start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (151)
adel (5)
afscheid (132)
algemeen (67)
bedankt (45)
biologie (3)
dieren (93)
discriminatie (47)
drank (14)
economie (18)
eenzaamheid (133)
emoties (209)
erotiek (9)
ex-liefde (32)
familie (69)
feest (26)
film (19)
filosofie (64)
fotografie (6)
geboorte (9)
geld (30)
geschiedenis (8)
geweld (29)
haiku (7)
heelal (5)
hobby (15)
humor (270)
huwelijk (10)
idool (33)
individu (128)
internet (29)
jaargetijden (29)
kerstmis (29)
kinderen (76)
koningshuis (24)
kunst (37)
landschap (6)
lichaam (47)
liefde (192)
literatuur (66)
maatschappij (165)
mannen (18)
milieu (7)
misdaad (51)
moederdag (5)
moraal (64)
muziek (133)
natuur (98)
oorlog (43)
ouderen (49)
ouders (18)
overig (32)
overlijden (44)
partner (4)
pesten (10)
planten (11)
poesiealbum (1)
politiek (87)
psychologie (115)
rampen (21)
reizen (27)
religie (92)
schilderkunst (24)
school (18)
sinterklaas (3)
sms (1)
songtekst (1)
spijt (27)
sport (52)
sterkte (6)
taal (37)
tijd (37)
toneel (5)
vakantie (26)
valentijn (1)
verdriet (92)
verhuizen (3)
verjaardag (13)
verkeer (17)
voedsel (22)
vriendschap (72)
vrijheid (46)
vrouwen (37)
welzijn (63)
wereld (42)
werk (63)
wetenschap (14)
woede (70)
woonoord (56)
ziekte (115)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 4259):

Gemis en weerzien

In het midden van die zomer(was het juli of augustus en welk jaar was het?)stak ik, mismoedig en moedeloos, de grasgroene weide van het park over, waar de beide fonteinen bruisten en klaterden en hun waterpartij ten hemel stuurden.
Dat ik het huis nooit meer zou kunnen betreden; het huis van mijn dromen dat mij eens gastvrijheid, liefde en vriendschap geboden had in een verre, voorbije tijd en mijn beste vriend, kennelijk voorgoed verkerend in tropische sferen en een ver continent, draaide mijn hart om in mijn lichaam, verstijfde het, bevroor het tot een ijzige klomp die haar doelloze en zinloze ritme nog scheen te moeten volvoeren tot het einde van mijn dagen.

Maar zeven jaar na Zijn vertrek wist mijn vriend mijn huis, mijn straat en mijn flatje en mijn huisnummer nog te vinden.
Hij was door het labyrint van de straten gekomen, zijn haardos was vergrijsd en de lijnen van zijn ouderdom tekenden zijn gezicht, maar hij bracht in die dagen, juist voor Kerstmis, een kleurig kaartje mee dat tot op de huidige dag mijn schoorsteen siert, een kaartje waarop afgebeeld een kaars met de flakkerende vlam van zijn trouw en vriendschap die onverminderd de lange jaren hadden getrotseerd......

Schrijver: I.Broeckx, 30-07-2018



Geplaatst in de categorie: vriendschap

Deze inzending is 36 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)