Alle inzendingen over liefde

“Elke regel die je schrijft gaat rechtstreeks naar mijn hart. Dit zijn geen overdraagbare emoties. Ik hou zoveel van je mijn lieveling. Al mijn vrije tijd denk ik aan jou, aan je glimlach. Je bent een oprecht en aardig persoon, dus ik ben blij om met je te communiceren! Het is moeilijk om vrienden te vinden in onze gemeenschap. Je begrijpt waarschijnlijk…

"I love you," typ ik, en druk op verzenden. Shit! Meteen daarna zie ik het: "I live you." Typefout. Op zich helemaal niet erg, ware het niet dat het waar is. “Ik leef je.” Als in een parallel universum waarin ik uitsluitend besta door jou waar te nemen, waarin jouw geluiden mijn stiltes vullen, jouw bewegingen mijn rust definiëren. Tien minuten…

Op de familiefoto, gemaakt ter gelegenheid van het kloosterfeest van onze tante nonneke, zijn allen nog vertegenwoordigd en ook oom André, de voormalige echtgenoot van tante Marianne. Al vroeg moest hij zijn leven inwisselen voor de eeuwigheid. Tijdens het genoemde feest stelde hij mij de wegens mijn onnozelheid en jeugd destijds onbeantwoordbare…

“Ik houd van iedereen op deze wereld, maar het meest van mijzelf”. Dit is beslist geen pleidooi voor egocentrisme, geen oproep tot een leven achter gesloten ogen voor de noden van anderen. Het is veeleer een stille erkenning van een existentiële waarheid: ik ben het enige wezen met wie ik dag…

Terwijl ik rond schuif achter een veel te grote kar in een drukke supermarkt, word ik overvallen door een bekend gevoel. Ik vind het vermakelijk om te zien hoe mensen zich gedragen in een overvolle ruimte. Alsof ze allemaal de enigen zijn. Het is zaterdagmiddag. Ik laat iedereen de ruimte die hij nodig heeft en zit lekker in mijn vel. Sinds de eenzame…

De brieven waren vrijwel zonder onderbreking in een nooit aflatende stroom naar het verre adres gezonden dat met haar tropische ambiance en uitstraling zozeer tot mijn verbeelding sprak. Ik stelde me voor hoe hij met zijn slanke handen, die mij nooit gestreeld hadden, de enveloppen opende en hoe hij mijn brieven uitvouwde en gladstreek die het aanhoudende…

In Kasteel Rimburg op Schloss Rimburg 9 in Rimburg woont graaf August von Plettenberg, een zeer conservatieve protestant, die nauw betrokken is bij het kerkbestuur van de Erlöserkirche op de Maastrichter Strasse 49 in Übach-Palenberg. August is in het diepste geheim verliefd op de rooms-katholieke boerin Patricia von Romberg, die met haar gemaal Roeland…

Ze ruimde de grote bruine kast in de woonkamer uit. Plotseling stootte ze helemaal achterin de onderkast, helemaal in de linkerhoek verborgen, op twee flessen Bols. Een heette: ‘Parfait d ’amour’ en de andere: ‘Gold Liquor’. Die waren haar destijds geschonken door Bert, een vroegere vriend uit Amsterdam. Hij had ze haar gegeven als wederdienst voor…

De sneeuw lag niet als een deken, maar als een luidruchtige stilte over Crans Montana. Zij dempte ieder geluid, tot het kraken onder onze schoenen aan toe en wierp ons terug op onszelf. En daar, in die geïsoleerde witheid, liepen wij hand in hand als twee silhouetten tegen de achtergrond van het onwaarschijnlijke. Mijn hand, die haar gelukzalig vasthield…

============== =================== De straten van de stad waren roodbruin van de herfstbladeren, en elke windvlaag leek iets ouds (geheimen, asbest, incest) los te werken uit de gevels. Eens, dacht hij, was dit park roodbruin, niet van de kleur van herfstbladeren, maar van revolutie, uniformen en bloed Maar: geschiedenis vergeet snel; zoals een…

Haar paspoort ligt ongebruikt in een lade, alsof het in een soort winterslaap is. Wanneer ze wakker wordt, lijkt ze langzaam een laagje van haar tropische herkomst af te schrapen; haar huid verliest kleur en past zich aarzelend aan aan het grauwe Holland. Wanneer de ochtend komt lijkt ze zichzelf elke dag een beetje opnieuw te vertalen. De waterkoker…

Hij had haar gezien toen ze met veel vrijwilligers werkten aan het optuigen van een praalwagen voor het bloemencorso. Er werden dahlia’s gebruikt en er was geen vast thema. Hun wagen stelde een kasteel voor met een slotgracht en ophaalbrug. Hij vond haar erg leuk, maar was te verlegen om haar aan te spreken. Hij had weleens gehoord dat ze dol op orchideeën…

Ze reden zuidwaarts, achter het zonlicht aan. De gringo rookte met één hand en schakelde met de ander. Zij had haar benen op het dashboard, roze teennagels, het soort dat zegt: 'Zeg er dan wat van.' ‘Denk je dat we ooit stoppen met vechten?’ vroeg ze. ‘Nee.’ ‘Mooi,’ zei ze. ‘Dan is het echt.’ Bij het tankstation kocht zij mango­limonade…

Het schip dat door de storm wordt voortgejaagd, wordt vanaf de kust tot overmaat van ramp bekogeld met vuurpotten afkomstig van onzichtbare sujetten. Onder de sterren staat de lage hemel in lichterlaaie. Klippen rijzen grimmig aan weerszijden op. Roofvissen lachen hun vileine grijns in het vooruitzicht van een koninklijk bloedmaal, de knoken als tandenstokers…

Hij manoeuvreerde zijn fiets dusdanig dat deze het trottoir bijna bereikte en verklaarde dat ik maar aan moest bellen op huisnummer drieëndertig als ik hulp nodig zou hebben. Vanzelfsprekend was het mij duidelijk om welke hulp het zou gaan. De teleurstelling moest noodzakelijkerwijs volgen; nooit zouden de strelende handen van mijn buurman mijn oude…

Gé tegen To haar oor ... `Tootje, doe je vanavond je muiltjes aan voor manlief?' To kijkt schuins opzij naar 'r pappenheimer. `Als je de vaatwasser uitgeruimd hebt, alle plintjes hebt gezogen, rozenolie voor me hebt gehaald en wat lotion voor jouw biljartballetje, nu eindelijk 'ns een dekbedovertrek meeneemt dat geen aanleiding tot protest…

Mevrouw draagt een min of meer mallotige ruiten baret, halfzijdig, scheef over haar hoofd gedrapeerd. We bevinden ons voor de glazen deuren van de supermarkt die spoedig open zullen schuiven en mevrouw wijst op een gekleurde meneer die daar eveneens staat te wachten, die ons ook blikken waardig acht en die volgens zeggen van mevrouw zijn handen graag…

Je huis en de buurt waarin je woonde "zegevierden" door troosteloosheid en miezerigheid (je noemde je huis zelfs een "wachtkamer voor de dood") maar het was het huis waarin ik de Liefde gevonden had die een welhaast bovennatuurlijke glans verleende aan het geheel, zoals de Liefde als door een toverstaf kan doen. Jouw leven was eveneens aangeraakt…

“Nooit te oud voor de liefde.” De stem van Astrid liet een strijdbare echo achter in het nadenkende hoofd van Bjarne Gosse, die toe was aan een middagdutje. Het kwam voornamelijk voort uit haar belangstelling voor het populaire televisieprogramma 'first dates', waar Astrid regelmatig naar keek, waarna ze het programma van een eigentijds nawoord voorzag…

De "ontmoetingsruimte" van het Psychiatrisch Ziekenhuis is min of meer opgeknapt. Er staan nieuwe grijze stoelen rond de tafels die zijn bedekt met plastic kleden als in een ouderwetse, gezellige keuken, iets à la Bromsnor en Saartje. Bromsnor, Saartje en Swiebertje zijn hier echter ver te zoeken. Zij vormen personen uit een lang vergeten, verre en…

Het was negentieneenenvijftig. Ze werkte als typiste bij de Katholieke Leergangen en kwam aan huis bij de collega, wier broer, die jongen van Broeckx, haar terdege opmerkte. Hij zou mijn vader worden. Hij had nauwelijks opgekeken van zijn gebruikelijke lectuur toen hij haar, die mijn moeder zou worden, tot zijn vrouw koos. Op de foto, vervaardigd…

Na een relatie van 57 jaar moet ik alleen verder zonder mijn lief. Het leven gaat door, zegt het cliché en ze had mijn gestuntel zeker prima gevonden: ‘Doe maar, jongen’. Ik besloot tot gedegen onderzoek naar betrouwbare en bereikbare aanbieders en kwam uit op die van die waslijn met de hóóg opgeleiden.’ En dat durfde ik wel aan. Mooie profielen,…

Het is een zwoele zomeravond. Ze zit op het bankje voor het huis en luistert naar de avondgeluiden. De buurman maait het gras met zijn elektrische grasmaaier, in de verte blaft een hond. Uit een open raam klinkt muziek, een vioolconcert. Zoals altijd op dit soort avonden gaan haar gedachten terug naar de tijd toen ze voor de eerste keer verliefd was…

Bij "Bruna" aan de Schouwburgpromenade trof ik een wenskaart aan met bescheiden bloemmotief van nog net niet verwelkte maar nog kleurige bloemen, die me geschikt leek om toe te zenden aan mijn vriendin om haar rouwproces te symboliseren. De liefde die haar leven begeleid en getekend had, was immers in de herinnering ten dele nog levendig en bloeiend…

Carice van Houten heeft zichzelf huilend van ellende op de sociale media gezet, want zij trekt het allemaal niet meer, met name dan de wereldwijde klimaatcrisis en de oorlogen in Israël/Gaza en Rusland/Oekraïne. Zij deed ook al mee aan de protesten van Extinction Rebellion op de A12 in Den Haag. Haar glorietijd inzake de filmbusiness is inmiddels…

‘Mam, dat speeldoosje, dat in de kast op de zolder staat, mag ik dat hebben? ‘ De veertienjarige Mieke kijkt haar moeder smekend aan. ‘Nee, dat speeldoosje heb ik van oma gekregen en zij kreeg het van haar moeder. Het is al heel lang in de familie. De traditie is dat de oudste dochter het speeldoosje krijgt als ze op zichzelf gaat wonen. Dus je zal…

De korte kennismakingsgesprekjes op de datingsite hadden niet veel teweeggebracht. Er waren mensen die zich schaamteloos autoriteit noemden, maar die vrijwel niets wisten over de diepere gevoelslagen van de mens. Het waren marionetten van de tijdmachine, ze droegen altijd een horloge en hadden een mobieltje bij zich. Tijdens een eenzame avond kwam…

Het meisje, onze klasgenote met de gitaar, genaamd Marijke, dat prijzen had gewonnen met haar zang en spel bij wedstrijden en songfestivals, vergezelde ons naar Rome. De touringcar had op onze reis via Frankrijk en Zwitserland de Eeuwige Stad bereikt en we vonden onderdak in een klooster in de buitenwijk Trastevere bij een congregatie van nonnen. Laat…

Het Nazisme had hem beschadigd en getormenteerd. Hij had de gruwelen van de nacht en van de eenzaamheid op zich toe moeten laten op zijn eenzame uitkijkpost. Na de Wereldbrand had ogenschijnlijk de beschaving haar greep op Europa heroverd. Een melodie veroverde zijn ziel en gemoed: "Some enchanted evening, when you meet your true love" en uit…

Het viel me nooit mee als ik na terugkomst van Haar in het zwarte vlak van de zoveelste eenzame nacht moest staren terwijl ik had willen rusten aan de schouders, aan de borst en in de armen van Degene die me deze hardnekkig bleef weigeren. De liefde en de verliefdheid waren tot absolute waanzin verworden, vervallen en gedegradeerd. De intercontinentale…