Verhalen

Ziezo, ik ben gescand, mijn streepjescode werd vanochtend ingelezen in de kliniek van Ronse. Het vermoeden bestaat (ik voél het) dat ik weer met nierstenen zit. Dat is een oud zeer. Ik werd geboren met een afwijking die gelukkig voor mij pas werd vastgesteld toen ik al uit garantie was. Terugdragen naar de ooievaar was er voor mijn ouders niet meer…

Van PloegZendow zijn ze er. Een bus, misschien wel twee hebben ze uitgebraakt. Er zitten een paar flinke talentjes tussen. Met hun kattenruggen diepgebogen maken ze de binnenbaan onveilig. En de rest blokkeert de ruimte ernaast. Je kan geen fatsoenlijk baantje rijden. Want die uit Alphen aan de Rijn zijn er ook. Ze hebben er niet eens een natuurijsbaan…

Opgedragen aan een rare seksueel-gefrustreerde discipel van Jezus, die van 1984 tot 1986 in mij ronddoolde. "Omdat de pijn ondraaglijk is wanneer de liefde in je zwijgt." Anna Achmatova. Lieve onbekende, ik schrijf je deze brief vanuit mijn kloostercel, in de eenzame tijden na de completen, uit het land van de eeuwige raadselen. Ik had…

De familie Norderborg bezit sinds mensenheugenis het landgoed Norderborg. Het is door hun voorouders gebouwd in de zestiende eeuw en men zegt dat Willem van Oranje er incognito heeft gelogeerd. Meerdere malen is het gerenoveerd en technische voorzieningen als elektriciteit, gas en verwarming zijn met de tijd meegegaan. De familie heeft van oudsher een…

"Scribo, ergo sum", waren de woorden die in hem klonken, "ik schrijf, dus ik besta." Een eigenaardig bestaan was dat trouwens, want toen hij wakker werd uit zijn gepeins, zag hij een onafzienbare, donkere oceaan voor zich. Bulderende, donkergrijze en zwarte golven met witte schuimkoppen strekten zich voor hem uit tot aan de horizon. Hij stond op…

"Mam! Kimberly heeft m’n roze nagellak weer gejat!” Een boze tiener van hoogstens zestien met lichtblond haar en een half opgemaakt gezicht stormde kwaad de trap af met een schreeuwend meisje achter zich aan. “Niet waar, iemand heeft hem op mijn nachtkastje gezet,” gilde het meisje met de bruine krullen dat achter de tiener aanliep. “Ik wed dat…

’Zo ongeveer gaat het dus met mij’. Pieter zucht eens diep, zet zijn ellebogen op tafel, brengt zijn handen naar zijn hoofd en staart naar zijn bord pasta. Ilse heeft het met hem te doen. Ze kijkt even om zich heen en buigt zich dan vertrouwelijk naar hem over. ’Weet je, zegt ze, een relatie bestaat uit fases. Het begint met het paradijs en…

Naast wereldberoemde verhalen zoals ‘de vliegende Hollander’ bestaan er minder bekende plaatselijke verhalen. Dit verhaal speelt zich af in Parijs tijdens de Franse revolutie. Als kind geloof je alles en vroeger waren ook volwassenen goedgelovig omdat men geen kennis had om de verhalen te weerleggen. Het werkt tot op de dag van vandaag, je kan de…

De urn met daarin de as van buurman Claude is bijgezet in de familietombe op het kleine kerkhof van Beauregard. Vergezeld door zijn naaste familie en zijn oude strijdmakkers die de vier vaandels dragen. Gaby, die het kerkje verzorgt, spreekt een afscheidswoord waarin hij Claude schetst als iemand die de nabestaanden niet treurig wil zien. Ondanks…

Ik moet je heel even en ook heel fijntjes je opensnijden. Ja met een aardappelmesje en met een prikkertje,ha,ha,ha! Kijk lieve patiënt naar onze azuurblauwe mondkappen! Wij professor Koppensneller en professor Hamertje tik gaan even je borstkas openen. Duurt maar eventjes hoor! Maar nee zei ik. Ik wil en durf dat niet te ondergaan. Ook niet…

Joop een lange man van middelbare leeftijd fietst regelmatig langs ons huis naar z’n stukje grond waarop een oude caravan staat en waar hij een tuin heeft aangelegd. Volgens de dorpelingen heeft de man in de gevangenis gezeten voor moord. M’n nieuwsgierigheid is groter dan m’n weerstand en ik zoek hem op. Het is verrassend te merken dat hij het fijn…

Een maandagmorgen in de zomer omstreeks 9.30 uur in een dorpje in het Vlaamse Land waar de tijd van toen was blijven stilstaan. Het marktplein liep stilaan vol op de wekelijkse marktdag dat zich onder en rond de eeuwenoude linde had opgesteld. De zon scheen vrolijk op het gelaat van de kijkers en de kopers. De kramen bulkten uit van de vele koopwaar…

Zaterdagochtend. In gedachten verzonken liep ik over de markt. Zou ik nu sla gaan eten of toch worteltjes? Aldus dubbend botste ik tegen iemand op. Het was een kleine, gezette vrouw met een vriendelijk gezicht. Ze lachte naar me. “Sorry, mevrouw”, verontschuldigde ik me, “ik had u niet gezien.” De vrouw glimlachte nog altijd en zei: “Geeft niks…

“Kijk”, zei Hori, en hij wees naar de oceaan die diep beneden hem tegen het rif klotste. “Zover het oog reikt, zie je water, blauwgroen tot de lijn waar de hemel en de zee elkaar raken. Toch is dat niet altijd zo geweest, Manu.” De aangesprokene richtte zich loom op. Met zijn donkere oogjes knipperend tegen het zonlicht boog hij zich voorover. Dromerig…

Heb je dat vanmorgen gezien op Wikipedia? Eén generatie terug kon je 's morgens tegen je collega's zeggen: "Heb je gisteravond de Wie-kent-quiz gezien?" Dat was genoeg om een gesprek op gang te brengen, want iedereen had de Wie-kent-quiz gezien. 's Avonds na vijven werd het stil op straat, want na het eten plofte iedereen voor de televisie en keek…

Heel ver hiervandaan, althans over de weg - hemelsbreed is het veel korter - vond te Lichtenvoorde de laatst bekende wonderbaarlijke verschijning van God plaats. U vraagt zich misschien af: wat is er zo wonderbaarlijk aan die verschijning, maar dat moet u niet aan mij vragen, want ik heb daar helemaal geen verstand van, en bovendien geloof ik er niet…

Zojuist hoorde ik op de radio het volgende nieuwsbericht: “De politie heeft in Heerlen een 47-jarige wildpoeper opgepakt. De man heeft de afgelopen twee jaar meer dan vijftig keer zijn behoefte gedaan in het plaatselijke park.” Je verwacht dat de nieuwslezer je op de hoogte brengt over de Mexicaanse griep of de actuele stand van zaken met betrekking…

Sinds een paar jaar woon ik in Frankrijk. Er gebeurt niet zo veel in een klein dorpje op het Franse platteland. Ogenschijnlijk onbelangrijke dingen kunnen daardoor weer aan waarde winnen. Over dit soort zaken bericht ik maandelijks aan familie,vrienden en kennissen in Nederland. ----------------------- DECEMBER Hoewel niet zo groots opgezet…

In de groene vallei achter de blauwe bergen, geïsoleerd van andere culturen, sticht professor Ming met een aantal volgelingen een stadstaat en zet een experiment op om de levensduur van de mens te verlengen. Nadat het zaad van jonge mannen is ingevroren laten ze zich steriliseren, zaad van mannen die sterven op relatief jonge leeftijd wordt vernietigd…

Het idee was en dijde uit. Het vervolmaakte zichzelf. Van mooi werd het groots en bijzonder. Er was één probleem, het kreeg geen voet aan de grond. Het lukte niet zich te belichamen. Daarvoor had het mensen nodig, waarvan er genoeg rondliepen over de aardkloot, waarboven het idee zweefde. Maar blijkbaar waren ze met andere dingen bezig. Sommigen met…

'Jij zit vast hè..' Steunend schuif ik mijn bovenlichaam onder de auto vandaan. Daar staat ze, drie turven hoog, blonde vlechtjes met een rose K3 tasje en blauwe laarsjes die maar net boven de sneeuw uitkomen. Kernachtiger had mijn situatie niet onder woorden gebracht kunnen worden. Ik zit vast. Als ik weg probeer te rijden gieren mijn banden…

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik mezelf beschouw als een moderne vrouw. Een vrouw die weet wat ze wil, op de hoogte is van de actualiteit, blij is met alle hedendaagse gemakken en druk hyvet en sms-t. Een vrouw die het verschil weet tussen realiteit en fictie. Maar af en toe zou ik haar willen zijn: Jane Eyre. De heldin, die door de meest…

Hij was al dikwijls van plan kussentjes te kopen bij de Xenos. Door het goedkopere wc-papier had hij niet alleen geld, maar ook het milieu gespaard. Omdat hij weinig at hoefde hij ook weinig te poepen. Zo had iedereen er een beetje voordeel van. Hij dacht al een tijdje aan kussentjes, en toen ze in het oude automobiel op een dag langs een winkelcentrum…

Ik ben weer eens aan de late kant. Om de trein nog te kunnen halen, trek ik tegen mijn zin in vanaf halverwege een sprintje naar het treinstation. Na iemand bijna omver te hebben gelopen, kom ik boven op het spoor aan. Daar blijkt mijn trein tien minuten vertraging te hebben. Als doorgewinterde gebruiker van het OV trek ik een gezicht alsof de wereld…

De Kaart van Willemse en de Chinese Ambassade Het gebeurde op 16 november 1998, dus heel lang geleden, zo ongeveer aan het eind van de vorige eeuw, dat cadet Willemse, student aan de Koninklijke Militaire Academie te Breda, een wel heel ongewone studieopdracht kreeg. Het was oorlog in Bosnië, een Amerikaans ingrijpen was in voorbereiding en cadet…

Het is zo'n veertig graden Celsius, wanneer Erik in Olympus arriveert. Zijn broek is vuil van het stof en enkele wijnvlekken. Hij veegt met zijn linkerhand het zweet van zijn voorhoofd. In de verte bespeurt hij een kampeergelegenheid, paradijselijk, hippie-achtig. Er liggen mensen op banken, met overal kleden en mysterieuze siervoorwerpen. Houtsnippers…

07.30 zondagmorgen. Nét terug van een avondje stappen. Halfdronken van de slaap staat ze op haar stiletto's naast mijn bed te wankelen en maakt alvast de eerste twee, drie knopen van haar Jeans los. Vannacht heeft een Skinny Bitch Pant in Liberation van RockandRepublic haar billen omspannen. Mijn ademhaling verraadt me: ik slaap niet. Ze steunt…

Joost zag hoe zijn vader steeds meer achteruit ging. De eerste dagen van zijn ziekte had hij nog weinig problemen. Maar na een week werd hij kortademig en verloor hij zijn eetlust. Daarna kwamen de pillen die hij moest slikken. En nu zat of lag hij want lopen ging steeds moeilijker. Zijn jongste zusje hoefde nog niet naar school en liep de hele…

Het monsterlijke standbeeld, standgedrocht van Multatuli wordt belicht door de vroege ochtendzon met braakgeluiden van de zon. Enkele Amerikaanse toeristen, Obama-opportunisten, zijn al druk in de weer, maar Maximatuli laten ze links liggen, ze slaan rechtsaf richting de Wallen, al is er nog niets open, het moet bekeken voordat 'nette ondernemers…

Het begon met één dag regen en ieder hoopte dat het daarbij blijven zou. Vervolgens keek men een week lang naar de lucht in de verwachting toch ergens een sprankje blauw en misschien zelfs een fractie van een zonnestraal te ontwaren. Uiteindelijk leek accepteren het enige wat er te doen was. Blijkbaar was er voorlopig niets anders dan deze gestaag…