Inloggen
voeg je beschouwing toe

tabblad: beschouwingen

< vorige | alles | volgende >

beschouwing (nr. 3769):

Een Leonardo da Vinci en heroïnejunkie

(voor Andrea Pazienza (1956 - 1988))

Je bent geboren op 23 mei 1956 in San Benedetto del Tronto, een grote havenplaats in Marche. De stad is naar een soldaat en martelaar vernoemd. Er staan o.a. de Gualtieri-toren en het Jonathan Seagull monument, gemaakt door Mario Lupo. Jij bent opgegroeid in San Severo, waar de dichters Mario Carli, Joseph Annese en Umberto Fraccacreta zijn geboren. Jouw vader is Enrico Pazienza, een hoogleraar artistiek onderwijs, en jouw moeder is Giuliana di Cretico, een hooglerares technisch onderwijs.

In 1973 ging jij aan de Universiteit van Bologna studeren, aan het Departement van kunst, muziek en amusement. Deze universiteit aan de Via Zamboni is gesticht in 1088 door de juristen Irnerius en Pepo. Het is de oudste universiteit van de wereld. In de middeleeuwen was het een belangrijk centrum van het intellectuele, Europese leven. Enkele alumni zijn: Dante Alighieri, Francesco Petrarca, Nicolaus Copernicus, Laura Bassi, Desiderius Erasmus en Thomas Becket. Pier Paolo Pasolini is in Bologna geboren. Op de universiteit ontmoette jij ook de latere kunstcritica Francesca Alinovi, die op 12 juni 1983 in haar huis op de Via del Riccio 7 in Bologna is vermoord. Ze werd 35 jaar. Ze had twee jaar een turbulente relatie met de schilder Francesco Ciancabilla, die als de moordenaar werd gezien en 22 jaar gevangenisstraf kreeg. Francesco blijft volhouden dat hij onschuldig is.

In het voorjaar van 1977 debuteerde jij met een komisch verhaal in het tijdschrift 'Alteralter'. Dit surrealistische en psychedelische verhaal van een alter ego is vernoemd naar het kalmeringsmiddel Penthothal. Je werkte ook voor de satirische bladen 'Cannibale', 'Frigidaire' en 'Il Male', wat in 1977 door de cartoonist/illustrator Giuseppe Zaccaria was opgericht, de eerste cartoonist die de paus naakt tekende. Het blad stopte in 1982. Jij was geïnspireerd door de Amerikaanse Underground Comics van o.a. Rick Griffin en Victor Moscoso. Rick maakte o.a. psychedelische posters en albumcovers voor de rockband Grateful Dead. In 1970 werd hij een wedergeboren christen en op 18 augustus 1991 overleed hij door de gevolgen van een ongeluk met zijn Harley-Davidson. Hij werd 47 jaar. Victor (1936, Oleiros) maakte ook psychedelische rockposters, o.a. voor het album 'Children of the Future' van de Steve Miller Band. Hij is beïnvloed door de kunstenaar Josef Albers.

Je was ook geïnspireerd door de Italiaanse Renaissance kunst en de Walt Disney Comics. Je had een voorkeur voor Goofy, die jij vereerde met een satire op het Italiaanse hippieleven van de jaren zeventig, getiteld 'Waarom Goofy eruit ziet als een cannabishoofd'. De stripauteur Tanino Liberatore (1953, Rome) is een oude vriend van jou, voor wie jij het onvoltooide stripverhaal 'De legende van Italianino Liberatore' maakte. Voorts was de cartoonist Carl Barks een groot voorbeeld voor jou. Hij schreef en tekende o.a. de eerste Donald Duck-verhalen. Jij maakte duistere stripboeken, waarin je drugs, geweld en zwarte humor gebruikte. In 1981 verscheen jouw bekendste strippersonage Zanardi voor het eerst in 'Frigidaire', in het verhaal 'Giallo scolastico'. De originele tekeningen werden meestal door jouw vrouw Marina Comandini ingekleurd en sommige door de kunstacademiestudenten van Bologna. Zanardi is een junkie, net zoals jij een junkie was.

Je werkte samen met de tijdschriften 'Corto Maltese' en 'Comic Art', je maakte film- en theaterposters, je ontwierp theaterdecors, albumcovers en reclames. Je maakte honderden op zichzelf staande cartoons en lange, gecompliceerde verhalen, met Zanardi meestal in het middelpunt. Je had een liefdesrelatie met Elisabetta Pellerano, die overwipte naar jullie wederzijdse vriend, de kunstenaar Marcello Jori (1951, Merano). In 1984 verhuisde jij naar Montepulciano. Daar ontmoette jij in juni 1985 de cartoonist Marina Comandini. In juni 1986 zijn Marina en jij getrouwd. Jouw laatste stripboek 'Pompeo' uit 1987 gaat over het langzame verval van een heroïneverslaafde en het is dan ook grotendeels autobiografisch. 'Pompeo' is jouw meesterwerk. Op verzoek van jouw vriend, de kunstenaar Moreno Miorelli, maakte je het stripverhaal 'Campofame' ter ere van de dichter John Robinson Jeffers. 'Campofame' verscheen in 1987.

Je probeerde een nieuw leven te beginnen door een tijd met de drugs te stoppen. Je ging naar Brazilië om te ontgiften. Je kwam de sterk onderdrukte kindertrauma's en de sombere, uitzichtloze eenzaamheid weer tegen. De schok van het hoe en waarom van jouw heroïneverslaving kwam jou helder voor de geest te staan. Volgens jou was er geen ontsnappen meer mogelijk. Je had jouw hopeloze doos van Pandora zelf heropend. Op 16 juni 1988 pleegde jij zelfdoding door een overdosis heroïne in Montepulciano. Je had jezelf twintig minuten in de badkamer van jouw huis opgesloten. Toen Marina jou vond, was je overleden. Je werd 32 jaar en je bent in de begraafplaats van San Severo begraven, want dat had je herhaaldelijk gewenst, herinnerde jouw moeder, met een boom erop.

Schrijver: Joanan Rutgers, 7 dec. 2019


Geplaatst in de categorie: idool

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 434



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)