Verhalen

Wéér stort ik mij in het avontuur. Naïef natuurlijk, maar je moet wat risico’s durven nemen. Ze zeggen wel eens dat ik té hard op zoek ben, dat ik het moet laten rusten, want ‘dan komt het vanzelf wel’. Het enige waarin dat resulteert, is dat ik krampachtig níet op zoek ga, waardoor het niet-zoeken tot een manier van zoeken wordt verheven. Wat…

Niet donkergrijs, maar zwart. Zwarter dan zwart. En rood. Niet rozerood, maar donkerrood. Paarsrood is zelfs beter. Dit zijn Gothic kleuren. Sommige aanhangers van sub Gothicgroepen of Metal zoals de Marilyn Manson freaks schminken het gelaat wit, omranden de oogleden zwart en stiften hun lippen idem dito. Vrouwen met mooie nagels lakken die……

“Straattuig direct de cel in”, kopt de krant. Ben ik het helemaal mee eens. Het zal eens tijd worden dat er krachtig wordt opgetreden tegen op straat folderende politieke randdebielen. Ja toch? Nooit zie je ze, behalve wartaal uitrochelend in een inferieur microfoontje in de Tweede Kamer. Alleen als er verkiezingen op komst zijn begeeft het zootje…

Zachtjes klonken de violen, die hun treurklanken ten gehore brachten, gevolgd door de treurige ondertoon van de cello, die huilde in de nacht. Tranen, zo heette het stuk dat voorbij kwam. Net op dat moment, het moment van mijn tranen. Alles leek mee te werken, de muziek, het weer. Niet dat het hard regende, zoals in smakeloze films waar vaak bij momenten…

’t Was vrijdagavond en Lisette ging babysitten bij de buren. Gene heten ze, zoiets als Aan gene zijde, bedacht Lisette. Haar moeder had verteld dat mevrouw Gene schrijfster is en zich Bonnie Keller noemt, op het kaft van d’r boeken dan. “Bonbon” noemde Lisette haar in gedachten, want daar leek ze nou precies op, op ’n grote, dikke luxebonbon, eeuwig…

Voor mijn zoon betekent dat neervallen op een, hopelijk comfortabele, bank, na een doorgehaalde avond inclusief nacht, nog even een alcoholische versnapering of een jointje, hij weet van mij dat die twee elkaar bijten, heeft hij toch nog iets van mij meegekregen. Voor de inzittenden van het vliegtuig was er geen weg terug. Mijn computer was dood…

"Jemig, wat heb jij een groot hoofd", was een van de aanmerkingen die over me gemaakt werden toen ik in de 1e klas van het Amsterdams Lyceum terechtkwam. 1D was geen leuke klas, de voornaamste redenen ben ik gelukkig al vergeten, maar ik zal me veel dingen altijd blijven herinneren. Zoals die keer dat mijn klas de invalster van mevrouw C. wegjoeg…

‘Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijke haast…’ zingt Herman van Veen me toe vanuit de radio. Een liedje over tijdnood en het eeuwige hollen van de mens. In een razend tempo worden dagen en maanden door tijdsdruk weggevreten. Alles moet sneller en perfecter. Er moet gescoord worden, op elk niveau.…

Na vijf jaar in de buurt te hebben vertoefd van de goeroe, moest de westerling tot zijn grote spijt toegeven dat deze hem niet kon geven wat hij zocht. Hij vroeg zich zelfs af wat hem ertoe had gedreven bij deze man te blijven. Zeker, toen hij voor de eerste keer in contact kwam met de wijze, voelde hij een vreemde sensatie. Iets in hem kreeg een…

Al weken en speciaal de laatste dagen zat ik in spanning hoe het met de kat zou gaan. In maart 1995 kregen we een kat voor mijn toen 13 jarige zoon. Heel toevallig beloofde ik mijn zoon op een dag eens rond te gaan kijken naar een katje voor hem in ons dorp. Eigenlijk wist ik wel dat het die middag niet zou lukken, maar we gingen toch naar de dierenwinkel…

“De kavel is voor u mevrouw.” Eindelijk zijn daar de verlossende woorden. Ik spring een gat in de lucht. Geweldig gewoon. Het flesje champagne ligt al weken koud en nu is het moment gekomen om hem open te maken. De kurk poeft tegen het plafond en de bubbels vloeien rijkelijk. Glas 1: “Proost schat.” “Oh heerlijk hè, eindelijk ons eigen plekje…

‘Oma, kom je me van school halen tussen de middag?’ kakelde het stemmetje van Bram door de telefoon. Volgende maand wordt hij vijf jaar en hij vindt het erg leuk om af en toe, wanneer Oma vrij is, tussen de middag een boterhammetje bij haar eten. Dan banjert hij over de dijk door het hoge gras en bekijkt de bloemetjes van Oma’s tuin. Dus de volgende…

Soms moet je echt eens goed door je huis heen met stofzuiger, reinigingsmiddelen en andere schoonmaakattributen. Doe je dat niet dan loop je de kans dat er zoveel ranzige beesten door je huis gaan kruipen dat je zelf door een overmacht je huis wordt uitgejaagd. Schoonmaken doe ik bij voorkeur 's nachts omdat ik dan met een voldaan gevoel kan slapen…

Eindelijk, zacht gerinkel, een bons en duidelijke voetstappen. Ik pak mijn honkbalknuppel, slachtmes en loop zachtjes van de trap naar beneden. Twee grote kerels in mijn huis, ons huis, mijn gezin! Rot op! Wat doen die klootzakken hier. Laat ze stelen in de bajes. Dat durven ze niet, de schijtlaarzen! Dan krijgen ze een kogel tussen hun lijpe…

Mijn ziekte heet Schizofrenie. Geen mooi woord en geen mooie ziekte. Het is de resttoestand van de hersenen na een psychose die je leven lang voortduurt. Ik heb echter altijd geloofd dat het wel weer goed zou komen en dat ik nog ver zou komen. Nu is het tien jaren later en ik ben weer op een redelijk niveau. Vroeger was ik ook al beperkt al ben…

Dit gaat de perfecte dag worden, ik voel het. Er is geen pijn en niets in mij weet zich zulk moment nog te herinneren. Meestal zorgt de hevigheid ervan dat ik in een roes rondwaar. Dat de omgeving aan mij verloren gaat en ik enkel overleef. Mijn toekomst is teniet gedaan, op de dag dat ik het woord ‘terminaal’ op mijn visitekaartje kon bijschrijven…

Het schrijven blijft mijn vriend in goede en minder goede tijden. Hiermee kan ik me het beste uitdrukken. De gedachten komen er meer geordend uit dan met denken of spreken. Op school was ik eigenlijk helemaal niet zo goed in Nederlands, ik maakte best veel foutjes in spelling en grammatica. Boeken lezen vond ik echter heerlijk. Pas na mijn dertigste…

Volwassen. Ze eigent het zich toe, het recht om vanaf nu alles zelf te mogen beslissen. Het beslissingsrecht neemt nog geen overdreven proporties aan. We zijn er gerust in. Het breidt zich wel stilaan uit, haar zeggenschap. Ze beveelt hoe we ons horen te gedragen, zelfs in huis. Geen scheetje mag er ontsnappen of ze heeft het gehoord, geen kus gegeven…

Al 5 dagen ben ik ziek. Niet zomaar, maar heel vervelend, tenminste dat vind ik. Nog nooit ben ik me er van bewust geweest wat het verschil is tussen een goede verkoudheid en een griep. Natuurlijk noemde ik, ook als ik verkouden was, mijn ziekteverschijnselen een griepje. Nu weet ik inmiddels beter. Mensenkinderen wat kan een mens zich beroerd…

Bij de overstap op Schiphol maak ik een foutje. Neem de mooiste trein en die gaat over Holland Spoor. Dat is jammer voor het ontvangstcomité, de fanfare en Den Haag-CS dat wel wat opsmuk van de vaart der groten in treinen kan gebruiken. In de Haarlemmermeer zingt mijn hoofd weg door de vibraties over lijnen. Weggesoesd word ik vlakbij Rotterdam…

Ik stap mijn bed nog maar uit vanmorgen en ik ben alweer 10 minuten kwijt aan wachten. Mijn man piept nét voor mijn neus de badkamer in en daar sta ik dan met mijn goede gedrag. Dan maar een bakje thee zetten en wachten. Wachten totdat het water heeft gekookt. Gisteren was ik brood vergeten uit te leggen, dus boterhammetjes in de magnetron en wachten…

‘Het is kanker. In zeer agressieve vorm. Met een beetje meeval kan hij dit nog een jaar overleven. Genezing is uitgesloten, daar ben ik zeker van! Enkel de pijn kunnen we bestrijden om zijn resterende maanden draaglijk te maken. Ook bestraling van de al aanwezige tumor kan nog wat uitstel brengen, maar is lang niet zeker.’ Deze woorden waren niets…

Mijn hoofd zit vol. Er is momenteel geen enkele ruimte voor andere dingen. Ik weet even niet wat voor weer ze afgeven of wie er jarig is deze week. Geen idee wat er gisteren op het nieuws was en of er nog afspraken in mijn agenda staan. Ik denk alleen maar aan aankomende vrijdag. Vrijdag weten we eindelijk, na maanden op de wachtlijst te hebben gestaan…

Column Wordt Gevolgd LATER IS ALLANG BEGONNEN Later is allang begonnen is een liedje van het Klein Orkest, met Harry Jekkers als zanger die later cabaretier is geworden. Levend voor morgen raak je nu je toekomst kwijt, is de volgende regel. Ik draaide het liedje altijd in het weiland samen met mijn eerste liefde. Het leven had nog vele beloftes…

Column Wordt Gevolgd DE ONMACHT VAN DE TAAL Ik houd van taal. De taal beschrijft de prachtigste dingen. De hele wereld komt tot je en zo praat je met andere mensen en jezelf. Gedachten zijn ook woorden. Woorden kunnen ook troost bieden of tot bezinning leiden zoals het woord god of hemel. Beeld werkt op een andere manier, ook dat is mooi. Misschien…

"Deze dag hebben we ook nog in het grijs, mevrouw. We laten de zon dan achterwege, maar we geven de wolken een chique randje zwart. Draperen een wazige voile over de velden. Een grauwsluier, zegt u? Nou nee hoor, het is maar hoe u het bekijkt! We onttrekken wat kleur aan het schreeuwerig groen en penselen wat grijs op de daken. Aan de takken…

Toegegeven, ik heb niets met schaatsen maar toch vraag ik mij af wat zoveel mensen beweegt om op een paar ijzers op bevroren water rond te gaan toeren. Helemaal te dol wordt het als gòlfers gaan schaatsen. Nee echt! Ik zie het vanuit de auto! Rijdend langs een golfveld, in vakkringen “de golfaccommodatie” geheten, zie ik een meute Captains of Industry…

Ik doe mijn ogen dicht en balanceer op het randje. Ik voel mijn tenen van de grond af gaan en mijn hiel drukt op de grond. Een gevoel van angst komt in mij op en zo val ik naar achteren. Ik val op een lege donkere grond die alleen bedekt is met een laag stof. Het stof waait naast mij op en vormt een wolk om mijn gezicht. Ik staar naar boven, naar…

Hij liet me zelfs zijn paspoort zien om maar te bewijzen dat hij echt eenenvijftig jaar oud was. Adrianus zag ik staan en zijn achternaam was bijna de voornaam van mijn vader. En inderdaad, hij was geboren in 1954. Het was hem niet aan te zien, veertig had ook gekund. Zo snel als hij zijn identiteitsbewijs tevoorschijn had gehaald, zo snel trok hij…

Ik kwam heel klein binnen, want ik dacht dat mijn melk niets te verbrokkelen had, ik heb er nu nog zelfs het zuur van. Ingetogen zond ik u mijn boodschap, verward indien afgewezen, opgetogen want "zomaar een netgedicht". Voor mij een avontuur, kwetsbaar opgesteld, vaker vragend naar uw grens, ik was er nog maar net, dichtend en schofferend zocht…