Verhalen over kinderen

Ze gevonden is, net na de geboorte, gelukkig maar want de rapen waren temet bijna gaar, ze werd op tijd gevonden en men besprak wat nu te doen met haar. Een kinderloos echtpaar ontfermde zich over haar, waren gelukkig met het kind, werden nog gelukkiger met elkaar en zo volgde een aantal heel fijne jaren, waarin het paar en het kind, volkomen tevreden…

Omdat zoon en schoondochter druk doende waren met hun werkzaamheden buitenshuis, pasten wij, opa en oma, op de beide nakomelingen. De oudste van acht vermaakte zich met zijn spelcomputer op zijn kamer. De jongste, die drie jaren telde, speelde bij ons in de huiskamer. Het was een interessant jongentje dat niet snel van zijn stuk was te brengen. Donker…

Omdat onze zoon een verplichting had waar ook zijn vrouw voor was uitgenodigd, werd aan ons, als grootouders gevraagd een dag te komen oppassen. We zouden blijven slapen zodat we onze beide kleinzoontjes naar bed konden brengen. Feest voor hen, maar ook voor ons. Tot nu toe hadden we slechts een enkele keer een middagje op mogen passen. De jonge…

Gerrie en Klazina hadden zich verloofd. Ze waren smoorverliefd op elkaar. Hij: ''Lieveling, ik ben zo blij, dat we nu verloofd zijn. Nou mag ik van mammie en pappie jou leuke dingen in bed leren, verheug je daar maar op. Kom eens hier.'' Ze kwam met een stralende lach naar hem toe en hij fluisterde in haar oor: ''En als we getrouwd zijn, krijgen…

Ons drietal liep door de weilanden. Overal rook je heerlijke geur van bloemen; bijen vlogen ijverig rond. "Ach, die bijen zoeken de honingbloemen op," zei moeder. "Die kleine beestjes kunnen goed werken. Maar laat ik nooit proeven wat ze maken." "Gelijk heb je," antwoordde vader. "Ik hoef dat glibberige spul niet eens te zien." Cora zeeg…

Cora was een klein meisje, dat zo graag eens honing wilde proeven. Ze had het nog nooit gegeten! Haar vader en moeder moesten niets van honing hebben. "Dat smerige spul," zeiden ze altijd. Op een zonnige middag rustte Cora lekker uit in de tuin voor haar huis. Ze genoot van een glas heerlijke frambozenlimonade. Daar liep de buurvrouw, die net boodschappen…

Er is volop belangstelling voor de sommigen wellicht wat excentriek en esoterisch aandoende collectie van het Nederlands Textielmuseum op een rustige maar koude novemberdag en vele grijsharige en méér dan middelbare dames hebben iets besteld in het restaurant en keuvelen en babbelen welgemoed en naar hartenlust, wellicht over de kinderen, de kleinkinderen…

In de wachtkamer van hun huisarts zit een rij mensen stijf als stenen standbeelden, met een starre uitdrukking op het gezicht, de vrouwen als zwarte Madonna's met de bontgekleurde hoofddoek strak om het hoofd, te wachten op diagnose of therapie, op medicijnen, een bloeddrukmeting of een injectie. Een kleine zwartharige jongen is zojuist binnengekomen…

Toen ik vijf jaar was woonde ik nog in mijn geboorteplaats Kolhorn. Het is een wonderschoon dorp dichtbij Schagen in Noord-Holland. Daar gaan wandelen is een verademing. Prachtig in de zomer met die wuivende graanvelden en hier en daar een boerderij. Heerlijk die pure schone natuur. Vroeger was Kolhorn een gehucht van vissers en wiermaaiers, ongeveer…

Op een avond zat een meisje van 11 jaar op de rand van haar bed. Ze dacht na over het afgelopen schooljaar. Haar naam was Teresa en werd daar vaak op aangesproken door haar klasgenootjes. Zo van: "Haa, moeder Teresa, wat ga je vandaag weer doen? Centjes geven aan de zwervers, of zo? Ha ha ha ha!". De eerste keer dat ze er mee geplaagd werd, voelde…

Kinderen. Daarover schrijft Tirza mooi. Hoe ze doorgeeft wat ze in zich heeft, ze liedjes laat zingen die ze ze heeft geleerd, ze naar de vogels leert luisteren en met ze naar de sterren kijkt. Hoe ze ze troost als ze verdriet hebben en met ze meeleeft als ze geluk hebben, een tien halen op school of mee mogen doen met het volleybaltoernooi. Hoe ze…

Lida zat in de mist en luisterde naar de roep van de nachtzwaluw. Haar kroontje zette ze nog eens goed stevig op haar hoofd. Ja, zij moest en zou de koningin van dit plekje worden. Ook ademde ze diep, heel diep. Ha, straks zou zij wel kunnen blazen op de trompet. Het was helemaal donker. Lida beefde... Een groot, wit spook zweefde langzaam naar haar…

Lida was een klein meisje, dat steeds in het bos wilde zijn. Als het zomer was, huppelde ze op blote voetjes door het gras en over het mos. In haar tasje verzamelde ze bloemen en mooie steentjes. De bosbessen liet ze zich smaken. Er was één plek in het bos, waar Lida niet durfde te komen. Dat was een klein veldje en daarboven hing altijd heel dikke…

Verschrikkelijk dat ik er nog steeds aan moet denken, vooral wanneer ik lees, dat iemand brandwonden heeft bekomen. In mijn straat woont de zesjarige Elsje, een lief kind met blauwe ogen en blond krullend haar. Ik zag vanuit het raam haar vaak buiten spelen en als ik naar buiten ging, zei ze altijd met een vriendelijk lach: ''Dag buurman.'' Pas…

Mijn dochter woont op een boerderij in Friesland. We zaten aan de koffie toen mijn kleindochter Celina zei: ''Opa, ga je mee wandelen, dat vind ik zo leuk.'' ''Ik ga direct met je mee, eerst mijn koffie opdrinken, lieverd.'' Ze is pas zes jaar en begon al aan mijn arm te trekken, dat ik mee moest. Dus wat doe je dan, je staat op van je stoel…

Mijn vader verdiende net genoeg, dat zijn gezin sober kon leven, en dat was nog ver voor de oorlog. Op een boterham kreeg je meestal margarine en daarop suiker of een speculaasje. Kaas en worst of vis kreeg je meestal in het weekend, dan gingen mijn ouders op zaterdagmiddag naar de markt, want daar was het toen goedkoper. Toch waren we gelukkig, omdat…

Het is 10 voor half 8 en ik ben al zenuwachtig. Over een kwartiertje komt hij thuis. Hoe zal zijn pet staan deze keer? Moet ik de deuren open zetten om er gaten in te voorkomen? Moet ik het servies achter slot en grendel zetten? Alvast bukken voor vliegende voetbalschoenen? Of hebben we geluk vanavond? Dit alles hangt af van winst of verlies. Voetballen…

Welterusten, zei moeder. Welterusten, zei het meisje. De volgende ochtend liep het meisje naar school. Ze zag daar wat in de muur staan, het waren 3 woorden. Ze liep er heen. Op de grond lag een grote stift. Het waren namen, maar ze kende ze niet. Dus liep ze door na school. Ze kwam nooit te laat en was er altijd. Toen ze in de klas zat zei de…

Opa Gijs woonde aan de overkant van de straat en kon zich alleen nog aardig redden. Zijn dochter Diana, moeder van de zesjarige Dirk, ging elke morgen even langs om in het huis van haar vader te stofzuigen en de meubelen af te stoffen en dronk ze gezellig een bakkie koffie met hem. Ook deed ze de was voor hem, maar de boodschappen deed opa Gijs graag…

De spoken droegen Steven door een hoge, wijde poort. Die boog van steen was vol scherpe, ijzeren punten. Hij kon niets meer zien. Want achter de poort lag een heel donkere, lange gang. Steven voelde kou en vochtige lucht om zich heen. Hij sloot zijn ogen. Nergens meer naar kijken... Nergens meer aan denken... Wel hoorde hij gefladder om zich heen. Zouden…

Vlakbij een groot bos stond een groot kasteel met vier torens. Dat gebouw was pik- en pikzwart, van boven tot beneden. Daarom zag het er erg somber en griezelig uit. In de buurt van dat kasteel stonden helemaal geen huizen. Geen mens durfde daar naar binnen te gaan of ook maar dichtbij te komen. 's Avonds wandelden wel eens een paar mensen door de…

Het is glad buiten. Hobbelige half gesmolten sneeuwresten met een dressing van vastgevroren mist op een bedje van verraderlijke ijzel. Toch moet ik er uit, de middenstand verwacht me. Ze zitten met een hele mand Chileense wijn van de week en ik heb gisteren ook al verstek laten gaan. Met macaronimix en karnemelk als camouflage op mijn boodschappenbriefje…

'Ga maar even wat lezen schatje, kijk daar ligt de Donald Duck'. Moeder en dochter zijn net de wachtkamer van de huisartsenpost binnengelopen. Nog voor ze zat heeft de vrouw met een energiek gebaar haar tas geopend en een stapeltje papier tevoorschijn getoverd. Als ze ook haar leesbril opzet en een rode balpen ter hand neemt is het alle aanwezigen…

Het was hartje zomer en er viel geen druppel regen, 39 weken en 6 dagen heb jij in mama's buikje gelegen. Mama was bijna van jou uitgerekend en werd in het ziekenhuis binnen gebracht, mama weet het nog goed het was op een donderdag 31 Juli 2008. Lichte weeën begonnen op 1 augustus rond half 1 midden in de nacht, de weeën duurden langer dan mama…

Ik laat me in wanhoop op de grond zakken tot ik op mijn knieën lig voor onze keukendeur en kijk Maarten door het raam smekend aan. Maarten kijkt terug met een blik zonder notie van zijn hoofdrol in dit drama. Hij glimlacht even geruststellend naar me en wijst naar zijn rode laarzen. ‘Kijk mama, Maarten laarzen aan!’ ‘Maarten’, hoor ik mezelf piepen…

Nabij Gasselte lopen drie jonge broers over de warme zandpaden, waar soms een adder overheen kronkelt. Ik voel of ik de gulden nog in mijn broekzak heb, alledrie kregen we een gulden om een halve dag mee zoet te zijn in het pretpark van Drouwenderzand. Een soort afkoopsom, maar goed. Meestal gingen we daarvoor flipperen of we kochten een raketijsje…

Hij trok het rolgordijn omhoog. De lucht was wazig blauw. Dit werd een warme dag. Tine lag naakt boven op haar dekbed. Ze ronkte een beetje. Hij stond op om een grote kop cappuccino te maken. Beneden in de kamer lag Alex languit voor de tv. Op het scherm waren een aantal meiden aan het dansen. House of beat, hij wist het nooit. In ieder geval gedreun…

‘Geluid de ventilator, geluid de ventilator’. Vol overgave spreekt hij de woorden uit, hierbij omhoog kijkend naar het oudere echtpaar dat zojuist is binnengekomen. Hij houdt zijn hoofdje schuin en zijn vingertje omhoog. De vrouw kijkt hem wat verbaasd aan. ‘Zo zo, dat is een moeilijk woord voor een klein jongetje’ bromt ze. Het kleine meisje in…

‘Zo, dus u bent Pieters vader.’ ‘Piet Wervers, om u te dienen.’ ‘Ik ben Johanna Bellavista. Lerares Engels.’ Ze keek de man over haar bril aan, die ze op de top van haar neus had geschoven. Een man in een geblokt overhemd, zoals die door de houthakkers in Canada worden gedragen. Hij reageerde niet op haar naam, wat voor hem sprak. Sommigen moesten…

Poes Mickey is van zijn troon gestoten. Door Maarten. Ja, allicht. Poes Mickey kotst zijn eten wel verdacht vaak uit de laatste tijd. Soms op een plek waar wij het nog niet hadden ontdekt (‘hè getverderrie, nee toch precies op de snoeren achter de gordijnen!’) Soms op een niet te missen plek midden in de kamer. Al naar het uitkomt loopt Moon…