Verhalen

Het honderdjarige park moet aan haar zoom een nieuwe, kolossale villa verwelkomen. Maar deze villa is in feite een restaurant, met het uiterlijk van een gigantisch, uitvergroot herenhuis met talloze vierkante ramen op haar twee verdiepingen en een kolossaal grijs puntdak van leistenen waaronder een mysterieuze zolder zich schuilhoudt. Als kinderen…

Gelukkig hield het al gauw weer op met sneeuwen. Leo en Ida merkten dat ze bovenop een hoge, spitse bergtop waren beland. Verwezen keken ze om zich een. Onbewust hielden ze hun skistokken toch vast. "Ach, Leo," kermde Ida wanhopig. "Hoe moeten we hier ooit vanaf komen?! We zitten hier op een top, waar we nauwelijks de ruimte hebben om ons te bewegen…

Ik geloof in mijn situatie in reïncarnatie en wordt er vaak moe van als ik die beelden van mij uit vroegere tijden terugzie, vooral als ik de inhoud van een paar glazen whisky door mijn mond zijn gegaan, zoals nu ook weer toen ik zag, dat ik in 1870 twintig jaar was en met de trein uit Polen naar Amsterdam was gekomen, om een nieuwe toekomst op…

Leo, een jonge man, en Ida, een volwassen meisje, schaatsten met elkaar op het wijde, bevroren meer. Vriend en vriendin gleden bijna vanzelf voort, want de harde wind duwde tegen hun ruggen. "Heerlijk gaat dat!" riep Leo luid. "De wind doet nu haast al het werk. We hoeven onze benen nauwelijks meer te bewegen." "Wel," antwoordde Ida. "Als…

Maak je een ludiek, opzienbarend tv-programma, dan kom je geheid bij Jeroen Pauw in zijn late-night-show, die altijd gesmeerd verloopt, mij iets té. Maar enfin, onlangs zat daar ook weer de rasechte, Hollandse deerne Sophie Francine Hilbrand, geboren in de pittoreske kaasstad Alkmaar, tot haar achtste woonachtig in Bergen en daarna in Nuenen. Bergen…

Een lange zomer ging voorbij. Met zon, storm en regen. De dikke donkere mist van voorbijgaande jaren trok langzaam op. Na het pikzwarte duister, en de daarop volgende schakeringen van donkergrijs tot lichter wordend grijs, verschenen nu enkele witte lichten aan een verre horizon. In het aarzelende licht probeerde de vrouw een nieuw evenwicht te vinden…

Prachtig weer is het, nu het 1 oktober is, de hemel is helder blauw zonder een wolkje te bespeuren, nog wel fris in de vroege morgen, maar na een ontbijtje van twee boterhammen met kaas en een beschuitje met hagelslag en een kom hete koffie voelde ik mij opperbest en besloot een brood te gaan bakken van tarwemeel, gist en water en terwijl ik bezig was…

De Nieuwe Koninklijke Harmonie in de Stationsstraat in Tilburg draagt het predikaat "Koninklijk" met verve en met recht. Het is gegrift in zilverkleurige letters in de chique plaat naast de zware toegangsdeur die ik open met een lichte druk van mijn hand; ze geeft gemakkelijk mee. Binnen in de chique ambiance kan men zich thuisvoelen. Donkerbruin,…

Maar dan eentje die dagen en weken duurt. Het voelt aan als een slecht bevallen maaltijd, zo eentje die maar niet lijkt te willen zakken naar daar: waar het hoort en dus ligt het zwaar op de maag. Het voelt als een slechte film, zo eentje die je af moet kijken omdat het je anders niet bevredigd wanneer je het einde niet gezien hebt,…

Zoals bijna iedere dag sta ik na het middaguur op, omdat ik tot diep in de nacht mijn schrijverseieren kwijt wilde. Door de schrijfvermoeienissen heb ik mijn bedgoed al maanden niet verschoond en liggen mijn hippieharen ongewassen op een stinkend kussen. Alles voor de kunst. De luizenkolonie maakt wonden op mijn opperhuid. Zilvervisjes kriebelen aan…

Jaap laat scheten, door de zomerse stamppot die hij de avond ervoor heeft gegeten. Na het kennismakingsgesprek draait er een wereld van herinneringen aan jou voorbij. De kracht van de zomer blijft onaangetast, de zon heeft tijdelijk vakantie, dat zouden meer zonnen moeten doen. Het is nooit de bedoeling geweest, maar je leest weer in de geschriften…

Weet je nog, de periode dat Caroline Tensen een bloemetje aan de deur kwam brengen vanwege het programma : Het spijt me? Is misschien wel een poosje geleden, maar om een idee te geven, als je tegenover aan ander iets uitgehaald had en daardoor ruzie kreeg of anderszins, dan kon je dus een brief, mail of telefoontje sturen, en kwam je op TV jawel echt…

Hoewel ik 84 ben herinner ik mij nog veel voorvallen uit de tweede wereldoorlog, zoals een wateroverlast bij de buren beneden ons, het was in de zomer van 1943 toen ik de buurman vreselijk hoorde vloeken en zijn zoon Bennie, net zo oud als ik, hoorde ik ook schreeuwen, er moest wat aan de hand zijn, dus ging ik een kijkje nemen en zag meteen wat er…

Wij woonden in een rustige straat in Amsterdam Zuid, op de ene hoek was een groenteboer en op de andere hoek een melkboer en tegenover de melkboer was een kruidenier, een kleine winkel waar van alles te koop was en het rook er altijd lekker. Aan de muur hingen bakken met grutterswaren, zoals bonen, koffie en thee en op de toonbank stond een weegschaal…

Vandaag ben ik niet zo in m'n hum, niet is m'n sas, evenmin zit ik echt lekker in m'n vel, wat een klinkklare onzin zit ik hier toch te typen. Maar weet je, ik ben vooruitlopend op: wat weemoedig aan het worden want ineens begrijp ik wat het betekent als mensen niet zo lekker zijn in de komende herfst veel beter. Mensen met de winterblues, mensen…

Vroeger ging ik vaak met mijn achtjarige dochter Nelleke wandelen, zodat zij indrukken kon opnemen van wat ze zag, want volgens haar schooljuf kon ze goed schrijven, dus liet ik haar elke dag de krant lezen en er een onderwerp uithalen en dat uitdiepen en in een schrift optekenen, zodat ze na een jaar een groot aantal onderwerpen had beschreven en…

1958 Het licht van de Jugendstil lamp boven de eettafel weerkaatst in de geslepen vlakjes van de messenleggers en de verzilverde servetringen. Herfstavond, de schuifdeuren naar de zitkamer en de serre zijn dicht. Om de tocht tegen te houden is het zware gordijn voor de glas in loodramen geschoven. Mijn opa slijpt met afgemeten streken het lange mes…

Volgens het weerbericht in de krant zou het gaan regenen en toen ik wakker werd stapte ik mijn bed uit en liep naar het raam en schoof het gordijn opzij en een golf van blijdschap ging door mij heen, want het regende, mijn dag is goed en kleedde mij meteen aan, zette een kop thee en at een homp droog tarwebrood en besloot te gaan wandelen, trok mijn…

Toen ik nog in het dorp dichtbij Assen woonde ging ik vaak wandelen in de buurt en het nabijgelegen platteland en nam ik alles goed waar, zoals of de straten schoon waren en hoe de auto's geparkeerd stonden en of de tuinen er netjes bij lagen, helaas moest ik vaststellen, dat de mensen hun honden gewoon op de stoep lieten poepen en soms ook nog dichtbij…

De korte vakantie met de bus naar Rome was mij niet zo goed bevallen, wel heel interessant was wat de chauffeur vertelde, dat pas in de vierde eeuw de stad zich uitbreidde, gebouwd op de zeven heuvelen, en in het jaar 330 had de stad al één miljoen inwoners. Maar na de val van het Romeinse Rijk daalde het drastisch totdat het in 1936 weer gestegen was…

850.000 mensen die " tot de rijken horen" van ons land, dat is heel veel, 850.000 mensen die geen muntje hoeven om te draaien vooraleer ze hem ( misschien ) uitgeven, 850.000 mensen waarvan de maand niet te kort is, 850.000 mensen die niet af zitten wachten tot ' hun geld gestort is'. 850.000 mensen die niets te kort komen, maar juist teveel hebben…

In 1590 leefde ik in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden toen ik op een dag ontboden werd bij de Raadspensionaris in dienst van de Staten-Generaal te Den Haag en werd mij meegedeeld, dat er plannen waren in 1602 de Verenigde Oost-Indische Compagnie op te richten en dat daar een mooie toekomst voor me open stond, maar ik besloot mij daaraan…

Ergens in de Brabantse Kempen, omgeven door het grote bos van Chaam, ligt een schoon, zuiver meertje. Hier leven eenden en ganzen in vrede met elkaar. Allerlei libellen zweven langs de oevers, waar dichte struiken op groeien. Dit kleine meer is allang bekend om zijn reinheid. Het verhaal wil dat in vroeger tijd mensen daar water kwamen scheppen voor…

De appelboom in de tuin van Mw G. en mij heeft uitbundig gebloeid in de lente. Uit dorre, schijnbaar dode takken, waar je geen cent meer voor zou geven, barstten in april de knoppen open en daaruit verschenen talloze wit/roze bloemetjes die de tuin het aanzicht gaven van zo’n bewegend Chinees schilderij in Afhaal Restaurant Shanghai. En nu, half augustus…

Ouwe Dirk, mijn buurman verderop in de straat is er nog steeds van overtuigd, dat de aarde plat is en dat praat niemand uit zijn hoofd, de matrozen op het schip van Columbus waren doodsbang om van de aarde af te vallen, hoeveel schepen zijn niet meer terug gekeerd, ze zijn volgens Dirk gewoon van de aarde in de ruimte verdwenen, maar de beroemde Columbus…

Het maakt niet uit, waar en wie een depressie heeft, er staat geen leeftijd voor. Helaas. Afgelopen week werden we opgeschrikt door maar liefst drie mensen, ooit kinderen van een vader en moeder, ooit vast gezeten aan een navelstreng, ooit in een kraambed beland, opgegroeid in een gezin als broer- of zus van...,.. Drie mensen die dermate verwond…

Toen ik nog in Drenthe dichtbij Assen woonde, hoefde ik alleen maar de straat uit te lopen om op het platteland te komen, een mooi natuurgebied, maar ik moest op een dag met lekker warm weer opletten voor die jonge dame met rood haar, want met haar heb ik een keer ruzie gehad in de supermarkt, omdat ze haar hond vlak voor mijn deur liet bouten…

Opgevoed in het geloof ben ik niet, mijn moeder was wel katholiek en ging vlak voor haar overlijden meer bidden, ze was getrouwd met een lieve man, mijn vader, die niet geloofde in een God. Toen ik met pensioen ging volgde ik een bijbel cursus. Mijn schoonzoon noemde mij al ''Paus, Kees de eerste.'' Ik ben gedoopt en terwijl ik nog in het water…

De Korte Havenstraat in Vissersdorp, april 1951. Een kille aprilzon, twee uur in de middag. De straat, doodlopend tegen de muur van een touwslagerij, is maar net breder dan de kamers van de arbeidershuizen die hem begrenzen. Aan het open einde klinkt een drukkerij. Voor mij, een joch van bijna vier jaar oud, dat nu voor het huis speelt, is de drukkerij…

We moeten omzien naar onze medemens in nood. Het hart van de wereld is doorboord door het zwaard van het kwaad. Ja een groot zwaard doorboort het hart van de wereld, velen zowel lieve mensen als kwade mensen willen naar Europa Met hun verwonde ziel, huis en haard,moeder en tante, broer, vader en zus vaak vermoord, voor kogels gevlucht, of weer anderen…