Verhalen

'Jongedame, zou jij die rugzak even willen wegzetten, want ik wil daar graag plaatsnemen?' 'Maar meneer, er is verder nog voldoende plek over!' 'Dat kan mij niet schelen, Aaltje brutaaltje, ik wil hier recht tegenover jou zitten en daarmee basta!' 'Mijn hemel, wat een kapsones!' 'Kapsones zeg jij, wie denk je wel dat je bent? Hoe durf je de treinregels…

Om al mijn sociale contacten niet te verliezen na de psychische ramp besloot ik me meer in het openbare leven te begeven. Dat dit anders uitpakte dan ik hoopte, ondervond ik de afgelopen jaren. Er lopen ontzettend veel stalkers en gefrustreerde lieden rond. De laatste stalker is de knapste. Jammer van zo'n mooie man om zich te misdragen als een…

Het was in Café de Klikspaan op de Rabenhauptstraat 78 in Groningen waar de dieven van de Gouden Helm van Cotofenesti en de drie gouden armbanden elkaar ontmoet hebben. De cafébaas Willem Haze herinnert zich de voor zijn café geparkeerde Volkswagen Golf en de Audi Type A 1910 van het geheimzinnige viertal nog heel erg goed. Met die laatste auto had…

'Goedemorgen luisteraars. Vandaag bij ons in de studio een bijzondere gast uit een geslacht dat decennia lang werkzaam was in de kolenmijnen van Limburg, Engeland en Duitsland. Van vader op zoon werd een beroep doorgegeven, dat nu in de provincie Limburg is uitgestorven. Er was onvoldoende ander werk buiten dat in de mijnkolonie indertijd, men had…

Vandaag is het dan eindelijk zover, de expositie 'Naakte Charme' van de kunstschilder Wijbrand de Serière wordt geopend. Wijbrand's belangrijkste schildersmodellen kijken vol spanning uit naar de uiteindelijke keuze van hun bevriende schilder. Zoals gebruikelijk exposeert Wijbrand in de Kunstgalerie Helene's Beeld op de Prins Hendriklaan 65 in Bilthoven…

Alle jongens en meisjes die elkaar kenden van opleidingsschool Eduland, kweekvijver voor knappe koppen, stonden al licht tandakkend bij elkaar. Ze hadden in dezelfde houten schoolbanken met inktpotjes gezeten, met z'n drieën op een rij. Die broedplaats voor beloftevolle bollebozen bevond zich tussen de witte muren van een opvallend laag, langgerekt…

Met sonore stem liet Ursul de namen weerklinken, een bariton als in een aria van Claudio Monteverdi. Hoog resonerende vocalen galmden tussen de muren der campus. Vijftig namen, dertig met een mannelijke, twintig met een vrouwelijke uitgang... Geen der novices ontbrak. Na het laatste slotakkoord zette hij een vijftigste vinkje en sloeg als een…

De vrouw trok haar winterjas aan voor een nachtwandeling met haar kleine wolf. De eerste maand van het jaar was halverwege. De decembermaand, die traditioneel een feestmaand was, lag twee weken achter haar. Nog twee januariweken te gaan voordat de krokusmaand zijn intrede deed. De dagen werden langzaam langer. De nachten beetje bij beetje korter.…

Oh jazeker zijn ze er, ze laten zich niet zien niet echt dan maar ze zijn er zeker weten want: een twintigtal jaren geleden kwam er een goede bekende langs die meer wist en zag dan de doorsnee mens. Met die term wil ik niemand voor het hoofd stoten want er zullen altijd mensen zijn die meer zien dan een ander en zo ook deze. Hij kwam langs en maakte…

Ik heb ooit een verhaal geschreven over een sullige huisvader - dikke buik, katten, slecht huwelijk, u kent het type - die 's nachts de straat op gaat, wanneer de brave mensen slapen. Volledig gekleed in de tuniek van de Ridders Tempeliers. Zijn zwarte Tesla zoemt geruisloos door de nacht. Zijn sidekick is geen 14-jarige jongen in een strakke stretchbroek…

Het wereldberoemde, Franse fotomodel Ellaine de Fourneau heeft wat tijd kunnen vrijmaken om voor de kunstfotograaf Han Rutgers van Rozenburg te gaan poseren. Het kost Han een waar fortuin om haar in te huren, maar hij loopt al jaren met het plan rond en het is nu of nooit, denkt hij. Bovendien heeft zijn expositie in het Jeu de Paume in Parijs heel…

Bij ons in Twente moet je niet met rare verhalen aankomen. Nederland telt 700.000 slachtoffers van narcistische mishandeling en geweld, maar bij ons kennen we niemand die dit heeft meegemaakt. De waarheid is dat men de verhalen van de slachtoffers niet geloofd. Toegegeven, de verhalen zijn ongelooflijk maar voor je oordeelt moet je onderzoek doen. Wil…

De statige poort bevond zich in een uithoek van de campus. Hooggelegen boven marmeren trappen bood zij toegang tot het domein der Muzen. Daar bevond zich de Helicon, de heilige berg van dichters, waar men dagelijks verzen declameerde en gezangen in dactylische hexameters scandeerde. De heuvels van de Helicon zelf waren onttrokken aan het zicht van…

Ik heb een vriend, of misschien slechts een kennis, die men zou kunnen omschrijven als een vrolijke vrijgezel, maar dan zonder het vrolijke. Dat gaat er namelijk wel af als je boven de 50 komt, en je huis en je lijf te vies zijn om aan te pakken. Ik kwam regelmatig bij hem om zijn computer weer aan de praat te krijgen. Hoewel hij zichzelf administratief…

Ik ontmoette Jasper Trip bij het standbeeld 'De beste stuurlui' van Jan van Velzen in Medemblik. Hij zag er haveloos en ongezond uit, maar hij zei, dat het uitstekend met hem ging. 'Woon je ook in Medemblik?', vroeg ik. 'Nou, nee, ik heb onderdak bij het Leger des Heils in Amsterdam, maar vroeger woonde ik wel in Medemblik, namelijk op Vooreiland…

Merle kijkt op haar horloge, nog een kwartier voordat de volgende cliënt komt. Een meisje van acht. In het verslag van de huisarts staat dat ze verlegen is en op school erg gepest wordt. Ze durft niet meer naar school en heeft lichamelijke en geestelijke klachten. Hopelijk kan de kindertherapeute contact met het meisje maken en erachter komen wat er…

Oh ja, ik weet dat het Januari is maar dat maakt nu even niet uit en waarom? We weten allemaal dat - met welke feestdagen dan ook - de eetbare spullen al maanden in de winkels liggen. En of je wilt of niet, soms neem je toch iets mee in : zeg maar oktober of zo, wat in feite voor december bedoeld is, zo ook met de Kerstkransjes in deze. Die dingen…

In het grote Annahuis van Breda was een menslievende Herberg gevestigd. Hier konden mensen zonder onderdak heel wat gezellige uren doorbrengen. Spelletjes werden met elkaar gedaan. Maaltijden waren eenvoudig, maar des te smakelijker. Om de tafels kwamen ook heel wat tongen los. Maar de eigenaars van het Annahuis hadden plannen om hierbinnen wat aan…

Afgelopen zomer liep ik toch maar weer eens het minder fraaie, langs de landerijen gelegen, hobbelige zandpad op, tot ik in de verte iets verrassend kleurrijks zag. Het bleek een perceel weiland helemaal gevuld met korenbloemen, papavers, en ganzenbloemen en witte mij onbekende bloemen – een waar feest. Terwijl ik er vlak langs liep voelde ik opeens…

Je zou er een vlag voor uithangen, het een nationale feestdag laten zijn, wat zeg ik: een internationale dan natuurlijk want een aardse feestdag - tja die hebben we nog niet maar dat zou ie zomaar kunnen worden want wat is het geval? De vooruitgang staat natuurlijk niet stil en ik weet best dat het maar goed is ook alleen, soms hè, soms stuit het…

DIE GROTE MENEER, HEER VAN EEN BEER Er was eens een beer (verbaasd kijken) een hele grote witte beer (nog meer verbaasd kijken) maar hij voelde zich een grote heer (vanzelfsprekend kijken) werd graag aangesproken met meneer dat gebeurde ook keer op keer maar plotseling op een keer (alsof het uit het niets komt) en dat deed zo pijnlijk zeer…

Vandaag ontmoeten we 'Winston' zoals zijn eigenlijke naam luidt, in Londen. Ik mag hem een interview afnemen in Hotel The President waar hij vroeger nog al eens logeerde. 'Winston, welkom allereerst, wat fijn dat je besloot aan ons radioprogramma mee te werken. Hoe gaat het met je?' 'Naar omstandigheden redelijk, dank u.' Ik keek de interviewer…

'Meneer Doe. Fijn dat u aanwezig kunt zijn in onze radio-uitzending. Welkom. U reageerde op de oproep mee te werken aan dit programma dat als thema Anonymi heeft. Op één voorwaarde: U wilde onherkenbaar 'in beeld' worden gebracht en deze wens eerbiedigden wij ook tijdens dit gesprek. Televisie was voor u geen optie, al had het gekund door slechts…

De mens werd ontboden door de alom erkende vertegenwoordiger van het dierenrijk, de uil, en die sprak de mens in bestraffende woorden toe: ‘Beste mens, weet je wel waar je mee bezig bent. Ieder jaar is weer het zelfde gedoe. Besef je wel dat we een eenheid vormen. Besef je wel dat we van elkaar afhankelijk zijn en niet zonder elkaar kunnen.’ ‘Sorry…

(sprookje) De Eekhoorn voelde zich vandaag zo zwaar. Hij keek in de spiegel en zag dat hij inderdaad een beetje zwaar was. Hij vroeg de Das of hij dat ook vond. ‘Ach man, wat zit je te zeuren. Ik vind je juist zo licht’. Hij vroeg het de Vos, die zei dat hij geen zwaargewicht is, anders had hij hem allang een keertje te grazen genomen. Hij vroeg…

Op 17 december 1918 werd baron Idesbalde Dons de Lovendeghem bij zijn Kasteel van Lovendegem op de Kasteeldreef 124-130 vermoord. Hij werd 54 jaar. Met zijn vrouw Madeleine van Crombrugghe kreeg hij tien kinderen. Er is een gedachteniskapelletje voor Idesbalde opgericht. In december 2068 zitten graaf Gaston van Nevele en baron Henri de Fierlant…

'Nou zeg, wat bent u moeilijk te bereiken. Ik heb het al zo vaak geprobeerd, maar er waren dan zoveel wachtenden voor me; het was om moedeloos van te worden. Maar goed, eindelijk is het dan zover. Ik heb u aan de lijn. U weet dat ik haar oudste ben? Gisterenavond heeft ze genoten van het kerstdiner, ze heeft zelfs nog een dansje gemaakt met haar…

Hij stond er weer. Nu was de feestmaand pas echt ingegaan. Even wat Licht en welbehagen onder Hollands grijs, al woedden er nogal wat oorlogen, zowel veraf en dichtbij. In het klein en in het groot. Het weerhield de mensen in de Lage Landen er niet van sfeerverlichting in hun huizen en straten aan te brengen, met dennengroen aan de slag te gaan…

Meneer Doe. Fijn dat u aanwezig kunt zijn in onze radio-uitzending. Welkom. U reageerde op de oproep mee te werken aan dit programma dat als thema Anonymi heeft. Op één voorwaarde U wilde onherkenbaar 'in beeld' worden gebracht en deze wens eerbiedigden wij ook tijdens dit gesprek. Televisie was voor u geen optie, al had het gekund door slechts…

Ze sluit de poort van hun tuin, de stemmen van man en zoon verstommen. Het is rond half acht in de ochtend. Ze fietst de hoek om, slaat linksaf het fietspad op. Haar blik valt op de glinsterende groene bomen aan de overkant van de waterbies. Het geeft haar een geruststellend gevoel, al weet ze niet waarom. Het is stil. De temperatuur voelt subliem…