Alle inzendingen over gips

zes weken in het gips!…

Roland Holst) Goethe eens 'een Apollo van gips'. Ik (Gerben Hellinga) lachte me slap om die vergelijking ook al had ik nog nooit een woord van de grote Duitser gelezen. Een jaar of tien later zat ik in Wenen op de Toneelschool. In een discussie met een Herr Professor citeerde ik oom Jani en noemde Goethe 'dieser Appolo aus Gips'.…

als een gipsverband heeft de tijd zich om mijn benen geslagen, om mij heen zie ik niets of lijkt alles zoek morgen en gisteren stellen mij dezelfde vragen ook vandaag vouwt zich op tussen het stoffig papier van een langdradig boek zwaar op mijn bureau, waaraan ik zit en zit…

Ruim vier decennia heb ik er voor nodig gehad, om mee te maken wat mij nu is overkomen. Bij deze gelegenheid verzeker ik de lezer(es), dat ook ikzelf drager ben geworden! Niet dat ik er echt op zat te wachten hoor, helemaal niet. Ik heb ook niet meteen het gevoel van “eindelijk is het zover.” Integendeel, ik had het nog graag wat uitgesteld gezien,…

“Voor u zes weken gips”.…

Toen het gips eraf mocht en de rechterschoen weer gebruikt mocht worden, was de linkerschoen niet meer jaloers. Hij wist nu, dat hij net zo goed was als de rechterschoen.…

Het was in de tijd van onze, door armoede getekende, jeugdjaren toen we zo weinig bezaten maar toen ik een grote voorliefde koesterde voor de kleine, felrode plastic vormpjes die, als we ze vulden met gips, leuke beeldjes zouden opleveren van een indiaantje en een eekhoorn.…

Gips mijn voeten laak mijn metrum en mijn rijm. Merk dat hier de chute ontbreekt keur dat af met al uw kracht. Offer mij geen druppel slijm. Schrijf wat mij verschrikt en steekt gij publiek, dat mij veracht. Uw gedicht…

Een bekakt pratende oudere dame vroeg eens naar aanleiding van de paardenkoppen: 'Ze zijn toch niet van gips hè? 'Gips' sprak ze ongeveer uit als 'gehps' vanwege de hete aardappel in haar keel.…

Het blijft een open brief Waarom gieten we verzen in een mal van gips met de ijdele hunker om later ook nog de versteende vrucht na te proeven het sap, de schil versneden op de tong Waarom schenden we ons gebit aan de blanke pit We verzegelen het bericht noemen het een gedicht Opgerold perkament in een koker gepropt een Save Our Souls…

herinnering omhelst en herkenning verbloemt totdat ze stikt in berusting en de mens -de denker- verder doet veinzen Geen Damocles, geen Icarus, geen potpourri van stenografische stijlpassingen die mij kan vertellen hoe zoiets mis kan gaan ze zwijgt Zoeven besefte ik, dat in het zicht der tijd pragmatiek het gips…

En dan heb je eindelijk geleerd om te vragen, dan heb je eindelijk je schroom overwonnen, dan geef je eindelijk toe, het niet meer alleen te kunnen, ( en hoeveel moeite dat kost, weet alleen iemand die er ‘ook geweest is’) dan zijn de opmerkingen niet van de lucht in de trant van: zit je in het gips, heb je het erg druk, tja ik heb wel iets…

Mijn gips, mijn prachtig witte gips werd grauw en leren ballen met drie ballen kon ik in mijn belemmerde situatie niet leren. Meer en meer begon het gips te irriteren in die zomerwarmte. Wraak wilde ik. Wraak nemen op Doenkel; hij en hij alleen was de oorzaak van mijn onbevredigende, klamme toestand. Op een dag trof ik het.…

goud adert licht door openheid over stenen langs de banken knielend in hun lege rijen wordt mijn korte gang gespreid het altaar marmert bloemen aanbidding druipt van kaarsenschijn gedoofd om bergen in te gaan onvruchtbaar arm zou hun dal zonder hoop, geloof en liefde zijn verleden rest in relikwieën beelden staren naar omhoog steen of gips…

Bij de orthodontist worden foto’s gemaakt en moet ik gips happen. Het advies van de orthodontist is zo snel mogelijk een beugel. Na hooguit een jaar of twee zal ik dan een prachtige rij rechte tanden hebben. Hij zegt dat ik een mooi gezond gebit heb en dat het zonde is om niets aan die scheve tanden te doen.…

Als ik mijn gips heb afgelegd en de krukken geleverd zijn, ga ik mij over dat probleem buigen. Er is niks goed aan deze morgen en mijn buurman (bed nummer zes) denkt er net hetzelfde over, hij moet er zelfs van kotsen, en weet je wat raar is, tegen mijn buurman zei ze niks meer van dien aard.…

De ambulance kwam weer keurig voorrijden voor het bezoek aan de gips-poli, de thuishulp bleef komen en daarna de fysiotherapeut. Hoe anders is inderdaad het hebben van een hersenziekte, zoals mijn epilepsie. Jaar in jaar uit haalt het me onderuit.…

Hechtingen, gips, pleisters en jodium kalmeren en genezen de wonden. Maar een depressie is geen plotselinge ramp. Die lijkt eerder op kanker: aanvankelijk is de tumorwoekering zelfs voor een oplettend oog niet zichtbaar, en op een goede dag pats-boem!…

Kijk weer naar het gips om mijn linkerpols. Ik ben zeker zo ongeduldig als zij, maar zoek afleiding in mijn ergernis aan haar.…

Nee, hij hoefde niet in het gips, maar als over twee weken de last nog niet over is, moet ie wel terug, en o ja, voorlopig gooit ie gewoon een balletje hoor!…

Ik zit in het gips, is nog m’n rechterhand ook, dus dubbele ellende! Zeker als je ook rechts bent… Ik beklaag hem en zeg: ze hebben een campagne opgesteld, speciaal voor ouderen die nogal eens vallen en dan ook hulp nodig hebben! Antwoord is: ik kan alles zelf…ehhh, meen je dat nou?…

Twee benen in het gips en armen in het verband,een halskraag en een tulband om mijn hoofd. Een oog afgeplakt, een slang in mijn neus en een tube in mijn mond. Ik vraag me af wat er deze dag met mijn lichaam gaat gebeuren. Nieuwe foto’s of misschien wel weer een operatie? Dit lot is het gevolg van het ontlopen noodlot.…

maar, en tja dan breekt er wel eens wat, in de keuken doe je dat met een kopje of zo, en is de schade te overzien, maar als je buiten ten gronde gaat, tja dan moet je doorgaans in het gips, maar ach das allemaal van korte duur, net als de sneeuw.…

Daar kwam ze, na het nodige gips- en verbandwerk, in de takels te hangen. Mijn vader kon het gezin niet in z’n eentje bestieren omdat ie daarnaast ook gewoon z’n werk had op de kazerne. Het kwam er op neer dat ik en mijn jongere zus tijdelijk naar Groningen gingen om het gezin enigszins te ontlasten.…

Bijna paniek dus....ik ga snel strooien, want voorkomen is beter dan in het gips!…

Even later, op de wc, vloog er een stuk gips, zo groot als mijn hand, vlak langs mijn hoofd. Plotseling regende het overal stukken kalk. “Sorry, gaat het?” klonk er een stem door het gat. Vliegensvlug haalde ik mijn broek op en sleepte de spullen uit ons toilet. Alle wc-rollen zaten vol gruis.…

Toen Grohl terugkwam uit het ziekenhuis heeft hij met zijn been in het gips het optreden nog afgemaakt. En daar ging ik opnieuw! Je kunt toch niet van een tiener op Pinkpop verwachten, dat hij of zij Dave Grohl als drummer zou moeten zien? Die was hij wel, van Nirvana natuurlijk.…

Aan het einde van de dag verliet ik het ziekenhuis met een mitella en mijn arm in het gips. Linkshandig als ik ben, deed ik vanaf dat moment alles met mijn rechterhand, wat al mijn aandacht vergde. Ik stimuleerde eindelijk mijn andere hersenhelft, wat schijnt te helpen voor de grijze cellen.…

Dit artefact zou zeer geschikt geweest zijn voor mijn doeleinden, ware het niet dat er een stukje is afgebladderd van de rode puntmuts, waardoor het witte gips zichtbaar is.…

Dit artefact zou zeer geschikt geweest zijn voor mijn doeleinden ware het niet dat er een stukje was afgebladderd van de rode puntmuts waardoor het witte gips zichtbaar was.…