'Druk-druk-druk', 'haast-haast-haast'. Iedereen is overbelast. Is dat zo? Of heeft iemand dat een keer gekwaakt en kwaken we dat allemaal na? Als ik 's avonds door de buurt wandel kijk ik, geïnteresseerd als ik ben in menselijk gedrag, bij veel mensen naar binnen. Druk? Haast? Bijna iedereen zit te zitten. En kijkt naar de buis. En waarnaar…

Ze komt thuis van school en gooit haar jas neer in de gang... Geen tijd om hem op te rapen, want ze heeft haar zinnen op TV kijken gezet. "Raap even je jas op, schat." "Neen, mama, Melissa Tv kijken!" Zonder zich ook nog maar om mij te bekommeren, springt ze in de zetel, drukt op het knopje van de afstandsbediening en zapt van de ene zender naar…

Jelle vat het leven dramatisch op. Lange tijd weigerde hij enig voedsel of drank tot zich te nemen als hij mij bezocht. Bij het weggaan koos hij een ballon uit de trommel. Dat kwam van een Wilhelminapepermunt die hij, de eerste keer dat hij bij mij was, had gegeten. ‘Ik vond Katja eerst niet lief,’ bekende hij me een tijdje later, ‘want die pepermunt…

Nog steeds was elke gedachte een rilling die de kou niet zou veranderen. Wachten hielp niet en zou ook nooit kunnen helpen.Het groezelige licht van de onverschillige lamp was het enigste gezelschap dat hij niet zou kunnen verjagen. De vieze geur van zijn verdriet was een spiegelbeeld dat hem herinnerde dat hij ooit weer zou moeten opstaan om zijn eigen…

Hij was een rustige jongen van 22 jaar en had van zijn stiefvader een autootje gehad. Zo wie zo werd hij erg verwend, maar dat merkte je niet echt aan hem. Het scheen steeds vaker voor te komen dat jongelui alles konden krijgen wat hun hartje begeerde. De jongen was heel gedisciplineerd en ogenschijnlijk altijd vriendelijk. Een buitenstaander zou…

Je ziet je kind langzaam wegdrijven in de oceaan, het drijft en kijkt je na terwijl het langzaam over de bewustzijnsgrens heen gaat, eenmaal die grens over is je liefde weg en jij beseft dan pas wat je mist, wat je verloren hebt, het besef houdt je dagen en maanden bezig. Als jij daar zit te huilen op je eiland ben je teveel bezig met dat wat er gebeurd…

De dauwdruppels op het gras beginnen te glinsteren. Het lijken wel toverballen, zoveel kleuren hebben ze. Mijn natuurvriend en ik zitten tegen een boomstam in de duinen. Overal om ons heen begroeten de vogels de opgaande zon met juichend gekwinkeleer en jubelend getierelier. ‘Heerlijk…,’ zeg ik zacht, ‘die biostatische koffie met macrodynamische melk…

Laat me voorzichtig achterover zakken op mijn denkbeeldig grastapijt Sluit langzaam mijn ogen en wacht rustig af tot de innerlijke rust tot mij zal komen Mijn slapen ondergaan het felle bonken van mijn hart dat diep in- en uitademend tot bedaren wordt gebracht Alle geluiden die mij omringen, dringen bij me binnen, ik herken ze en laat ze dan onmiddellijk…

Ik zet mij neer op mijn balkon en kijk om me heen. De schemering valt en weldra is het nacht. Om me heen gonst de wereld vol van stille bedrijvigheid. Eén voor één komen al mijn buren thuis. Het gelach van kinderen verstomt als ze naar binnen lopen. Lichten floepen aan in de huizen, en dan weer uit. Ik kijk omhoog en zie enkele bewegende stippen:…

We liepen in de zomeravond naar de spoorwegovergang. Oostindische kers bloeide in de tuin van het huisje naast het spoor. Ik probeerde mijn gedachten onder woorden te brengen. ‘Wie weet op hoeveel werelden…?’ Mijn broer begreep wat ik bedoelde. We hadden dit gesprek al zo vaak gevoerd, als we ’s avonds buiten liepen. Nu ik eraan terugdenk, en weer…

Elke avond, als de bezoekers van de dierentuin en de oppassers naar huis zijn gegaan, maken de apen de dierenhokken open. De meeste sloten openen ze met sleutels, die ze bij de oppassers hebben buitgemaakt en hoog boven in hun hokken hebben verstopt. Voor de rest van de sloten gebruiken ze verbogen haarspelden en brillenpoten, die ze van bezoekers hebben…

(Lezers aan het woord, AD 04 01 2002) Onbegrijpend, verbaasd en kwaad na het lezen van het bericht dat de rechter heeft besloten om Rochelle bij haar vader weg te halen. Heeft men dan geen enkel menselijk gevoel? Rochelle heeft een heel moeilijke periode achter zich waarin zij voortdurend in angst, omwetendheid en wellicht ook zonder naastenliefde…

Ik heb ‘het gordijn ervoor’. Dat is het gordijn voor de voordeur: als dat dicht is mogen er geen kinderen aanbellen. Ik sta in de keuken en Kim fietst langs. We groeten. Even later zie ik haar weer. Wat staat dat rode jasje haar leuk. Mijn lach is veel te aardig. Ze stapt dan ook van haar fiets en maakt spreekgebaren met haar mond. Nu moet ik niet…

Als ergens een referendum over moet worden gehouden dan is het over de zweeftrein, die steeds dichterbij dreigt te komen. Duitsland heeft zijn eigen revolutionair project voor de verbinding Hamburg - Berlijn afgeblazen. Vanwege de hoge kosten, de exploitatietekorten, verlies van landschap en cultuurgoed. Beide duitse miljoenensteden zijn veel…

De griep heeft mij gevangen in een doos watten waarbinnen de temperatuur boven het gemiddelde uitstijgt. De meeste mensen noemen zoiets koorts. Normaal gesproken dien je onder dergelijke omstandigheden het bed te houden maar drie honden protesteren hier luidruchtig tegen. Mijn geweten voert een heftige strijd. Ik ben niet naar mijn werk gegaan dus…

Vroeg, al heel vroeg in de morgen keek zij naar buiten, het zag er vreemd uit, zij had het nog nooit gezien. Het leek een witte deken van gras; zelf hadden ze ook gras thuis, maar dit was toch anders. Zou het vreemd zijn als zij het durfde te vragen aan mam. Zij zou het toch moeten weten, haar mam wist immers alles! Haastig kleedt zij zich aan…

Buiten is het donker. En erg koud. En het is diep in de nacht. Jip ligt in bed. Hij slaapt. Maar dan ineens: Boem, boem, toet, toet! Boem! Wat is dat? Jip wordt wakker. Hij zit rechtop in zijn bedje. En hij wordt erg bang. Want het is zo'n lawaai. Ze schieten. En hij hoort een boot in de verte. En nog een. En hij hoort gillen op straat. Wat…

Het was reeds donker, de warme kleuren leken uit de huizen te stromen. De melancholie had hem naar buiten genomen, door de kou en de sneeuw... Hij hoorde zijn voetstappen op de glimmende kasseien, glad en koud. Wat deed hij hier in godsnaam weer ? Toen dwarrelde de sneeuw naar beneden, eerst kleine vlokjes, dan dikke grote, smeltend op zijn neus…

‘Mag ik even binnenkomen, Katja? / Mag ik een koekje, Katja? / Heeft Katja nog een klusje, Katja? / Mag ik limonade, Katja? / Ik ga weer. Mag ik nog iets uitzoeken, Katja?’ Soms denk ik dat Piter niet echt om mij geeft. Maar laatst stond hij, stralend van trots als een jonge vader, op de stoep met in een wandelwagentje zijn kleine broertje Waling…

Kinderen zijn vermoeiend. Hoe heeft Katja die gaten in de sprei geknipt? Nou, met een schaar en dan steeds op een vouw. Waaróm heeft Katja die gaten in de sprei geknipt? Nu ben ik diep van binnen beledigd door deze miskenning van mijn creativiteit. Wat is Katja aan het maken? Pap? Hollen naar de keuken. Wat wóu Katja maken? Rijst.…