Alle inzendingen over Marina Tsvetajeva

(voor Marina Tsvetajeva) Ik ben van hoek naar hoek gelopen, ik heb iedere meter afgetast, ik heb zelfs geproefd van de modder, uren heb ik daar gestaan in een cirkel van witte kaarsen, verliefd op een vaal portret, dat ik bij me draag sinds mijn eigen eenzaamheid mij wurgde.…

Op jouw nachtkastje stond een portret van Marina Tsvetajeva. Je bent in de begraafplaats Vvedenskoye in Moskou begraven, in het familiegraf van Olga. Nina verviel daarna in een langdurige depressie en Olga kreeg een relatie met de operazangeres/theosofische schrijfster Concordia Antarova.…

Baudelaire, Rilke, Slauerhoff, Sylvia Plath, Ingrid Jonker, Jotie T'Hooft, Virginia Woolf, Léautaud, Marina Tsvetajeva, Amélie Nothomb en Hermann Hesse blijven me ook ontroeren. De lijst wordt wel steeds minder met de jaren, de echte vrienden blijven over, net als in het echte leven en bijna net zo veraf.…

In 1914 kreeg je een liefdesrelatie met de dichteres Marina Tsvetajeva, wat jullie poëzie sterk beïnvloed heeft. Je schreef heel eerlijk en aards over je lesbische verlangens. Binnen jullie relatie was Marina de mannelijke geliefde.…

Je correspondeerde met Rainer Maria Rilke en Marina Tsvetajeva. Bofkont. In 1922 trouwde je met de kunststudente Evgeniya Lurye. In 1923 werd jullie zoon Evgenii geboren. In 1926 schreef je een geweldige hommage voor de legendarische, bolsjewistische leidster/schrijfster Larisa Reisner, die op haar 30-ste door de tyfus overleed.…

Je was o.a. jeugdvriendin van Marina Tsvetajeva. In 1913 ging je naar een sanatorium in Clavadel, omdat je tuberculose had. De dichter Paul Éluard verbleef daar ook en je was meteen verliefd op hem. Hij was een jaar jonger en hij gaf je de bijnaam Gala, wat je voorgoed hebt aangenomen.…

Nathalie was ooit de klasgenote van Marina Tsvetajeva en ze was ook een belangrijke illustratrice voor 'Vader Castor'. In het begin van de Tweede Wereldoorlog verbleef je in Forgeneuve, waar je elf albums van 'Kleine Vader Castor' illustreerde. In ruil voor voedsel gaf je schilderijen van de boerderijen aan de boeren.…

(voor Marina Ivánovna Tsvetajeva (1892 - 1941)) Je wieg stond in het stuurse Moskou, waar je vader hoogleraar aan de universiteit was, waar je tot je tiende levensjaar bent opgegroeid, samen met je jongere zus Anastasia. Op je zesde schreef je al je eerste gedichtjes, door je vader, een groot pianist, speels op muziek gezet.…

(voor Marina Ivanovna Tsvetajeva (1892 - 1941)) Je bent geboren op 8 oktober 1892 in Moskou. Je vader Ivan Vladimirovich Tsvetaev was een kunstprofessor aan de Universiteit van Moskou. Hij was de oprichter van het Alexander de Derde Museum, het latere Poesjkin Museum voor Schone Kunsten.…

Vanaf 1911 was jij ook bevriend met Marina Tsvetajeva, die jou onweerstaanbaar vond en schreef: 'We werden de meest gepassioneerde vriendinnen!'. In januari 1909 trouwde jij in Parijs met de Russische aristocraat/weldoener Dmitry Zhukovsky, een bioloog/uitgever en vertaler van filosofische literatuur.…

De dichteressen Maria Moravskaya, Vera Ignatievna Gedroits, Elizaveta Yuryevna Skobtsova en Marina Tsvetajeva waren ook leden. In 1913 verscheen de eerste dichtbundel van het lid Osip Mandelstam 'Steen'. De leden, de acmeïstische dichters, ontmoetten elkaar in Café 'De Zwerfhond' op de Mikhailovskaya Ploshclad 5 in Sint-Petersburg.…

Verder was jij bij de bijeenkomsten van de Unie van Jonge Dichters en Schrijvers, net als Vladislav Khodassevich, Marina Tsvetajeva, Nina Berberova, Sergei Efron, Georgi Adamovitsj, Georgi Ivanov, Irina Odoevtseva, Mark Aldanov, Mikhail Tsetlin en Mark Slonim.…

In 1911 werd Marina Tsvetajeva jouw vriendin en in 1914 stelde jij haar aan Sophia Parnok voor. In 1913 werd jullie zoon Nikita geboren. In 1913 verscheen de autobiografische novelle 'My Loves' en in 1915 'My Wanderings'. In de Eerste Wereldoorlog en de Russische Burgeroorlog woonden jullie op de Krim.…

Jij was een voorloper van Anna Achmatova en Marina Tsvetajeva. Naast jouw wulpse imago werd jij ook als een mystieke zieneres gezien, zoals door de geleerde Tatjana Alexandrova.…

Marina Tsvetajeva, Osip Mandelstam en Boris Boegajev. In augustus 1909 ontving het beroemde, Russische kunsttijdschrift 'Apollon' jouw brief met gedichten op een geparfumeerd papier met zwarte rouwranden en slechts ondertekend met de Russische letter Ch.…

Het kind springt een uitgelaten sprong. Omhoog, omlaag! Het kind springt tot het besef de sprong verlamt.…

Denkend aan 'Marina' van Rocco Granata.…

Het ging van holderdebolder met de bolderkar van Bolderman, maar na twee dagen waren we in ons hotel Golfo e Palme in Diano Marina, waar de airconditioning lekte. Ik zat aan de voorkant met een ruim balkon en het uitzicht op Hotel Moresco. Om de hoek zag ik de Middellandse Zee.…

verdwaasd loop ik door de stad... woorden razen door mijn hoofd.. die engerd bedreigt mijn schat. ik ben van mijn rust berooft. woede raast door mijn bloed. vreemde gedachtes spoken door mijn hoofd. het mag niet...maar het moet. maar ik zou niets doen, heb ik beloofd. maar mag hij dan steeds zijn gang blijven gaan ? mag hij altijd maar…

Over de fairway slierten witte nevels van de afgelopen nacht Op het glad geschoren gras glinsteren de kristallen zacht. Vaag zichtbaar aan de hemel nog een volle maan Sta wat voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis…

steeds maar weer zoeken... altijd die valse hoop. opnieuw maar weer boeken. het lot gaat met mij op de loop. elke keer ben ik weer blij. eindelijk een eigen huisje. eindelijk een plekje voor mij. op het laatste nippertje..... vallen ze gauw weer af. het was maar een slippertje. ik vindt het gemeen en laf ! ik ben niet goed genoeg.…

DE ZON GLUURT DOOR DE GORDIJNEN. LAAT ZIJN STRALEN OVER JOUW GEZICHT SCHIJNEN. MIJN HART JUBELT VERBLIJD. LIEFDE HEEFT GEWONNEN VAN DE TIJD ! DE TIJD DIE MIJ STEEDS IN HAALDE. TIJD... WAARVAN IK BAALDE. NU IS DE TIJD WERKELIJK RIJP. EN GEEFT ME DE KANS.... DIE IK GRIJP ! ZACHT NESTEL IK ME NOG EVEN TEGEN JE AAN. EN VOEL ME WARM WORDEN VAN…

een babbeltje hier....... een praatje daar. altijd stond je voor me klaar begripvol luisterde jij naar mij. met raad en daad stond je me bij. je had wel een huwelijk achter de rug. maar daarvan schrok ik niet terug. maar toen vroeg je mij bij je te komen... het was de vraag waar ik alleen van kon dromen ! je woonde maar op een kamertje…

ik besloot zomaar te gaan bellen een babbelbox was wel erg leuk je kon er van alles vertellen ik lag meestal in een deuk toen leerde ik hem kennen natuurlijk was dat wel ff wennen vele gesprekken werden er gevoerd vriendschap waar op werd geloerd na een tijdje een afspraakje in het echt gevoelens waar je tegen vecht samen praten over van…

ik leerde je kennen........... via de moderne snelweg geheel niet tot mijn spijt de ontmoeting, was algauw daar en dat alles binnen een hele korte tijd wat ik toen nog niet kon weten....... jij was binnen 3 maanden al met mij klaar je was zo teder en zo lief ja, ik wist het zeker....... voor altijd mijn hartendief maar jij besliste anders…

Geloof in jezelf in de kracht die je hebt, de kracht die jou door het leven leidt, door goede en slechte tijden. Geloof in de verborgen kwaliteiten die iedereen bezit en die je de juiste weg zullen wijzen. Geloof in morgen en in wat die dag je zal brengen en probeer alles van de zonnige kant te bekijken, want met een positieve kijk op…

Als een brok graniet valt mijn leven uit elkaar en valt doorheen de nevel. Steeds omlaag en omlaag in het rulle zand. Heel snel om de pijn te breken. Het valt in ontelbare kleine zachte , verloren en dode stukjes in het zand. Daar worden die kleine, dode en verloren stukjes zo maar weggedrukt Door voetstappen in het zand. Harde en…

Ik was verliefd op mijn imago. Zij valt nu in duizend stukjes op de grond. Het imago om in al mijn sociale rollen geslaagd te zijn. Zelf de beste te wezen. Mijn imago wist ook “iedereen maakt fouten” En kon daar wel mee leven. Hoewel “wel moeilijk“ Men heeft daar nu een eind aan gemaakt. En heeft mijn imago In duizend stukken…

Ik zag het meisje fietsen doorheen de tijd die de mijne zou worden. Haar spiegelbeeld verdronk in het water van de rivier en liet alleen rimpels achter. Ik zag het meisje kijken naar de duizend sterren aan de hemel die ze herkende in de gebroken spiegel van haar kamer. Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet. Ik zag het meisje kijken…

Ik zit gevangen in een wereld die niet de mijne is. Ik zie de sleutels niet die me kunnen bevrijden uit mezelf. Ze vallen rondom maar ik grijp ze niet waarom niet ? Ik weet niet hoe het moet Weet ik het niet of.. durf ik niet. Zwaar als van steen zijn mijn vleugels. traag openen ze zichzelf om dan te breken tegen de tralies.…