(voor Salman Rushdie) Als een vrolijke onderzeeër die na jaren weer opduikt, zo wens ik jou. Weg met religie die de mens aan banden legt! Weg met iedere onderdrukking! Want iedereen is okay, immers, leven en laten leven. Nooit moorden, waag het niet, slaafse pionnen, want jullie zielen zullen geen rust kennen, eeuwige wroeging en een pijn die…

Er gaat een gerucht door de trein. Hoe het ontstaat, hoe het, ondanks de hermetisch afgesloten wagons toch zich verspreid: niemand weet het. Maar ineens is het daar, komt het met de koude wind die door de spleten van de goederenwagon waait mee naar binnen, besmet eerst het asociale gezin waarmee ze de wagon moeten delen, om dan in hun hoek te komen,…

We waren maar pas enkele dagen met de fiets onderweg toen een spaak het begaf. Bepakt en bezakt stonden we in de brandende Franse zon berooid langs de weg. Net aan de tocht begonnen en nu al pech! Het slag in het wiel was zo groot dat we absoluut niet verder konden fietsen. Het toeval wilde dat het kleine dorpje even verder op een fietsenmaker bezat…

Het stenen gruis bedekte wankel deze berg. Heb ik wel de juiste route genomen? Het pad leek plotsklaps op te houden. Ik draaide me nog eens om, om te kijken of ik wel goed zat. Automatisch keek ik naar beneden, in de diepte van de kloof. Dat kon ik maar beter niet meer doen! Hoogtevrees maakte me wankel, angstig en vertwijfeld. Verschrikt was ik plotsklaps…

Vreemde geluiden overal en dat was echt wel wennen. Ze was van een gewoon rijtjeshuis in een flat beland. Een goede woningruil was het geweest. De tuin kon ze eigenlijk niet meer bijhouden en nu woonde ze op de bovenste verdieping met een pracht uitzicht. Er waren winkels op het plein erachter en wat helemaal het einde was, dat er een lift aanwezig…

Hij wacht op haar. Als ze naar de feestent loopt komt ze langs zijn huis. Ze ziet hem, zwaait, hij komt naar buiten en samen lopen ze verder. Na twee dagen, halve nachten feesten weet ze hoe ze het moet doen. Niks indrinken en voorfeesten thuis. Goed eten en dan een paar uurtjes voorslapen. Een, twee uur zijn genoeg om het lang vol te houden. En ze…

Het geluid van sirenes komt van alle kanten. Ik wil dat het niet echt is, maar het is wel echt. Hij omhelst me en zegt dat het wel goed komt. Hij rent weg en ik ren mee. Hij wordt kwaad en stuurt me terug. Ik moet huilen, hij moet me beloven dat hij geen domme dingen doet, dan ga ik. Hij lacht en zegt dat hij nooit domme dingen doet en ik weet dat dat…

Nadat mijn vader vanwege zijn medicijngebruik het advies had ontvangen niet langer zelf auto te rijden, drong zich de vraag op wat er moest gebeuren met de anderhalf jaar oude Russische Lada, die met negenduizend kilometer op de teller, werkeloos in de garage stond te verouderen. Immers de vaste lasten liepen gewoon door en een auto, die niet rijdt…

De schemer is aangekomen en neemt zachtjes bezit van de dag. Je voelt de nacht binnen stromen, het donker staat op wacht. Het is de beurt van de nacht: hij heeft daar al de hele dag op gewacht. Het donker, de sterren, de maan: het doet allemaal een beetje griezelig aan. De schemering geeft de bomen armen die afsteken tegen de maan. De weerspiegeling…

Gaan we naar Brugge? Neem je me mee naar een romantische stad die al bezaaid is met kerstbomen en kerstmannen voor de etalages? Waar je de chocomelk nog ziet dampen op de lipjes van kleine kinderen? Waar mannen in tavernes zitten, lallend van de Glühwein? Waar ik zal uitschuiven over de kasseien door de ijzel en waar jij me zal opvangen? Waar we samen…

Stil, heel stil zat ze voor het raam. De vogeltjes in de tuin schenen haar te accepteren als een ongevaarlijk standbeeld, dat hen nooit zou kunnen bedreigen. Toch wist ze wel beter, want één onverwachte beweging en weg waren ze allemaal. Het was erg bijzonder dat ze er allemaal weer waren. Een troost voor het verlies van Bissey. Het was een pracht…

Elias Taban houdt zijn neus stevig tegen het raampje van de balie gedrukt. Zijn witkatoenen hemd met transpiratievocht onder de oksels steekt af tegen zijn donkere huid. Zijn bruine ogen staan diep in hun kassen. In de helverlichte ontvangsthal van de immigratie- en naturalisatiedienst is het rustig. Op het bankje schuin tegenover de klachtenbalie…

Ik ben makelaar in koffi, en woon op de Lauriergracht No 37. Het is mijn gewoonte niet, romans te schrijven, of zulke dingen, en het heeft dan ook lang geduurd, voor ik er toe overging een paar riem papier extra te bestellen, en het werk aan te vangen, dat gij, lieve lezer, zoëven in de hand hebt genomen, en dat ge lezen moet als ge makelaar in koffie…

of de Koffieveilingen der Nederlandsche Handel-Maatschappij Aan de diep vereerde nagedachtenis van Everdine Huberte Baronesse van Wijnbergen der trouwe gade der heldhaftige liefdevolle moeder der edele vrouw Ik heb de vrouwen van dichters dikwijls horen beklagen, en ongetwijfeld kan er geen enkele goede eigenschap gemist worden, wil men…

In het kraambed van mijn jongste zoon. Een heerlijk kereltje aan mijn borst. Een geweldig gevoel van geluk dat werd verscheurd door de woorden van zijn vader: "Als hij groot is ga ik bij je weg". ………… Twee jaar van angst en vrees. En daar ging hij. Niets, niemand kon hem tegenhouden. Hij deed wat hij zich had voorgenomen. Misschien eerder dan hij…

Er zijn twee soorten mensen: degenen die een enorme vrijheid ervaren in een luchtballon, een zweefvliegtuigje of een zeilboot en ik. Ik besef te goed dat één stap buiten deze apparaten fataal kan zijn. Ik zit niet graag ergens in waar ik niet uit kan op het moment dat ik daar zin in heb. Dat voelt voor mij juist erg onvrij. Het mag dan ook duidelijk…

Tjonge wat een gevolgen kan een mening allemaal hebben. Mijn verhalen schrijf ik alleen maar om iets te doen te hebben. Mijn mening is misschien ook een beetje belangrijk. Vergeleken met sommigen onder ons kan ik niet worden. Ze zijn te goed vind ik. Toch komt er af en toe bij mij echt wel iets zinnigs uit. Maar soms besluit ik niet meer te…

Ik zit op de kade, m'n benen bungelend boven het trekkende water. Het regent zachtjes kleine kringen, ze brengen mij rust in deze razende stad. Links van mij huist een woonboot, een conifeer hangt als een paraplu boven mijn hoofd. Loodgrijze wolken beloven niets goeds, de wind vlaagt meer en meer. Ik pluk een vlokje van het brood, knijp dat in het…

Ik houd het kort vandaag, heb niets te melden. Eerlijk gezegd heb ik er gewoon geen zin in om u tussen de oren te raken. Wat mij betreft gelooft u maar raak, bent u ergens van overtuigd en/of bent u baas in eigen onderbuik, u doet maar. Het kriebelt niet bij mij deze dag, ik heb mij overgegeven aan de loomheid die zindert in het park. Als u slim was…

Vrijheid van meningsuiting is een duur verworven goed in Nederland. Ik besef dat ook ik me er aan moet en wil houden. Ondanks mijn "blauwe plekken" uit het verleden, veroorzaakt door fanatisme en verkeerde leerstellingen van mijn zeer "gelovige" ouders. De moslimgroeperingen bijvoorbeeld protesteren fel tegen de Deense publikaties, dat mogen ze…