Inloggen
voeg je beschouwing toe

Beschouwingen

De dood van een Liefde

Een granieten rotsblok is van de helling van de berg van het leven af komen rollen en heeft mijn geluk verpletterd.

De lelies, asters en narcissen liggen verdord ter aarde en schijnen voor eeuwig een vale weerschijn in mijn hart en ziel te moeten hebben.

Leegte heerst in mijn innerlijk; de leegte van een eindeloze woestijn waarvan ik de zandkorrels schijn te moeten tellen.

De stralende legende van onze liefde en vriendschap kwam ten einde......

Schrijver: I.Broeckx, 1 mei 2016


Geplaatst in de categorie: emoties

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391

Er is 1 reactie op deze inzending:

Joanan Rutgers, 10 jaar geleden
Nee, Ineke, ook al voel je een eeuwig einde, ten diepste resteert deze grote liefde in het Akasha, oftewel het geheugen van de Levengever.

reageer Geef je reactie op deze inzending: