Alle inzendingen over Sophia Yakovlevna Pa

(voor Sophia Yakovlevna Parnok (1885 - 1933)) Je bent geboren op 11 augustus 1885 in Taganrog, Alexandrovakaya Straat 62. Je moeder was een arts en je vader een apotheker. Je broer was de dichter/choreograaf Valentin Parnakh. Zijn tweelingzus en jouw zus was Yelizaveta Tarakhovskaya, een dichteres en kinderboekenschrijfster.…

Op je dertigste ben je met Sergei getrouwd, maar dat belette je niet om liefdesaffaires met Osip Mandelstam (1891 - 1938) en Sophia Yakovlevna Parnok (1885 - 1933) te hebben. Sophia was ook een dichteres en heel schoon om te zien. Haar broer Valentin was ook dichter. Deze lesbische relatie heeft voor Sophia en jou mooie poëzie gebracht.…

Goudgele aren Golvend als stille baren Onze oceaan Oneindige grens Overschreden door jaren De toekomst verstaan Azuurblauwe lucht laat mijn gemoed bedaren zie de fletse maan Het pijnlijke licht zal ik moeten ervaren net als jouw heengaan…

Mijn pa had niets met geloof, rechtte desondanks zijn rug naar het westen, boog nimmer voor het oosten, en door de wind bracht hij mij altijd weer thuis. Mijn pa, zo ontzettend sterk in zijn ongeloof, hij heeft mij alle hoeken laten zien van het Westland, er was niets, behalve dan die vlam.…

En ik weet nog goed wat Pa zei, toen Ma's kip een Paasei lei: Pa zei: 't Paasei is niet pa's ei! Ma zei: Paasei is van mij. Pa zei: Ma zei dus, dat Ma's ei Paasei was, maar niet voor Pa; Ma zei: Ma's ei is Ma's Paasei en Pa's ei is óók van Ma.…

"Ja", zei Sophia nog, "nu moet ik gaan". Vincent knikte, "veel plezier". Met weemoed in zijn hart keek Vincent Sophia na. "Zeg het haar dan, domkop, zag je niet hoe ze naar je keek?" zei plotseling een stem die van achter hem vandaan leek te komen.…

Nu zit je daar met De dood op je gezicht, Kon ik je maar helpen pa Zodat jouw last werd verlicht Je bent verschenen in mijn dromen, Van ons nam je afscheid De tijd is nu gekomen Ik hou je in mijn hart, voor altijd…

Tijd was nooit onze vriend Hadden we niet meer verdient? Zoveel in je om voor te gaan - te proppen in je korte bestaan Je rol voor mij schoot er wel eens bij in Zocht zelf mijn weg - tot grote weerzin en onmacht van jouw kant De band hield stand ondanks leugens om ons heen en beperkingen, die alleen maar sterker maakten We over elkaar…

Duizend boeken en vele planken vullen de kamer van mijn pa Ik heb veel aan hem te danken Even twijfelend open ik zijn la Een potlood en een kroontjespen wat spaargeld voor de trein In alles is wel iets wat ik herken en aan alles kleeft z’n zijn Toen opa stierf huilde je gebroken Mijn sterke pa, dat kon toch niet Hier aan jouw bureau ineengedoken…

Pa keek hem aan en vroeg 'herken je mij dan niet meer?' verbazing hij was hier nog maar net zei hij. Stil dwaalde hij af naar de lege hoek en daar, daar in alle stilte huilde hij om wat hem nu weer was ontgaan.…

meer En dat doet wel zeer Zus en ik hebben veel verdriet om jou Pa wij houden van jou…

combineer en dat ik je stiekem toch een beetje kopieer Ik zou je willen zeggen dat ik dagelijks aan je denk, een keer of twee en zelfs je rijbewijs nog steeds zit in mijn portemonnee Ik zou je willen zeggen dat ik trots ben op het gezin en dat je eens zou moeten komen kijken maar dat zit er helaas niet meer in Ik zou je willen zeggen Pa…

Toon het me nu Dat broos en huiverend naakt van jou Nu we de jaren nog oogsten Adem in. Laat je borst zwellen Tot het hemd scheurt Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat Naar het raster van de riool Pronk met jouw deinende buik Kijk naar me De wijzers van de klok vermalen me Wanneer is me het moment ontglipt? Een duel met…

Pa waar ben je gebleven ik mis jouw stem het gesprek over onze jongens ongegeneerd opscheppen over hoe goed ze beter de beste zijn niemand kon ons tegenspreken in ons ongenuanceerd gesprek ik ben geen kind meer vader maar vader van onze jongens eenzaam in mijn gesprek.…

Pa sal nie vir jou kan gee, 'n groot saal baie mense, gaste lang tafels met stoele vele, glinster dekorasies. Pa sal nie 'n "speech" kan maak op sjampanje glase nog minder sal Pa kan bekostig die monster met die oog die band wat rol die kliek-kliek van kameras.…

Sophia was getrouwd met koning George I van Engeland, die op deze schofterige manier wraak nam, terwijl hij zelf de minnares Melusine von der Schulenburg had en hij Sophia mishandelde en verwaarloosde.…

Wie daarentegen de woorden der mysteriën gevonden heeft, die Ik u beschreven heb volgens een vergelijking, dat zij de Leden van den Onuitsprekelijke zijn, - voorwaar, Ik zeg u: Hij, die de woorden van die mysteriën in goddelijke waarheid gevonden heeft, is de eerste in waarheid en gelijk aan Hem (den Onuitsprekelijke, dat is de Eerste) door deze woorden…

Ik zie zovele graven, daartussen ligt mijn pa Hij ligt vooraan ik weet het nog... Hoe vroeg wij hem toch moesten afstaan... Dag Pa, ik ben je niet vergeten, ik ben hier echt alleen. Maar pa, u moest eens weten, hoe moeilijk het is om naar je graf te gaan...…

Vroeg ik aan Pa Ik eerst, zei pa met overwicht 't W.C.tje is voor mij... We stonden allen in het rijtje Wat duurde het toch lang... Pa kwam naar buiten en hij zei: "Is me dat een duur schijterijtje, Er was geen papier, dus veegde ik mn billen af met duizend Frank...…

Je zei eens "In moeilijke tijden leer je iemand kennen" ik had nooit gedacht dat je gelijk zou krijgen En besef steeds meer daardoor dat ik in jou mijn beste vriend verloor Pa, ik mis je...elke dag…

Ik kon naar u vaak eindeloos luisteren mooie verhalen zonder eind soms met een trilling in uw stem allerlei verhalen, soms zo verfijnd. Spannende verhalen uit uw jongensjaren of de oorlog die u beleefde hoe u stiekem varkens slachtte zo spannend dat ik er van beefde Zittend aan uw voeten 't gezicht verwachtingsvol opgeheven klamme handjes…

Antwoord aan de andere kant is twijfelend, jaaaa, met Pa? Ik schiet in de lach en zeg, dan is dit een gesprekje uit de Hemel, immers mijn Pa is dood? Oh zegt de man, dan heb ik fout gedraaid, ik ga het opnieuw proberen! Nee, ik heb hem niet meer gehoord....…

jaren dat we nog samen waren maar nu is hij er niet meer hij is boven bij onze lieve heer ik weet het wel maar het ging zo snel hij was ernstig ziek mijn lieve vader hij was uniek altijd kon ik bij hem terecht al was zijn humeur soms slecht hij was een schat van een man dat is wat ik niet meer tegen je zeggen kan ik kan alleen zeggen pa…

Dré, waarvan de pa en ma een boerderij hadden, met 70 koeien, een melkrobot, en Dré. Tot hun dood voor zijn pa en ma gewoon “Us Dréke”. Al van jongs af aan was Dré op zoek naar het geluk. Hij had er over gehoord, zoals dat er “gelukszoekers” zijn en dat iemand “niet voor het geluk geboren is”.…

Kruip nog even op je schoot Kijk je wangen, je bloost Pa-ke neem me nog eens stevig vast Net zoals toen ik kind was. Voor mij kan geen enkele man het van je winnen Er was er maar eentje, die mij zo kon beminnen. Ik wou dat ik je nooit zou moeten missen.…

(voor Frederika Sophia Cohen (1903 - 1943)) Je bent geboren op 11 augustus 1903 in Amsterdam. Je vader was Levie Cohen, geboren in Gouda, en je moeder was Esther Sarlie, geboren in Amsterdam. Je jongere zus was Sophie en je jongere broer Bernard Henri.…

Pa zou ons wel zwemmen leren, konden we zó, vertelde hij. In één zwaai ging ik 't water in en toen ik me óm wou keren, stapte hij opzij! Ik greep mis en wat ik ook probeerde ik kon niet boven water komen, héle slokken zee naar binnen, in paniek sloeg ik om me heen, waar was m'n pa nou toch gebleven, was ik hier helemaal alleen?…

Dat had zo z'n voordelen, als ik met moeders en de rest van het gezin terug kwamen van de hoogmis, dan had pa voor ieders zins een lunch neergezet. Je kreeg je ei zoals je het wilde, zacht- dan wel hardgekookt, gespiegeld of dubbelgebakken en de dooier toch intact. Pa was een tovenaar op dat gebied.…

Eens dan worden wij herenigd eens zullen we jou weer zien Lieve Pa, ik zie je glimlach zoals ik hem nog nimmer heb gezien...…

‘Pa, wat doe jij hier met moeder. Jullie gingen nooit samen gearmd op pad.’ Het enige wat ik me kan herinneren was als ze op de foto gingen bij de bruiloft van een broer of zus van mij en die van henzelf. ‘Pa, wat is er aan de hand; jij en moe hier gearmd in nota bene de Herestraat, als je ergens een hekel aan had, was het wel winkelen.’…