Verhalen over kinderen

‘It´s the most wonderfull time of the year’. De warme mannenstem klinkt croonerachtig door de speakers. Gevoelens van verwachtingsvolle nostalgie golven over me heen. Ik realiseer me dat het 12 januari is. We zijn op Kanaleneiland Utrecht en de woonwinkel waar we langs lopen heeft de kerst-cd nog niet vervangen. Het sneeuwt, er staat een gure…

‘Doe niet zo flauw en geef mijn fiets terug!’ Romy rende achter een jongen aan die een rode fiets in zijn bruine hand had. ‘Je krijgt hem morgen terug, je dacht toch niet dat ik ging lopen naar huis?’ De jongen met dreadlocks sprong op de fiets en reed zonder om te kijken de straat uit. Somber keek Romy toe hoe hij de hoek om reed. Met een diepe…

Mensen die hun kleren niet slechts in dure boutiques kopen, kennen ze. Die venijnige plastic (rot-)dingetjes waarmee het prijskaartje aan een kledingstuk zit. Meestal aan het label, maar soms ook gewoon dwars door de blouse, rok of trui. Ze zijn onmogelijk met de handen stuk te trekken, want als je een beetje kracht zet, scheur je het dingetje dwars…

Tijdens de vakantie las ik het prachtige verhalenboek van de voetbaljournalist Hugo Borst 'Over vaders en zonen'. Het meest benieuwd was ik naar het verhaal ’De jongenskamer van Van Basten’, maar er staan veel mooiere vertellingen in dit boek. Aangrijpende verhalen over voetballers die openhartig vertellen over hun zonen, hun liefde voor hen, soms…

Ergens in het land staan vakbonden en werkgevers lijnrecht tegenover elkaar. De ene partij stapt uit het praatgroepje en wil niet meer verder in het proces. Inzet is de verhoging van de AOW-leeftijd van 65 naar 67 jaar. Ergens op een vroege avond, in een rommelige huiskamer, is iets vergelijkbaars gaande. Inzet: het kind wil niet meer eten, maar wel…

Het was een stralende dag en bovendien een dinsdag, dus marktdag! "Tom, we gaan zo naar de markt". "Markt" herhaalt Tom van anderhalf blij. Hij is zichtbaar in zijn nopjes. Nog even mijn spullen bij elkaar zoeken. De luiertas is gevuld, de buggy staat paraat, sleutels, waar heb ik die? Natuurlijk weer eens kwijt.. Tom zit druk in zijn spel…

Een van de meest vermakelijke spelletjes die ik ken heet ganzenbord. Dat moet tegenwoordig met een tussen-n, dus doe ik dat maar. Ook ganzenbord doet mee aan de spellingscode van vandaag. Ik vind dat wel aardig, want het bewijst dat het nog wordt gespeeld. Al die spelletjes uit mijn jeugd, nu nog gespeeld, hebben maar één ding gemeen: elkaar aftroeven…

Een glas afdrogend zie ik een man naar de bar toelopen. Hij komt hier wel vaker. Type Albert Verlinde. Maar dan hetero en dat is nog erger. ‘Shit, een kind,’ zucht hij en wijst op een fles wodka achter mij. ‘Een kind? Sorry, ik ken dat merk niet. Ik heb alleen Hooghoudt.’ ‘Nee man, dat bedoel ik niet. Ik bedoel, shit mijn vriendin heeft een kinderwens…

“Waag het niet uit je bed te komen,” had vader gezegd... Als ’s avonds het licht in zijn kamertje uitgaat en hij alleen achterblijft, knijpt het jongetje zijn ogen stijf dicht en duikt op zijn rechterzij met zijn hoofd diep in het kussen weg. Meteen hoort hij het vertrouwde kaboem, kaboem...: het ritmisch gedreun van zijn eigen hart in de dichtgeplooide…

Ik weet niet of dit een generiek kleuterprobleem is, maar Emir heeft iets met pantoffels. Beter gezegd, hij heeft er niets mee. Toegegeven, hij heeft vier paar om uit te kiezen en begint iedere dag met een weloverwogen keuze. Hij besteedt nog meer aandacht aan de ‘pantoffelkeuze van de dag’ dan ik tijd besteed aan het afstemmen van een stropdas op mijn…

De laatste dag Albi wankelde de grot uit. Hij had zich te goed gedaan aan de hete brij. Even later klapwiekte de draak met zijn vleugels ze waren weer sterk genoeg. Flora, Benny en Leda keken op veilige afstand toe. De draak keek in het rond. - We moeten vandaag naar de steen, sprak hij. Om zeven over zeven moeten wij proberen de vloek…

De winden De winden fluisterden hun boodschap langs de slapende stenen en struiken die er roerloos tegenaan leunden schudden plotseling hun gebladerte wanneer ze de boodschap hoorden. fluisterde langs murmelende beekjes. Brulden de boodschap over randen van diepe ravijnen en de luie heuvels hoorden de vier winden zwijgend aan. Als een lopend…

Het medicijn en de vuurvogelveren Inmiddels was Benny Albatros al een heel eind op weg. Met ware heldenmoed trotseerde de geharde zeevogel de regenbuien en de harde wind. Een albatros is natuurlijk wel het een en ander gewend maar dit noodweer leek veel heftiger dan anders. Hij klapwiekte rustig door en pas bij de Kaapse eilanden rustte hij…

De vergadering Bret stond in het midden van de kamer en vroeg Gwennie zijn plaats in te nemen om het verhaal verder te vertellen. En Gwennie vervolgde het verhaal; - Ik deed mijn relaas aan Bret en Bran die zich voor de regen schuil hielden onder de rots bij de bron. Daarna poetste ik mijn veren en deed ik een dutje om op adem te komen.…

De vloek Weggedoken tussen de varens achter de rots beefden wij van angst en wachtten af tot het onweer afgelopen zou zijn. Bran fluisterde de onheilspellende woorden die de draak naar ons had geroepen. Vervloekte korrigans, water zal stromen. Hemel en aarde zullen beven omdat ik dat wil. Het onweer zal stoppen, wanneer hij zal komen Een nieuwe…

De Draak Bret stond midden in de kamer. Iedereen wachtte gespannen totdat hij eindelijk van wal zou steken maar het leek alsof hij niet durfde te beginnen met zijn verhaal. Tenslotte hakte hij toch de knoop door. Stotterend en struikelend over zijn woorden begon hij; - Zoals ik al zei, is het geen fraai verhaal en zijn wij Korrigans niet trots…

De Korrigans Het mannetje begon te spreken.; - Goede dag mevrouw, goede dag -ik neem aan Ralf… ? Hij boog zo diep dat zijn hoedje de grond voor zijn voeten raakte. Hij sprak zeer deftig. - Neemt u ons niet kwalijk dat wij zomaar bij u binnenvallen… Hij had ‘wij’ gezegd maar ik zag slechts een klein ventje. Alsof het mannetje mijn…

Bezoek - Zeg, begon Ralf voorzichtig, wanneer denk je nu eindelijk eens aan mijn verhaal te beginnen, ik ben hier nu al een nacht en je hebt nog geen letter op papier staan! Het begon mij een beetje te vervelen, dat gezeur aan mijn hoofd over ‘dat’ verhaal. De vakantie stond voor de deur en daar had ik het al druk genoeg mee. - Voorlopig…

Wat is een Kewukkeltje? Vlak voor het slapen gaan kwam Ralf nog even met zijn slaperige hoofd om het deurtje van het kastje. - Zeg, hoe ging dat versje over die Kewukkel ook al weer precies? - Ga nu maar slapen, gebood ik hem, morgen is er weer een dag. Alleen het kleine mannetje rustte niet voor dat ik het versje- dat ik ooit voor de…

Een sprookje in 10 delen Er komt iemand verhaal halen De zon stond al laag en bescheen vriendelijk de oude dijk waaraan het huisje staat waarin ik woon. Het was een prachtige lenteavond en het zou niet lang meer duren voordat de zon zou verdwijnen achter de bomen verderop. Ik genoot van mijn kopje koffie zittend op het bankje dat tegen…

Als ik vroeger een tandje of kiesje verloor, werd mij het mooie sprookje voorgehouden van de tandenfee. Deze toverdame kwam ’s nachts aan je bed om het tandje of kiesje om te ruilen voor een centje. Ik keek dan vol verwachting de volgende morgen onder mijn kussen en telkens lag daar netjes de verwachte 10 cent. Wat voelde je je rijk! Met het centje…

De laatste tijd leek niets meer zeker. Thuis draaide alles om mijn 5 jaar jongere zus Kelly en mijn middelbare school voelde nog als het dragen van te ruime kleren. Die school was oud en kil, mijn klasgenoten onbekend. Leerlingen uit de hogere klassen keken op ons neer, soms rookten ze of dronken stiekem in de pauze een biertje. Ik hoorde bij niemand…

'Toen heb ik aangebeld, mam,' hoorde ik mijn dochter haar verhaal toelichten. We stonden aan de afwas en ik dankte de Heer dat ik me nooit had laten verleiden een afwasmachine aan te schaffen. Ik zou al die prachtige verhalen hebben gemist. En ze vervolgde: 'Een meneer deed open en ik vroeg of hij vanmorgen misschien vergeten was zijn koe te melken…

Zoals op de Antillen het begrip 'buitenvrouw' bestaat, zo is mijn moeder in onze contreien de 'binnenvrouw.' Het was mijn moeder die dit woord gestalte gaf. En ik kan het weten, want wanneer ik ook thuiskwam, vroeg of laat in de middag, altijd en eeuwig was mijn moeder thuis. 'Wanneer ben jij er nou eens een keertje niet!' heb ik wel eens boos…

Het was op een vrieskoude vrijdagmiddag in februari. De verwarming brandde en de thee was gezet. Een schraal voorjaarszonnetje kwam met mijn kind de kamer binnen. En toen ik aan tafel ging zitten kroop ze stilletjes op mijn schoot. 'Als je een klein beetje met me meebuigt,' zei ik, 'dan kan ik net bij de theepot.' En terwijl ik de thee inschonk…

Het zelfhelend vermogen van een lichaam is uniek. Verreweg de meeste virussen en bacteriën hebben geen schijn van kans en wondjes zijn binnen een paar dagen verdwenen. Hiervoor hebben we een arsenaal aan verschillende aanvals- en verdedigingstechnieken tot onze beschikking die we bovendien niet eens actief hoeven te managen. Alles gaat vanzelf. Alhoewel…

Ik hoor de regen tegen de ramen slaan. De druppels zoeken hun weg in de sporen van hun voorgangers. Al dagenlang is het nat en stormachtig, ondanks het voorjaar. De wind gaat boosaardig tekeer. Bomen en struiken staan bijna machteloos tegenover zoveel geweld. Alleen het onkruid staat fier rechtop tussen de verdronken tegels. Ik sta voor het raam.…

Monia, mijn vrouw en de mama van Emir, is van Arabische afkomst. Alhoewel, ze is een beetje een Euro-Arabische mix met als voornaamste ingrediënt “Tunesisch”. Nu is mijn genetische samenstelling ook niet te vergelijken met de zuiverheid van een volbloed Arabier, dus Emir is een echte wereldburger. En wat is er waardevoller dan een tweetalige opvoeding…

Etenstijd. Eén van de spaarzame momenten van de dag dat we met z’n drieën (soms met z’n vijven) rustig samen zitten. Rustig was het inderdaad: de dagelijkse beslommeringen passeerden de revue, Emir was voor de verandering goed aan het eten en de vooruitzichten voor de avond waren gunstig. Dat wil zeggen, niets bijzonders in het vooruitschiet. Dat…

Wie heeft het niet meegemaakt met z’n kind? Een verkeerde opmerking, net luid genoeg uitgesproken zodat iedereen deelgenoot is. Plaats delict: de buurtsuper. Mama heeft net de dagelijke boodschappen op de band gelegd en staat – gehypnotiseerd door de piepjes van de kassa – glazig voor zich uit te kijken. Ook Emir houdt zich rustig en kijkt verveeld…