start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (133)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (133)
emoties (209)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (31)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (8)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (128)
internet (29)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (37)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (192)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (49)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (115)
rampen (21)
reizen (27)
religie (92)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (38)
toneel (5)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (22)
vriendschap (73)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (57)
ziekte (115)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4064):

Subtiel?

Ze hoorde de laatste tijd wat minder, maar schonk er niet meteen aandacht aan. Dat veranderde toen ze merkte dat bij snel het hoofd omdraaien duizelig werd. Toch maar een afspraak maken bij de huisarts, want die bezoek je natuurlijk als eerste!

De arts kon op het eerste gezicht niets vinden, maar besloot haar door te verwijzen naar het ziekenhuis, alwaar ze te horen kreeg een scan van haar hoofd te moeten laten maken! Die werd gemaakt en er werd meteen achteraan gezegd dat er ook een MRI gemaakt moest worden!

Wanneer ze dan in dat vermaledijde apparaat ligt, het onderzoek klaar is, ze denkt als de tafel uit de machine rolt: ik kan eruit, komt er een man binnen, blijkbaar de radioloog himself, haar aankijkt en zegt onomwonden: nee, U kunt nog niet weg, U krijgt een radioactief goedje ingespoten, want er is een tumor gevonden, ze stomverbaasd de wit geklede man aankijkt en meteen haar spullen pakt, het ziekenhuis uitvliegt, totaal in shock.

Een tumor gevonden, een tumor gevonden, spookt door haar hoofd...hoe ze thuiskwam, geen idee, hoe ze het nummer van haar kind kon vinden, geen idee, hoe...een tumor gevonden, meer wist ze niet! Haar kind komt onmiddellijk naar moeder toe en belt naar het ziekenhuis, krijgt te horen dat ze maandag moeten bellen. Dat doen ze samen, moeder en kind.

En nu moet ze morgen om negen uur zich melden om te horen te krijgen waar dat monster zit, 16 mm groot, in haar hoofd. Ze is bang, doodsbang. Logisch en zeker nadat een radioloog onomwonden zei: u moet blijven liggen want er is een tumor gevonden! Hoe subtiel kun je zijn? Met alleen maar de klacht van duizeligheid, wat verminderd geluid, zegt die on-subtiele man, er is een tumor gevonden! U moet... weg was ze.

En nou weten we allemaal dat er geen goede manier is om te zeggen dat iemand kanker heeft, maar dit was wel heel erg grof, dit was intimiderend, dit was: onfatsoenlijk!

Schrijver: An Terlouw, 16-01-2018


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 54 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)