Verhalen over ziekte

En opnieuw mocht ik wat uren doorbrengen in het ziekenhuis, met netjes afspraken na elkaar dat wel. Er zit echer altijd wel iets van ruimte tussen en zo beland ik in de gang waar ze de röntgenfoto’s maken, nou ja in de wachtruimte. Er staat een bed om de hoek en als ik dichterbij kom ligt er een dametje in. Gewoon een vrouwtje met een open blik en kijkend…

En dat is dus waar het om gaat, je ziet zelden aan de buitenkant wat er aan de binnenkant loos is, wat iemand mankeert, hoe het met hem of haar gesteld is maar ik wil het er toch even over hebben, wil het ff kwijt en wat is dan beter: om het even op te schrijven en te delen als het ware? Het zorgt ervoor dat je op een anders wijze tegen dingen ( en…

Ze lopen bij de winkels en gaan de HEMA binnen, zij achter de rollator en hij stuurt haar met z’n hand de juiste kant op. Ze loopt krom, kijkt omlaag alsof er geen boven is. Als hij gevonden heeft wat ze moeten hebben, kom ik ze beiden weer tegen bij het gebak. Ik kijk hem aan en zeg: ga maar, ik wacht wel en precies op dat moment laat hij haar even…

Er zijn van die afspraken waar je zelden iets over hoort, maar ik wil toch even wat kwijt over een date in het ziekenhuis en wel op de zogenaamde pijnpoli. Er zijn vast mensen die hun wenkbrauwen optrekken maar weet je, die poli is er dus echt en er is een enorme variantie aan mensen te vinden die er een date hebben… Zo ook ik! Niet voor de eerste…

Een essentieel onderdeel om te weten voor je dit verhaal leest. Ik heb sinds december 2020 al epilepsie. Dus is het niet dat ‘t ineens uit het niets kwam. Ik zou maandag tot en met vrijdag werken, en vrijdag zou dan mijn laatste werkdag zijn. Maar mijn brein vond het leuk om iets anders te doen, echter laten we rustig beginnen. Ik ging dinsdag van…

'Nou zeg, wat bent u moeilijk te bereiken. Ik heb het al zo vaak geprobeerd, maar er waren dan zoveel wachtenden voor me; het was om moedeloos van te worden. Maar goed, eindelijk is het dan zover. Ik heb u aan de lijn. U weet dat ik haar oudste ben? Gisterenavond heeft ze genoten van het kerstdiner, ze heeft zelfs nog een dansje gemaakt met haar…

‘Waarom ben je zo chagrijnig?’ vraagt het muisje aan de olifant. ‘Ik heb al de hele dag oorpijn’, bromt de olifant, ‘en dat is een hele nare pijn.’ Het muisje kijkt de olifant meewarig aan. ‘Ja, dat weet ik,’ zegt hij, ‘ik heb dat ook wel eens. Maar ik heb kleine oren, die van jou zijn zo groot. Dat zal nog wel meer zeer doen, hè? ‘ ‘Welnee,…

Hij wordt vergeetachtig, we noemen het nog geen dementie want dat woord ; daar trekt hij z’n neus voor op en reageert: dement, ik? Hoe kom je erbij? Dus we herhalen tot in den treure alles wat we al eerder zeiden, op herhaling als het ware…. Hij is vergeetachtig en ach dat zijn we allemaal wel eens maar dan komt er een heel raar verhaal want, hij…

Ze zijn echt de wereld nog niet uit, al denken we soms van wel- de kleine wonderen - ze zijn er nog steeds en waarom ik dat denk ga ik even op papier zetten…. Het is namelijk zo dat: hij vorig jaar te horen kreeg ( waar zij natuurlijk bij zat ) dat ie niet lang meer te leven had… Een rot bericht en beiden zagen het wel aankomen maar dat is altijd…

December, het zou de mooiste maand van het jaar moeten zijn maar hoe anders is het nu in diverse huizen en gezinnen, hoe kei- knalhard is deze maand voor een paar gezinnen die de afgelopen weken volop bezig geweest zijn met: het regelen van de uitvaart voor een echtgenoot, hoe loeihard is deze maand als je bedenkt dat er voor een man geen volgende maand…

Niemand vraagt erom: ziek zijn. Niemand vindt het leuk om een patiënt te zijn en dan maakt het dus geen bal uit- waar je bent, thuis, op vakantie of in het geval van de bajesklant, in de lik, want ook daar: kun je ziek worden en een arts of tandarts nodig hebben en dat weten we allemaal! Maar, je voelt hem al aankomen, de patiënt die wederom het…

Er zat een plekje, een klein bruin plekje op m’n voorhoofd en normaal denk je - als je zo’n plekje ziet - ach: het is maar een klein plekje dus laat zitten! Maar, op een goed moment besluit dat plekje open te springen en dat is dan een vervelend plekje, omdat je op moet letten dat er geen bloed of ander vocht over je gezicht loopt. Zo’n plekje dus,…

Kijk, dat niemand ons vertellen kon wat er moest gebeuren om al die nare virusjes te lijf te gaan, dat snap ik wel. Dat ook niemand precies wist dat een epidemie ineens een pandemie zou worden, begrijp ik ook wel een beetje en volgzaam als ik ben, liet ik me dus braaf prikken, jawel! Prik nummer 1 was geen toffe procedure, want we zijn hier allebei…

Of we nou- met zijn allen op het verkeerde been staan, erop gezet zijn of dat eigenlijk niemand precies weet wat te doen bij deze nare periode, ik weet het niet! Of we allemaal in de maling genomen worden- ik weet het niet, of niemand weet wat er nu precies aan de hand is ( en was), ik weet het niet maar wat we inmiddels allemaal wel weten is: dat die…

Ze zit in de zorg, een magnifiek beroep ook nog en is er gelukkig, is er blij en zit er op haar plaats, tot nu. Ze zit in de zorg, ziet de hele wereld aan ellende aan zich voorbijkomen, haar bureautje ligt vol, telefoon roodgloeiend en ze vult de dagen! Ze zit in de zorg, ook met het - eerst virus, toen epidemie en nu een pandemie, de werkzaamheden…

Ondanks dat Peter van Lisa “terminaal“ is, diverse ‘gaten‘ in zijn lijf heeft die 24/7 verzorgd worden door Lisa, is na overleg met die fantastische chirurg besloten om 3 gaten die weer dicht zijn gaan zitten operatief weer wijd te maken: zodat de ontstekingen eruit kunnen, want dat het ontstoken is, dat is goed te zien als ze me een foto stuurt. De…

We leerden elkaar kennen op het moment dat ik eigenlijk net gezegd had: geen nieuwe vriendschappen meer aan te gaan, niet alleen omdat ons balboekje vol is, maar ook vanwege de teleurstellingen in vorige aangegane vriendschappen. Jullie twee zetten me op beide benen terug en het verhaal dat ik de afgelopen weken te horen kreeg is bijkans teveel om mee…

Hij had van het ongelukkige ongeval gehoord en dus was de duif even bij de uil langs gegaan, om hem eventueel enige troost te bieden. In ieder geval om hem te zeggen dat hij met hem meeleefde. De duif had gehoord dat tijdens z’n vlucht er een dode tak precies op z’n vleugel was terecht gekomen en de uil daardoor vleugellam was geworden. ‘Ach duif…

Dat ieder huis het kruis heeft weten we wel, maar dat er in de grootte zoveel verschil zou zitten daar heeft volgens mij nog niet eerder iemand bij stil gestaan, het kruis is bij hen zo groot geworden dat het ‘t gehele huis zowat bedekt! Beiden zijn ze ziek, maar: zij verzorgt hem omdat ze dat nog steeds wil. Niet omdat ze het kan, maar omdat ze weet…

Een niet zo nette naam voor een enorm gebouw als het ziekenhuis wat de laatste tijd volop in het nieuws is maar ik blijf het een van lopende band verstoken fabriek vinden, eerlijk waar. De afmetingen zijn zo bizar dat het me gisteren lukte te verdwalen jawel! Ik was er echt de weg kwijt. En juist op het moment dat ik een ziekenhuistaxi wilde “nemen”…

Vanwege het steeds terugkerende probleem met het te hoge kalium in mijn bloed, besluit de internist in ons eigen ziekenhuis me toch door te verwijzen naar het Erasmus, weet je wel die enorme kolos van een ziekenhuis waar je werkelijk kunt verdwalen, tenminste ik wel! Maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat oriëntatie niet mijn sterkste punt is!…

Een half ingehouden vloek en daarna mijn constatering: 'Nou dat is dan een doodvonnis.' ’s Morgens had ik een bloedonderzoek laten doen en terwijl ik 's middags bij de kapper zat, kreeg ik een belletje van de huisarts - ze wou even langskomen voor een gesprekje. Foute boel dus. Het bleek dat ik de ziekte onder de leden had die leukigheid suggereert…

Als ik mijn driemaandelijkse medicatie bestellen moet, die heb doorgegeven, rijst de vraag: heb je enig idee hoe het zit met de vaccinatie, want meneer T is een risicogeval en we willen niet dat ie ziek wordt natuurlijk. En zo zegt de mij zo bekende assistente: ik bel je nog terug! Dat gebeurde een uur later, de dokter zelf belde of we donderdagavond…

'Hoi C., waar ben jij al die tijd geweest? Heb je een poosje gemist. Er even een weekje tussenuit geweest?' 'Zeker weten Jan, even een dikke week kuuroord achter de rug.' 'Zo zo, toe maar.' 'Ja zeker, met een prima restaurant. Je kon er van alles bestellen en ze brachten het gewoon op je kamer, eventueel bij je bed. Echt goede service. Ze…

Want jazeker, er gebeuren ook positieve dingen, al zou een mens daar haast aan gaan twijfelen. Dit is echter een positief verhaal want niet alles is kommer en kwel in huize T hoor, zeer zeker niet! Als gezegd mocht (lees moest) ik van de week in de pletmachine, geen prettig onderzoek maar ja het moest nou eenmaal met als resultaat twee dagen beurs,…

De bevolking gaat nog steeds gebukt onder het juk van de vijand, zoveel is wel duidelijk intussen, maar wat ook duidelijk is, dat: zodra mensen roet in het eten gooien wat maatregelen betreft, we diezelfde vijand dus ook echt in leven houden want wat is het ( waargebeurde) geval? Susan werkt vanaf dat men adviseerde om “ thuis te werken” ook inderdaad…

Op een avondafspraak naar het ziekenhuis en ik beken eerlijk: tjonge jonge wat is dat rustig op die poli’s gewoon heerlijk! Samen met E, die me vanwege de intense kou vervoerde, want: zo zei ze, je gaat niet met die kou op de scoot hoor in ‘t donker. Eerlijk gezegd nam ik dat met vier handen aan, dus wij knus op weg. we kamen aan in het stille ziekenhuis…

Menig mens in mijn omgeving weet inmiddels wel dat bepaalde waarden in het bloed niet goed zijn. Dat is al jaren zo en daar leer je mee leven, bijvoorbeeld door aanpassen van je eten, maar ook het drinken, want dat speelt ook een rol. Ik weet niet beter en ook mijn geliefde naasten weten dat, dus wordt vaak rekening gehouden met datgene wat ik beter…

Sombere gezichten langs de kant van de weg, sombere trekken bij mensen die de langere lockdown straks niet overleven, zaken die failliet gaan, mensen die in een dip gaan zitten, of daar inmiddels al vertoeven dat kan ook! Sombere kinderen die het niet meer zien, letterlijk en figuurlijk en de ouderen die weer geen bezoek ontvangen.…

Al vele jaren had ik een grote bult op de linkerhelft van mijn rug. "Laat dat ding toch weghalen door de chirurg," zei vrouwlief keer op keer. We gingen naar het ziekenhuis om te kijken wat het was. "Een onschuldige vetophoping, niets kwaadaardigs," was het oordeel van de artsen. "Als je er geen last van hebt, doe er dan maar niets aan, rustig…