Verhalen

‘Hoi buurman, alles goed?’ ‘Ja, ik mag niet klagen.’ ‘Ik wil niet vervelend doen, maar is er iets aan de hand?’ ‘Nee, hoor alles is in orde.’ ‘Maar ik meen donkere wallen onder je ogen te zien zitten, vandaar mijn vraag.’ ‘Weet je buurman, alles is echt goed, alleen het probleem is dat ik vaak last heb van dobberslaap,’ ‘Dobberslaap?’’ ‘…

Vanmorgen ben ik helemaal naar de andere kant van het dorp gelopen. Daar woont Peter Jan, een kennis van mij, die ik zo af en toe tegenkom en dan fatsoenshalve een praatje mee maak. Drie maand geleden vertelde hij me dat hij misschien een nieuwe Tesla, van z’n neef die in de auto business zit, mocht testen, omdat hij veel kilometers maakt. Peter Jan…

Er waren eens twee schoenen, een linker- en een rechterschoen. Ze zaten aan de voeten van een sportieve jongen. De linkerschoen was jaloers op de rechterschoen. ‘Jij bent altijd als eerste aan de beurt,’ zei hij tegen de rechterschoen, ‘Als we de trap oplopen, ga jij meestal het eerst. En bij het voetballen mag jij het vaakst tegen de bal trappen.’…

'Wanneer Marie Cornélie uit haar schilderij kan stappen, dan zou ik haar direct willen versieren!', zegt Pieter van Hengst tegen zijn boezemvriend Splinter Martini Buys, die languit op de grond ligt en instemmend zijn duim in de lucht steekt. 'Dat je een goede smaak hebt, kan ik zeker niet ontkennen, mijn beste, maar in dit geval zou je een geduchte…

In het rijk gevulde Kasteel Loenersloot op de Rijksstraatweg 211 in Loenersloot woont sinds enkele maanden een werkelijk beeldschone gravin, die door alle mannen in en rond Loenersloot begeerd wordt. Gravin Magdalena van Stepraedt hoeft zich ook maar even aan een man te tonen of hij kruipt al voor haar. Haar kasteel aan het kalme riviertje de Angstel…

Er waren eens drie zonnebloemen. Ze stonden vlak bij elkaar, maar waren niet even groot. De rechtse was het grootst, de linkse, die was iets kleiner en in het midden stond de kleinste zonnebloem. Ze maakten wel eens het grapje dat ze net een vader, moeder en een kind waren. Dat was nog in de goede tijd, toen ze pas geplant waren. Later, toen de middelste…

Na de overvliegende straaljagers van de Finse luchtmacht, die extra op hun hoede zijn nu de Russen in oorlog met Oekraïne zijn, was er een overnachting in een afgelegen hotel. Waarschijnlijk ergens in Porsanger. Onze reischauffeur werd 's avonds ingewisseld voor een plaatselijke chauffeur, die ons naar de Noordkaap reed. Het was een forse kerel, maar…

Waarom de wens- de vader van de gedachte is- is me niet geheel duidelijk want de wens- kan ook de moeder van de gedachte zijn, vind ik dan? Het is een spreekwoord wat volgens mij zo ontstaan- en gegroeid is want meestal hebben vaders ( oké niet allemaal dan ) niet specifieke wensen die de vader- of moeder van de gedachte zijn? Als je er over nadenkt…

Het konijntje huppelt door het bos. Blijft af en toe stilstaan en huppelt weer verder. Hee, daar lopen zijn vriendjes. Hij rent erheen en even later spelen ze gezellig samen. Tot ze opeens een angstig gepiep horen. Nieuwsgierig gaan ze op het geluid af. Ze zien een vosje, dat met zijn pootje in een klem zit en hartverscheurend piept. Mamma Vos staat…

Ik mijmer wat voor me heen, het is zondag en de zon laat zich van haar allerbeste kant zien, we zijn inmiddels al wat vitaminen op wezen doen buiten en genieten nu binnen met jaren-60-70-muziek op de achtergrond. Er staat een pan hachee te pruttelen, oké het is er misschien de dag-of temperatuur niet voor, we hebben er beiden trek in en dus: ben…

Ze gaat met haar vriendinnen naar het pas geopende doolhof. Spannend! In het doolhof zijn haar vriendinnen opeens verdwenen. In paniek rent ze door de gangen, rechtdoor, linksaf, weer terug, rechtsaf… In haar gedachten ziet ze het beeld van de Leviathan, het monster, het symbool voor angst en ondergang. Ooit had ze daar een verhaal over gehoord. Sindsdien…

‘Hoi, buurman, alles goed?’ vroeg de buurman toen ik hem voor een wandeling passeerde. ‘Jazeker, heerlijk weertje toch vandaag.’ ‘Inderdaad iedereen en van alles knapt er van op.’ ‘Hoe bedoel je?’ ‘Ach ik bedoel zowel de natuur als zoiets als je gevoelens.’ ‘Wat nou was je een beetje depri of zo?’ ‘Nou nee, maar ik had een beetje een naar…

In de huiskamer speelde kleine Jaap van drie jaar heerlijk met zijn houten treintje. Van de tafel naar de kast... Dat was een reis van het grote weiland naar de hoge berg. Onder de tafel door: een lange, enge tunnel in! "Auw! Auw! Au!" Jaap sloeg hard op zijn wangen en op zijn hals. "Weg, muggen!" brulde het jochie. Ja, die nare diertjes hadden…

Wat begon als een zacht geluidje werd allengs een harder - naar een oorverdovende herrie die horen en zien- lieten vergaan! Wat gebeurt er in vredesnaam? Ik laat me op Spartaanse wijze uit bed glijden glip in m’n Spaanse sloffen en ga in sluipgang op het lawaai af! Niet duidelijk waarom ik dat zo zachtjes probeer trouwens want de herrie overstemt alles…

Er was eens een koning, die dacht dat hij zijn land alleen maar goed kon regeren als hij een mooie mantel droeg. Alle kleermakers in het land kregen de opdracht om een prachtige mantel te maken. Degene, die de mooiste mantel had gemaakt, zou een grote beloning krijgen. Het werden prachtige fluwelen mantels. In allerlei kleuren, pauwblauw, scharlakenrood…

Onderwerp: FW: Halve eeuw-verhalen / fragmenten uit het verleden vanuit Termuren Vallende bladeren. Het verkorten van levensjaren .Oude kloostergebouwen, Op de fundamenten.. Steeds opnieuw iets fris brouwen. Het klokje is lang op een lange reis op weg. De grot is reeds lang weg. De paviljoenen zijn nu afgebroken. Kinderen die aan een toekomst…

Het verhaal van de oudste inwoner. Is er toch nog een moment dat ik even het dorp terug wil zien; dan hou ik halt aan de schoolpoort van de Gemeenteschool. Zoals u weet staat daar op de speelplaats de oudste inwoner van het dorp en door wind, hitte en regen staat hij er nog. Eind jaren zestig werd zijn buur ontworteld en verwijderd. De dove en…

Er zit een man op het bankje op het perron. Hij zit daar dag in dag uit en kijkt naar de treinen. Hij woont in het dorp, in een pension. De dorpelingen zien hem af en toe wel eens in het centrum lopen. Of ze komen hem tegen in de supermarkt. Hij zegt goedendag, maar meer ook niet. Ze weten verder niets van hem. Ze hebben al eens zijn hospita proberen…

Afwassen deden we vroeger als jongens niet en nu door de afwasmachine nog steeds niet. Nee, dat was de afdeling van moeder en zusje. Net zoals eten koken, wassen, bedden verschonen. Onze moeder had er nog een tijdschriftenwijk bij en ze maakte de school ook nog schoon. Toen ik op mezelf kwam te wonen en ik alles na werktijd zelf moest doen, besefte…

Alsof de duvel ermee speelt, eerst was ik de klos bij de Gamma, door er met de scoot naar binnen te rijden, achter eega aan dan en zag dat verhipte ding niet dat ik eraan kwam en geloof me: je ziet me echt niet over het hoofd, onmogelijk maar er zijn nu dus echt nog meer zaken met die rot-poortjes! Wat wil het geval, wel - er is een nieuwe Action…

Oh wat houden we van gratis, ik net zo goed maar ja, die koffiebus, die je gratis kreeg bij 2 pakken koffie tja, dat was dus mijn merk niet en dus ging die bus aan m’n neus voorbij…totdat: ik bij de kassa sta en de dame voor me zegt - nee hoor, ik hoef maar 1 bus, tegen het meisje aan de kassa. Ik zeg: oh mag ik die 2e dan? Ik had wel een koffiebus…

In het herenhuis op de Bocht Oosterdiep 47 in Veendam woont de charmante, elegante en flamboyante Aaffiena van Rodenbroek, hooglerares in de geschiedenis en als zodanig werkzaam aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Door de week geeft zij colleges en is zij werkzaam in het Veenkoloniaal Museum op het Museumplein 5 in Veendam. Als bolleboos in de historie…

---------------------------------- Het is kerstborreltijd of vrijdagmiddagborrel op het kantoor. Het is zo'n dag van de week dat een heleboel mensen van het personeel allemaal aanwezig zijn, en ook gaat er weinig gelijk naar huis. Eindelijk jouw kans! Om je van je leukste, meest joviaalste, mannelijk kant te laten zien aan die leuke vrouw die…

--------------------------------------------------- Het was het jaar 1972. Nozems waren we, maar aardige nozems. Opeens was overal, op de radio, in de kranten, aanplakbiljetten achter ramen van winkels, het woord 'Bangladesh' in de mode. Wisten wij, kinderen uit een steeds welvarender worden Nederlands boerendorp, veel waar dat land lag…

De titel is wel degelijk goed gespeld want ik ben iemand die het pad weleens bijster is en moeilijk weer terug vind. Nee wees gerust, ik ben wel op leeftijd maar toch betreft het hier niet die beruchte kwaal die sommigen treft (hoop ik ten minste). Nee, dit is een kwaaltje dat ik van jongs af aan al heb gehad. Als er bijvoorbeeld iets in het buitengebied…

Egbert Goldberg is de bewoner van Havezate Boxbergen op het Bouwhuispad 1-2 in Olst. Hij is een echte heer, een meester in de omgangsvormen en altijd keurig verzorgd en netjes in de kleren. Als overtuigd protestant gaat hij iedere zondag naar de 13-de eeuwse Nederlands Hervormde Kerk op het Kerkplein 1 in Olst. De mannelijke kerkleden, die een hoed…

Al een poosje ben ik op zoek naar een horloge. Nou weet ik wel waar Abraham de mosterd haalt, net zo goed als ik weet waar ik een horloge kan kopen maar ik kreeg toch echt het gevoel dat er een vloek rustte op mijn idee van: een horloge kopen! Hoe ik erop kom, nou dat is snel uitgelegd: op de dagen dat eega en ik op stap gaan, is het dus de afgelopen…

‘Hoi telefoon.’ ‘Hallo.’ ‘Wat kennen we elkaar al lang, hè?’ ‘Zeker, al jaren en jaren.’ ‘Wat hebben we samen veel meegemaakt. Al die lieve, ontroerende, emotionele, moeilijke, makkelijke, zakelijke, lange, korte gesprekken met zoveel mensen.’ ‘Ja, te veel om op te noemen.’ ‘Ik weet nog, lang geleden, toen was je een mooi, zwart toestel…

'Nooit wordt zo'n plompe boerenkop gesneld, En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord.' Jan-Jacob Slauerhoff Sinds de flamboyante vrijbuiter Poppo van Panhuys in de villa 'Blidenstede' op de Borgerderweg 40 in Odoorn is komen wonen, is heel Odoorn in rep en roer, want de nogal sinistere vreemdeling leidt een geheimzinnig leven en hij…

Waar ik de lezer deze keer deelgenoot van wil maken is een waar gebeurd verhaal dat zich afspeelt in de jaren 1991-1993. Wij hadden toen al twee kleinkinderen, meisjes in de leeftijd van respectievelijk vier en twee jaar. Het was toen onze gewoonte deze schatten één of twee keer per week te bezoeken. ’s Avonds na het eten en na de Fabeltjeskrant begeleidden…