start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5739):

Twee vrouwen in mijn huis toegelaten

Prachtig weer is het, nu het 1 oktober is, de hemel is helder blauw zonder een wolkje te bespeuren, nog wel fris in de vroege morgen, maar na een ontbijtje van twee boterhammen met kaas en een beschuitje met hagelslag en een kom hete koffie voelde ik mij opperbest en besloot een brood te gaan bakken van tarwemeel, gist en water en terwijl ik bezig was met kneden hoorde ik op het raam tikken: wie kan dat zijn, dacht ik.

Ik ging de huiskamer in en zag een jonge vrouw buiten staan met een fiets aan haar hand, moet ik open doen en haar begroeten of de deur dicht laten, omdat ik al een keer de deur geopend had en een jongeman met een bivakmuts op mij opzij duwde, want hij wilde geld hebben, maar een blinkende sabel, die ik uit voorzorg in de paraplubak had geplaatst en die ik vliegensvlug op hem richtte, deed hem schrikken en hard wegrijden op een fiets.

Daarom zal ik blij zijn wanneer ik weer in mijn gerenoveerde woning kan wonen, want dan zijn er altijd buren die je komen helpen als er gevaar dreigt; jammer dat de criminaliteit steeds verder in ons land toeneemt, vroeger toen ik jong was had je die angst niet, je kon zelfs de deur in de nacht open houden, maar dat is voorbij, ons land in het noorden was vlak met veel weilanden en sloten en het weer was vaak bar en boos met regen en stormen en de mensen waren ruw en aten en dronken niet, maar vraten en zopen en urineerden onder de tafel en daar genoot ik van, maar dat is ook voorbij.

De vrouw, ongeveer dertig jaar met een fors postuur, tikte weer tegen het raam en toen ze mij zag wenkte ze naar de deur om open te doen, misschien een list en dat naast mijn huisje een kerel staat om mij te beroven, kan gemakkelijk, want de naaste buren wonen een kilometer verderop, dus om hulp roepen heeft geen zin, dus de sabel had ik weer in mijn nabijheid, maar het was gelukkig niet nodig, de vrouw vroeg of ik wat water had voor in haar veldfles; ik vertelde haar, dat ik niet aangesloten ben op de waterleiding, maar ik haar wel kon bedienen met heerlijk grondwater uit de pomp achter het huis.

Ik liet haar binnen en ze reikte haar hand naar mij om te groeten en ze stelde zich voor met de naam Chantal. Ze kwam met de fiets uit Arnhem en was op weg naar Leeuwarden waar haar zus woont, want ze had de benen genomen van haar man, van wie ze wilde scheiden, omdat hij haar vaak mishandelde, de krankzinnige idioot zoals ze hem noemde. Ik stelde mij ook voor met Kees, zoals ik al 84 jaar heet, ik bood haar een stoel en ze vroeg beleefd of ze een sigaret mocht opsteken, maar ik verzocht haar naar de tuin te gaan, omdat ik longproblemen heb, hetgeen ze wel begreep.

Inmiddels was het al laat geworden en Chantal vroeg mij of ze hier mocht overnachten. Dat vond ik goed, want in de logeerkamer stond een bed, dat gebruikt was door wulpse Alie, die nu in Amsterdam woont met haar vriendin. Na de lunch van aardappelen met andijvie uit eigen tuin en karnemelkse pap toe, wat ze heerlijk vond, zijn we naar een film gaan kijken op de televisie, waarin tot mijn grote ongenoegen een man zijn vrouw op de tafel legde en seks met haar had. Ik schrok mij kapot, maar tot mijn genoegen zag ik Chantal genoeglijk kijken naar dat schouwspel; kennelijk had ze behoefte aan pret, maar toen ik deze intieme aangelegenheid uit wilde schakelen, zei ze ineens, laat staan lieve Kees, had ik ook maar zo'n kerel: houdt u er niet van? en ik zei toen: ik ben blij, dat ik mijn nest uit kan komen, ze moest toen lachen.

Tot mijn grote schrik kleedde zij zich uit in de huiskamer, maar liet haar slipje aan, maar haar enorme borsten maakte op mij grote indruk. Maar om misverstanden te voorkomen had ik helemaal geen zin om met haar te flirten, ook niet toen ze mij wilde aanhalen met strelen over mijn wang, dus maakte ik spoed om in mijn bed te komen en hoopte ik in slaap te komen. Zij ging ook naar bed en een uur later hoorde ik gebons op de buitendeur, ik schrok natuurlijk en ging kijken en zag tot mijn grote verbazing wulpse Alie met een koffer in haar hand voor de deur staan, dus werd ik helemaal overstuur, want in haar logeerbed lag nu Chantal te maffen, ik kreeg een wegtrekker en beefde over mijn hele lichaam, wat moet Alie wel denken, dacht ik.

Ik liet Alie binnen en meteen begon ze me in de gang te zoenen en toen zei ze, dat ze de benen had genomen van haar lesbische vriendin, die toch weer met een kerel aan de gang ging. Dus was ze zeer boos geworden en had besloten terug te keren, maar haar tijdelijke woning was inmiddels door een ander bewoond, dus vroeg ze of ze bij mij mocht blijven. Maar toen liep ze in volle draf naar de logeerkamer en wat ik als verwacht had, begon ze enorme te vloeken, de ene godverdomme naar de andere. Toen ik haar had uitgelegd hoe de vork in de steel zat zei ze nog ijskoud, dat ik haar zand in de ogen strooide, maar ze bleef tieren, dat ik een andere vrouw had genomen om mij te verwennen, maar dat is natuurlijk niet zo, want ik ben blij dat ik leef, laat staan een ander te versieren.
Toen is ze na een glas whisky naast mij gaan liggen en ze viel meteen in slaap. Toen ik wakker werd, was Chantal al verdwenen maar zij heeft wel een briefje met een dankwoord achtergelaten.

Schrijver: kees niesse, 02-10-2015


c.niesse1931atgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: vrouwen

Deze inzending is 99 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)