Verhalen over ziekte

Ze had geen familie meer Mien: ''Je was net de deur uit toen de telefoon ging, het was Alie en ze vroeg of jij zin had met Wim mee te gaan naar het ziekenhuis.'' Wouter( haar man): ''Is er wat gebeurd dan?'' ''Neen, het zit zo, Wim had wel eens tegen de hoofdzuster gezegd, dat hij met een patiënt even wilt praten, iemand die nooit…

Gisteren nog aanschouwde ik de paars begroeide heuvels en de bruine, beige en zwarte wilde paarden van de heide; vandaag wordt appèl voor mij geblazen. Als ik van huis ga, staat nog een volle, ronde, bleke maan aan de hemel en heeft mijn kleine, lichtgele kanarie nog het kopje in de veren. Ik passeer de kruising, loop langs de rotonde en langs de…

Vroeger ging ik naar tandarts Velinga. Dat was jaren zeventig vorige eeuw.Hiervoor moest ik een herenhuis betreden, een nare holle trap op en plaatsnemen in een wachtkamertje met een halfopen schuifraam. Damesbladen lagen er en verder weet ik het niet meer.Behalve dan dat er op de muur een poster hing met een Germaans meisje erop dat uit haar vuist…

DE DREIGING VAN HET KLEINE KAMERTJE VAN DE BLAUWE MUG Er was eens een blauwe mug. Hij was eigenwijs en dronken van geluk en luisterde naar niemand. Ook niet toen de politie hem vertelde dat hij niet in het parkje mocht vliegen. Hij kon echter maar een ding en dat was boeven vangen en kwam bij de politie terecht. Een blauwe mig zoals ze in friesland…

Toen voor het eerst een borst bij haar verwijderd moest worden, was ik ongeveer getuige, voor zover men van een dergelijke gebeurtenis getuige kan zijn en ongeveer tezelfdertijd wandelde ik, om haar een dienst te bewijzen, met haar twee schattige hondjes (waarvan het ene bruine en zwarte vlekken droeg en het andere, wat kleinere en slankere, met een…

Zij priemt met haar wijsvinger in mijn richting en zegt: "het ís níet bewézen dat je van róken dóódgaat", op elke lettergreep de nadruk leggend. Ik maakte de grote fout om een discussie aan te gaan met een bejaarde mevrouw die een slof sigaretten koopt en intussen luidkeels verkondigt dat ze in Luxemburg veel goedkoper waren. Met het krantenartikel…

''Zal ik een afspraak maken met de dokter, darling? Ik ben de hele dag zo moe en mijn benen voelen zo zwaar.'' ''Ja, doe maar en voor mij ook, want mijn hart gaat zo te keer.'' ''Goed, dan bel ik. ''Goedemorgen verpleegster, moet u eens horen, U spreekt met Jansen.'' '''Waar belt u voor, mijnheer Jansen.''' ''Het zit zo, ik…

''Je was net de deur uit toen de telefoon ging, het was Alie en ze vroeg of jij zin had met Wim mee te gaan naar het ziekenhuis.'' ''Is er wat gebeurd dan?'' ''Neen, het zit zo, Wim had wel eens tegen de hoofdzuster gezegd, dat hij zomaar iemand wilt bezoeken, die nooit bezoek krijgt. Hij kent die zuster goed, omdat ze van hem bijbelles…

''Moet je eens kijken hoe mijn grote teen er uit ziet, helemaal opgezwollen en rood, en het doet nog pijn ook.'' ''Maak een afspraak met de dokter Wouter, want dat is niet goed.'' ''Welnee, dat gaat wel weer over.'' Na een paar dagen zag de teen er weer normaal uit. ''Zie je wel Mien, niks aan de hand.'' ''Pas maar op, want…

Wouter kwam ochtends vroeg zijn bed uit en viel bijna om en ook in de verdere ochtend had hij er last van. Zijn vrouw zag het ook, en zei: ''Je zal wel al gezopen hebben, hé, ik ken je.'' ''Lul niet zo stom wijf, ik heb drie dagen geen druppel aangeraakt.'' Mien: ''Ik ben geen wijf, maak dan een afspraak bij de arts, misschien ligt het…

Als ik in de supermarkt ben en ik moet zoeken naar een fles vreemde ranja dan krijg ik wel eens een angst dat er iets heel zieligs is verwerkt in die vruchtensiroop die ik nog nooit eerder heb geproefd. Bij de vruchtensiroop moet ik keer op keer, regeltje na regeltje lezen wat er voor ingrediënten in zitten. Dan lees ik altijd die griezelige letters…

Toen Wouter vroeg in de morgen een grote boodschap op de wc deed ging zijn mobieltje. ''Met Jansen'', zei hij. ''Ja, hier met Krikke, je burgemeester, moet je horen beste Wouter, ik heb een probleem, ik leg in mijn nest met griep en zweet mij een ongeluk. Wil jij wat voor me doen, beste vriend?'' ''Natuurlijk burgemeester, zegt u het…

Toen Wouter zijn stamcafé verliet was het al donker buiten en het regende zachtjes. Met de kraag van zijn regenjas opgetrokken slenterde hij richting huis. Mien zal wel weer mopperen, dacht hij. Opeens hoorde hij gekerm toen hij een steeg naderde. Hij tuurde in de zwak verlichte steeg en zag een eind verderop iemand op de grond liggen. Misschien iemand…

Naar de dokter. Gerrit voelde zich de laatste tijd niet lekker, hij was gauw moe en had last van krampen in zijn benen, en zei tegen zijn vrouw: ''Darling, ik maak een afspraak bij de dokter hoor, misschien heeft de dokter iets tegen krampen.'' ''Ja doe maar en zeg, dat ik ook mee kom, want als ik op mijn linkerzij lig, gaat mijn hart zo te…

Ik moest er ook aan geloven en kwam terecht in het ziekenhuis voor een mriscan. Daarvoor had ik meegenomen een tube tandpasta en een tandenborstel maar dat bleek niet nodig te zijn voor de verpleegsters. Ik had wel fijnzittende kleding meegenomen voor straks in die hypermoderne tunnel. Ik zou daar zo twee uur moeten doorbrengen omdat ik een ziek hart…

Het was in Ommen en daar bij het ggz.Ik had al vanaf mijn achttiende levensjaar een psychiater. Deze man was mijn vijfde .Een praatrivier was hij. Hij vertelde mij keer op keer en daar nam hij flink de tijd voor dat al zijn broers vrachtwagenchauffeurs waren geworden en hem een rare kwezel maar vonden. Hij had altijd gezelligheid met zijn vader. Zijn…

meneer foppe is ernstig in de war en wordt opgenomen in Zuidlaren. Hij moet zijn kamer delen en er zijn veel vreemde mensen en weinig begeleiding die hem ook nog eens het hemd van het lijf vragen. Foppe tapt de ene mop na de andere en is heel druk van alles. Gelukkig komt moeder op bezoek en dan gaan zij uit rijden en in het café zitten want de dagbesteding…

Vijf jaar geleden heb ik een zestal zeer pijnlijke nierkolieken gehad. Lotgenoten en mijzelf weten dat je die ervaring nooit meer vergeet. Enkele weken geleden echter voelde ik weer die schrijnende pijn ter hoogte van de lies met uitstraling naar de onderrug. Ik kreeg zodanig het angstzweet dat ik onmiddellijk een afspraak maakte bij de uroloog "of…

Toen de familie van S. de hoop op zijn genezing al had opgegeven, werd er op een dag een aangetekende brief bezorgd. Het was een aanmaning die aan de heer des huizes was geadresseerd. Als afzender stond in de linker benedenhoek vermeld: 'Firma Phantastique, droomexperts'. Zijn vrouw, die zich sinds het intreden van de invaliditeit van haar echtgenoot…

Trillend van opwinding bekeek S. zijn aanwinst. Zo op het eerste gezicht was het een vrij onooglijk ding. Door zijn zwarte, rechthoekige vormgeving en het leren handvat leek het meer op een diplomatenkoffer dan op een heuse computer. Maar als je het kofferdeksel optilde werd een rijk geschakeerd instrumentenpaneel zichtbaar. Talloze voltmetertjes prijkten…

De maagdelijk witte wastafel is besmeurd met rood, zo te zien, bloed. Enige scepsis, maar toch spuug ik opnieuw. Weer die donkere vlekken voor de ogen, een paar tellen sta ik te trillen op mijn benen. Kan mij al niet meer herinneren wanneer ik dit voor het laatst had. De aanleiding is maar al te helder. Een paar dagen eerder voelde ik mij onoverwinnelijk…

Ziezo, ik ben gescand, mijn streepjescode werd vanochtend ingelezen in de kliniek van Ronse. Het vermoeden bestaat (ik voél het) dat ik weer met nierstenen zit. Dat is een oud zeer. Ik werd geboren met een afwijking die gelukkig voor mij pas werd vastgesteld toen ik al uit garantie was. Terugdragen naar de ooievaar was er voor mijn ouders niet meer…

Ik moet je heel even en ook heel fijntjes je opensnijden. Ja met een aardappelmesje en met een prikkertje,ha,ha,ha! Kijk lieve patiënt naar onze azuurblauwe mondkappen! Wij professor Koppensneller en professor Hamertje tik gaan even je borstkas openen. Duurt maar eventjes hoor! Maar nee zei ik. Ik wil en durf dat niet te ondergaan. Ook niet…

Ik lag op een ziekenhuisbed en het raam van de kamer stond wijd open. Opeens vloog Gerard Schroeder door het raam naar binnen. Hij was de kanselier van Duitsland. Hij droeg vleugels van doorzichtig papier. Hij kwam aan mijn bed zitten en bood mij een cognacje aan. Ik dronk het cognacglas leeg maar ik proefde iets heel anders, iets heel bitters en koppigs…

Er was eens een Klein Duimpje, een schat van een jongetje. Maar het ging al gauw mis! Zijn vader ging dood en ze moesten verhuizen. Met zijn zusje en moeder gingen ze wonen in een gezellig huisje in het naburige dorpje. Een gelukkige tijd volgde en alles ging volgens plan want moeder verdiende de kost. Maar op een dag ging Klein Duimpje van huis met…

Ben wakker geworden, weet niet meer hoe te liggen alles doet pijn en is verstijfd. Ik moet mijn bed uit maar kan het niet alleen, heb hulp nodig en moet bovendien nog plassen ook. Dus moet Johannes aan de bak, uit bed slepen, op de wc zetten. Daarna brengt hij mij op mijn verzoek naar mijn bureaustoel, een hele toer. Bodywarmer moet aan, mijn voeten…

Helemaal voorbereid om een poos in ’t ziekenhuis te zitten, omdat ik een afspraak heb met de KNO-arts, heb ik van alles bij me. Er liggen natuurlijk bladen genoeg maar die zijn doorgaans al zo verlezen dat ik liever een eigen exemplaar heb en wat er ook nog bijkomt is dat iedereen die een bladzijde om moet slaan dat steevast doet door aan een vinger…

Op een dag wist boer Thomas niet meer hoe zijn lievelingskoe Lena heette. He, gek, dacht hij, hoe heet ze nog maar weer. Zijn hele leven had hij gezwegen, hij werkte alleen op de afgelegen boerderij met zijn vee en Fordson Dexta trekker. De boodschappen werden bezorgd en hij had geen tv of krant. Wel een radio met omrop Fryslan, zodat hij wist wanneer…

Bleke Lena gaat weg. Met die gedachte was het allemaal begonnen in het hoofd van Boer Oostenbrug. Die gedachte kon hij niet verdragen. Bleke Lena was immers zijn lievelingskoe. Dat die gedachte niet klopte wist boer Oostenbrug op dat moment niet, het was een gewone gedachte en hij hoorde er ook een stem bij van de DierenDokter, die zei dat ze ziek…

Kramp had zijn ballen verkankerd. Dat concludeerde zijn vrouwelijke maatje althans achteraf toen hij eenmaal was overleden. Hij was een man van regels en behoud. Handelingen moesten in procedures zijn vastgelegd die voor iedereen kenbaar waren. Alleen met strakke regels als houvast kon er bij onverhoopte fouten direct en terecht worden ingegrepen. Met…