‘Dit is absoluut niet wat ik me erbij voorgesteld heb,’ zegt ze. Ze staat met haar jas nog aan in de keuken. De rits halfopen, haar handen in haar zakken. Op tafel staat een stapel borden, op het fornuis een pan. De saus is ingedikt. Hij zet het raam op een kier. Koude lucht stroomt naar binnen. ‘Het is maar tijdelijk,’ zegt hij. Ze kijkt…

Zoals gewoonlijk komt Drikus van Essen weer stomdronken uit Café Bakker waggelen en zoekt hij het spoor huiswaarts. Het is aan het einde van de middag en een groep jongeren met scooters en fatbike's joelt de arme ziel Drikus uit. 'Hé, oude zuipschuit, weet je niet dat openbare dronkenschap verboden is?!', schreeuwt de stoerste bink van Twello, Christijn…

Meneer pastoor Laurens van Eys preekt over Mattheüs 25, vers 36, en dan met name over de zin 'Ik was in de gevangenis en gij zijt tot Mij gekomen.'. Hij vertelt over zijn eigen bezoeken aan enkele gevangenen in de Bijlmerbajes, toen die nog in bedrijf was. Hij vertelt ook dat hij met diverse gevangenen van over de hele wereld schriftelijk contact…

De vrouwelijke geschiedenis-professor Sidra Afghan heeft de leiding over een in het uiterst geheim gevormde verzetsgroep van louter vrouwelijke strijdsters, die allemaal het autoritaire, met wapens opgelegde onderdrukkingssysteem van de Taliban spuugzat zijn. Sidra was enkele maanden geleden nog hooglerares aan de Kandahar University en direct nadat…

De Vietnam-veteraan John James Rambo is zwaarbewapend naar Isfahan overgebracht. Deze geheime missie kon niet langer meer worden uitgesteld, want de hiphopper Toomaj Salehi kan ieder moment door het Iraanse regime worden vermoord. Via bevriende revolutionairen is Rambo op zijn bestemming aangekomen. Hij houdt zich schuil in een leegstaand, vervallen…

Er was eens een jongetje, zo’n jongetje dat altijd een beetje zielig dwars lag. Dat nooit ergens het nut van inzag. Als moeder zei, je moet je handjes voor het eten wassen, deed hij dat soms gewoon niet. Hij vond het onzin, want hij at ze immers niet op. ‘Kom jongen ga nu eens naar buiten, voetballen met de anderen.’ Hij deed het niet, want hij speelde…

Ze legt een klein paars bloemetje neer bij de foto... Het is een wild viooltje. Wild in de zin van vrij. Ze vond het tussen de stenen die ooit haar thuis omhulden. Vandaag is ze voor het eerst terug gegaan naar dat stukje Rotterdam, waar ze vijf jaar geleden haar prachtige en complete leven verloor. Vandaag durfde ze het aan om de confrontatie met het…

”Borsten ,borstels,en bieten is mijn verlangen hier, ja grote Nederlandse borsten van vrouwen die ons moederen, wij vies volk. Want wij hebben lieve moeders nodig ,want wij zitten achter de stangen en aan de dwangarbeid voor onze begane zonden. Toiletten schoonmaken, wastafels ontstoppen, rioleringsbuizen schoon schrobben bij daglicht in vieze gangen…

Op de dag waarop het vijfenzestig jaar geleden was dat in Amsterdam en Den Haag een juichende menigte haar bevrijders begroette, was de hemel boven Tilburg afwijsselend staalgrijs en hemelsblauw. Wimpels, gesierd met het logo "T" wapperden aan de Spoorlaan aan lange, verticale vlaggenstokken en overal aan de huizen en aan de villa's in Tilburg…

Het was een donkerblauwe nacht waarin de Volle Maan de vroeggevallen duisternis verlichtte. De vrouw liep door de stille straat, waar de meeste lichten in de huizen waren gedoofd. Ze droeg een zwarte cape met een ruime capuchon, die haar zilverbruine lange haren bedekte. Een raaf liep over het kleine grasveldje aan de linkerkant van de weg, en ze wist…

Het duizelt me voor de ogen en zie mijzelf ook al net als mijn vrienden een klein half uur geleden na verrot geschopt te zijn dood of halfdood achter in een Jeep te worden geworpen. Zo ver laat ik het echt niet komen. Zal ik hem nu een kopstoot geven? Ja dat ga ik doen, ik moet wel. Het irriteert me dat mijn vrijheid in beweging zwaar word belemmerd…

Ook vrijheid is een beperkt begrip. Neem nu die man met die hond in het park. Hij is gepensioneerd, nooit getrouwd geweest en familie heeft hij niet. Soms komt er een vrouw bij hem thuis, die steevast na een uurtje weggaat. Het is nooit dezelfde vrouw en het gaat al jaren door. De buurvrouw vindt dat maar niks en ze heeft hem er wel eens op aangesproken…

Als ik aan mijn jeugd denk, zie ik een metaforische kamer voor me. Een kamer met smoezelig witte muren, met vegen en vlekken en een koude bruinrode tegelvloer met vieze voegen en onduidelijke donkere spetters. In haar pogingen om de geschiedenis te herschrijven, heeft mijn moeder geprobeerd een laminaatvloer in die kamer te leggen, zodat je de ergste…

Ergens in een klein stadje, in een huisje op de hoek van de straat, woont een wat vreemde dame. In eerste instantie valt het helemaal niet op totdat je wat dichter bij komt en alles beter bekijkt. Het huisje heeft een kleine voor- en achtertuin. Wat meteen opvalt is het getjilp van misschien wel honderden vogeltjes en natuurlijk het grote aantal bomen…

Ik val meteen maar met de deur in mijn stukje en zeg het maar eerlijk, ik heb gerookt in mijn vakantie. Verkeerd, fout, vreselijk natuurlijk! Na mijn laatste rookweekend in september 2009 had ik me nog zo voorgenomen om er niet meer in te trappen, in dat roken. ‘k Had het ook weer netjes volgehouden. Met hier en daar een misstap, zo af en toe, stiekem…

't Is een stille morgen, vol lichtblauw en donkergrijs. Lytse Boarn ontwaakt tussen de huizen van Grou. Hij zwerft over de stille, sluimerende straten, maar vlucht weldra voor opkomende drukte. Auto's vertrekken brullend. Fietsen doen ook van zich spreken. Kinderen fietsen of lopen naar school toe. Grote mensen gaan naar hun werk. Lytse Boarn zoekt…

Het is een warme meidag, in de buurt van Terherne. Een groepje pinksterbloemen wordt urenlang gestreeld door een zuivere zonnestraal. Daardoor wordt een zuchtje geboren. "Ik heet Lytse Boarn!" blaast de kleine dwergwind, terwijl hij rondbuitelt over de weilanden van het vriendelijke Terherne. Lytse Boarn kringelt uitgelaten langs dichte graspollen…

Wie een open ‘mind’ heeft, ’beschränkt’ zich niet. Zo’n type heb ik eens in hartje Rotterdam ontmoet en nog steeds kan ik me veel herinneren van wat hij mij vertelde. Hoewel het snikheet was had de man een wollen muts op. Ik zat alleen op een bankje en hij kwam een aalmoes vragen. Op mijn uitnodiging om wat bij te praten ging hij graag in en het…

Lopen in de bergen, alleen, trekken met mijn bagage op de rug, 's nachts wildkamperen. Losgekoppeld van het menselijk beschaven, me als een spons volzuigen met het oer van de bergen. Het stijgen en afdalen de realiteit van het moment. Met mijn voeten stevig op de grond in contact met het kosmisch geheel. Zo mijn pad zoeken. Meerdere keren heb ik…

De hond was al een tijd alleen op pad, ze verlangde naar gezelschap. Op een dag kwam ze net aanlopen, toen een zeer eigenzinnige ezel haar baas juist de les las. Deze had blijkbaar nog niet door, wie het eigenlijk voor het zeggen had. De ezel zag er het nut niet van in op dìt moment déze last te dragen en ermee vooruit te lopen. Na veel geschreeuw…