Welk stukje mis je dan…
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
876 Wie het snapt, mag het zeggen, wie het begrijpt, mag het me uitleggen, althans proberen dan, want logica is er niet!
Geen enkel normaal denkend mens (let wel- normaal denkend en functionerend) heeft het toch in zijn idiote hoofd om zoveel, zo ongekend veel slachtoffers te maken als wat er nu gebeurt? Welke zender in het hoofd van die massamoordenaar…
Haken, breien en fietsen op weg naar het einde
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
356 De dood heeft zich al aangekondigd en deze heeft zijn schaduw vooruitgeworpen maar zij is niet bang; nooit is zij bang. Zij heeft de zwarte lijkwade al gehaakt die haar lichaam zal moeten omhullen in de kist en ze is al gaan kijken op de natuurbegraafplaats waar de vogeltjes kwinkeleren en waar de oude eiken zich verheffen. Daar wil zij liggen. Zij…
Zout in de wonden? / In het doemdenken geduwd?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
369 Wat leeft in de geest is sterk; een sterke geest is sterk en wat (onhoorbaar?) uitgesproken wordt, schijnt bestaansrecht te hebben of te verkrijgen. Mijn zware hoest trok altijd en overal de aandacht maar de vraag bleef of ik er blij mee moest zijn als er in de stadsbus opgemerkt werd: "Nog een nachtvorstje!" of "Steek er nog een op!".
Was de…
Waar de bosanemoontjes bloeien.....
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
360 Het is veertig jaar geleden dat ik met vriendinnen het bosgebied doorkruiste nabij de oude kapel in bosgebied "De Brand" in Udenhout. Daar bloeien nu nog altijd de witte bosanemoontjes nabij de vijver waar het geluid van kikkers altijd weerklinkt en waar de hoge, kale stammen van eiken oprijzen en het pad flankeren.
Veertig jaar zijn gepasseerd…
Herinneringen aan het Zondagsconcert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
426 Toen ik nog altijd in de veilige, besloten omgeving van mijn goede ouderlijke huis verbleef, als het ware ingesloten in de armen, in de liefdevolle omhelzing van mijn ouders en zus, was er op zondag vaak het Zondagsconcert op de televisie. Haitink en Von Karajan maakten hun opwachting en de muziek was beurtelings lichtvoetig of zwaar op de hand, melancholisch…
Eens, bij de schoenmaker/Ulevellen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
526 Ergens in de chique buurt rond het voormalige Elisabeth Ziekenhuis, waar ik nog altijd mijn geboortehuis kan terugvinden, bevond zich de woning van de arts die mij ter wereld heeft gebracht met de kleine wachtkamer die ik vaak bezette in later jaren.
Ergens in die contreien moet zich ook de werkplaats van de oude schoenmaker bevonden hebben, een…
Voor het grote feest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
527 In de Hasseltstraat, op de hoek is van oudsher Bakker Van I. gevestigd. Een "nieuwe" blonde jongedame heeft nu haar "rechtmatige" plaats ingenomen achter de toonbank en zij heeft de andere lieftallige dames vervangen, die om mij onbekende redenen hun bestemming elders moesten zoeken of hun lot ergens anders moesten gaan vervullen. Nieuwe bezems…
"Houde gij ze errem, dan hou ik ze dom"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
527 Ik wachtte al geruime tijd bij de drie pontificale witte standbeelden van mij onbekende heiligen vóór de oude Korvelse kerk, momenteel niet meer in gebruik, toen onze gids en de belangstellenden voor onze stadswandeling arriveerden.
Met brede gebaren en geïllustreerd met foto's zou onze gids ons schetsen hoe de scherpe en alleszins betreurenswaardige…
Het duikelaartje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 In die jaren van mijn vroegste jeugd toen ik voortdurend verkeerde onder de bescherming en koestering van de ouderliefde die als een veilige paraplu boven mijn hoofd was uitgespannen, als de altijd blauwe, onbewolkte hemel van de zorgeloosheid, bezat ik een klein popje, een duikelaartje dat uit zichzelf steeds weer zijn oude vorm aannam zoals een geestelijk…
In het Wijkcentrum (vervolg)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
501 De oude neogotische kerk is jaren geleden verbouwd tot Wijkcentrum maar enkele details herinneren nog aan de eredienst die hier eens plaatsvond. De grote bronzen klok die nooit meer van zich kan laten horen en die, wat verloren en verweesd, nog altijd een plaatsje heeft behouden in de gang en de boogvormige gewelven die eveneens herinneren aan de oude…
Toch moeilijk hoor, een balletje raken?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Wanneer we op een schitterende dag als vandaag, door de gemeente toeren komen we door de weilanden met al wat daar normaal op thuis hoort, koeien, schapen, zelfs ooievaars zitten alweer hoog en droog gezellig te wachten op wat komen gaat…dan verschijnt het golfbal veld en je ziet stoere (? ) kerels met een karretje, vol stokken en wat dies meer zij,…
De vogel en…de vlucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Het heerlijke weer zorgt voor open ramen en deuren, natuurlijk, daar hoeft geen epidemie voor te heersen natuurlijk al is het met deze heerlijke temperatuur geen straf buiten- naar binnen te halen! En zo worden de vogels naar buiten gezet, heel gezond voor ze natuurlijk, maar het baasje had niet opgelet en goed naar de kooien gekeken, zag dus niet dat…
Vriendschap (vervolg)
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
468 De beide vriendinnen hadden plaatsgenomen in de rieten tuinstoelen in de stille tuin vlakbij het landhuis. Ver strekte zich voor hun ogen de grasvlakte uit; het bezit van de familie en ook de feeërieke boog, begroeid met rozenstruiken lag in hun blikveld. In de vijver zaten brutale en ondeugende waterhoentjes elkaar achterna maar de reiger die ook eens…
Tegenstellingen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
472 De lente is ingetreden, laat in mijn leven, die op wonderbaarlijke, grandioze wijze alles vergoedt wat scheef is gegaan. De lente die alle frustraties verzacht, die ieder ongeluk wegmasseert terwijl in Kiev en Marioepol een beestachtige schoft zijn gang gaat en alles ruïneert, alles op onvoorstelbare wijze vernietigt.....…
"A brotherhood of man?"
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
445 Op de stempas, die mij bezorgd werd, is mijn trotse en elegante doopnaam "Catharina" vermeld, naast de andere doopnamen: "Cecilia Maria"; de naam die ik ook koester op mijn voordeur; de naam, eens, in 1953, geschonken aan mij door een intens liefhebbende moeder
aan een kwetsbare en hulpeloze baby; een naam die ik eleganter vind als mijn roepnaam…
De eerste prachtige dagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 En jawel- na een paar weken afzien wat het weer betreft dan, doet de naam: Lente precies wat ervoor staat namelijk: een zonnetje laten schijnen, bomen in bloei, hier en daar narcissen en groen, veel groen. De blaadjes komen aan de bomen, nou zou ik dat ook doen als ik een ontluikend blaadje was, uitkomen met zoveel zon op de bast, stam en de wereld,…
Als een vogel zonder bestemming
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
363 Haar fragiele, kwetsbare vrouwenlichaam is naar beneden gedwarreld als sneeuw of als regen maar ook als een - in haar ogen - waardeloos voorwerp langs de gevel van de Tilburgse Hoffmannflat tot grote ontsteltenis van alle bewoners...
Ze is naar beneden gefladderd als een ongelukkige, gemankeerde, beschadigde vogel die de wijde, immense hemel, ook…
Een treinreis in het vroege seizoen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
382 De Intercity glijdt ongelooflijk gracieus en elegant onder de overkapping het station van Tilburg binnen en het krachtige, machtige voertuig mindert vaart en komt tot stilstand. De trein zal me op mijn bestemming brengen; het dorp Rijssen in de verre provincie Overijssel; een reis van anderhalf uur. In Rijssen heb ik vrienden gevonden....
Ik beschouw…
Een stad in het teken van Koning Willem II?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
371 Mijn arme, dierbare stad verwelkomde mij opnieuw. Het zonlicht van maart glansde op de beide grijze leistenen torens van de Heuvelse Kerk en de blauwgele vlag van Kroatië wapperde trots en fier aan haar gevel. Bonte duiven trippelden opgewekt op het plein. Het standbeeld van Koning Willem II was getooid met een schertsartikel. Een practical joke van…
Bij Café-Restaurant "Zomerlust" in het vroege voorjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
345 Café-Restaurant "Zomerlust" vormt als het ware een verlengstuk van de langgerekte Oisterwijksebaan waar mijn voorouders resideerden tot hun rampzalige doodvonnis werd geveld; in het buitengebied dat onze stad omgeeft als een groene, weelderige oase en aan de andere zijde van de oude draaibrug die het zwarte water van het Wilhelminakanaal overspant…