start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5749):

De Sprong - Liselore en de tovenaars (1)

Jiwa stelde Liselore voor aan een paar vrienden. Ze was blij verrast een aantal mensen al te kennen uit haar geboortestad. Ze wist niet dat die hier ook studeerden, en het gaf haar een gevoel wat meer thuis te zijn. Er waren ook heksen en tovenaars die wel uit haar geboortestreek kwamen, maar die ze nog niet eerder ontmoet had. Een huisgenoot van Jiwa bijvoorbeeld. Hij heette Olan en hij keek haar op een indringende en onderzoekende wijze aan. Maar hij kreeg de kans niet om de vragen te stellen die in zijn ogen te lezen stonden, want Jiwa leidde haar naar de dansvloer. Op zijn teken nam zijn draak hem op de rug, en spreidde zijn vleugels. Liselore gaf Lana hetzelfde draaiteken met haar wijsvinger, en Lana nam haar op de rug, spreidde haar vleugels en schoof deze onder die van de draak van Jiwa.

Op de cadans van de bewegende drakendansvloer, nam Jiwa Liselore in zijn armen en draaide met haar in het rond. Liselore voelde zich licht worden in haar hoofd, alsof ze zweefde. Dat was hoe ze zich altijd voelde als ze danste. Alsof ze een doorschijnend licht was in een universum waar alleen muziek bestond. Muziek en de beweging van haar lichaam, dat oploste in de beweging van de dans. De muziek viel even stil, waarop Jiwa haar terugleidde naar zijn vrienden. Hij vroeg haar wat ze wilde drinken, maar nog voor haar antwoord kwam Olan al met het drankje aan. Liselore ving een blik van verstandhouding op tussen de beide jonge tovenaars. Daarop verontschuldigde Jiwa zich met de mededeling dat hij iemand zag die hij even spreken moest.

Eindelijk kon Olan de vragen stellen die zijn nieuwsgierigheid zouden bevredigen. Hij straalde een soort van verlegen energie uit, achter een zwart masker met ogen die een innerlijke onrust verraadde. Liselore vermoedde dat die onrust wellicht door haar veroorzaakt werd, want hij kon zijn ogen niet van haar afhouden, en ze voelde zich haast naakt onder zijn voortdurende onderzoekende blikken. Het drankje dat hij voor haar gehaald had, was een cocktail met meer delen alcohol dan zij gewend was. Eigenlijk was ze helemaal geen alcohol gewend, want ze dronk meestal sap van vers geplukt, ongegist fruit. Maar het fruit in het drankje was zwaar gegist en had een behoorlijk hoog alcoholpercentage.

De fruitwijn steeg de jonge studentheks al snel naar het hoofd. Olan nam haar mee naar de rand van de tuin. Met zachte hand zette hij haar met haar rug tegen een grote boom waar meerdere slangen omheen kropen. Eén van de slangen kroop langs zijn been omhoog en kronkelde rond zijn middel. Olan had de leeftijd van tweeëntwintig, en zijn slang was naar hem toegekomen in het jaar dat hij de leeftijd van twintig bereikt had. Liselore moest nog negentien worden, dus haar slang zou pas volgend jaar naar haar toekomen. De slang leidde de jonge tovenaars en heksen bij de intieme rituelen van de nacht, het intieme samenzijn waar toverhekskindjes door gemaakt werden. Maar het was niet de bedoeling dat dit laatste zou gebeuren tijdens haar studie. Ze zou daarom toverdrankjes moeten halen om dat te voorkomen, als het zover was dat haar slang naar haar toekwam. Want zonder haar slang, zou ze niet met een tovenaar die intimiteit beleven. Althans, dat was niet de bedoeling.

Maar het leek wel of Olan daar andere ideeën over had. Zijn handen betastten voortvarend haar hele lichaam, onder haar jurk, en ook in het broekje dat ze onder de jurk aanhad. Zijn vingers zochten niet alleen haar liefdesknopje, maar ook haar liefdesgrotje. Ze kon wel merken dat hij dit niet voor de eerste keer deed, en hoewel haar verstand zei dat ze dit moest stoppen, deed de zware fruitwijn zijn werk, en bewoog haar lichaam mee op het ritme van zijn vingers. Met zijn andere hand hield hij haar handen op haar rug. Toen ze een punt bereikte waarop ze luid kreunde, werd haar geluid in de echo van de nacht vermengd met zijn luide kreun. In zijn verminderde greep maakte ze een hand los en gleed naar zijn intieme lichaamsdeel. Als door een wesp gestoken duwde hij haar hand ruw weg. Liselore knipperde verbaasd met haar ogen. Hij wilde wel aan haar zitten, maar zij mocht hem niet betasten? "Ik moet snel naar huis", zei Olan zonder verdere uitleg. Voordat hij zich uit de voeten maakte, zag Liselore dat zijn witte gewaad bevlekt was op de plek die zij had willen betasten. Ze begreep wat er gebeurd was en bleef verbijsterd achter.

Jiwa danste inmiddels met een andere studentheks. Niemand scheen Liselore bij de boom op te merken. Ze voelde zich op een nare manier licht in haar hoofd. Niet de fijne manier van licht voelen als ze danste, maar een duizelig gevoel dat weinig goeds beloofde. Ze wankelde naar Hoorntje, die haar op zijn rug nam en veilig thuis bracht. Eenmaal thuis dronk ze veel water uit de badkamerkraan. Ze had eens gehoord dat dit goed was om te doen na het drinken van alcohol. Op haar kamer viel ze in een diepe slaap, waarin slangen en slingers van appels om haar heen kronkelden, en vingers van onbekende tovenaars haar deden kreunen.

De volgende dag was Liselore dankbaar dat de hekswetcolleges nog niet begonnen waren. Een hevige migraine ontnam haar alle energie om iets te kunnen doen. Haar hoofd bonkte zo hard, dat ze dacht dat het zou barsten. Van misselijkheid kon ze niets eten, en zelfs het water dat ze probeerde te drinken, kwam er gelijk weer uit. Ze hoefde gelukkig nergens heen en bleef de hele dag met de gordijnen dicht in bed.

~ wordt vervolgd ~

... De illustraties bij de verhalen van Liselore zijn van de getalenteerde kunstenares Josephine Wall, zie link. ...
Zie ook: http://www.josephinewall.co.uk/

Illustratie: After the feary ball, kunstwerk van Josephine Wall

Schrijver: Lilith de Wit, 07-10-2015




balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: mannen

Deze inzending is 239 keer bekeken

4/5 sterren met 5 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:08-10-2015
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Lilith, jouw verhaal geeft mij een flauwe hoop dat de slangen, die erin voorkomen, mensen een beetje van hun vaak ongegronde vrees voor slangen zullen afhelpen. Mocht dit dankzij jouw verhaal gebeuren!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)