ik heb onze foto geopend en verlang er naar, je even vast te houden.’ Romy: ‘Ben graag in jouw armen. Het lijkt me heerlijk tegen je aan te hangen.’ Marja: ‘Voel me even dicht bij je, ben even week, nu. Wil me tegen je aanvleien.’ Romy: ‘Ja, lijkt mij ook heerlijk.’ Marja: ‘Tjee lieverd, voel me ineens heel erg naar je verlangen.’…

Moerassen in Siberië - Citaat: het gas zal de komende decennia een belangrijke invloed hebben op de opwarming van de aarde doordat het vrijkomen ervan in de atmosfeer het broeikaseffect versterkt. (nrc.next, di. 12 september 2006) Smeltende permafrost. Eeuwenlang permanent bevroren grond vanwege voortdurende vorst. Deze immer bevroren laag grond die…

Me bijna verslikt in een stukje banaan, toen ik op internet las, dat de Paus het voorgeborchte voor ongedoopte kinderen heeft afgeschaft. Hij zou met die stap de zielen van miljoenen doodgeboren kinderen willen redden. Door het afschaffen van die regel mogen die onschuldige wezentjes nu eindelijk allemaal tegelijk door de hemelpoort naar binnen.…

Vrijdagmiddag. Het is druk onderweg, nog even en dan begint de spits. Peter realiseert zich dat hij te laat van huis is vertrokken. Het verkeer voor hem begint langzamer te rijden, het teken van een aankomende file. En dat is wel het laatste, dat hij momenteel kan gebruiken. De uitnodiging voor de try-out van de platenmaatschappij ligt op de bijrijderstoel…

Een artikel op pagina 2 van de krant vertelde mij dat er steeds meer singles komen in Nederland. Dat wekte mijn verbazing. Want ik had eigenlijk verwacht dat sinds de late jaren-80 het aantal singles juist zou zijn afgenomen… Het was mij in winkels wel al opgevallen. U ook? Er zijn singles te kust en te keur. Sommige winkels hebben er zelfs eens…

Soms kan een mens zich wijs voelen. Soms heel even ook belangrijk. Soms geliefd door meer mensen dan vermoed. Meestal komt het neer op goede raad geven, wat dan erg goed valt. Of het gezellig maken voor je visite en luisteren naar hen. Overal aan denken: “Die lust dit wel en dat niet”. Gauw een telefoontje of een krabbeltje terugsturen. Tegenwoordig…

“Prinses voor een dag” prijkt er op de envelop. Oké, mijn aandacht is getrokken. Wie wil er nu geen prinses zijn. Je bent een vrouw, of je bent het niet. Gretig trek in de envelop open en lees dat ik ben uitgenodigd op Paleis het Loo. Een grote grijns verschijnt op mijn gezicht. Ik lees iets over concerten, balzalen en high tea’s. Terwijl ik de…

Na driekwart jaar krijg ik ineens een foto van Marja. In al die tijd heb ik alleen maar een beeld van haar in mijn hoofd gemaakt. En nu… daar is ze ineens, “zomaar” op een foto. ‘Jeetje, wat een prachtig mooie vrouw en haar lach……’ Ik ben verliefd! Ze vraagt me, wat ik van haar vind en ik vertel haar, dat ze er voor heeft gezorgd dat er duizenden…

Velen van onze oudere generatie hebben soms al snel een oordeel klaar als het gaat over ''de jeugd van tegenwoordig''. Het is niet aan mij om uit te maken of het altijd terecht of onterecht is. Uiteindelijk waren ook wij ooit eens jong. Ik weet bijvoorbeeld van mezelf niet eens meer precies wat mij toen bezig hield en hoe ik dacht over de belevingswereld…