2219 resultaten.
Pijn...
verhaal
3.5 met 15 stemmen
2.590 Maar vandaag was het anders ik was stil want ik voelde me verdrietig en eenzaam, ik had geen behoefte aan een gesprek met mijn ouders dat weer op een meningsverschil tussen mij en mijn moeder uit kon lopen. Ik had mijn bord leeg en zei tegen mijn moeder dat ik naar boven ging.…
Mama
verhaal
1.9 met 19 stemmen
1.994 Eenzaam voel ik me en in de steek gelaten. Ik heb het idee dat het nooit meer goed komt. Er vormt zich een flinke prop in mijn keel en ik wil schreeuwen. Mama, gil ik. Mama, help me toch. Maar ik kan schreeuwen wat ik wil. Zij zal niet komen en haar armen troostend om me heen leggen. Zij is niet meer.…
De zwevende hemel
verhaal
3.0 met 7 stemmen
1.778 Een onopvallende man, sober gekleed, voorzichtig in z'n gedragingen, zuinig met geld en ongetwijfeld beheerst in zijn emoties. Hij was al wat ouder en kwam met enige regelmaat in het winkeltje toen het al geen melkzaak meer was, maar ook nog geen café. Het was destijds een uitdragerij van tweedehands goed, kleding, onderkleding, huisraad en curiosa…
Hans van der Togt
verhaal
2.5 met 6 stemmen
3.222 Vanavond zag ik op de toverlantaarn in het programma Shownieuws Hans van der Togt, de bijna in vergetelheid geraakte en jaren geleden zeer populaire presentator van het Rad van Fortuin. Hij woont nu alleen met zijn twee honden op een woonboot. Zijn vriend met wie hij 23 jaar had samengewoond is zes jaar geleden aan aids overleden en één van de honden…
Een schildering.........
verhaal
3.4 met 11 stemmen
1.998 De tijd heeft zich weer gestaag een weg gebaand door de zwarte brij van de nacht. De eerste tere zonnevlekken dwarrelen speels over de vloer, als vlinders in een rondedans, stofjes dwarrelen in een niet te stuiten spel, opstijgend naar de welkome warmte. De ragfijne zachte gordijnen wiegen en bollen in het zachte briesje dat door het open raam naar…
Een man alleen
verhaal
2.0 met 12 stemmen
1.886 Buiten zie ik een silhouet van een eenzaam man.
Ik zag hem nooit meer terug.
Het was die dag prachtig lenteweer. Na mijn werk zocht ik zoals gewoonlijk mijn stamkroeg weer op. Ik zette mijn fiets tegen de pui en wilde naar binnen lopen toen de deur van het café open ging.…
Gek genoeg
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
654 De achtertuin is verzakt, maar daar trekt een weergaloze lente zich niets van aan. Een regenboog vol kleur knalt de aarde uit, ontzaglijk nuancerend presenteren boom en struik het nieuwe groen. Het was slechts gisteren dat diezelfde aarde mijn moeder heeft opgenomen, zand er over. Ik zit op het stoepje in de achtertuin, mijn benen bengelen want de tuin…
bewering
4.5 met 4 stemmen
1.129 Onbegrip is een tedere zaailing, een vluchtige kus op de wang van de vijand, keer op keer.…
Groninger heremiet
verhaal
4.0 met 2 stemmen
851 (voor Nanne Tepper)
Nanne Tepper tapdanst in zijn eentje door de stinkende kroegen van wat men hoofdstad noemt, waar men snauwt en graait als boerse malloten, waar men nog net niet de bierschenkster de bloes van het lijf openrukt om een diepere dorst te lessen.
Groningen is niet meer dan een kluwen aan elkaar gekleefde dorpjes met ondeugend glimlachende…
Wachten
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
831 De tuin ligt er verwaarloosd bij, planten gaan perken te buiten en tussen de tegels groeit ongewenst kruid. Wandelen was zijn lust en leven, kilometervretend heeft hij wanden bezaaid met medailles, tegels en oorkondes.
En nu wacht hij. Op de buitenlandse dame die hem onder de douche zet, was hij maar tien jaar jonger. Op de verplegende die hem met…
TOCHT DOOR HET SCHEMERRIJK
verhaal
1.0 met 3 stemmen
806 Je hebt wel eens zo'n ogenblik, of zelfs een uur, dat je nergens zin in hebt... Dan maar eens rustig op een stoel gaan zitten, je gedachten laten gaan. Misschien is het ook wel prettig om languit op een bed te liggen. Gewoon wat soezen of nadenken? Bij een dergelijke gemoedstoestand is het zinvol om een tocht door het Schemerrijk te maken.
Je ontwaakt…
Kanttekening
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
877 Schrijven met licht, een goudbrokaten wolkenrand trekt de zee naar het strand, maar aan de rand van het duin duistert donker en sinister het binnenland. Het late rood van de dag omspoelt mijn voeten met zand en zout water, onthutst kijk ik om, want het wordt steeds later.
Ik bouw hier mijn kasteel en drijf weg in dromen.…
Het monster van Frankenstein
beschouwing
3.8 met 8 stemmen
2.024 Het monster van Frankenstein
Geen duisternis is hem diep genoeg
En waterspiegels ontwijkt hij wankelend
Bang voor zijn bijeengeroofd gezicht
Waarachter geleende hersens zoemen:
Wat mij wakkerhoudt weet geen mens,
Geen moeder wiegde mij want mijn vader
Was een wild vuur dat mij kortstondig
Verkrampte. Tussen koningskaars en hoefblad
Lig…
Jan-Jacob Slauerhoff: Het einde
beschouwing
4.0 met 3 stemmen
1.823 Dat is wel het minste wat we nog kunnen doen voor iemand die zo naar erkenning en geborgenheid zocht, hij die zo eenzaam was, op aarde, op zee en onder ons.
Wie zei ook al weer dat een profeet in zijn eigen geboorteplaats niet wordt geëerd?…
Van een gegoede blondine
verhaal
3.0 met 1 stemmen
582 Een barones uit St. Etienne trouwde een graaf te Bayonne, zij; half Franse, half Cheyenne, baarde de kleine Marionne. Marion du Peron, c'est trés bon! In de weelde vol van feesten, want rijkdom is verwarring, zijn de graven wilde beesten, de gewone man een balling. Marion dacht wild en vrij, maar zij moest een dame zijn en er kwam geen vrijerij, want…
Volle maan boven Harderwijk
verhaal
5.0 met 1 stemmen
704 Ergens kocht ik een ansichtkaart van Marilyn Monroe, die ook zo eenzaam was geweest. In de bibliotheek voelde ik me nog wat samen tussen de mensen.…
Opgesloten in mijzelf
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.252 Als kind voelde ik al dat ik anders was dan de meesten, hoe ik ook mijn best deed om erbij te horen, om hun tempo bij te kunnen houden, om hun obsessies zoals voetbal en kalverliefdes na te apen, mij ook in tabakswalmen te hullen, mist en nevel, er bleef iets haperen in mij, waar ik niets aan kon doen, waarschijnlijk aangeboren, een genenkwestie, maar…
De naaktheid van het leven
verhaal
0.5 met 4 stemmen
1.128 Ik begreep opeens waarom ik altijd de eenzaamheid opzocht, en mij verwijderde van de mensen. Die ruis in mijn hoofd kreeg een naam, ik noemde het: raar in mijn kop.…
Sneeuwnacht
verhaal
2.7 met 7 stemmen
1.197 De oude man zat voor het raam, zoals hij altijd deed. Dag in, dag uit zat hij daar te staren naar voorbijgangers, of naar niets. De man zat daar maar oud te worden. Zijn familie had hem al lang verlaten, of was al dood. Vrouw, kind en hond waren dood of vertrokken naar de grote stad. Voor de dorpelingen was hij onmisbaar, al hoewel ze nooit bij hem…
Het land van mijn dromen.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.467 Het land van mijn dromen kan ik niet bereiken, maar ik kan het wel zien. Elke dag gaat het door mijn hoofd, elk uur, elke minuut en elke seconde,
altijd denk ik aan het land van mijn dromen. Het is waarschijnlijk, omdat ik weet, dat het nooit van mij zal zijn, maar dan ook nooit, nu niet, en nooit niet. Het zal altijd het land van mijn dromen blijven…
Geloven in de hoop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.838 Ze lopen weg. Ja, echt. De grond lijkt, nee bezwijkt letterlijk onder je benen. Net als jij. Je hartslag wordt 200. De pijn is tastbaar. Een vlaagje wind en al je botten breken. Brak er maar een, dat is een veel fijner gevoel. Het is namelijk eindig.
Nee, als je mannetjes weer gaan, stort je gewoon in. Enkel te bevatten voor hen met kinderen. Elke…
Pijn
verhaal
0.0 met 7 stemmen
1.177 Het mes ligt stil in haar hand. Geen enkele twijfel glijdt over haar gezicht als ze de punt in haar arm zet en deze langzaam naar beneden haalt. Heel lichtjes waarbij alleen maar een kras zichtbaar is. Die handeling herhaalt ze nog een keer. Nu is de kras al wat dieper.
Ze legt het mes weer weg en kijkt naar haar wekker. Deze geeft aan dat het tien…
Waardeloos vod
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
963 Ik ben niet meer in staat geweest te schrijven, terwijl een ziekelijk verlangen naar- me teisterde. Ik wou zo graag schrijven vanuit deze niet-bestaande wereld en diens euforie, maar ik had het gevoel verlamd te zijn, door de drugs neergeslagen.
's Morgens werd ik wakker, mijn lichaam stram. Overal stijf, de blauwe plekken niet meer te tellen. Ik…
Geheim geweld
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.242 Maar eenzaam zal ik altijd blijven, ik heb een diep gat in mij, dat nooit gevuld is met liefde.
Dit verhaal heb ik geschreven en gestuurd naar Stichting 'geheim geweld'.
www.stichtinggeheimgeweld.nl
www.hameedalakho.nl
Ik ben erg blij dat er nu zo'n stichting is die hulp biedt.
Ik heb het allemaal alleen moeten verwerken.…
Eb
hartenkreet
1.0 met 14 stemmen
2.042 De lage avondzon kust een wolkenband beschamend naar de nacht, de rimpelende zee goudbrokaat golven naar een einder, oplichtende algen doen een verwoede poging het donker te doorbreken. Tevergeefs, de duisternis omvat vergetelheid, nog even scharlakenrood achter de kim, de dag is dood, gestrand op de vloedlijn.
Al dat over blijft, spijkers, laag…
Vakantie
verhaal
1.0 met 2 stemmen
985 Onze maatschappij is jachtig. De mensen gestresseerd. Hoe langer hoe meer. Gelukkig is de vakantie er om te ontspannen, de “zorgen” te vergeten (die verdwijnen niet, men vindt ze terug als men thuis komt), andere “lucht” te gaan opsnuiven of wat aan “cultuur” te doen. Genieten van een weldoende relaxatie aan het strand of aan de boord van een zwembad…
Weer thuis
verhaal
4.7 met 21 stemmen
1.111 Het is niet bepaald haar weer. Woemi hield van mooi warm zomerweer. En als ze daar was was het altijd mooi en warm zomerweer. In haar herinnering dan. En graag liet haar dan zo dromen. Zeker toen ze zo ziek was. Het is fijn om te denken dat je leven vroeger, toen je jong was en kind was, goed was. Dat je een gelukkige jeugd hebt gehad. Dat Cornelis…
Aan de muur van het oude kerkhof...
verhaal
2.4 met 8 stemmen
1.885 Zeven maart 2007. Een doordeweekse dag. De regen stopt even met neer te plenzen. Het scherpe zonlicht zoekt zich twijfelend een baan door de grillige wolkenvormen. Aan het busstation zitten en staan veel wachtenden onder de beschuttende luifel. Onder hen valt de fel gekleurde tuniek van een jong meisje op. Haren als ragbol over kop en schouders. Kettingen…
De verloren werkelijkheid
verhaal
3.5 met 6 stemmen
1.692 Gehaast werd ik binnen gebracht op de brancard, liggend aan een beademingsapparaat. Ik probeerde mijn ogen te openen, ik knipperde. Ik keek in een fel licht dat draaide. Ik zag wazig, wat vermengd was met pijn, bijna ondraaglijke pijn, alsof ik op een spijkerbed lag. Ik hoorde vage, gespannen geluiden van mensen. Waar was ik? Hoe kwam ik hier terecht…
Fatale minnares
verhaal
1.7 met 3 stemmen
645 , geheel in vrolijke overgave, red tenminste deze dichter pur sang van een eenzame afgang in een krankzinnig doolhof vol wurgwoordslangen. Daarna kom je in de houten biechtstoel (de brand erin!)…