Onder het hart gedragen
Het kind beantwoordde de liefdevolle blikken van de vader niet. Het was wild en ongezeglijk en moest ¨gehouden" worden achter een houten rek in de woonkamer. In de hal van ons arbeidershuisje gooide het tien eieren aan stukken. Onrust leefde in de ziel van het jongetje en de moeder legde het in de hoge, rieten mand. Ze moest het kind, het zoontje, dat ze onder haar hart gedragen had, afgeven, overgeven aan de koele, kille handen van verplegers.
De oom, die de familie bijstond, voerde moeder en kind naar de inrichting. De deur sloeg dicht voor de ogen van de moeder. Het zoontje zou de noodlottige carrière van patiënt volvoeren in de opeenvolgende instituten. Daardoor zou zijn leven bepaald en getekend worden.
24 mei 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid

Geef je reactie op deze inzending: