Henk zag in de gang een witte enveloppe op de grond liggen met een zwarte rand eromheen. Hij bukte zich en pakte de brief en was zeer benieuwd wie de geest had gegeven. Zijn vrouw Ingrid stond in de keuken babi pangang te bereiden en hij vroeg haar de brief te openen en te lezen wie niet meer met zijn ogen knippert. Het was Gerrit, de billenmaat…

Het is een lekkere warme zomeravond. De zon was pas onder gegaan. Schitterend was nog de verlichte noordelijke hemel en haar oranje vederbewolking. Op straat werd het al stil. Henk was in zijn kamer en zat bij het venster naar buiten te kijken. Opeens hoorde hij de deur van buurvrouw Carla opengaan en zag een meisje naar buiten komen. Het was een mooi…

Na een rampzalig verlopen nachtrust, waarbij ik net vóór het aanbreken van de nieuwe dag in een diepe slaap wegzak, word ik met een schok wakker. “Waarvan werd ik wakker”, vraag ik me af. Het antwoord volgt, zonder dat ik er ook maar iets voor hoef te doen, een ogenblik later. Het is de telefoon. De bel van de verrespreker in de huiskamer gaat…

Om de laatste twijfel over de door de neurologe gestelde diagnose van Parkinson's disease weg te nemen moest ik gisteren om 15:50 uur in het ziekenhuis een ct scan van mijn hoofd laten maken. Om 15:25 uur meld ik me, het verkeer zat voor de verandering eens mee, ruim op tijd bij de incheckbalie waar ik na het afgeven van de afsprakenkaart redelijk…

Aan de rand van het immense weiland stond ik te kijken, turend in de verte...nog even en de zon zou ondergaan om plaats te maken voor het mooie avondrood- vervolgens zou de vooravond langzaam...hè? Wat hoor ik nu, langzaam verdwijnt het vergezicht. Ik zie allemaal spikkels mijn kant opkomen. Nee, het zullen toch geen wespen zijn, ik ben als de dood…

Stel je voor, je bent niet die schatrijke vrouw die op een Tropisch eiland ronddwaalt om mannen te versieren of die goed onderhouden student die in de avond een biertje drinkt terwijl hij aan zijn liefje denkt. Denk je eens in, je bent niet die succesvolle zakenman die zijn geweten heeft verloren, je bent niet die buikdanseres die de muze weet te bekoren…

Ik woon tijdelijk in een klein huisje met een moestuin en vanuit de keuken heb ik uitzicht over de hei. Mijn woning in het dorp dichtbij Assen wordt gerenoveerd. De buren in het dorp hebben elders onderdak gevonden met uitzondering van Greet, die ongeveer één kilometer verderop van mij woont. Zij is en struise vrouw van in de dertig en is gescheiden…

Het was stil in huis. De vrouw had alle moderne communicatiemiddelen uitgezet. Geen muziek van de radio, geen gepraat van de televisie, geen afleidingen van de uitvinding die computer heet. In de stilte begon de vrouw haar verhaal te vertellen aan een denkbeeldige vriend. Hij luisterde aandachtig maar zei niets. De vrouw schrok van haar eigen woorden…

Alie zat voor het raam en keek van achter de geraniums naar buiten en zag haar man Gerrit aan komen lopen. Wat ziet hij en beroerd uit, dacht ze. Hij wilde zijn dikke buik kwijt en om die weer slank te krijgen ging hij iedere morgen een uur flink stappen. Zij werd er niet goed van. Een karbonaadje en een pilsje moest hij niet meer. Hij was niet meer…

Met de aanslagen in Nice nog vers, te vers in het geheugen werden de mensen in een stadje een aantal kilometers verder tijdens een avondje stappen geconfronteerd met een aantal harde knallen. Je hart staat stil van schrik, je voeten doen eventjes niet wat ze zouden moeten doen, je hoofd knalt bijkans uit elkaar: wat doe je, wat moet je wat wil je: wat…

Toen mijn hospita terug ging naar haar vaderland ben ik verhuisd naar een dorp in Drenthe. Tijdens boodschappen doen op de markt was ik getuige van de opening van een nieuw café. De eerste bezoekers, waaronder ik, kregen gratis een pilsje van de tap. Dus de zaak stond gauw vol. De burgemeester was er ook en ik hoorde van een bejaarde man, dat hij…

Ze was al hoogbejaard mijn lieve tante Miep. Ze was een zuster van mijn moeder. Ze was klein en had een knap gezichtje met donkerblond lang haar. Op verjaardagen was ze altijd druk en kon ze goed iets voordragen. Ze was getrouwd met ome Jan, een melkboer. Toen kwam de oorlog en ze kozen partij voor de Duitsers. Kwader kon je mijn vader niet krijgen.…

Met knikkende knieën liep hij de trappen van het studentenhuis op en trok de deur van zijn zolderkamer met een harde slag achter zich dicht. Zonder zijn jas uit te trekken plofte hij in een leunstoel en begon te prakkiseren. Misschien zouden ze hem straks komen ophalen en meenemen naar het bureau. Er bestond nog een kleine kans dat hij het bankpasje…

Hij spuugde over de balustrade en wierp een laatste blik op de stad. De eerste trein richting Zwolle maakte zich uit de stedelijke bebouwing los en kroop traag door de weilanden. Op de Grote Markt was het nu iets drukker geworden. Zouden ze al iets van zijn wraakactie hebben gemerkt? Door een opening in de balustrade spiedde hij naar beneden. Een paar…

Hij zette de beide verfpotten op de leuning en kieperde de inhoud van één ervan over de rand. Een brede gulp zwarte verf kwam klotsend neer op de bovenrand van de strik, zoals hij tot zijn voldoening constateerde toen hij in het spiegeltje keek. Traag droop de smurrie over de geel en oranje getinte kunststof en baande zich een weg naar het lange lint…

Nadat hij zich ervan had vergewist dat de kust vrij was, haalde hij de sleutel tevoorschijn en opende voorzichtig de zware, eikenhouten deur die toegaf gaf tot de hal. De schakelaars van de binnenverlichting vond hij op de tast. Hij haalde ze allemaal over. Tot in de kruin van de toren plantte het licht zich nu voort, zo wist hij. Rij na rij floepten…

Meester Lageveld had de gewoonte elke leerling voor de klas te roepen om een spreekbeurt te houden. Hij gaf je dan een onderwerp op. Op een ochtend keek de meester, een lange man en keurig gekleed in een zwart kostuum met stropdas, over de leerlingen heen en zocht een slachtoffer. Het zweet brak bij mij uit als hij in mijn buurt kwam. In die tijd…

Een herinnering van de vijfde klas in de lagere school. Japie zat naast mij in de schoolbank en ik zag, dat hij verdrietig was. Tranen gleden over zijn wangen. Wanneer ik hem aanstootte en vroeg wat er was, waarom hij verdriet had, gaf hij geen antwoord. Alle kinderen keken naar hem. Vooral de meisjes in de klas toonden medeleven en gingen bij hem…

Barones Jolanda van Vuren bewoont al jarenlang een klein kasteel met slotgracht in de bossen rondom Driebergen-Zeist. Ze is 48 jaar en nog steeds vrijgezel, al heeft ze een hele waslijst aan minnaars versleten. Ze is een fervent paardrijdster en vroeger speelde ze een aardig potje hockey. De laatste dagen kijkt ze bijna dag en nacht naar de Olympische…

Het bejaarde echtpaar Henk en Ingrid stonden op de bus te wachten naar Assen. De bus kwam er al aan. Ze stapten in. Achterin was nog plaats. Ingrid ging naast een jongeman zitten en Henk achter haar naast een jong meisje. De bus reed weer. Zij keek met een schuin oog naar de jongeman. Wat een knappe jongen, gekleed in een strakke korte broek, dacht…