Onze tuin heeft de eer de woon – slaap en speelkamer te zijn van vier gesteriliseerde poezen, en ook van twee bevriende buurtpoezen. Bij tussenpozen wordt het bezoek zelfs uitgebreid met vijf ongecastreerde katers die er hun oorlog om de vrouwtjes komen uitvechten. Ja, onze tuin en wijzelf hebben de eer… . Ze eigenen zich vele plekjes toe, onze…

Volgens het woordenboek betekent het woord natuur in eerste instantie: het landschap waarin de mens niet of nauwelijks heeft ingegrepen. Het woord tuin wordt kortweg omschreven als: stuk grond met planten en bomen. En zulke grond heb ik: met hagen, tal van struiken, en bomen die het geheel omkaderen en een meerwaarde aan die grond geven. Zalig is…

Tijd is iets ongrijpbaars, iets onbegrijpelijks. Het mag iets zijn wat door mensen bedacht is, het maakt het daarom niet minder pijnlijk of echt, en de krassen die het achterlaat bloeden net zo erg als elke andere. Maar wat tijd ook mag zijn en wat het ook mag betekenen, Tijd begrijp je en mis je, net zoals bijna alle andere dingen, pas echt, als het…

hier zit en staat een man in rouw. ik beloof vandaag geen hoogstaande, quasi perfecte poëzie. pietje de dood doordrenkt elke letter met een teveel aan emotionele prietpraat. wees maar zeker dat ik weer heel de wereld hartstochtelijk haat. ik heb woede in mij en die gulpt er nu in één waanzinnig naar beneden stortende waterval uit. maak je klaar…

[...] De avondschemering zet in boven de machtige Yangtze, platte schepen met heldere petroleumlampen verlicht, varen rustig voorbij. De temperatuur daalt onmiddellijk naar het vriespunt. Wandelend langs de berm kijk ik naar het spiegelgladde meer van Yinshan park. Vanmiddag ontdekte ik enkele restaurants dichtbij het hotel, naar ik mag hopen met…

Voel de leegte in m’n kamer. Toch is er liefde daar. Ben ik aan het dromen, want het voelt zo raar. Strek m’n handen verlangend uit op zoek naar je warmte, maar er is niets, enkel de kou. Twijfel bekruipt me, ben ik dan toch niet wakker, je was toch gisteren hier? Wrijf me de ogen uit, alle slaap verdreven, overvallen door het trieste gevoel dat dit…

Stel je voor, net 21 jaar, en dan elke week bijeenkomen met een Britse Medical Officer, een vertegenwoordiger van het gemeentebestuur van Goslar in de Harz en een Duitse arts om te praten over VD (veneral diseases, wat we tegenwoordig SOA noemen, dus geslachtsziekten) bij Britse militairen. Eigenlijk had majoor Wilkins van ons Military Government…

Uitgedroogd en afgemat steek ik de gaspit aan en twijfel tussen eieren bakken of inhaleren. Ach, wellicht pak ik hier en daar passief nog een vlaag mee.. Een gedachte die zich vastzet tussen steel en bakdeel van mijn inmiddels flink uitgedunde hersenpan. Nu ben ik geen grimmige gek die zich van kant wenst te maken, daar ben ik tot depressie aan toe…

Laten we naar het strand gaan, om te zoenen en te knuffelen (knuf-fel-en, heb het zelfs herhaald, zoals ik altijd en alleen bij uitstek de woorden herhaal waaraan ook ik bij voorbaat een hekel heb). Alsof je in deze tijd nog moet onderhandelen om een belegen tong in je keelgat te krijgen, mind you, na 1 fles rode wijn en een halve fles gin gaat mij…

Wakker worden uit de tentakels van de slaaproes, en de toekomstige dag, de dag die nog voor je ligt, als in een voor de handliggende vanzelfsprekendheid aanvaarden. We doen niets anders, elke dag weer, slapen, en weer wakker worden! Álle zintuigen en ledematen functioneren nog, we gaan ons bed uit, slepen ons naar de douche, we voelen de verlammingen…

Op zekere dag, werd ik geconfronteerd met een zéér agressief manspersoon. Mijn dagelijkse roes, die voornamelijk bestaat uit de grote vraagstukken des levens, en andere triviale beslommeringen, werd ruw onderbroken met de volgende zeer luid uitgesproken mening: 'Het lijkt Godverdomme wel een toeristentram!' Aangezien mijn binnenspiegel op een…

Zomer 1945. In een Duits cafeetje drink ik, Nederlandse tolk in het Britse bezettingsleger, een glaasje ‘prik’(Sprudelwasser). Dan hoor ik het getik van een stok tegen de poten van mijn tafeltje en zie een blinde man. ‘Ist es gestattet?’ vraagt hij. En even later zit hij tegenover me. Hij draagt de resten van een Duits uniform en een armband met…

Er moet me iets van het hart: de wijze waarop we de laatste tijd met asielzoekers omgaan vind ik onwaardig en getuigen van gebrek aan belangstelling en respect voor de vreemdeling, die om wat voor reden ook in ons land verzeild is geraakt. De eerste reactie zou moeten zijn, de vluchteling met gastvrijheid en warmte te bejegenen, ontheemd als hij immers…

Wij lagen met de "Noorderzon" in de haven van Ceuta, mijn vriend Frans en ik. Er stond al dagen en nachten een harde westenwind, waardoor we niet wegkwamen. We moesten naar Portugal en hadden al eens een poging ondernomen om uit te varen, maar met windkracht zeven tot acht op de kop was het niet te doen. Bovendien is de Straat van Gibraltar waanzinnig…

Vol schrik schiet ik in het holst van de nacht wakker, badend in het zweet, rillend. “Verdomme””, hoor ik me zeggen,”het is nog maar de vierde keer dat ik wakkerschiet.”Ik slaak een diepe zucht en besluit dat het geen enkele zin heeft om te proberen verder te slapen. Even proberen aan niets te denken, rustig blijven liggen en proberen genieten van de…

Snappen jullie deze wereld nog? Ik soms helemaal niet meer. Het lijkt alsof de mensen steeds minder met elkaar kunnen opschieten, niemand besteedt nog aandacht aan zijn medemens, denkt enkel nog aan zichzelf, is zo vlug gefrustreerd en heeft op alles en nog wat kritiek en commentaar. De fout daarvoor ligt voor een groot deel in het feit, dat we geen…

Een van de meest pregnante ontwikkelingen van de afgelopen vijftig jaar is de individualisering van de maatschappij. Veel meer mensen dan vroeger wonen alleen en leven een eigen bestaan, waarbij ze natuurlijk wel allerhande contacten hebben, maar zonder zwaarwegende verplichtingen aan te gaan. Dit alles lijkt ingegeven door de veronderstelling, dat…

"Hoe oud ben je?" vroeg ik hem na een poosje nadat hij zich op de rustbank had voorzichtig neergezet. Hij was zachtjesaan komen aansloffen, voetje voor voetje, zich steunend op zijn rollator. (looprek met wieltjes en handremmen) Het oude manneke pufte amechtig. Zijn beduimelde pet, ietwat te scheef op de verweerde kop geplant, nam hij voorzichtig…

Het is een dood normale dinsdag. Ik zit op mijn werk. Er is weinig te doen, maar toch zit ik starend voor mijn beeldscherm alsof ik de meest drukke persoon van de wereld ben. Mijn hersenen werken harder dan wanneer er een flinke stapel werk op me ligt te wachten. Een collega zit tegen me te praten, maar zijn woorden komen niet binnen. Het enige wat…

Hij staat op de spoorbrug. Zijn zicht verdwijnt in het water, dat zes meter onder hem voorbij raast. Een touw, stevig vastgeknoopt rond de leuning van de brug, slaat door de wind tegen zijn been. Alsof het om een ritueel gaat, haalt hij langzaam het koordeinde naar zich toe en schudt meewarig het hoofd. De ijskoude regen heeft zijn vingers gevoelloos…