Inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

Ontheemd, vervreemd (een soort prozagedicht)

Het was met gevoelens van heftige, tomeloze melancholie en heimwee dat ik mij bevond onder voortijlende en drachtige wolkenluchten in alle mogelijke eenzaamheid op het terrein van de zwakzinnigeninrichting, in afwachting van mijn taxi.
De redeloze, razende tijd had alles als in een stormachtige wind meegesleurd en in haar razernij verzwolgen.
Was het niet pas gisteren dat een liefhebbende familiekring mij omsloot met warmte en ontferming en spraken niet pas gisteren mijn vader, moeder, oma en zus liefdevolle woorden tot mij?
Het oude, statige huis dat mij met zijn muren bescherming bood in mijn jonge jaren passeerde ik nog eens op mijn zwerftocht door de contreien van mijn jeugd.
Verdreven ben ik voorgoed van de warmte, van de huiselijkheid; ontheemding en vervreemding zijn mijn metgezellen, vormen mijn lotsbestemming.....

Schrijver: I.Broeckx, 15 jun. 2016


Geplaatst in de categorie: emoties

3,7 met 3 stemmen 817



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Joanan Rutgers
Datum:
15 jun. 2016
Laat die oude huizen barsten en vorm een onoverwinnelijk kasteel in jezelf!...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)